Παρά το ΟΧΙ o λαός στη γωνία;

Οι εξελίξεις που ακολούθησαν το δημοψήφισμα είναι ραγδαίες. Ο Τσίπρας και η κυβέρνηση, θεωρώντας ότι ισχυροποιήθηκαν κυρίως στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, ερμήνευσαν το ΟΧΙ ως εντολή συνεννόησης με τους υποστηρικτές του ΝΑΙ, προχώρησε σε σύσκεψη μαζί τους και όλοι μαζί έθεσαν το αντιλαϊκό πλαίσιο συνέχισης των διαπραγματεύσεων για ένα νέο μνημόνιο.
Ακολούθησαν το eurogroup και η σύνοδος κορυφής όπου φίλοι και εχθροί, ιμπεριαλιστές και μη, έδειξαν τις πραγματικές τους διαθέσεις απέναντι στη κυβέρνηση και το πόσο διατεθιμένοι είναι να ...μην υποχωρήσουν. Γνωστό αγκάθι το ζήτημα του χρέους που όλο και φουντώνει και η διαφωνία για το ποιος θα το χρεωθεί περισσότερο, γιατί κατά τα άλλα, στα μέτρα κατά του λαού οι διαφωνίες, και της κυβέρνησης συμπεριλαμβανόμενης, είναι ελάχιστες.
Σκλήρυνση της στάσης λοιπόν όλων των παραγόντων που κάνουν κουμάντο στην Ε.Ε. και απαίτηση για πλήρη προσαρμογή της κυβέρνησης σε όλα όσα ζητούν. Τελεσίγραφο, (φανταστείτε να μην υπήρχε η αντίδραση Τσίπρα την Παρασκευή 27/6 και το δημοψήφισμα), για "σοβαρές" προτάσεις μέχρι την Παρασκευή μεθαύριο, σύγκλιση για πρώτη φορά του συμβουλίου αρχηγών ολόκληρης της Ε.Ε. την Κυριακή, πίεση για συμφωνία στα μέτρα τους (το πιο πιθανό) αλλά και ενδεχόμενο (σοβαρό) αποπομπής της Ελλάδας από την Ε.Ε.. Συνοδεία ενός ανθρωπιστικού πακέτου γιατί "σκέφτονται" και αυτόν τον έρμο το λαό που θα υποφέρει ακόμη περισσότερα.
Κατά τα άλλα; Ο κόσμος εξακολουθεί να στήνεται στα ΑΤΜ για το 50αρι ή το 60άρι, για πόσο καιρό ακόμη ουδείς ξέρει είτε υπάρξει συμφωνία είτε όχι, όπως κανείς δεν ξέρει πόσα θα μπορεί να σηκώνει τις επόμενες μέρες. Η αμφισβήτηση του δικαιώματος του να παίρνει το μισθό του ή τη σύνταξή του άμεσα και ολόκληρο έχει περάσει, επιχειρήσεις και μαγαζιά, ειδικά αυτές και αυτά που ασχολούνται με τη παραγωγή και εμπόριο αλλά και τον τουρισμό όντας άμεσα εξαρτώμενες από το εξωτερικό βάζουν τους υπαλλήλους τους σε αργία ή σε υποχρεωτικές άδειες, και αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα αρχίσουν τα λουκέτα και χιλιάδες εργαζόμενοι θα μείνουν χωρίς δουλειά. Η δε κυβέρνηση όντας μάλλον αισιόδοξη αρχίζει να παίρνει πίσω τα προσωρινά μέτρα "διευκόλυνσης" των εργαζόμενων, όπως τη δωρεάν μετακίνηση με τα ΜΜΜ, τουλάχιστον έτσι ανακοινώθηκε χθες. Ακόμη και το ενδεχόμενο έλλειψης τροφίμων μιας και η περήφανη και ανεξάρτητη καπιταλιστική Ελλάδα εξαρτάται από τις εισαγωγές είναι μπροστά μας. Και πολλά άλλα κινδυνολογικά οπως θα μπορούσαν να μας πουν κάποιοι, πολύ πραγματικά όμως!
Και ο λαός; Ψήφισε! Στη συντριπτική του πλειοψηφία απείχε ή ψήφισε ένα ΟΧΙ, αντιδρώντας σε αυτή τη κατάσταση, αντιδρώντας κυρίως στο παλιό. Από εκεί και πέρα όμως;
Θα συνεχίσει να στέκεται (φαινομενικά) στωικός μπροστά στα ΑΤΜ περιμένοντας τη κυβέρνηση, με την μερική στήριξη και της μαύρης αντιπολίτευσης, να διαπραγματεύεται για τη ζωή του; Για το πόσα 60άρια θα παίρνει, για το αν θα είναι τόσα ..πολλά από εδώ και πέρα, και για πόσο; Θα περιμένει να δει τη δόση εξαθλίωσης που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση; Δεν θα αντιδράσει σε αυτή τη κατάσταση που τη θεωρούσε προσωρινή αλλά τώρα βλέπει ότι μάλλον πάει για ...προσωρινή μονιμοποίηση;
Και η αριστερά; Ιδιαίτερα αυτή που τον κάλεσε να ψηφίσει είτε έγκυρο ΟΧΙ είτε άκυρο, τι θα κάνει; Θα βγεί στους τόπους δουλειάς, σπουδών, στους τόπους κατοικίας να προτείνει απεργίες, αγώνα, διαδηλώσεις κατά της κυβερνητικής πολιτικής και κατά της εξαθλίωσης της χώρας που επιβάλουν οι ιμπεριαλιστές; Ή θα συζητάει αυτοϊκανοποιούμενη για τα αποτελέσματα του, αναγνωρισμένου και νομιμοποιημένου από αυτήν, δημοψηφίσματος εγκαλώντας την κυβέρνηση ότι δεν νομιμοποιείται να το μεταφράζει όπως αυτή θέλει; Ή στη καλύτερη περίπτωση θα καλεί σε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις απογευματινές και σαββατοκυριακάτικες καλεσμένες και υπογεγραμμένες από ...σφραγίδες περιμένοντας την επόμενη εκλογική διαδικασία;
Ο λαός μας πράγματι για άλλη μια φορά είτε δια του πολύμορφου ΟΧΙ είτε δια της, κατά κύριο λόγο συνειδητής και πολιτικής, αποχής έδειξε για άλλη μια φορά ότι καταδικάζει όλα όσα έγιναν σε βάρος του ως σήμερα, ιδιαίτερα από τα κόμματα και τις δυνάμεις του συστήματος που τα προηγούμενα χρόνια προώθησαν την επίθεση. Έδειξε όμως και μια ανοχή σε αυτή τη κυβέρνηση που αντιπροσωπεύει το "νέο" πολιτικό σκηνικό που πάει να στηθεί αλλά καθόλου την αντίσταση στις επιταγές των ιμπεριαλιστών. Παρά τη πολυμορφία και του ΟΧΙ αλλά και της αποχής υπάρχει ένας κόσμος που "συμμερίζεται την ανάγκη να οικοδομήσει με την πάλη του ο λαός τα δικά του ΝΑΙ και τα δικά του ΟΧΙ". Ανάγκη όμως που δεν έχει ακόμη κατορθώσει να βρει το δρόμο του κινήματος και της πάλης.
Η αριστερά λοιπόν αντί να ζητάει τα ρέστα από την κυβέρνηση και να την εγκαλεί γιατί κάνει αυτό που έτσι κι αλλιώς, διακηρυγμένα ανοικτά από την αρχή, είχε σκοπό να κάνει καλό θα ήταν να αναλάβει τις ευθύνες της. Αν θέλει να έχει κάποιο νόημα η ύπαρξή της και να μην άγεται και φέρεται από τις δυνάμεις που υπηρετούν ή θέλουν να υπηρετούν το σύστημα! Αλλιώς ο λάος θα είναι στους δρόμους και θα εξεγείρεται, οι "εικόνες Αργεντινής" δεν φαίνονται και τόσο μακρυνές πια, και αυτή θα ψάχνει προγράμματα μετάβασης, κοινωνικοποιήσεις ή εθνικοποιήσεις, εργατικούς ελέγχους ή λαϊκές εξουσίες!
Όλοι μας θα πρέπει να προετοιμαστούμε για δύσκολες και ακόμη πιο πρωτόγνωρες καταστάσεις.