Δεν πνίγονται! ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ!

Έκτακτες συσκέψεις, κριτικές και αυτοκριτικές, διαγγέλματα πρωθυπουργών, φρίκη και στεναχώρια, τσαντίλα γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δείχνει αλληλεγγύη στις χώρες του νότου της, καταγγελίες από τα ΜΜΕ για τους μετανάστες και πρόσφυγες που πνίγονται κατά εκατοντάδες και χιλιάδες στα νερά της Μεσογείου και πολλά άλλα δακρύβρεχτα και ...συγκινητικά συνθέτουν το παζλ των αντιδράσεων για πνιγμούς - δολοφονίες των ανθρώπων που πνίγονται από τα νερά της Λαμπεντούζα μέχρι τα νερά της Μεσογείου. Από κοντά και ο δικός μας πρωθυπουργός, μιας κυβέρνησης που καμώνεται πως δεν είναι πια και τόσο σοβαρό το ζήτημα, απολογούμενη προς τους δεξιούς και ακροδεξιούς επικριτές της, που έχει το θράσος να μας λέει δια στόματος της αρμόδιας υπουργού της ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, που δεν έχουν που να μείνουν, τι να φάνε και που να πάνε ότι απλά λιάζονται στις πλατείες! Κατά τα άλλα ότι πουν οι εταίροι μας, γιατί χωρίς την άδεια αυτονών δεν μπορούμε ούτε το λαό μας να ταΐσουμε, πόσο μάλλον τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
Πρόσφυγες και μετανάστες όμως τους έκαναν όλοι αυτοί που καμώνονται ότι νοιάζονται κάθε φορά που πνίγονται μαζικά άνθρωποι στις θάλασσες - περάσματα προς μια ψεύτικη ελπίδα.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν πνίγονται. Δολοφονούνται!
Από αυτούς που διαλύουν τις χώρες τους είτε με τα όπλα είτε οικονομικά, που ανταγωνίζονται για το μοίρασμά τους για να μπορούν να τις ελέγχουν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά. Που βομβαρδίζουν είτε απευθείας είτε δια αντιπροσώπων, ξεζουμίζουν χώρες και λαούς για τα κέρδη τους. Από κοντά και αυτοί που μη μπορώντας, και μη θέλοντας, να πάνε κόντρα στους ιμπεριαλιστές πάτρωνες αυτής της χώρας, που επίσης ο λαός της ξεζουμίζεται, δίνουν γη, ύδωρ και αέρα για να διαλύονται αυτές οι χώρες.

Από τη Λιβύη και την υποσαχάρεια Αφρική μέχρι τη Συρία, το Ιράκ, το Αγανιστάν και την Υεμένη το δολοφονικό χέρι των ιμπεριαλιστών είναι εκεί. Αυτό το χέρι περνάει και από τη χώρα μας. Από τις αμερικανονατοϊκές βάσεις μέχρι τα στρατηγείο της Λάρισας αλλά και με την αρωγή στρατού
(π.χ. Αφγανιστάν) η συμβολή στο έργο των συμμάχων (δανειστών και εταίρων σε άλλες περιπτώσεις) είναι εδώ και δεν αμφισβητείται στο ελάχιστο από τη νέα μας εθνικά περήφανη κυβέρνηση. Το αντίθετο μάλιστα!
Από την άλλη υπάρχουν οι λαοί. Όπως ο δικός μας. Που κόντρα στις υποκρισίες των ηγετών τρέχουν κάθε φορά να βοηθήσουν όπως, όσο και πολλές φορές πάνω από τις δυνατότητες, τους ανθρώπους που πνίγονται. Αυτός ο λαός που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να τον πείσουν ότι κινδυνεύει, ακόμη και η εθνική του υπόσταση, από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στη πλειοψηφία του βοηθάει όσο μπορεί.
Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό. Αυτός ο λαός θα πρέπει να καταλάβει, να νοιώσει και να πιστέψει ότι όλα αυτά δεν είναι μοιραία. Ότι έχουν αιτία και αφορμή. Να καταλάβει κατ' αρχήν ότι μπορεί να ζήσει στη χώρα του χωρίς "εταίρους", "συμμάχους" και "δανειστές", ότι μπορεί να στήσει τη ζωή του μόνος του, με τη δουλειά του και τους αγώνες του, ώστε να συμβάλει στον αγώνα και των άλλων λαών της περιοχής μας στο πέταγμα από τις πλάτες τους των πραγματικών δολοφόνων που δεν είναι οι δουλέμποροι!
Εμείς δεν λυπούμαστε! Οργιζόμαστε!