1. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας το σκηνικό μιας κάλπικης δικομματικής αντιπαράθεσης που στήθηκε με τη ΝΔ και ντύνοντας με αριστερό περιτύλιγμα το τρίτο μνημόνιο, κατάφερε να εγκλωβίσει και να χειραγωγήσει, για δεύτερη φορά σε εφτά μήνες, ένα μεγάλο τμήμα του δημοκρατικού κόσμου στα πλαίσια της σοσιαλδημοκρατικής του πολιτικής. Κατακτώντας ένα υψηλό εκλογικό ποσοστό και σε συνδυασμό με το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα που δίνει 50 έδρες στο πρώτο κόμμα, σχημάτισε ξανά κυβέρνηση με το δεξιό, αντιδραστικό κόμμα των ΑΝΕΛ.
Οι ξένες και ντόπιες κυρίαρχες δυνάμεις εκδήλωσαν, ανοιχτά, την προτίμησή τους για την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ και τον ενίσχυσαν προσβλέποντας στο πολιτικό κεφάλαιο που διαθέτει, ακόμη, ο Α. Τσίπρας και στην ικανότητά του να παραπλανά και να αφοπλίζει το λαϊκό και εργατικό κίνημα.
Τώρα, η κυβέρνηση Τσίπρα, με «νωπή λαϊκή εντολή», είναι έτοιμη να εξαπολύσει μια γενικευμένη αντιλαϊκή επίθεση για να εφαρμόσει το ένα και μοναδικό κυβερνητικό της πρόγραμμα, το τρίτο βάρβαρο μνημόνιο, που ψήφισαν στη Βουλή –μαζί- οι παλιές και οι νέες μνημονιακές δυνάμεις.
Η βαθιά και παρατεταμένη κρίση του αστικού πολιτικού συστήματος, που έκφρασή της είναι η διαδοχική αλλαγή πέντε κυβερνήσεων στο διάστημα της τελευταίας εξαετίας, όχι μόνο δε φαίνεται να ξεπερνιέται με την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυρίαρχη δύναμη, αλλά όλα δείχνουν πως η πολιτική αστάθεια θα ενταθεί, η πολιτική κρίση θα οξυνθεί, και η νέα κυβέρνηση –όπως και οι προηγούμενες- δε θα μακροημερεύσει.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας να φορτώνει όλα τα βάρη στο λαό και χαλκεύοντας νέα δεσμά εξάρτησης και υποτέλειας, θα οδηγήσει –αναπόφευκτα- στην όξυνση όλων των εσωτερικών αντιθέσεων, επιβεβαιώνοντας –ξανά και ξανά- πως καμιά αντιδραστική «τάξη» και καμιά πολιτική σταθερότητα δε μπορεί να στηριχθεί πάνω στην πείνα, την εξαθλίωση και τη δυστυχία του λαού.
Στο τεράστιο ποσοστό της αποχής -προστέθηκαν, σε απόλυτους αριθμούς, άλλες 800.000 σε αυτούς που απείχαν στις εκλογές του Γενάρη- περιλαμβάνεται ένα σημαντικό τμήμα αμφισβήτησης και άρνησης της μνημονιακής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός αυτό, καθώς και η απώλεια 320.000 ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν επιπλέον στοιχεία που μόνο συνθήκες πολιτικής σταθερότητας δεν προοιωνίζονται.
2. Η ΝΔ, παρ΄όλο που ηττήθηκε για δεύτερη φορά, κατάφερε να συγκρατήσει το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής της επιρροής επικαλούμενη την προσχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ στο μνημονιακό στρατόπεδο και τη δικαίωση, έτσι, της αντιλαϊκής της πολιτικής. Η ΝΔ εξακολουθεί να διαθέτει μια συμπαγή πολιτική δύναμη που την αξιοποιεί για την εδραίωση της αντιδραστικής πορείας των πολιτικών εξελίξεων. Εμφανίζεται σαν ο κύριος εγγυητής για την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, αποτελώντας –διαχρονικά- το βασικό πολιτικό εκφραστή των συμφερόντων της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού και κύρια εναλλακτική κυβερνητική επιλογή τους, σε μια επόμενη φάση.
Το ΠΑΣΟΚ διασώθηκε από τον πολιτικό αφανισμό που απειλούνταν. Καθώς, μάλιστα, το ΠΟΤΑΜΙ του Θεοδωράκη φαίνεται να στερεύει, κινούνται διαδικασίες για τη συγκρότηση ενός σοσιαλδημοκρατικού πόλου που μπορεί να αξιοποιηθεί άμεσα ή προοπτικά σαν συμπλήρωμα και δεκανίκι μνημονιακών κυβερνήσεων, με το ΠΑΣΟΚ σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Η εκλογική εκτόξευση που έφερε το Λεβέντη στη Βουλή μόνο σαν ψήφος καταδίκης του αστικού πολιτικού συστήματος δεν μπορεί να εκληφθεί. Η υποτιθέμενη απαξίωσή του μέσω της «ψήφου χαβαλέ» στο «γραφικό Πρόεδρο», στην πραγματικότητα οδηγεί –από άλλο δρόμο- στην ενίσχυση της αντιδραστικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής, την οποία ο Λεβέντης έρχεται να υπηρετήσει.
3. Για άλλη μια φορά, διαπιστώθηκε πως η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ εξακολουθεί να διαθέτει μια σοβαρή και σταθερή εκλογική βάση και επιρροή, αν και η δυναμική που είχε πριν τη δολοφονία του Π. Φύσσα και τις αποκαλύψεις που ακολούθησαν ανακόπηκε. Παρά την προσπάθεια περιορισμού της φασιστικής της δράσης και επαναπατρισμού των ψηφοφόρων της στη ΝΔ, εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή απειλή. Η καταδίκη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ και του αντικομμουνισμού, η σταθερή πάλη ενάντια τους, πρέπει να δυναμώσουν και να συνδυαστούν με την αποφασιστική καταδίκη του ιμπεριαλισμού, της ντόπιας ολιγαρχίας και των κυβερνήσεών τους που με την πολιτική τους θρέφουν τον φασισμό.
4. Η ηγεσία του ΚΚΕ όχι μόνο δεν κατάφερε να αποσπάσει δυνάμεις από την επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνθήκες ταπεινωτικής συνθηκολόγησης και ανοικτής προσχώρησής του στο μνημονιακό στρατόπεδο, αλλά έχασε 37.000 ψηφοφόρους, πάνω από το 10% της εκλογικής του δύναμης του Γενάρη, επιβεβαιώνοντας –έτσι- πως με την αλλοπρόσαλλη, οππορτουνιστική και σεχταριστική πολιτική, που εφάρμοσε όλα τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζει να εφαρμόζει και σήμερα, ανοίγει διάπλατα το δρόμο, σπρώχνει και παραδίνει την ηγεμονία των πλατιών λαϊκών μαζών στο σοσιαλδημοκρατικό ΣΥΡΙΖΑ.
Την καιροσκοπική πολιτική της πλήρωσε και η «Λαϊκή Ενότητα» του Λαφαζάνη. Αφού ο ηγετικός πυρήνας της συμπορεύτηκε σε μια φιλοευρωπαϊκή – φιλοιμπεριαλιστική πορεία, στα πλαίσια του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, και αφού τους τελευταίους μήνες υπηρέτησε, από κορυφαίες κυβερνητικές θέσεις, τη χρεοκοπημένη και συνθηκολόγα πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, εμφανίστηκε να αναπαράγει όλες τις δημαγωγικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ «για κατάργηση του μνημονίου με ένα νόμο», την ίδια στιγμή που επέμενε στην παραμονή της χώρας μας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ.
5. Η εκλογική συνεργασία του ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ έδωσε μια σκληρή εκλογική μάχη και πέτυχε μια ενίσχυση της εκλογικής της επιρροής, οπλίζοντας με δύναμη και αποφασιστικότητα όσους τη στήριξαν, στέλνοντας μήνυμα συνέχειας και προοπτικής της δράσης μας, και θέτοντας παρακαταθήκες για τους αυριανούς αγώνες.
Το εκλογικό αποτέλεσμα των 8.944 ψήφων, αυξημένο κατά 1.000 ψήφους από αυτό του Γενάρη, το καταγράφουμε θετικά. Πρέπει να εκτιμηθεί σε συνάρτηση με το ιδεολογικοπολιτικό βάρος του μηνύματος της συνεργασίας και παίρνοντας υπόψη πως δε μασήσαμε τα λόγια μας, ούτε χαϊδέψαμε αυτιά, αλλά θέσαμε, στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα, βασικά πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, κόντρα στο πέλαγος των ρεφορμιστικών αυταπατών, ανοίγοντας μέτωπο αντιπαράθεσης στη σοσιαλδημοκρατική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και τη ρεφορμιστική γραμμή του ΚΚΕ και της ΛΑΕ, αντιμαχόμενοι θέσεις και «μεταβατικά» προγράμματα, όπως αυτό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που καλλιεργούν το συμφιλιωτισμό και λειτουργούν σαν αριστερό ανάχωμα του ρεφορμισμού.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε, πρώτα απ΄όλα, είναι η συνολική πολιτική δράση που ανέπτυξε όλο αυτό το διάστημα η εκλογική συνεργασία. Ο κοινός αγώνας, που δόθηκε, αποτελεί ένα ακόμη βήμα σε ένα μακρύ, επίπονο, αλλά ελπιδοφόρο δρόμο.
Η μάχη των εκλογών, ένα επεισόδιο της πολιτικής πάλης, τελείωσε. Τώρα, ξανοίγεται, μπροστά μας, ο αγώνας σε όλα τα πολιτικά, κοινωνικά και ταξικά μέτωπα, στο νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται.
Το κέρδισμα της εμπιστοσύνης και η ενεργητική στήριξη ενός αγωνιστικού δυναμικού, κόντρα στις πιέσεις και τις σειρήνες των αστικών και ρεφορμιστικών κομμάτων, θα κριθεί στην πορεία, μέσα στους αγώνες του λαού, και στο βαθμό που η πολιτική συνεργασία των δυο οργανώσεων στα πλαίσια της Λαϊκής Αντίστασης – Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας θα δυναμώνει, δημιουργώντας τα δικά της δεδομένα στο κίνημα από την ανεξάρτητη πολιτική παρέμβαση και δράση της.
Μπροστά στο νέο κύμα αντιλαϊκής επίθεσης, που έρχεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την επιβολή του νέου τριετούς μνημονίου και την απειλή μιας ακόμη πιο συντριπτικής σύνθλιψης του λαϊκού εισοδήματος, με νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, κατάργηση του ΕΚΑΣ, εκτίναξης της φοροληστείας μέσω του ΦΠΑ και της μονιμοποίησης του ΕΝΦΙΑ, με τις νέες απολύσεις που θα έρθουν και το μαζικό εξευτελιστικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν άλλο δρόμο να επιλέξουν, για να υπερασπιστούν την επιβίωσή τους, παρά να ξεσηκωθούν σε μαζικούς αγώνες.
Ο λαός πρέπει να ορθώσει το ανάστημά του, να αποκρούσει τα αντιδραστικά σχέδια του νέου μνημονιακού αντιλαϊκού μετώπου της «εθνικής συναίνεσης» και της «εθνικής ομοψυχίας», να παλαίψει για την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων, τη σταθερή διεκδίκηση και επανακατάκτηση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων που καταργήθηκαν, σε σύνδεση με τα γενικότερα αιτήματα πάλης για έξοδο της χώρας από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και το ΔΝΤ.
Το Μ-Λ ΚΚΕ, στη βάση αυτών των κατευθύνσεων, θα συνεχίσει -επίμονα και σταθερά- να αναπτύσσει τη δράση του, στις νέες συνθήκες μέσα στο μαζικό, εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Ταυτόχρονα, θα συμβάλλει -με όλες τις δυνάμεις του- στα πλαίσια της ΛΑ-ΑΑΣ -από κοινού με τους συντρόφους του ΚΚΕ(μ-λ)- ώστε να δυναμώσει η ανεξάρτητη πανελλαδική αγωνιστική παρέμβαση και δράση της, στις σημερινές κρίσιμες συνθήκες, για την υπόθεση του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.
Τρίτη, 22 Σεπτέμβρη
Γραφείο Τύπου του Μ-Λ ΚΚΕ
20 σχόλια:
Εντάξει με την ανακοίνωση. Υπάρχει όμως μια ανακολουθία. Πως όλα όσα λέει το Μ-Λ ΚΚΕ για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμβιβάζονται με τη συμπόρευσή του μαζί της στις Παρεμβάσεις; Η ανακοίνωση με βαριά λόγια λέει ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλλιεργεί μαζί με τους άλλους τον "συμφιλιωτισμό και λειτουργούν σαν αριστερό ανάχωμα του ρεφορμισμού". Αυτό δεν εκφράζεται στο συνδικαλιστικό κίνημα; Έχει άλλη στάση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο γενικό πολιτικό και άλλη στο συνδικαλιστικό;
Δεν είναι περίεργο να βλέπουμε τον Κάτσικα, τη Φατούρου, τον Τσιριγώτη σε τηλεοπτικό πάνελ μαζί με τους άλλους μ-λ και στην εκπαίδευση να τους βλέπουμε απέναντί τους μαζί με τους συνδικαλιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;
Οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ (μ-λ) στα νοσοκομεία, όπου εργαζομαι, κορόιδευαν το ΝΑΡ και το ΣΕΚ για τη ξεχωριστή έως και αντίπαλη στάση μεταξύ τους. Πόσο διαφέρει τελικά η δική τους στάση, των δύο μλ, στα σχολεία;
Χωρίς να υπεισέρχομαι σε λεπτομέρειες για την μετωπική δουλειά στο εργατικό κίνημα(τους ταξικούς συσχετισμούς στο χώρο δουλειάς, τους όρους και τις προϋποθέσεις συνεργασίας κλπ)κάνω μια ερώτηση στον προηγούμενο σχολιάζοντα.
Είναι το ίδιο πράγμα μια κεντρική πολιτική μάχη όπως η εθνικές εκλογές όπου συγκρούονται βασικές πολιτικές, ακόμη και ιδεολογικές θέσεις, με την δουλειά στα συνδικάτα, που αφορά κυρίως τα οικονομικά ζητήματα της εργατικής τάξης; Εκτός αν τα ταυτίζει αυτά τα δύο οπότε δεν έχει νόημα να μιλάμε για την πολιτική πάλη και για την συνδικαλιστική πάλη, αλλά για τον καθαρό οικονομισμό.
Πιστεύω ότι η σύγκριση - αντιπαραβολή ανάμεσα στην εκλογική συνεργασία των δύο μ-λ κομμάτων (μια κεντρική πολιτική συνεργασία) με τις αυτόνομες επιμέρους συνεργασίες των δυο κομμάτων με άλλους πολιτικούς χώρους ή αγωνιστές της αριστεράς στο συνδικαλιστικό κίνημα (αποτέλεσμα και της ξεχωριστής πορείας τους τις τελευταίες δεκαετίες) είναι εντελώς άστοχη.
Μιζέριας
Η κεντρική πολιτική στάση ενός κόμματος δεν αντανακλάται στη στάση του στο κίνημα; Για το τι και πως το προτάσει; Η άποψη των ναριτών και των τροτσκιστών για την οργάνωση των εργαζόμενων, για τη σημασία της, ταυτίζεται με αυτή των μλ, του ΜΛΚΚΕ για το οποίο ρωτάω στα πλαίσια των Παρεμβάσεων; Τι κοινό μπορεί να έχουν;
Στα γραπτά τους πάντως οι δύο μλ κατακεραυνώνουν τους άλλος και σε αυτά τα ζητήματα. Για τα αιτήματα (π.χ. χρέος) αλλά και για τη σημασία του κινήματος.
Η άποψη για την οργάνωση των εργαζόμενων δεν είναι θέμα οικονομικό ούτε άσχετη με τον τελικό στόχο. Άλλα πράγματα στοχεύουν οι της Ανταρσύα άλλα οι των μλ. Άλλο είναι η συνεργασία σε επιμέρους θέματα, απαραίτητα και αναγκαία, άλλο η συστέγαση κάτω από ένα κοινό συνδικαλιστικό σχήμα που δεν μπορεί να είναι απλά οικομικής φύσης. Η φυσιολογική ύπαρξη διαφορών των δύο μλ δεν δικαιολογεί τη διαφορετική έως και αντιθετική πορεία τους στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Όταν κάνουν κριτική στις δυνάμεις της ανταρσυα για το πως κινούνται στο κίνημα (χώρια και στις διαδηλώσεις) καταλήγοντας να χαρακτηρίζουν την ανταρσυα ως εκλογικό μηχανισμό συμπλήρωμα των ρεφορμιστών θα πρέπει και αυτοί να εξηγήσουν γιατί συμβαίνει το ίδιο και με αυτούς στο μοναδικό χώρο που θα μπορούσαν να παρουσιάσουν το διαφορετικό που λένε ότι εκπροσωπούν. Θα μπορούσα κι εγώ να πω ότι οι του Μ-Λ ΚΚΕ είναι συμπλήρωμα του συμπληρώματος στο εργατικό κίνημα;
Κοινές αναλύσεις των δύο μλ καταλήγουν σε διαφορετικές στάσεις και αυτό δεν πρέπει να εξηγηθεί;
Οι ερωτήσεις μου δεν είναι άστοχες καθόλου γιατί τα δύο μλ δεν συνεργάζονται μόνο εκλογικά αλλά και στη ΛΑΑΣ που υποτίθεται ότι έχει τέτοια χαρακτηριστικά που τις δικαιολογούν.
Το ζήτημα της στάσης στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι άσχετο από το ζήτημα των συνολικότερων μετωπικών στάσεων.
Χάρης
καλά, ότι δεν υπάρχει τρόπος να υποστηριχτεί βάση αρχών, πως αν υπάρχει συνύπαρξη σε ένα απο τα 2 (κοινωνικοσυνδικαλιστικό και πολιτικό) δεν μπορεί να είναι το πολιτικό, είναι αυτονόητο. Όσο αυτονόητο είναι πως έχει δίκιο του ΜΛ ΚΚΕ που συμμετέχει κάπου και πέρα από την ασφάλεια των μονοκομματικών παρατάξεων, που εκθέτει την γραμμή του και σε ένα πεδίο αντιφάσεων ριζοσπαστικής ενότητας της αριστεράς από τα κάτω.
Κώστας
αν υπάρχει συνύπαρξη σε ένα από τα 2 θα είναι το συνδικαλιστικό ήθελα να πω
Κώστας
Α, μάλιστα, ή μεγάλη απεργία των καθηγητών, ή επιστράτευση των απεργών, ή νίκη ή ή ήττα ενός κλάδου και ή χρονική στιγμή που συνέβαινε αυτό, ή πυροδότηση άλλων αγώνων άλλων κλαδων, αν νικούσε, οι πολιτικές προεκτάσεις που θα είχε, ή αγωνιστική ανάταση του κόσμου της δουλειάς που θα υπήρχε, ΟΛΑ αυτά είναι οικονομικά ζητήματα.....
Μααααλιστα!
Νομίζω πως δεν υπάρχουν σοβαροί λόγοι που να εμποδίζουν την κομματική ενότητα, με την οποία δεν συμφωνεί το ΚΚΕ(μ-λ). Δεν υπάρχει επίσης λόγος να κρατείται στενή η ΛΑΑΑΣ με ευθύνη του Μ-Λ ΚΚΕ. Οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, όπου υπάρχουν και από τις δυό μεριές, σε χώρους εργαζομένων ή νεολαίας, πρέπει να τα βρουν. Δεν μπορείς να φωνάζεις για την αναγκαιότητα αγώνων και να μην παίρνεις πρωτοβουλίες για να δημιουργηθούν κάποιες μικρές έστω προϋποθέσεις για αγώνες.
Οι πολιτικές εξελίξεις δεν περιμένουν. Οποιος κάθεται πάνω στις δάφνες αγώνων της δεκαετίας του 50,του 60 κλπ, όποιος αισθάνεται "δικαιωμένος" από τις εξελίξεις και από το ότι αυτός"καλά τα έλεγε", πρέπει να δει και την άλλη πλευρά. Τη πλευρά της αποτυχίας του να εμποδίσει τις συνεχείς ήττες.
ΧΡ
Είναι προφανές ότι οι δυο οργανώσεις, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα, και κυρίως πριν τη συγκρότηση της ΛΑ-ΑΑΣ, είχαν μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για τα ζητήματα τακτικής, τόσο στο κεντρικό πολιτικό όσο και στο κίνημα.
Είναι σαφές ότι η ανακοίνωση του Μ-Λ ΚΚΕ, στην αναφορά της στη ΛΑ-ΑΑΣ, εξακολουθεί να υπερθεματίζει στην "ανεξάρτητη" παρέμβασή της στο κίνημα, μέσα από την οποία θα "δυναμώσει η συνεργασία των δυο οργανώσεων". Είναι σαφές ότι δεν αφήνει περιθώρια για πρωτοβουλίες κοινής δράσης με άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, αλλά προσβλέπει στην ισχυροποίηση αυτού του σχήματος ώστε σταδιακά να προκύψει και η κομματική ενοποίηση των δυο οργανώσεων (στόχος χιλιοδιακηρυγμένος και εν ισχύ για το Μ-Λ ΚΚΕ).
Η μέχρι τώρα κίνηση της ΛΑ-ΑΑΣ (ίσως με κάποιες εξαιρέσεις που ενδεχομένως αγνοώ), έχει πάρει ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά ή εν πάσει περιπτώσει τείνει έντονα να τα πάρει. Αποτέλεσμα είναι η τακτική του ΚΚΕ(μ-λ) της Κοινής Δράσης που πολλά χρόνια τώρα πρεσβεύει και εμπράκτως παλεύει (ή πάλευε) μέσα στο κίνημα, να έχει υποχωρήσει εμφανέστατα, θυσιάζοντας ενδεχόμενα ανοίγματα κοινής δράσης με άλλες δυνάμεις του χώρου, στο βωμό της ιδεολογικοπολιτικής καθαρότητας της ΛΑ-ΑΑΣ, που παίρνει πλέον όλο και πιο πολύ χαρακτηριστικά προπλάσματος κομματικής ενότητας παρά μετωπικής πολιτικής κίνησης είναι χαρακτηριστικό ότι οι ανένταχτοι αγωνιστές στα πλαίσιά της είναι ελάχιστοι ενώ, όπως σωστά επισημαίνεται πιο πάνω από ορισμένους, στους μαζικούς χώρους όπου διεξάγεται σε πρώτο επίπεδο η ταξική πάλη, οι δυο οργανώσεις λόγω διαφορετικών γραμμών και τακτικής δε συναντιούνται σχεδόν πουθενά.
Κραυγαλέο παραδειγμα που μαρτυρά του λόγου το αληθές είναι αυτό που αναφέρει κάποιος για τη στάση των δυο οργανώσεων στην επιστράτευση των απεργών καθηγητών πριν δυο χρόνια (και ενώ είχε ήδη συγκροτηθεί η ΛΑ-ΑΑΣ), όταν οι συνδικαλιστές του Μ-Λ ΚΚΕ προκειμένου να διασώσουν τη συμμετοχή τους στο πιο "πλατύ" ακροατήριο των Παρεμβάσεων, την ύστατη στιγμή υποχώρησαν στις πιέσεις του συστήματος και των ρεφορμιστών και συνθηκολόγησαν στην απειλή της επιστράτευσης, σε αντίθεση με του ΚΚΕ(μ-λ) που παρά τις μικρότερες δυνάμεις τους, κράτησαν συνεπή στάση μέχρι τέλους.
Eίναι πρόβλημα το να έρθουν κοντά οι δυό οργανώσεις και τελικά να ενωθούν; Δεν μπορεί αυτή η ενότητα να συμβαδίζει με ανοίγματα κοινής δράσης σε τρίτους;
Οσο για τις διαφορετικές τακτικές, νομίζω ότι υπερτονίζεται η σημασία τους. Η ίδια οργάνωση έχει μερικές φορές διαφορετική τακτική από πόλη σε πόλη.
Εξ άλλου η τακτική έχει να κάνει και με τις δυνατότητες και την ποσότητα και με παράγοντες τυχαίους νομιζω. ΠΧ το Μ- Λ ΚΚΕ έτυχε να έχει τις δυνάμεις του συγκεντρωμένες στην Αθήνα και στο χώρο των καθηγητών, έτσι μπόρεσε να παίξει ρόλο στις διεργασίες που γίνονταν τότε- τέλη του '80- και να κατοχυρώσει καποιες δυνατότητες στο συγκεκριμένο χώρο. Γιατί να τα θεωρητικοποιούμε και να τα ιδεολογικοποιούμε όλα;
Από την άλλη το Μ-Λ ΚΚΕ διώχνει τον ανένταχτο κόσμο, πράγμα καθολου δύσκολο βέβαια, φωνάζοντας ότι εδώ είναι μια κεντρική κομματική συνεργασία και τι δουλειά έχουν εδώ οι άσχετοι, οι μή καθαροί; Ετσι κι αλλιώς ήταν που ήταν δύσκολη η δουλειά των μλ και περιθωριοποιημένη, λόγω και των γενικοτερων εξελίξεων, έρχονται και οι ίδιοι και μηδενίζουν κάθε δυνατότητα. Οχι μόνο αναποδογυρίζεται η καρδάρα αλλά κρατιέται συνεχώς αναποδογυρισμένη, μή τυχόν και πέσει μέσα καμμιά σταγόνα γάλα και τη λερώσει.
ΧΡ
Μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος τι σημαίνει "να έρθουν κοντά" ; Συνοικέσιο είναι; Λίγη σοβαρότητα .... Ή υπάρχουν πολιτικές διάφορες ή όχι
Είναι γεγονός ότι η συνεργασία των δυο οργανώσεων στο πλαίσιο της ΛΑ-ΑΑΣ αλλά και της εκλογικής συνεργασίας έχει πίσω της πια ένα όχι αμελητέο διάστημα. Γεγονός επίσης είναι ότι έχουν δίκιο όσοι λένε ότι μια κεντρική πολιτική συνεργασία πρέπει να έχει την αντανάκλασή της στους επιμέρους χώρους (όπως λέει ο Χάρης). Αλλωστε η ανάγκη της λαϊκής συγκρότησης δίνει μεγάλο βάρος «κάτω», δηλαδή στους χώρους δουλειάς, σπουδών και στις γειτονιές.
Είναι λοιπόν πράγματι αρνητικό το γεγονός ας πούμε της διαφορετικής συγκρότησης στους χώρους των εκπαιδευτικών. Αλλά αυτό που συμβαίνει (με την αντίφαση και αδυναμία που περιέχει) είναι ώριμο μέχρι τη στιγμή αυτή. Η διαφορετική αυτή συγκρότηση ούτε αποκρύβεται ούτε αναιρεί την αντιπαράθεση ανάμεσα στις Αγωνιστικές Κινήσεις και τις Παρεμβάσεις. Εχουμε δημόσια πει ότι θεωρούμε λάθος των συντρόφων του Μ-Λ ΚΚΕ ότι συνεχίζουν να είναι κομμάτι των Παρεμβάσεων.
Από την άλλη έχουν γίνει και κει κάποια βήματα συνεννοήσεων και κοινής δράσης με τα Αντιτετράδια (την ιδιαίτερη συγκρότηση των εκπαιδευτικών του Μ-Λ ΚΚΕ). Τελευταίο δείγμα ήταν η κοινή προβολή ψηφίσματος στο συνέδριο της ΟΛΜΕ για αποχή από το δημοψήφισμα. Δε λέω ότι έχουν γίνει αρκετά βήματα (πρέπει να ενταθεί μια τέτοια προσπάθεια μόνιμου διαλόγου και κοινής δράσης με τα Αντιτετράδια), αλλά δεν είμαστε και εκεί που ήμασταν πριν μερικά χρόνια.
Νομίζω ΝΒΤ ότι έχεις λάθος που χρεώνεις υποχώρηση των συνδικαλιστών εκπαιδευτικών του Μ-Λ ΚΚΕ στην επιστράτευση. Εκτός αν εννοείς ότι παρέμειναν στις Παρεμβάσεις και δεν άνοιξαν κάποιο ζήτημα παρά τα 5 λευκά συνδικαλιστών τους. Επίσης ΝΒΤ θα διαφωνήσω εντελώς μαζί σου ότι το ΚΚΕ(μ-λ) έχει μέσω της ΛΑ-ΑΑΣ ανατρέψει την τακτική της κοινής δράσης. Αρκεί να διαβάσεις όλα τα άρθρα γραμμής της ΠΣ. Αρκεί να δεις πόσες φορές έχουν καλεστεί οργανώσεις για ζητήματα επικαιρότητας. Αλλων ευθύνη είναι ότι δεν ανταποκρίνονται. Μάλλον θα έλεγα (αντίθετα από σένα) ότι έχουμε τρομερό πείσμα και επιμονή –παρά τη μηδαμινή ανταπόκριση- να επιμένουμε στη γραμμή της κοινής δράσης.
ΧΡ, η κομματική ενότητα οργανώσεων είναι σοβαρή δουλειά και προϋποθέτει βαθιά και μακρόχρονη εναιοποίηση. Μια τέτοια διαδικασία ενιαιοποίησης μπορεί να κατακτιέται μόνο μέσα από την κοινή συμμετοχή στην ταξική πάλη. Ομως θεωρώ σωστό αυτό που λες ότι η μεταξύ μας συνεργασία (έτσι το λέω εγώ) πρέπει να συμβαδίζει με ανοίγματα κοινής δράσης σε τρίτους. Σωστη, επίσης, η παράγραφός σου «Οποιος κάθεται πάνω στις δάφνες αγώνων της δεκαετίας του 50,του 60 κλπ, όποιος αισθάνεται "δικαιωμένος" από τις εξελίξεις και από το ότι αυτός"καλά τα έλεγε", πρέπει να δει και την άλλη πλευρά. Τη πλευρά της αποτυχίας του να εμποδίσει τις συνεχείς ήττες.». Προσυπογράφω απόλυτα!
Κώστα μου αρέσει που για σένα "είναι αυτονόητο"(!) ότι έχει δίκιο το Μ-Λ ΚΚΕ σε σχέση με τις Παρεμβάσεις. Παράξενη άποψη του αυτονόητου έχεις...
Πάνος
(5 Λευκά συνδικαλιστών των Παρεμβάσεων εννοώ, όχι του Μ-Λ ΚΚΕ)
Πάνος
η κοινή προβολή ψηφίσματος στο συνέδριο της ΟΛΜΕ για αποχή από το δημοψήφισμα γιατι θεωρειτε γεγονος κοινης δρασης στον εργασιακο χωρο και οχι αποτελεσμα της συνεργασιας στο πολιτικο επιπεδο; τι σχεση εχει το δημοψηφισμα με τα εργασιακα των εκπαιδευτικων; εχει δικιο ο μιζεριας αλλο το ενα και αλλο το αλλο.επισης συμφωνω με τον πανο στην απεργια των εκπαιδευτικων οι δυο οργανωσεις ειχαν κοινη και οχι διαφορετικη αποψη.
Γιωργος
Μάλλον αρκετό δίκιο έχεις Γιώργο. Απεργία λοιπόν και πιο πρόσφατα κοινή στάση (αποχή) στο ζήτημα εκλογής διευθυντών των σχολείων.
Πάνος
γιατί ψήφισαν οι Παρεμβάσεις διευθυντές ? αν όχι, πάλι δεν το πέτυχες Πάνο, αυτό ειναι συμφωνία του κκε μλ και με το ΝΑΡ, την ΑΡΑΝ, και το ΜΛ ΚΚΕ και όποιον είναι στις Παρεμβάσεις
Κώστας
εχεις λάθος Κώστα:
"Καλούμε τους συναδέλφους-συναδέλφισσες
Να ψηφίσουν τους συναδέλφους που συμβάλλουν στην προώθηση και υλοποίηση ζητημάτων της σχολικής μονάδας και των αποφάσεων του κλάδου, υπερασπίζουν και προωθούν την δημοκρατική λειτουργία του σχολείου.
Να απορρίψουν όσους/ες συνέβαλαν στην προώθηση αντιεκπαιδευτικών μέτρων, ιδιαίτερα στο θέμα της αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης, χρησιμοποίησαν αυταρχικές μεθόδους και συμπεριφορές, περιθωριοποίησαν τον σύλλογο του σχολείου.
Να αξιοποιήσουν προς αυτή την κατεύθυνση την δυνατότητα του λευκού ή της αποχής όταν κρίνεται απαραίτητο, ώστε ο σύλλογος να επανακαθορίσει το επόμενο τρίμηνο (δυνατότητα που καθορίζει το θεσμικό πλαίσιο, όταν ο υποψήφιος ή οι υποψήφιοι Διευθυντές δε συγκεντρώσουν το 20% της ψήφου των ψηφισάντων και ακόμη όταν απέχει από τη διαδικασία το 36% της δύναμης του συλλόγου) την εξέλιξη για το θέμα του Διευθυντή της συγκεκριμένης σχολικής μονάδας.
Να στείλουν μήνυμα ότι όλοι οι Διευθυντές πρέπει να εναρμονίζονται με τις συλλογικές αποφάσεις και να τις προωθούν.
"
(Απόφαση Ε' ΕΛΜΕ ΘΕΣΣ - http://paremvaseisde.gr/?p=5932#more-5932)
"Να ψηφίσουν συναδέλφους που διακρίνονται έμπρακτα με τη συμμετοχή τους και το συλλογικό τους πνεύμα στην προώθηση και υλοποίηση ζητημάτων της σχολικής μονάδας, καθώς και στην συμβολή τους, στο μέτρο του δυνατού, στην υπεράσπιση, προώθηση και υλοποίηση των αποφάσεων του κλάδου."
Παρεμβάσεις Θεσσαλονίκης: http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B8%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD
"Σε αυτά τα πλαίσια και χωρίς αυταπάτες τοποθετούμαστε στη συζήτηση των συλλόγων διδασκόντων και των συλλογικών διαδικασιών της ΕΛΜΕ
• Καμιά συμμετοχή μελών συνδικαλιστικού κινήματος ως διορισμένων από την κυβέρνηση στα συμβούλια επιλογής .
• Οι αιρετοί του ΠΥΣΔΕ είναι εκεί το μάτι του κλάδου για έλεγχο της διοίκησης και δεν ταυτίζουν το ρόλο τους με τα μέλη της διοίκησης.
• Αξιοποιούμε την εγκυρότητα της λευκής ψήφου για να καταδικάσουμε πολιτικά διευθυντές που το προηγούμενο διάστημα στάθηκαν απέναντι στο σύλλογο με αυταρχισμό, εκβιασμούς και λογικές «εντέλλεσθε»."
(Παρεμβάσεις Ελευσίνας)
(συνεχίζεται...)
Πάνος
Ενώ:
"ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ...
ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΦΑΝΕΣ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΔΕ ΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΥΝΕΥΘΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ."
(Αγ. Παρέμβαση Ν. Ηρακλείου που πρόσκειται στο Μ-Λ ΚΚΕ, http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%BD-%CE%B7%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD)
και "Είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τη σημερινή έκφραση της σοσιαλδημοκρατίας να ευνουχίσει το εκπαιδευτικό κίνημα μέσα απ’ τις δήθεν συναινετικές προτάσεις και αποφάσεις. Ταυτόχρονα θα δώσει την ευκαιρία στη κυβέρνηση και στους πολιτικούς της κομισάριους να καταλάβουν θέσεις ευθύνης και μάλιστα με τη δική μας ψήφο! Θα επιχειρηθεί να δημιουργηθούν οι γνωστές κλίκες γύρω απ’ τους «εκλεγμένους» διευθυντές, που ούτως ή άλλως εμείς θα τους έχουμε εκλέξει, άρα θα έχουν και το άλλοθι της συνευθύνης για ό,τι συμβαίνει στο σχολείο. Είναι βέβαιο ότι διάφοροι ρεφορμιστές θα επιχειρήσουν να φτιασιδώσουν το «νέο» θεσμό με διάφορες χάντρες και καθρεφτάκια. Όμως έχουμε βαθιά πείρα απ’ το αγωνιστικό παρελθόν για να απορρίψουμε όλα τα συνενοχικά τους φτιασιδώματα!"
(Αντιτετράδια, http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82)
Σου φαίνονται ίδια τα δυο τελευταία με τα πρώτα;; Πώς σου φαίνονται τα πρώτα (του προηγ ποστ); Δεν ψήφισαν οι Παρεμβάσεις Διευθυντές;
Πάνος
, ok Πάνο, mea culpa, δεν είναι ο χώρος μου, δεν τα ξέρω
Κώστας
Ok Κώστα, δεν τρέχει τίποτα
Πάνος
Ρε παιδιά γιατί λέτε Κώστα αφού είναι ο κάποιος σύντροφος
Δημοσίευση σχολίου