Η σημερινή κυβέρνηση ανέλαβε μετά τις εκλογές του Γενάρη έχοντας στη προμετωπίδα της τα συνθήματα κατάργησης των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων που τα συνόδευαν, την εφαρμογή πολιτικών που θα ανακούφιζαν το λαό μέχρι και που θα τον οδηγούσαν πίσω στις καλές παλιές εποχές της δήθεν καλής ζωής.Όλα αυτά βέβαια χωρίς να αμφισβητεί στο ελάχιστο το σύστημα εξάρτησης και σκορπώντας αυταπάτες ότι μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, με μια άλλη πολιτική κόντρα στον "νεοφιλελευθερισμό" και με διαπραγματεύσεις με τους "δανειστές εταίρους" να υπάρξει ένα άλλο μείγμα πολιτικής που ναι μεν δεν θα αμφισβητούσε το στόχο εξυπηρέτησης του χρέους, λες και εκεί είναι το πρόβλημα, αλλά παράλληλα δεν θα εξαθλίωνε παρά πέρα το λαό.
Τους τελευταίους πέντε μήνες με όλες τις απαιτούμενες μεθοδεύσεις και διαδικασίες έκανε τα τελευταία χρειαζούμενα «τεράστια βήματα» για να δέσει αμετάκλητα την ύπαρξή της και την - όποια - προοπτική της, με την υπηρέτηση και προώθηση στη χώρα και στην περιοχή των ιμπεριαλιστικών επιταγών. Και όσο χανόταν ο λογαριασμός των διακοπών και των επανεκκινήσεων των συνεδριάσεων του Γιούρογκρουπ, των πολυμερών συναντήσεων με τους «θεσμούς», των κατ' ιδίαν
επαφών με τους επικεφαλής των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών πυλώνων, και των τηλεφωνημάτων με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τόσο περισσότερο η κυβέρνηση «βυθιζόταν» στην αγκαλιά των ιμπεριαλιστών - προστατών της αστικής τάξης της χώρας.
Παράλληλα βέβαια ζητούσε και ζητά μια ανάσα. Να μπορέσει να παρουσιάσει ένα πρόσωπο ότι κάτι πάει να κάνει ώστε τα μέτρα που θα παρθούν δεν θα είναι τόσο επώδυνα για το λαό όσο θα ήταν αν εφαρμοστούν οι επιταγές των ιμπεριαλιστών σε απόλυτο βαθμό. Είναι χαρακτηριστική η προσπάθεια να πείσει το λαό ότι τα μέτρα που προτείνει στους ιμπεριαλιστές είναι κατά 50% λιγότερο επώδυνα από αυτά που ζητάνε οι ίδιοι και αυτό το παρουσίαζε ως ..αντίσταση! Όσο για την κατάργηση όλων όσων γίνανε τα τελευταία χρόνια όχι δεν γίνεται κουβέντα αλλά πλέον θεωρείται βέβαιο ότι θα συνεχιστούν να υφίστανται τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι σαν κάτι υποχρεωτικό ώστε να πάρει μια ανάσα η οικονομία, να μαζευτεί χρήμα, και μετά βλέπουμε.
Είναι ξεκάθαρο ότι οι ιμπεριαλιστές δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσουν μια κυβέρνηση που, ακόμη τουλάχιστον, δεν είναι της επιλογής τους να πάρει την οποιαδήποτε ανάσα. Εδώ δεν άφηνε τους προηγούμενους που ήταν και δικά τους παιδιά, σάρκα από τη σάρκα τους, θα αφήσει αυτούς; Όσο και αν πασχίζουν λοιπόν οι σημερινοί κυβερνώντες να δώσουν εξετάσεις οι ιμπεριαλιστές θα ζητούν περισσότερα.
Αυτά τα περισσότερα είναι που δημιούργησαν μια κατάσταση ασφυξίας στη κυβέρνηση η οποία αντέδρασε με το ...δημοψήφισμα. Παρά το ότι μέχρι και τη τελευταία στιγμή ο Τσίπρας διαβεβαίωνε ότι θα υπάρξει συμφωνία.
Θυμήθηκε λοιπόν η κυβέρνηση το λαό. Το λαό που, να το πούμε στα ίσα, τον δούλεψε, του δημιούργησε την αυταπάτη ότι τουλάχιστον θα σταματήσει την επίθεση ενάντιά του, το λαό που ο ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε με κάθε μέσο από τις εκλογές του 2012 και μετά να τον έχει στην άκρη.
Θυμήθηκε το λάο ενώ διαπραγμευόταν τους τρόπους με τους οποίους θα συνεχιστεί η φτωχοποίησή του και η εξαθλίωσή του και σε καμιά περίπτωση για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του.
Τον θυμήθηκε για να το καλέσει να ψηφίσει ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο τελεσίγραφο πλήρους υποταγής της από τη μεριά των ιμπεριαλιστικών θεσμών.
Να ψηφίσει ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε ένα ερώτημα που επί της ουσίας τον καλεί να αποφασίσει με ποιο τρόπο θα συνεχιστεί η επίθεση εναντίον του. Γιατί αυτή είναι η διαφορά της κυβέρνησης, πιθανά και της ντόπιας αστικής τάξης ή μερίδων της, με τους ιμπεριαλιστές. Καμιά άλλη.
Αντέδρασε λοιπόν η κυβέρνηση στις ασφυκτικές πιέσεις που της ασκούν οι ιμπεριαλιστές αλλά και πάλι με ένα τρόπο που σε τίποτα δεν αμφισβητεί το ρόλο τους. Πως αλλιώς θα μπορούσε να εξηγηθεί άλλωστε η έκκληση να συνεχιστεί το πρόγραμμα για μερικές μέρες ακόμη μέχρι να αποφασίσει ο ...κυρίαρχος λαός. Κάτι σαν αντίσταση με την ...άδεια του Ντράγκι και του eurogroup δηλαδή!
Καλείται ο λαός που όλο αυτό το διάστημα ήταν στο περιθώριο, που στην καλύτερη περίπτωση τον καλούσαν "να πάρει τη διαπραγμάτευση" στα χέρια του(!!!) να αποφασίσει για το σκοινί που θα τον κρεμάσει!
Με ένα δημοψήφισμα που ακόμη και αυτοί που το προτείνουν δεν έχουν ξεκάθαρο τι ακριβώς ζητούν. Που άλλοτε είναι διαπραγματευτικό χαρτί, άλλοτε μπορεί να αλλάξει στη πορεία (βλέπε δηλώσεις Βαρουφάκη) και το οποίο μπορεί και να μη γίνει καν αν αλλάξει στο κατά κάτι η στάση των "δανειστών".
Και είναι να απορεί κανείς με τον ενθουσιασμό που το υποδέχτηκαν δυνάμεις της αριστεράς. Άλλοι πριν καλά καλά τελειώσει ο Τσίπρας τη δήλωσή του, σαν έτοιμοι από καιρό, κάλεσαν το λαό να συμμετάσχει διατρανώνοντας την αντίθεσή του στην Ε.Ε., τη τρόικα, το χρέος και όπου αλλού θέλει ψηφίζοντας το ...όχι της κυβέρνησης χωρίς αυταπάτες, άλλοι προτείνουν στο λαό να ψηφίσει όχι στις προτάσεις των ιμπεριαλιστών, όχι στις προτάσεις της κυβέρνησης και ναι στην αποδέσμευση από την Ε.Ε., ναι στη κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, μόνο που δεν μας λένε σε ποια κάλπη θα γίνει αυτό! Και ακόμη τουλάχιστον δεν μας διευκρινίζουν τι θα κάνουν στην ...απίθανη περίπτωση που δεν γίνει αποδεκτή η εναλλακτική τους πρόταση στο κοινοβούλιο.
Βέβαια και οι μεν και οι δε για να καλύψουν τη στάση τους ομνύουν στους αγώνες του λαού οι οποίοι είναι οι μόνοι που μπορούν να φέρουν την πραγματική ανατροπή. Μόνο που δε μας λένε τι κάναν τόσο καιρό για να βγει ο λαός στους αγώνες πέρα από το να δημιουργούν νέες αυταπάτες μιας άλλης πραγματικής αριστερής κυβέρνησης. Είτε "μεταβατικής" είτε της "λαϊκής εξουσίας"!
Για μας είναι ξεκάθαρο. Ο λαός το μόνο πραγματικό όχι που μπορεί να πει μπορεί να το πει με τους αγώνες του. Με τη συγκρότησή του στα δικά τους όργανα πάλης στους τόπους δουλειάς, σπουδών και εκεί που ζει. ΟΧΙ στην επίθεση των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας εξαρτημένης αστικής τάξης στη χώρα του και τη ζωή του, ΝΑΙ στη διεκδίκηση και την κατάκτηση όλων όσων του ανήκουν πραγματικά. Μέχρι το τέλος! Μέχρι να έρθει η τελική ανατροπή του ίδιου του συστήματος.
Μόνο τότε μπορεί τα όποια δημοψηφίσματα να λειτουργούν προωθητικά στη πάλη του. Μόνο που κάτι μας λέει ότι όταν θα μπορεί ο λαός να επιβάλει τη δική του ατζέντα σε δημοψηφίσματα τότε αυτά θα είναι ...αντισυνταγματικά!

10 σχόλια:
Μ αυτή τη λογική το ΚΚΕμ-λ είναι γενικά κατά, και δεν συμμετέχει σε καμμιά εκλογή γιατί οι εκλογές δεν λύνουν όλα τα προβλήματα του λαού!
Θέση αναρχική και κλασσικά αριστερίστικη.
Δεν είναι δυνατόν την παραμονή να λές όχι στα παλιά και νέα μνημόνια, και την επομένη όταν μετρέται η ψήφος σου, να μην παίρνεις θέση.
Εφ όσον μας ρωτάνε λέμε κατ αρχήν ΟΧΙ και στη συνέχεια βλέπουμε τι θα γίνει με τις ασυνέπειες των άλλων.
Πρώτον δεν είναι αυτό που περιγράφεις η λογική του ΚΚΕ(μ-λ) και δεύτερον από που βγαίνει το συμπέρασμα ότι στο δημοψήφισμα θα ψηφίσουμε για τα παλιά και νέα μνημόνια;
Μήπως με το ερώτημα έτσι όπως μπαίνει τελικά τα αναγνωρίζουμε και τα παλιά και τα νέα εμμέσως πλην σαφώς;
Μια από τις δεκάδες προτάσεις που πηγαινοέρχονται μας καλούν να ψηφίσουμε και όλες, και οι κυβερνητικές, δεν αμφισβητούσαν σε τίποτα τα μνημόνια.
Καλά όλα αυτά αλλά τι ζόρι τραβάτε και δεν βγάζετε μια οριστική απόφαση; Όλοι βγάλανε εκτός από εσάς.
Σ.Κ.
"Μ αυτή τη λογική το ΚΚΕμ-λ είναι γενικά κατά, και δεν συμμετέχει σε καμμιά εκλογή γιατί οι εκλογές δεν λύνουν όλα τα προβλήματα του λαού!"
Πωπω τι αητός είσαι συ ;
Το παρακαλουθείς καλά το κκε μλ μάλλον και κατέληξες εκεί.
Πάντως ακόμα και στις περιπτώσεις, που συμμετέχει, δεν αναιρείται η άποψή του, ότι οι εκλογές δεν αλλάζουν τον κόσμο. Η συμμετοχή, όποτε γίνεται, συμβαίνει καθαρά για λόγους παρέμβασης και προπαγάνδησης της άποψής.
"Την επόμενη όταν μετριέται η ψήφο σου δεν παίρνεις θέση"
Η αποχή δηλαδή με καθαρό πολιτικό στίγμα και κατεύθυνση, όπως μπαίνει από το κείμενο, δεν είναι θέση;
ΥΓ Τι εκφράζει τελικά το όχι; όχι στη νέα συμφωνία, αλλά ναι στην λίγο χειρότερη πρόταση του συριζα; αυτό να ενισχύσουμε; ή το ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ;
και πώς τελικά θα ενισχυθεί αυτό το τελευταίο όχι;
Το "ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ" θα ενισχυθεί με την αποχή?????
ΤΟ ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΗ ΕΝΟΣ ΘΟΛΟΥ "ΟΧΙ" ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩ & ΤΗΝ ΕΕ, ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ δηλαδη.ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ.ΟΠΟΙΑ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΗ -ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΕΠΕΝΑΣΤΑΤΙΚΗ-ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΤΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ.
To K.K.E(μ-λ) συμμετέχει σε όλες τις πολιτικές μάχες και κατά συνέπεια παρεμβαίνει και στις εκλογές. Σε κάποιες εκλογές όπως π.χ στις ευρωεκλογές προπαγανδίζει και παλεύει τη θέση της αποχής. Το ίδιο ισχύει και στις εκλογές για τα συνδιοικητικά όργανα. Επομένως δεν ισχύει αυτό που γράφει ο πρώτος ανώνυμος ότι: <>. Το Κ.Κ.Ε(μ-λ)λέει όχι στα παλιά και τα νέα μνημόνια και τα βάρβαρα μέτρα, το εννοεί και πολύ περισσότερο το παλεύει. Δεν σπέρνει αυταπάτες στο λαό ότι θα ανατραπούν τα βάρβαρα μέτρα από μια άλλη κυβέρνηση, με το λαό στο περιθώριο, αφοπλισμένο πολιτικά ιδεολογικά και οργανωτικά. Όσο για το εάν μετράει η ψήφος του λαού να θυμίσουμε το ότι:<>. Οι εκλογές δεν ανατρέπουν τους συσχετισμούς απλά τους καταγράφουν. Οι συσχετισμοί ανατρέπονται στο πεζοδρόμιο μέσα στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους αγώνες του λαού. Οι εκλογές για το λαό είναι παιχνίδι εκτός έδρας με μισή εντεκάδα και με πληρωμένο το διαιτητή πολύ περισσότερο όταν επιβάλλονται από το σύστημα. Το γήπεδο του λαού είναι το πεζοδρόμιο και εκεί πρέπει <> κάθε μέρα <> δηλ. με τους αγώνες του. Τις <> δηλ. της συγκυβέρνησης τις νοιώθουμε καθημερινά. Άραγε που είναι η κατάργηση των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο που μας έταζαν προεκλογικά; <> τους λέμε ότι ΔΕΝ νομιμοποιούμε τα αδιέξοδα της πολιτικής τους.ΔΕΝ νομιμοποιούμε τους ιμπεριαλιστικούς εκβιασμούς τους. Ο λαός μιλάει με τους αγώνες του. Τους λέμε ότι παλεύουμε για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης Ε.Ε και Δ.Ν.Τ για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής κυριαρχίας.ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΠΗ ΕΝΟΣ ΚΑΛΠΙΚΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ κόντρα σε αυτούς που θυμούνται το λαό μόνο ότα θέλουν να τον χρησιμοποιήσουν για να βγουν από τα δικά τους αδιέξοδα.
Συμπληρώνω το παραπάνω σχόλιο 4.06 διότι έχουν κοπεί κάποιες φράσεις που ήταν σε εισαγωγικά...... Επομένως δεν ισχύει αυτό που γράφει ο πρώτος ανώνυμος ότι το Κ.Κ.Ε(μ-λ)είναι γενικά κατά και δεν συμμετέχει σε καμμιά εκλογή. ....... Όσο για το αν μετράει η ψήφος του λαού να θυμίσουμε ότι αν οι εκλογές μπορούσαν να φέρουν την αλλαγή θα ήσαν παράνομες...... Το γήπεδο του λαού είναι το πεζοδρόμιο και εκεί πρέπει να ψηφίζει κάθε μέρα με τα πόδια του δηλ. με τους αγώνες του.... Τις ασυνέπειες των άλλων δηλ. της συγκυβέρνησης τις νοιώθουμε καθημερινά..... Εφόσον μας ρωτάνε τους λέμε ότι....
Συμφωνω στο συνολο της αναλυσης για τις εξελιξεις των τελευταιων περιοδου και τις αυταπατες που σπειρει ο ΣΥΡΙΖΑ στο λαο και πριν γινει κυβερνηση και μετα περι ΕΕ.Λετε οτι το μονο ελπιδοφορο πραγμα για το λαο ειναι οι αγωνες,το σπασιμο τον ιμπεριαλιστικων δεσμων και χρεισιμοποιοντας ορους ασαφες η ΑΑΣ και το μλ δεν παρουσιαζει καμια πρακτικη προταση για το πως θα γινει αυτο,για το τι να κανει το κινημα.Και αυτη ειναι και η ερωτηση μου.Η ανατροπη της εξαρτησης απο οτι φενεται μπορει και να γινει απο την ιδια την αστικη ταξη και οχι απο το κινημα.Επισης στην ανακοινωση του το μλ λεει οτι ο λαος μιλαει με τους αγωνες του κατι που δεν ισχιει,αυτο που ισχιει ειναι οτι εκφραζει το αγωνιστικο φρονιμα με τους ατικους θεσμους εκλογες,δημοψιφισματα πχ πρως το παρον.Πειτε πρακτικες προτασεις αγωνα,δεν καταλαβενω τι εννοειτε με τον ασαφες ορο λαικους αγωνες,και πως θα αγωνιστει νικησει το κινημα και αφηστε τα τσιτατα.
Από που φαίνεται ότι την εξάρτηση μπορεί να τη σπάσει η αστική τάξη; Από το γεγονός ότι σε αυτή τη φάση αντιδρά σε καταστάσεις ασφυξίας που της επιβάλουν οι ιμπεριαλιστές; Και μόνο ο τρόπος αντίδρασης οδηγεί ξεκάθαρα στο συμπέρασμα ότι η εξάρτηση δεν αμφισβητείται σε καμιά περίπτωση. Το "ανήκομεν στη δύση" ισχύει και με το παραπάνω! Την ανεξαρτησία αυτού του τόπου μόνο ο λαός μπορεί να τη φέρει και είναι συνδεδεμένη με τη πάλη για ανατροπή.
Από εκεί και πέρα δεν καταλαβαίνω τις το θολό έχει ο όρος "λαϊκοί αγώνες". Οργάνωση στους χώρους όπου ζει και δουλεύει, μαζική και ουσιαστική συμμετοχή, αντίσταση σε όσα του επιβάλουν, διεκδίκηση σε όσα δικαιούται παραπέρα οργάνωση μέχρι την τελική ανατροπή αυτού του συστήματος.
Το γεγονός ότι περνάμε κινηματική νηνεμία δε σημαίνει ότι αναιρείται η πραγματικότητα που λέει ότι τις πραγματικές ανατροπές μπορεί να τις φέρει ο λαός με την πάλη του.
Δημοσίευση σχολίου