Ανυποχώρητη η κυβέρνηση από που όμως; Από ποιες θέσεις; Από αυτές της Θεσσαλονίκης; Από αυτές των προγραμματικών δηλώσεων; Από αυτές της 20 Φλεβάρη; Από αυτές των 47 σελίδων;
Ανυποχώρητη για τα δίκια του λαού, για τους μισθούς και τις συντάξεις, για την υγεία και την παιδεία, για τη δουλειά και την αξιοπρεπή ζωή; Για τι πράγμα ακριβώς μάχεται αυτή η κυβέρνηση;
Για τίποτα απ' όλα αυτά. Ούτε καν για την ..."εθνική περηφάνια". Πως θα μπορούσε άλλωστε τη στιγμή που έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα στο Θεσμούς, και ότι εκπροσωπούν, να "συναποφασίζουν" - να καθορίζουν δηλαδή - για τη τύχη της χώρας και του λαού μας; Και επιπλέον είναι έτοιμη να δώσουν γη, ύδωρ και μπόλικο χρήμα για νέες αμερικάνικες βάσεις και για τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή;
Η αξιοπρέπεια ενός λαού δεν υπερασπίζεται με τον να την διαπραγματεύεται η κυβέρνησή "του", όποια και αν είναι αυτή, όπως και αν θέλει να αυτοπαρουσιάζεται, με τους "δανειστές". Δηλαδή με τους ιμπεριαλιστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που θέλουν να καθορίζουν τα πάντα σε αυτή τη χώρα, από τι θα παράγει, αν παράγει, μέχρι και το πόσο και με πόσα θα ψευτοζεί ο εργαζόμενος λαός της.
Η ανεξαρτησία μιας χώρας δεν υπερασπίζεται με την ολοένα και πιο βαθιά ένταξή της στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς διάλυσης χωρών και σφαγής λαών.
Η αξιοπρέπεια του λαού δεν περιορίζεται στη μη μείωση των συντάξεων πείνας που δε φτάνουν ούτε για τις ασπιρίνες τους, και σε ποσοστά αυξομείωσης του ΦΠΑ. Δεν μπορεί να περιοριστεί η αξιοπρέπεια του λαού στην αποδοχή του εφικτού της εξάρτησης, του χωρίς προστάτες δεν μπορούμε.
Αξιοπρέπεια για ένα λαό σημαίνει αγώνας για ανεξαρτησία, για διώξιμο όλων αυτών που τον δυναστεύουν δεκαετίες τώρα, σημαίνει αγώνας για μισθούς, συντάξεις, για παιδεία και περίθαλψη πραγματικά δωρεάν. Για να διώξει όλους αυτούς του λακέδες που τον εξουσιάζουν τόσα χρόνια, που τον εκμεταλλεύονται και ζουν σε βάρος τουκαι τον πειθαναγκάζουν να υποτάσσεται σε κάθε είδους "ανώτερο" ξένο.
Αυτή η αξιοπρέπεια δεν κατακτιέται με ...διαπραγματεύσεις (καμιά εθνική και κοινωνική απελευθέρωση δεν ήρθε ποτέ με διαπραγμάτευση. Ο Άρης που τόσο τον "τιμούν" όλοι φέτος τη άρνησή του να διαπραγματευτεί πλήρωσε με το κέφάλι του!) ούτε με ρήξεις και συγκρούσεις για το πόσο μεγάλη ή λιγότερο μεγάλη θα είναι η εξαθλίωσή του.
Κατακτιέται με αγώνα. Με το λαό οργανωμένο και αποφασισμένο στο δρόμο, με μάχες και συγκρούσεις, με λαϊκό πόλεμο, που θα φέρουν όμως ένα μέλλον ναι με δύσκολο - πολύ δύσκολο - αλλά με πραγματική προοπτική για μια καλύτερη ζωή και διαφέντευση της τύχης του.
Η προοπτική που μας υπόσχεται αυτή η κυβέρνηση τι σχέση έχει με ένα καλύτερο μέλλον για το λαό; Τι σχέση μπορεί να έχει ένα τέτοιο μέλλον με τα όρια και τις επιδιώξεις της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και του ΔΝΤ; Είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι θα πειστούν οι ιμπεριαλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό να αφήσουν περιθώρια έστω και μιας κάποιας ανακούφισης στο λαό μας; Σε οποιονδήποτε λαό; Ή μήπως δεν είναι ολοφάνερο ότι το πρόβλημα που δημιουργήθηκε τις τελευταίες μέρες δεν έχει να κάνει τόσο με τις "αντιστάσεις" της κυβέρνησης αλλά με το ποιος από αυτούς θα πληρώσει τη νύφη, ποιος θα χάσει και πόσα από το ξεζούμισμα του λαού μας, σε περίπτωση ελάφρυνσης όχι του λαού αλλά της ντόπιας αστικής τάξης; Άλλωστε το λένε και ανοιχτά πια! Αλλιώς τι νόημα είχε η ατάκα περί 50 δις του Σόιμπλε στον Τζακ Λιού;
Ή μήπως δεν βλέπει κανείς ότι το ζόρι τους δεν είναι οι ...συντάξεις και ο ...ΦΠΑ; Αφού πότε ο ένας πότε ο άλλος το δηλώνουν ανοιχτά ότι συμφωνούν σε αυτά! Δεν υπάρχει θέμα διαφωνίας σε ότι αφορά τη τύχη του λαού που τα 300 ευρώ του είναι πολλά για να ζει. Που δεν χρειάζεται δουλειά, που δεν χρειάζεται σύνταξη, που δεν χρειάζεται παιδεία και υγεία.
Άλλες είναι οι διαφωνίες τους, και σε αυτές ο λαός μας δεν έχει κανένα λόγο να έχει λόγο! Ο λαός μας έχει κάθε λόγο να θέλει να τους ξεφορτωθεί μαζί με τους άμεσους υπηρέτες του που τον κυβερνούσαν επί δεκαετίες αλλά και με αυτούς που πασχίζουν να γίνουν υπηρέτες αυτού του συστήματος προσπαθώντας να τον πείσουν, από τα "αριστερά" μάλιστα, ότι δεν γίνεται αλλιώς. Ότι πρέπει να κάθεται στη γωνιά του ήσυχος ήσυχος, να τους αφήνει να διαπραγματεύονται τη ζωή του και το μέλλον του, και να μη μιλάει καν. Ούτε δια δημοψηφίσματος πλέον!
Ο λαός πρέπει να αποδεχτεί τη μάχη για την αξιοπρέπεια της υποταγής, των καθόλου προσδοκιών και ενός μέλλοντος μάλλον αμφίβολου με τόσες βάσεις, αεροπλάνα και αεροπλανοφόρα να γεμίζουν τη γη του, τις θάλασσές του και τον αέρα του.
Πρέπει να κάτσει στη γωνιά του και να νιώθει και περήφανος γιατί οι Τσίπρας - Καμμένος παλεύουν για την ...ευρωπαϊκή δημοκρατία που μάλιστα γεννήθηκε σε αυτή τη χώρα.
Κι ας πεθαίνουν αυτοί, που γεννιούνται και ζουν σε αυτή, από τη φτώχεια που τους επιβάλουν οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες ενωμένες και πετυχημένες.
Δεν έχει λοιπόν κανένα λόγο ο λαός μας να αγωνιά για το μέλλον αυτής της κυβέρνησης και για το αν θα την αναγνωρίσουν δίνοντάς της κάποια ανάσα οι ιμπεριαλιστές εξ Αμερικής και Ευρώπης.
Έχει όμως κάθε λόγο να αγωνιά για το μέλλον του απέναντι στο οποίο και αυτή η κυβέρνηση είναι εχθρική. Έχει κάθε λόγο να βγει στο δρόμο και να αγωνιστεί για το μισθό του, για τη σύνταξή του, για τις σπουδές των παιδιών του, για την περίθαλψή του, για την ανεξαρτησία του.
Χωρίς να τα αναθέτει σε κανέναν δεξιό ή "αριστερό" υποταγμένο στη παντοδυναμία των ιμπεριαλιστών και του καπιταλισμού.
Παρά μόνο στον εαυτό του!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου