Όταν οι αγώνες μπορούν να έχουν αποτελέσματα! (Για την καμπάνια αλληλεγγύης στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ)

Η κινητοποίηση και η καμπάνια που αναπτύχθηκε σε πανελλαδικό επίπεδο για την υποστήριξη προς τους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες της ΑΤΙΚ και για την ικανοποίηση των στόχων για απελευθέρωση, μη έκδοση και χορήγηση πολιτικού ασύλου είχε κάποια πρώτα –πολύ συγκεκριμένα και σημαντικά- αποτελέσματα και επιτυχίες. Από τους 4 αρχικά συλληφθέντες, η αγωνίστρια Ozdemir Arzu ήταν η πρώτη που απελευθερώθηκε, μετά και την κινητοποίηση αποτροπής της αιφνιδιαστικής έκδοσής της στην Τουρκία και την απαλλαγή της απ΄ την κατηγορία της «παράνομης εισόδου στη χώρα».
Η συγκρότηση της Επιτροπής Υποστήριξης στη συνέχεια στην Αθήνα, με συμμετοχή 9 οργανώσεων και συλλογικοτήτων, η συγκρότηση Επιτροπής Υποστήριξης στη Θεσσαλονίκη και ανάλογων πρωτοβουλιών κι επιτροπών στα Χανιά, στο Ηράκλειο, στην Ξάνθη, στα Γιάννενα, στη Λάρισα, στο Βόλο, οι παραστάσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στα υπουργεία Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης και Μετανάστευσης, η μαζική παρουσία κόσμου στις δίκες στο Συμβούλιο Εφετών, οι εξορμήσεις με την προκήρυξη και την αφίσα σε πόλεις και σε γειτονιές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, οι πορείες και οι διαμαρτυρίες που οργανώθηκαν (19/5 στην Αθήνα, τα Χανιά και τα Γιάννενα, 23/5 στη Θεσσαλονίκη, 20/5 στη Λάρισα), οι εκδηλώσεις, η επιδίωξη πλατιάς δημοσιοποίησης του θέματος, η συνέντευξη Τύπου και η έκδοση δελτίων Τύπου, τα πάνω από 130 ψηφίσματα καταγγελίας των συλλήψεων και υποστήριξης των αγωνιστών, που εκδόθηκαν από εργατικά σωματεία και συνδικάτα, φοιτητικούς συλλόγους, δημοτικές κινήσεις, πολιτικές συλλογικότητες, φορείς εργαζομένων, νεολαίας, κατοίκων, αλλά και τα κείμενα με υπογραφές -80 μέχρι τώρα- προσωπικοτήτων συνέβαλαν σημαντικά στην απόφαση μη έκδοσης στη Γερμανία του αγωνιστή Gültekin Erol. Στη μη εφαρμογή του αντιδραστικού «ευρωεντάλματος» και στην απελευθέρωσή του. Στην απελευθέρωση του αγωνιστή Κaya Turgut, παρά την ταλαιπωρία του (όπως και του Erol) στο «Μεταγωγών».
Βέβαια ο αγωνιστής Pektaş Deniz εξακολουθεί να παραμένει ακόμα κρατούμενος και κινδυνεύει με έκδοση στη Γαλλία, μετά από απόφαση του Συμβουλίου Εφετών, στην οποία έχει ασκήσει έφεση, που εκδικάζεται την 1η του Ιούλη. Οι αγωνιστές αυτοί έχουν ζητήσει επίσης πολιτικό άσυλο, η χορήγηση του οποίου ακόμα εκκρεμεί. Γι’ αυτούς τους λόγους, δεν πρέπει να υπάρξει κανενός τύπου «επανάπαυση», αλλά επιμονή στην επίτευξη της πλήρους δικαίωσης των αγωνιστών αυτών. Η καμπάνια που αναπτύχθηκε έδειξε ότι οι εντατικές κινητοποιήσεις, η κοινή δράση, η προσπάθεια επίτευξης πλατιάς και μαζικής συμμετοχής, η απεύθυνση στον ίδιο το λαό, τους εργαζόμενους, τη νεολαία, για στήριξη, αλληλεγγύη, συμμετοχή, η επιμονή στους στόχους κόντρα σε αυταπάτες και εφησυχασμούς, μπορούν να έχουν αποτελέσματα, μπορούν να επιφέρουν μικρές ή μεγαλύτερες επιτυχίες και νίκες. Κι αυτό αποτελεί ένα πολύτιμο συνολικότερο συμπέρασμα, πέρα απ΄ το συγκεκριμένο θετικό αποτέλεσμα όσον αφορά τη ζωή και την ελευθερία των συγκεκριμένων αγωνιστών.

ΤΕΤΑΡΤΗ 1Η ΙΟΥΛΗ – ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΙΚΑΣΗ

ΤΗΣ ΕΦΕΣΗΣ ΤΟΥ Pektaş Deniz

ΣΤΟ Α’ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ