26 Ιουνίου 2015

Αμερικανικά τανκς στα ρωσικά σύνορα

Είναι γεγονός ότι μέσα στο κλίμα ...αγωνίας που δημιουργείται με την ιστορία των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους ιμπεριαλιστές κάποια ζητήματα πέρασαν σε δεύτερη μοίρα ή και στην αφάνεια από τις ειδήσεις. Ζητήματα όμως που δεν είναι καθόλου άσχετα με όλα όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες και είναι στενά διασυνδεδεμένα με όλες τις εξελίξεις. Γιατί πέρα από τη διαπραγμάτευση για το με ποιο τρόπο θα συνεχιστεί η επίθεση στο λαό υπάρχει και μια άλλη πλευρά που η κυβέρνηση δεν την διαπραγματεύεται καν. Το αντίθετο, τη θεωρεί δεδομένη και φροντίζει να την ενισχύει. Και αυτή η πλευρά της εξάρτησης λέγεται ΝΑΤΟ, λέγεται αμερικάνικες βάσεις, λέγεται ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στις γεωπολιτικές και στρατιωτικές επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών στη Μεσόγειο και την Ανατολική Ευρώπη αλλά και στους ανταγωνισμούς τους. Ανταγωνισμοί που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για το λαό μας αλλά και για όλους τους λαούς της περιοχής μας και του πλανήτη.

Έχουν διαφύγει της προσοχής των ΜΜΕ οι ολοένα αυξανόμενες αντιθέσεις των ιμπεριαλιστών, αντιθέσεις που δεν είναι καθόλου άσχετες και με το ζήτημα των διαπραγματεύσεων και των διάφορων εμπλοκών τους, οι οποίες οδηγούν σε παρεμβάσεις και επεμβάσεις σαν και αυτή της Ουκρανίας, που επίσης έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα η σχετική ειδησεογραφία, και που με τη σειρά τους οδηγούν σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών στην Ευρώπη. (Όχι μόνο εδώ βέβαια, ανάλογες καταστάσεις υπάρχουν και στην Ασία). Εξοπλισμοί που φέρνουν ακόμη πιο κοντά ένα άλλο ατύχημα, πέρα από το οικονομικό, και που μπορεί να σημάνει μια σφαγή χωρίς προηγούμενο.
Το πρώτο βιολί βέβαια το κρατούν οι Αμερικάνοι και σε αυτό το ζήτημα. Είναι ξεκάθαρη η επιδίωξή τους για κυριαρχία παρά τις αποτυχίες τους και παρά τη φαινομενική προσπάθειά τους να "συνεργαστούν" ισότιμα με τους συμμάχους τους ιμπεριαλιστές στην Ευρώπη.
Δυστυχώς το ζήτημα των Αμερκανών, των επιδιώξεών τους, των ανταγωνισμών και των επεμβάσεών τους, του ΝΑΤΟ, των βάσεών τους στη χώρα μας κ.λπ.,  έχει υποτιμηθεί ιδιαίτερα και από την Αριστερά μας. Κοινοβουλευτική και μη. Σε σημείο μάλιστα που να λοιδορούν ορισμένοι κάποιους σαν και μας που επιμένουμε. Είναι χαρακτηριστικό ότι από πολλά πανό αριστερών οργανώσεων το ΝΑΤΟ απουσίαζε για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά και τώρα μπαίνει μάλλον ξόφαλτσα. Ο στόχος της "εξόδου" περιορίζεται μόνο στη Ευρώ και την Ε.Ε.. Εξακολουθούν κάποιοι να θεωρούν ότι στόχος των διαδηλώσεων πρέπει να είναι τα γραφεία της Ε.Ε. ενώ η αμερικάνικη πρεσβεία είναι υπόθεση της ...επετείου της 17 Νοέμβρη, του Πολυτεχνείου. Μια στάση μάλλον επικίνδυνη και που συμβάλει στις αυταπάτες του ρόλου των Αμερικάνων που μας σερβίρισε τελευταίο ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση.
Για το ζήτημα της κούρσας των εξοπλισμών, της παραπέρα στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης και τους υπαρκτούς κινδύνους είναι χαρακτηριστικό ένα άρθρο που δεν είναι "δικού μας" ανθρώπου και που δεν μπορεί να κατηγορηθεί για ...παλαιομοδίτικες εμμονές! Του Άρη Χατζηστεφάνου. Το βρήκαμε στο INFOWAR, δημοσιεύτηκε και στο Πριν.

Αμερικανικά τανκς στα ρωσικά σύνορα

Σκηνές από τις πιο τεταμένες ημέρες του ψυχρού πολέμου θυμίζουν οι ανταλλαγές απειλών και ανακοινώσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας από τη στιγμή που έγιναν γνωστά τα σχέδια του Λευκού Οίκου να αναπτύξει βαρύ οπλισμό και εκατοντάδες άρματα μάχης σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που συνορεύουν με τη Ρωσία. Σχετικό σχέδιο του Πενταγώνου, το οποίο έχει τεθεί προς έγκριση στον αμερικανό υπουργό Άμυνας Αστον Κάρτερ, προβλέπει την αποστολή πολεμικού εξοπλισμού στη Λιθουανία, την Εσθονία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία. Με πρόσχημα τη διευκόλυνση διενέργειας στρατιωτικών ασκήσεων οι ΗΠΑ σκοπεύουν να τοποθετήσουν για πρώτη φορά βαρύ οπλισμό σε χώρες μέλη του ΝΑΤΟ που αποτελούσαν τμήμα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Μετακινήσεις στρατευμάτων και οπλισμού προς τα δυτικά σύνορα της χώρας πραγματοποιεί και η Ρωσία ενώ ο πρόεδρος Πούτιν ξεκαθάρισε ότι «είμαστε αναγκασμένοι να στρέψουμε τις ένοπλες δυνάμεις μας… προς τις περιοχές απ’ όπου δεχόμαστε απειλή». Συγκεκριμένα αναμένεται η ενίσχυση με τακτικούς πυραύλους της περιοχής του Καλίνινγκραντ στη Μαύρη Θάλασσα – ένα θύλακα ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία χωρίς χερσαία σύνδεση με τη Ρωσία.

Η σημαντικότερη απειλή της Μόσχας όμως αφορά την ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου της, με 40 νέους διηπειρωτικούς πυραύλους, που όπως υποστήριξε ο Πούτιν «θα είναι σε θέση να παρακάμπτουν ακόμη και τα πλέον εξελιγμένα συστήματα αντι-πυραυλικής προστασίας».
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί εδώ και μήνες να αυξήσει την ένταση στην περιοχή και να προκαλέσει μια αντίδραση της Ρωσίας με την συνεχή πραγματοποίηση νατοϊκών ασκήσεων σε όλο το μήκος των ρωσικών συνόρων από την Αρκτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Τα περιστατικά παρ’ ολίγον εμπλοκής νατοϊκών πολεμικών σκαφών με ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη αυξάνονται δραματικά το τελευταίο διάστημα ενώ δεν λείπουν περιστατικά όπου ίλες αμερικανικών αρμάτων μάχης (στα οποία κυματίζει η αστερόεσσα) πραγματοποιούν προβολή ισχύος σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από τα ρωσικά σύνορα – πάντα στο παλίσιο «ασκήσεων».

Στο επίκεντρο της έντασης βρίσκεται φυσικά η Ουκρανία, η οποία αντιμετωπίζεται από τις ΗΠΑ σαν ντε φάκτο μέλος του ΝΑΤΟ σε ό,τι αφορά τις στρατιωτικές ασκήσεις. Να θυμίσουμε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας έχουν σχηματίσει κοινές στρατιωτικές μονάδες με γειτονικές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, γεγονός που σημαίνει ότι εάν εμπλακούν σε συγκρούσεις με ρωσικές ή φιλορωσικές δυνάμεις μπορεί θεωρητικά να ενεργοποιηθεί το άρθρο 5 για την «κοινή άμυνα» της βορειοατλαντικής συμμαχίας.

Στο εσωτερικό της Ουκρανίας το καθεστώς του Κιέβου συνεχίζει να εξοπλίζει τις ένοπλες δυνάμεις του, χάρη στη συνεχή ροή κεφαλαίων και από το ΔΝΤ, ενώ ενισχύονται και οι δυνάμεις εσωτερικής ασφαλείας που εκπαιδεύονται πλέον από προσωπικό της αμερικανικής αστυνομίας. Η συνεργασία της Ουάσιγκτον με ναζιστικές ομάδες που πρόσκεινται στην κυβέρνηση του Κιέβου είχε φτάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε η αμερικανική βουλή των αντιπροσώπων αναγκάστηκε να ψηφίσει ειδική τροποποίηση στον προϋπολογισμό του Πενταγώνου για το 2016 ώστε να απαγορευτεί οποιαδήποτε επαφή με φασιστικές παραστρατιωτικές δυνάμεις, όπως η ταξιαρχία του Αζόφ. Η συγκεκριμένη ταξιαρχία, με σήμα μια παραλλαγή του αγκυλωτού σταυρού, σχηματίστηκε το 2014 για να πραγματοποιεί επιθέσεις σε φιλορώσους διαδηλωτές και πρόσφατα εντάχθηκε στην Ουκρανική Εθνική Φρουρά. Πρόκειται για μια σταδιακή ενοποίηση των στρατιωτικών και φασιστικών – παραστρατιωτικών ομάδων που χρησιμοποιούνται στην πρώτη γραμμή των εχθροπραξιών στην ανατολική Ουκρανία.

Ενδεικτική της στάσης που πρόκειται να ακολουθήσει το επόμενο διάστημα το Κίεβο στις ανατολικές περιοχές που ελέγχονται από τους Ρωσόφωνους είναι και η προσπάθεια της κυβέρνησης να ενεργοποιήσει το άρθρο 15 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που ουσιαστικά «παγώνει» σειρά διατάξεων για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περίπτωση πολέμου. Η Ουκρανική κυβέρνηση προσπαθεί να θωρακιστεί και νομικά για ενδεχόμενα εγκλήματα στην περιοχή του Ντονμπάς και παράλληλα να καταστήσει την Ευρώπη συνυπεύθυνη για τις πράξεις της – κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει ενοχλήσει καθόλου τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Το γεγονός ότι η Δύση σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την Ουκρανία σαν πυροκροτητή μιας ενδεχόμενης ένοπλης σύρραξης με τη Ρωσία επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη τοποθέτηση του Γεωργιανού πρώην προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι ως κυβερνήτη της στρατηγικής σημασίας ουκρανικής επαρχίας της Οδησσού. Ο Σαακασβίλι εντάσσεται σε μια μακρά λίστα υψηλόβαθμών αχυρανθρώπων της Ουάσιγκτον (θυμίζουμε είχε τους ίδιους συμβούλους με τον Γιωργάκη Παπανδρέου) που χρησιμοποιούνται για τις πιο σκοτεινές επιχειρήσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και του Πενταγώνου – ακόμη και αν αυτό προϋποθέτει την καταστροφή της ίδιας τους της χώρας.

Με αφορμή πάντα την κρίση στην Ουκρανία κλιμακώνεται το τελευταίο διάστημα και ο οικονομικός πόλεμος εναντίον της Ρωσίας από την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Λίγες μόλις ημέρες μετά την επέκταση των κυρώσεων από τους ευρωπαίους κατά έξι μήνες, τέθηκε σε εφαρμογή σχέδιο για την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων και κεφαλαίων ρωσικών εταιρειών σε ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως στη Γαλλία και την Ελβετία.

Η προσπάθεια στηρίζεται στην απόφαση που εξέδωσε τον περασμένο Ιούλιο δικαστήριο στην Χάγη, απαιτώντας από τη Ρωσία να πληρώσει 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε πρώην επενδυτές της ενεργειακής εταιρείας Yukos. Η εταιρεία του Μιχαήλ Χοντορκόφσκι, οδηγήθηκε σε καθεστώς χρεοκοπίας και διάλυσης από τη ρωσική κυβέρνηση με πρόσχημα τις τεράστιες φορολογικές οφειλές της – πραγματική αιτία ήταν βέβαια η απόφαση του ρώσου ολιγάρχη να συμμαχήσει με δυνάμεις εντός και εκτός της χώρας που προωθούσαν την απομάκρυνση του Πούτιν από την εξουσία.

Με αφορμή την υπόθεση της Yukos οι ΗΠΑ και η ΕΕ στέλνουν ένα σαφές μήνυμα προς όσες εταιρείες συνεργάζονται με τη Ρωσία (κυρίως μέσω της κατοχής μετοχών ρωσικών εταιρειών) ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία θα βρίσκονται σε κίνδυνο.

Ο οικονομικός πόλεμος και η τεχνητή ενίσχυση της στρατιωτικής έντασης, δημιουργεί ένα εφιαλτικό σκηνικό σε μια ζώνη που εκτείνεται από τα παγωμένα νερά της Αρκτικής μέχρι τα Βαλκάνια. Και μια σπίθα αρκεί πλέον για να φέρει την καταστροφή.

Άρης Χατζηστεφάνου

Εφημερίδα ΠΡΙΝ 21/6/2015
http://info-war.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: