Το ΟΧΙ που μετατράπηκε σε "εθνική ομοψυχία"

Αν για κάτι δεν μπορεί να κατηγορηθεί για αναποτελεσματικότητα αυτή η κυβέρνηση, ο Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι για το πόσο γρήγορα φρόντισε να αδειάσει όλους όσους πανηγύριζαν για την επικράτηση του ΟΧΙ χθες. Άσχετα για τους λόγους για τους οποίους το ψήφισαν.
Η επιδιωκόμενη εντολή για σκληρή διαπραγμάτευση - αυτό εννοούσαν με τη "ρήξη" -, το όχι σε νέα μνημόνια και σε νέα μέτρα, μετατράπηκε σε εντολή για "εθνική ομοψυχία" και σε ένα κοινό ανακοινωθέν των 5 αρχηγών κομμάτων που το μόνο που προμηνύει είναι τα χειρότερα για το λαό. Πραγματικά οι εξελίξεις κάνουν τα αντιμνημονιακά πανό με υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ που εξακολουθούν να υπάρχουν στους δρόμους και καλούν στο ΟΧΙ να μοιάζουν με ανέκδοτο ή σα ξεχασμένα από μια μακρινή εποχή. Και όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ!
Αφού φρόντισε ο Τσίπρας να διώξει το τελευταίο "εμπόδιο", τον ...Βαρουφάκη, ώστε να διευκολυνθούν οι διαπραγματεύσεις, μιας και ...έμενε ένα 2,5% μέχρι να συμφωνήσει πλήρως η κυβέρνηση με τους εταίρους της, αλλά και μετά από απαίτησή τους ξεκαθαρίζοντας έτσι και με αυτό τον τρόπο και για το ποιος έχει τον πρώτο λόγο σε αυτό τον τόπο.
Μετά από μια πορεία συνεχών υποχωρήσεων, με τη σημαντική συμβολή του "αντιστασιακού" Βαρουφάκη, και αφού ξεχάστηκαν όλα όσα διακήρυττε ο ΣΥΡΙΖΑ από την εποχή της ΔΕΘ μέχρι τώρα, βρέθηκε η κυβέρνηση  του "ΟΧΙ" με το μαύρο μέτωπο του "ΝΑΙ" να συμφωνήσουν  όλοι μαζί για το πως θα διαπραγματευθούν τη συνέχιση της επίθεσης ενάντια στο λαό.
Με μια πολιτική που θα στηρίζεται σε "νέα χρηματοδότηση" από το εξωτερικό και θα περιλαμβάνει μέτρα "δίκαιας κατανομής βαρών" και "όσο γίνεται λιγότερο υφεσιακά". Μέτρα τα οποία θα "καταπολεμούν" την ανεργία και βεβαίως θα βοηθούν την επιχειρηματικότητα.
Που θα επιβαρύνουν δηλαδή με νέους φόρους τα λαϊκά στρώματα, που θα συνεχίζουν τη πολιτική των χαρατσιών και της αρπαγής ότι έχει απομείνει σε αυτό το λαό. Μέτρα που θα αφήσουν ανέγγιχτες όλες τις πολιτικές διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, που θα τις ενισχύουν και θα αναβάλουν τις όποιες υποσχέσεις σε κάποιο αόριστο μέλλον, που θα περιλαμβάνουν μειώσεις συντάξεων και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Όλα αυτά που πρότεινε άλλωστε η κυβέρνηση με τις 47 σελίδες και τα συμπληρώματά τους.
Ουσιαστικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει αποδεχθεί εδώ και καιρό την υπογραφή ενός μνημονίου με το σύνολο των απαιτήσεων των ιμπεριαλιστών και αυτό που απομένει είναι το άλλο αγκάθι που αφορά κυρίως τις αντιθέσεις των ίδιων των ιμπεριαλιστών αλλά και μια κάποια ανακούφιση για την αστική τάξη αυτής της χώρας από την πίεση που έχει φάει όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό του χρέους του οποίου η βιωσιμότητα επίσης αναφέρεται στο κοινό ανακοινωθέν.
Παρά λοιπόν το ΟΧΙ τα μέτρα που πάρθηκαν τα χρόνια των μνημονίων θα εξακολουθήσουν να ισχύουν, θα προστεθούν νέα με δήθεν εισοδηματικά κριτήρια έτσι ώστε να χρυσωθεί το χάπι και να μπορέσει η κυβέρνηση, της οποίας την πρωτοκαθεδρία πλέον αναγνωρίζει όλο το εσωτερικό πολιτικό σύστημα, να τα περάσει ως την ...απαρχή μιας άλλης πολιτικής που κάπου κάποτε θα αποβεί προς όφελος του λαού. Έχοντας την αυταπάτη ότι αυτό το ΟΧΙ, όσο αναπάντεχα μεγάλο κι αν ήταν, θα της δώσει άλλα φόντα στις διαπραγματεύσεις της με τους ιμπεριαλιστές.
Οι έως τώρα αντιδράσεις των ιμπεριαλιστών δεν δείχνουν ότι υπήρξε κάτι που να τους πτόησε ιδιαίτερα. Τα μηνύματα που στέλνουν είναι ξεκάθαρα και τελεσιγραφικά. Ακριβώς έτσι όπως ήταν όταν αναγκάστηκε ο Τσίπρας να κηρύξει το δημοψήφισμα.
Πράγματι ξεπεράστηκε πολύ γρήγορα το μήνυμα του ΟΧΙ, όπως σχολίασε ένας φίλος εδώ.
Το ζήτημα είναι πόσο γρήγορα θα ξεπεράσει ο λαός την κινηματική του απραξία γιατί κατά πως φαίνεται όλα αυτά που τραβάει τώρα μπορεί σε λίγο καιρό να φαίνονται ...καλύτερα, όπως καλύτερα φαινόταν αυτά που τραβούσε πριν λίγες μέρες, πριν κλείσουν οι τράπεζες και αποκλειστεί η πρόσβαση σε μισθούς και συντάξεις.