Καπάκι ακολούθησε η εξαγγελία ότι τα ΜΑΤ δεν θα ακολουθούν κολλητά τις πορείες για να προκαλούν αλλά ότι θα βρίσκονται κάπου εκεί γύρω, διακριτικά για να τις ...περιφρουρούν!
Όλα αυτά στο κέντρο της Αθήνας βέβαια, άντε και στις άλλες μεγάλες πόλεις, γιατί αμέσως μετά ακολούθησαν τα γνωστά γεγονότα στις Σκουριές, στη Κόρινθο και όπου αλλού δεν θυμάμαι τώρα, περιοχές που δεν βρίσκονται στο ...κέντρο!
Αλλά ας επιστρέψουμε στο κέντρο.
Πράγματι τα ΜΑΤ, όπως και τα κάγκελα, φύγαν από το Σύνταγμα. Και μόνο!
Που πήγαν;
Λίγο πιο πάνω στη Φιλελλήνων, μπροστά σχεδόν από ένα υπαίθριο πάρκινγκ του οποίου του δημιουργούν και προβλήματα. Λίγο πιο κάτω στη Κλαυθμώνος απ' όπου δεν έφυγαν ποτέ.
Ακόμη λίγο παραπέρα στη Πειραιώς όπου πλέον είναι μόνιμα έξω από το παλιό υπουργείο Εργασίας, όσο γι' αυτά που βρισκόντουσαν στη Β. Σοφίας, στο υπουργείο Εσωτερικών, απλά μετακόμισαν και κάνουν παρέα στους συναδέλφους τους στη Ηρώδου Αττικού, απέναντι δηλαδή! Στο τέρμα της Ακαδημίας αφού φύγαν για λίγες μέρες τώρα οι μόνιμες κλούβες είναι κατά μια παραπάνω. Και φυσικά πάντα με τους αγέρωχους φρουρούς με τα όπλα παρατεταμένα και πανέτοιμους να επέμβουν όπου χρειαστεί. Έχει κι άλλα, αλλά μη σας ζαλίζω τώρα!
Όσο για τα κάγκελα; Ναι μεν φύγαν από τον Άγνωστο Στρατιώτη αλλά για την υπόλοιπη πόλη είχε φροντίσει να είναι μόνιμα ο παρ' ολίγον πρόεδρος της Δημοκρατίας, τέως δήμαρχος, νυν κομισιονάριος Αβραμόπουλος.
Όσο για τους άλλους; ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, Ζ, με περιπολικά και με πόδια τι να πούμε; Τέτοια παρουσία, τέτοια εμπέδωση της ...ασφάλειας, δε τη ζήσαμε ποτέ! Όχι μόνο στο κέντρο, παντού! Ειδικά στις λαϊκές συνοικίες. Τέτοιους ελέγχους σε αυτοκίνητα και πεζούς, με ιδιαίτερη προτίμηση σε μετανάστες, νεολαίους και διάφορους άλλους περίεργους, δεν ξανάδαμε ποτέ! (Οι πολύ πρωινές κλωτσιές στους άστεγους που κοιμούνται σε πυλωτές και σχάρες Μετρό εξακολουθούν να υφίστανται, αυτές δε σταμάτησαν ποτέ, μη και χαλάσει η θαυμάσια εικόνα της Αθήνας της μιζέριας και της φτώχειας.)
Πάντως πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι μπάτσοι της εξουσίας έχουν πια άλλο στυλ και ύφος! Δεν έχουν τα "παλικάρια" πλέον μόνο το στυλάκι του "εξουσιαστή" - γενίτσαρου - αλλά έχουν και το αλλαζονικό ύφος του θριαμβευτή που λέει: "καλά πιστέψατε ότι θα φύγουμε;" και έτσι και κάνεις κιχ τότε, αν δεν έχεις τη τύχη να περνάει κάπου από εκεί η Κωνσταντοπούλου να τους κόψει το ...κατούρημα, την έβαψες!
Τις πορείες πια τα ΜΑΤ δεν τις ακολουθούν κολλητά αλλά αν σκεφτεί κανείς να κάνει μια βόλτα στους γύρω δρόμους κατά τη διάρκειά τους τότε θα μείνει άναυδος από το πόσο καλά τις ...περιφρουρούν!
Ένα άλλο χαρακτηριστικό του πως αντιμετωπίζονται είναι αυτό που έγινε με την πορεία της Λαϊκής Αντίστασης την Τρίτη 9/6. Σε άλλες περιπτώσεις πορειών με μικρό αριθμό διαδηλωτών δεν κλείνανε το κέντρο. Συνήθως οι ίδιοι οι διαδηλωτές φροντίζαν να καταλαμβάνουν μια δυο λουρίδες και από το πλάι μπορούσαν τα αυτοκίνητα να περνούν. Στην ανάγκη οι προηγούμενοι κυβερνήτες μας χώναν και κάνα μπερντάκι ξύλο. Τώρα τι κάνουν;
Κλείνουν όλο το κέντρο από την Πεσματζόγλου μέχρι τη Φιλελλήνων και γύρω από Σύνταγμα, δεν αφήνουν κανένα όχημα να περάσει και έτσι με ένα σμπάρο πετυχαίνουν δυο τριγώνια! Και οι οδηγοί αγανακτούν και βρίζουν, και η πορεία ουσιαστικά απομονώνεται και δεν την παίρνει και πολύς κόσμος χαμπάρι μιας και η πεζή κίνηση στο κέντρο της Αθήνας, για ένα περίεργο λόγο, τον τελευταίο καιρό έχει μειωθεί τόσο που σε που σε πιάνει κατάθλιψη. Αφήστε που είναι πιο ευάλωτη στη περίπτωση που χρειαστεί να την ...περιφρουρήσουν τα ΜΑΤ! Τα οποία ήταν πανταχού παρόντα και ας μην (ψιλο)φαινόντουσαν!
Χαρακτηριστικό είναι το σχετικό άρθρο του Press Project που στάθηκε η αφορμή γι΄αυτό το σχόλιο και που γράφτηκε με αφορμή της πορεία της Λαϊκής Αντίστασης: Ένας αστυνομικός… ανά διαδηλωτή χθες στην Βουλή!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου