Χιλιάδες μεταλλεργάτες συνέχισαν την απεργία με πολύμορφες κινητοποιήσεις επί 12 μέρες, παρά τον διασπαστικό ρόλο του συνδικάτου μετάλλου. Στήνουν γλέντι μπροστά στο εργοστάσιο και καλούν τις γυναίκες των εργατών σε συμπαράσταση. Χιλιάδες εργάτες, οι οικογένειες και αλληλέγγυοι κάθε νύχτα βρίσκονται έξω από το εργοστάσιο. Την μέρα πραγματοποιούν διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις.
Η αντίσταση δυναμώνει και από την παραδειγματική ταξική αλληλεγγύη των εργατών άλλων εργοστασίων. Έγινε επίσης επίσκεψη αλληλεγγύης από τους εργάτες των εργοστασίων SKT, Rollmech, Mako, Farba, Valeo, Delphi, Ototrim και των φοιτητών του πανεπιστημίου Uludağ Üniversitesi. Καλούν τον λαό σε μποϊκοτάζ της εφημερίδας OLAY, επειδή έχει ανακοινώσεις της εργοδοσίας και της εργοδοτικής ένωσης.
Οι εργάτες ξεσηκώθηκαν απέναντι και στο εργοδοτικό συνδικάτο Türk Metal-İş (Ένωση Εργαζομένων στη Μεταλλουργία στην Τουρκία) και αποχώρησαν απ’ αυτό. Ήδη πριν ξεκινήσουν οι απεργίες, είχαν δημιουργηθεί πολύ σοβαρές καταστάσεις ανάμεσα στους εργάτες και την διοίκηση της ένωσης, με τραυματισμούς εργατών και δημοσιογράφων από τις συμμορίες και τους αστυνομικούς που είχαν μαζί τους οι εκπρόσωποι της Türk Metal-İş. Σε πολλά εργοστάσια, αποχώρησαν οι εργάτες από την ένωση, κάνοντας ένα ιστορικό βήμα στην διαδικασία συγκρότησης σωματείου που θα εκπροσωπεί τους ίδιους τους εργάτες.
Οι μαζικές συνελεύσεις όπου οι ίδιοι πια αποφάσιζαν για τον αγώνα τους, έδωσαν την δυνατότητα να συντονιστούν και με τις υπόλοιπες απεργίες στις βιομηχανίες μετάλλου. Κάτω από την πίεση της απεργίας στις 20 του Μάη, η εργοδοσία άφηνε να φανεί μια διάθεση λύσης του προβλήματος. Όμως, δεν υπολόγισε καλά την αποφασιστικότητα των εργατών. Πρότεινε μερικές εκατοντάδες λίρες άμεσα και τις υπόλοιπες στην περίοδο του Ραμαζανιού και άφηνε ανοιχτό το θέμα των αυξήσεων στους μισθούς. Οι εργάτες απαιτούν τις ίδιες μισθολογικές συνθήκες που παραχώρησε η Bosch στους δικούς της εργαζομένους στην Τουρκία με τη συλλογική σύμβαση που υπέγραψε με την Türk Metal-İş, να αναγνωριστούν οι δικοί τους εκπρόσωποι και να μην απολυθεί κανένας επειδή αποχωρεί από την ένωση.
Η Renault, που λειτουργεί από το 1969, παράγει 360.000 αυτοκίνητα τον χρόνο στην Προύσα. Πριν οκτώ μήνες, υπογράφηκε μεταξύ της Türk Metal-İş και της MESS σύμβαση εργασίας, η οποία δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζόμενων. Προσπάθησε να μειώσει τις απώλειες της απεργίας, απειλώντας εργαζόμενους μέσω μηνυμάτων και ανακοινώσεων για αναθεώρηση της επένδυσης στην Προύσα λόγω απεργίας, αλλά δεν τα κατάφερε.
Για τους εργάτες μετάλλου, επίμαχο θέμα είναι το να συγκροτήσουν το δικό τους ταξικό σωματείο, για να μπορούν να σημαδέψουν τις εξελίξεις του αγώνα τους. Που θα δίνει ελπίδα στους καταπιεσμένους και θα ανησυχεί την αστική τάξη. Θα ανεβάζει την ταξική συνείδηση των εργατών. Και όπως λένε οι απεργοί εργάτες: «Πριν τις κινητοποιήσεις κάναμε πέντε φορές τη μέρα προσευχή, τώρα κάνουμε πέντε φορές τη μέρα κομμουνιστική προπαγάνδα».
Η απεργία έληξε στις 27 του Μάη. Μέχρι την ώρα που γραφόταν αυτό το κείμενο, δεν υπήρχε ανακοίνωση των απεργών για τη λήξη της απεργίας και τα αποτελέσματα. Όποιο όμως και αν είναι το αποτέλεσμα της παραδειγματικής απεργίας των εργατών μετάλλου, η αντίστασή τους είναι μεγάλο κέρδος, το σχολείο για τους επόμενους αγώνες.
Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου