.jpg)
Για τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ εικόνα δεν έχουμε. Η Κλαυθμώνος δεν ήταν και τόσο μαζική ενώ από το Μουσείο τα μπλοκ δεν έφυγαν όλα μαζί. Ουσιαστικά μπορούμε να πούμε ότι σχηματίστηκαν δύο πορείες από εκεί. Προηγήθηκαν τα μπλοκ του ΣΕΚ και των διάφορων μεταναστευτικών και άλλων σχημάτων που συμμετέχει, κάποια σωματεία, και το ΜΑΡΣ. Μετά από κάποια ώρα ακολούθησαν άλλα σωματεία με τις υπόλοιπες οργανώσεις της Αριστεράς (ΝΑΡ, ΕΕΚ, ΟΚΔΕ), του αναρχικού και αντεξουσιαστικού χώρου καθώς και τους αγωνιστές από την Τουρκία και το Κουρδιστάν που συμμετέχουν στην Επιτροπή Αλληλεγγύης.
Στην Ομόνοια όπου καλούσε η Λαϊκή Αντίσταση - Α.Α.Σ. η συγκέντρωση συγκροτήθηκε και από τα μπλοκ των ΚΚΕ(μ-λ), Μ-Λ ΚΚΕ, των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ, της ΕΡΓΑΣ, της Ταξικής Πορείας και με τη συμμετοχή αγωνιστών της ΑΤΙΚ.
Αφού προγήθηκαν ομιλίες ξεκίνησε η πορεία μέσω Σταδίου, Συντάγματος και Πανεπιστημίου κατέληξε στα Προπύλαια όπου στάθηκε για αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα κατά της κατάργησης και της καταπάτησης του λαϊκού Ασύλου.
Η παρουσία της αστυνομίας γενικά θα λέγαμε ότι δεν ήταν και τόσο διακριτική! Καθόλη τη διαδρομή των πορειών. Το μπλοκ της Λαϊκής Αντίστασης το ακολουθούσαν δύο διμοιρίες στη περισσότερη διάρκεια της πορείας, το κομμάτι της Β. Γεωργίου μπροστά στη Μεγάλη Βρετάνια ήταν αποκλεισμένο (μάλλον φοβούνται περισσότερο για το εν λόγω ξενοδοχείο παρά για τη ..Βουλή!) όπως αποκλεισμένος ήταν ο δρόμος από τα λουλουδάδικα και πάνω, μη τυχόν και σκεφτεί κανείς να πάει προς τα γραφεία της Ε.Ε. ή και την Αμερικάνικη πρεσβεία προφανώς! Το μόνο που πραγματικά έλειπε ήταν τα ...κάγκελα στη Βουλή!
Όσο για τα Προπύλαια και τη Πρυτανεία ήταν κυκλωμένα από ΜΑΤ που είχαν παρουσία και στη Κοραή απέναντι! Κατά τα άλλα η αστυνομία δεν έχει καμιά δουλειά, κατά Πανούση και κυβέρνηση, να βρίσκεται στις λαϊκές διαδηλώσεις!!!
5 σχόλια:
εεε, 4, λίγες είναι, δεν τα πήγαμε πολύ καλά.
να τις εκατοστήσουμε εύχομαι, μπορούμε.
"κάποιος σύντροφος"
μπορει καποιος να εξηγησει το πολιτικο σκεπτικο με βαση το οποιο εκανε διαφορετικη συγκεντρωση η Λαϊκη Αντισταση;;
συντροφικα ρωταω
Δεν είναι η πρώτη φορά, ιδιαίτερα τη μέρα της Πρωτομαγιάς, που καλούμε σε ξεχωριστή συγκέντρωση. Είτε ως ΛΑ-ΑΑΣ είτε ως ΚΚΕ(μ-λ).
Ο λόγος;
Υποθέτω ότι τους λόγους για το γιατί δεν πήγαμε στη Κλαυθμώνος ή στο Σύνταγμα δεν χρειάζεται να τους εξηγήσω. Οπότε μένει το Μουσείο.
Πρώτο γιατί δεν θεωρούμε ότι το "Μουσείο", όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται, είναι κάτι ενιαίο. Φάνηκε άλλωστε και από τα δύο ξεχωριστά ξεκινήματα των πορειών από το χώρο αυτό φέτος. Δεύτερον γιατί παρά τις κρούσεις μας δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση για γίνει κάτι το κοινό.
Για το Μουσείο έχουμε τοποθετηθεί αρκετές φορές. Ήταν, για μας, τόπος προσυγκέντρωσης στις γενικές απεργίες, ακόμη και όταν άλλοι μιλούσαν για ανεξάρτητες, π.χ. το ΝΑΡ στη Κάνιγγος, συγκεντρώσεις μακριά από τη ΓΣΕΕ κατηγορώντας μας ότι δίνουμε άλλοθι στους εργατοπατέρες.
Το Μουσείο πράγματι καθιερώθηκε από κάποια στιγμή και μετά ως χώρος καλέσματος, συγκεντρώσεων ή προσυγκεντρώσεων, αρκετών οργανώσεων και σχημάτων. Από τον ΣΥΡΙΖΑ έως και την αναρχία. Από αυτό και μόνο δεν θα μου ήταν και τόσο εύκολο να το χαρακτηρίσω σαν κάτι το ενιαίο, πολύ περισσότερο όταν ποτέ δεν υπήρξε η ελάχιστη συνεννόηση για κοινά πλαίσια ή έστω για κοινή στάση στις διαδηλώσεις. Δεν είναι λίγες οι φορές που υπήρξαν καυγάδες, για να το πω ευγενικά, ακόμη και μεταξύ οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το ποιος θα μπει μπροστά ώστε να καθορίσει το πότε θα ξεκινήσει η πορεία, που θα πάει και τι θα κάνει (τα γνωστά "συγκρουσιακά").
Όπως δεν είναι και λίγες οι φορές που χρησιμοποιήθηκε από τις ηγεσίες συνδικάτων και ομοσπονδιών (ΔΕΗ, ΟΛΜΕ, ΕΛΤΑ κ.λπ.) όταν για τους δικούς τους λόγους ήθελαν να "διαφοροποιηθούν" από τη ΓΣΕΕ.
Αν λοιπόν κάνουμε μια συνολική αποτίμηση του τι ήταν το λεγόμενο Μουσείο τα τελευταία χρόνια θα ήταν πολλά αυτά που θα μπορούσαμε να πούμε και μάλλον θα καταλήγαμε ότι δεν έχει τα χαρακτηριστικά που κάποιοι θέλουν με το ζόρι να του προσδώσουν.
Όχι ότι κάποια στιγμή, στα καλύτερά του, δεν έδειξε ότι πράγματι θα μπορούσε να αποκτήσει μια δυναμική πραγματικού διαχωρισμού από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό. Υπήρξαν και τέτοιες στιγμές που μαζικοποιήθηκε από κόσμο αγανακτισμένο από τους κυρίαρχους του συνδικαλιστικού κινήματος. Στιγμές όμως που ακυρώθηκαν από το γεγονός ότι η διαφοροποίηση από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό δεν σημαίνει ντε και καλά και διαφοροποίηση από τις κυρίαρχες λογικές της ανάθεσης, του καπελώματος, του ρεφορμισμού. Από λογικές που εκφράζονται από το, πολλές φορές τελευταία, και φέτος, εκφρασμένο "ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιποί". Από λογικές που τελικά έδιωξαν κόσμο.
Λογικές που λένε ότι δεν έχει σημασία του που και το πως, ότι δηλαδή δεν έχει σημασία το να συνεννοηθούν οι οργανώσεις, τα σχήματα, τα σωματεία και ότι άλλο για το τι θα κάνουν αλλά θα αποφασίζει αυτός που θεωρεί τον εαυτό του "μεγάλο" και όλοι οι υπόλοιποι θα πρέπει να τον ακολουθούν. Άσχετα από τις απόψεις του, άσχετα από τις στοχεύσεις του.
Ακόμη και τα σωματεία, του πάλαι ποτέ "Συντονισμού", που καλούν εκεί ουσιαστικά διαφέρουν σε τίποτα από τα σωματεία των εργατοπατέρων; Του ΠΑΜΕ συμπεριλαμβανομένου;
Και επειδή για μας κίνημα δεν είναι μόνο οι συγκεντρώσεις αλλά κάτι πολύ ευρύτερο που αγκαλιάζει τους χώρους δουλειάς, τους χώρους σπουδών μέχρι και τις γειτονιές, βασικές προϋποθέσεις για να πετυχαίνουν και οι απεργίες, θα έθετα το ερώτημα που ακριβώς υπήρξε η κοινή στάση, η κοινή δράση την οποία δεν έχουμε πάψει ποτέ να επιδιώκουμε; Άρνηση εισπράττουμε συνεχώς.
Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν και επειδή δεν έχουμε καμιά διάθεση να τσουβαλιαζόμαστε και να συμμετέχουμε δίνοντας άλλοθι σε συγκεντρώσεις που διαφωνούμε πλήρως με τις πολιτικές τους στοχεύσεις καταλήγουμε σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις την Πρωτομαγιά ή προσυγκεντρώσεις στις άλλες απεργίες.
Πράγματι το φαινόμενο των πολλών συγκεντρώσεων (και) της φετινής 1ης Μάη είναι αρνητικό. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό το «παράλογο» και δεν έχουμε εμείς την ευθύνη γι’ αυτό, ούτε όμως τη δυνατότητα να το αλλάξουμε. Καλούμε λοιπόν σε συγκέντρωση στην Ομόνοια για να τιμήσουμε την Πρωτομαγιά, για να καλέσουμε τους εργαζόμενους να αντισταθούν στην επίθεση του συστήματος, η οποία δεν έχει σταματήσει καθόλου παρά την κινηματική αναμονή των εκλογών, και την μετεκλογική των διαπραγματεύσεων για την οποία έχει ευθύνη και το λεγόμενο εξωκοινοβούλιο στη πλειονότητά του, για να τους καλέσουμε να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούνται. Για να παλέψουν μέσα από τα δικά τους όργανα πάλης οι ίδιοι κόντρα σε λογικές ανάθεσης της ζωής τους στους κάθε είδους ιδιοκτήτες του κινήματος. Για να πάψει και αυτό το φαινόμενο των χωριστών περιχαρακωμένων συγκεντρώσεων κάποια στιγμή.
δεν μπορεί να γίνει καμία συζήτηση στην βάση "εμείς δεν φταίμε". Γιατί απλά δεν έχει σημασία (πέρα από το αν αποδεικνύεται κάπως)
εννοώ "λιγότερο" ίσως πεις, αλλά δεν μου λένε κάτι αυτά. Η αριστερά βλέπει την 1η Μάη για αργία, αυτή είναι η αλήθεια.
κατεβαίνει ένα οργανωμένο πολιτικό δυναμικό στον δρόμο, οι ίδιοι και οι ίδιοι, δίνουν και την μάχη της πλατείας, μοιράζουν τις ευθύνες, δεν ανοίγουν καμία γραμμή πουθενά, σε κανέναν χώρο εργασίας, δεν έχουν κάτι να πουν για το πως θα γυρίσει η όποια δημοκρατία στους χώρους δουλειάς, πως θα σπάσει το σε επίπεδα κτηνωδίας πια διευθυντικό δικαίωμα, για την ανεργία, το εισόδημα, την κοινωνική πρόνοια κλπ. Έφυγε λέει το ΣΕΚ πριν το ΝΑΡ (πχ). Ε και ? Ξέρετε γιατί έφυγε ? Κανένας δεν ξέρει, γιατί δεν έχει σημασία.
Μετά τις πορείες το ρίχνουμε (η αριστερά) στην άλλη πρωτομαγιά την φυσιολατρική (που είναι και μια χαρά έθιμο δηλ)και με τα κοψίδια, στο τέλος της μέρας είμαστε ευχαριστημένοι ότι κάναμε και το ταξικό καθήκον (απούσης της τάξης όμως, ουπς) περάσαμε και καλά, τηρήσαμε και το λαϊκό έθιμο.
και του χρόνου.
"κάποιος σύντροφος"
Δημοσίευση σχολίου