Η αναρχία θυμήθηκε την αποχή από τις εκλογές! Αφού ακούμπησε τις ελπίδες της στο «όνειρο» για πρώτη φορά αριστερά και αφού το «όνειρό» της αποδείχτηκε μνημονιακό είπε να επαναφέρει τη γραμμή της αποχής και μάλιστα με τρόπο αρκετά επιθετικό, ξεθυμαίνοντας πάνω σε αφίσες δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, που μπορεί να μην έχουν τα ποσοτικά μεγέθη των συριζαϊκών ειδώλων του αναρχικού χώρου, σίγουρα πάντως μνημόνια δεν υπέγραψαν, ούτε ζήτησαν κυβερνητικές θέσεις.
Το είδωλο λοιπόν της αναρχίας πέθανε, από τον πρώτο ακόμη καιρό της διακυβέρνησής του, που η κρατική καταστολή, την οποία δεχόταν ο εν λόγω χώρος καθόλου δεν περιορίστηκε, παρά μάλλον οξύνθηκε. Κι ας περίμεναν οι α/α ζορό καλύτερη αντιμετώπιση από τα ματ του σύριζα κι ας μην ήθελαν να καταλάβουν πως η τρομοκρατία και η καταστολή δεν είναι απόρροια συγκεκριμένων κυβερνήσεων και προσώπων, μα συνολικές πολιτικές κατευθύνσεις, που συνοδεύουν επίσης συνολικές πολιτικές.
Η μόνη λύση είναι εκλογική απεργία, μαθήματα χορού, πάρτυ και κυλικεία. Γιατί, καλή η εκλογική απεργία (αρκεί βέβαια να συνοδεύεται και από μία πραγματική άποψη κι όχι «σήμερα έχω αυταπάτες, αύριο δεν έχω»), αλλά τι αντιπροτείνουν οι αντιεκλογικοί (ή και όχι) ήρωες, πεφωτισμένοι του α/α χώρου, που δεν είναι βολεμένοι και πρόβατα, σαν τους υπόλοιπους;
Κυλικεία και μαθήματα χορού, ποδοσφαιρικά ματς, πάρτυ, χιπ χοπ και υπάρχει βεβαίως και το κινηματικό κομμάτι του χώρου αυτού, το οποίο έχει μια πιο ειλικρινή, αγωνιστική στάση και δεν έχουμε λόγο να μην το αναγνωρίσουμε. Και ναι, σαφώς ο αναρχικός χώρος δεν εκφράζει κάτι το ενιαίο, ωστόσο οι αυταπάτες περί σύριζα αρκετά ενιαία εκφράστηκαν. Έτσι, οι αντιεκλογικοί αναρχικοί, που κατηγορούσαν και κατηγορούν τις δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς για το ότι συμμετέχουν στις εκλογές, αποδείχτηκαν οι πιο εκλογικοί, στηρίζοντας μαζικά τον σύριζα. Όχι μόνο συμμετείχαν στις εκλογές, νομιμοποιώντας κατ’ αυτούς μια διαδικασία του συστήματος (που είναι), αλλά και με αυταπάτες, ότι μπορούν να υπάρξουν καλύτερες μέρες μέσα από την κάλπη!
Κατά τα άλλα, το αστείο είναι το μ-λ μπρος και το μ-λ πίσω.
Πάρτε μια απόφαση βρε παιδιά! Συμμετοχή και αν ναι, γιατί; Είναι άλλο πράγμα το να αντιμετωπίζεις τις εκλογές σαν μια τακτική επιλογή, για να προπαγανδίσεις τις θέσεις σου, καλώντας τον κόσμο να τις στηρίξει, είναι άλλο το να το παίζεις αντιεκλογικός και να συμμετέχεις - προσέξτε - όχι με μία λογική, ας το πούμε ενίσχυσης μιας ριζοσπαστικής, κινηματικής κατεύθυνσης (που και πάλι προβληματικό είναι για το χώρο σου), αλλά έχοντας ξεκάθαρα αυταπάτες για το «όνειρο» σύριζα. Καταλήγεις λοιπόν ιπτάμενος αναρχικός απ’ αυτούς, που πετάνε στα Εξάρχεια, αλλά όχι επειδή έκανε παρκούρ στις ταράτσες, αλλά επειδή πέφτει από το ροζ σύννεφο του «αριστερού ονείρου». Μαζί σου και πολλοί «αντικαπιταλιστές». Αυτοί μόλις βρήκαν κι άλλο ροζ συννεφάκι πιάστηκαν αμέσως! Εσύ δεν ξέρω τι θα κάνεις, πάντως καλά τα πολλά λόγια και οι βρισιές στον κόσμο, καλή η επετειακή φασαρία, καλά τα lives, αλλά ας πούμε κάτι και για την ουσία.
Και η ουσία είναι, ότι τα ζητήματα που τίθενται είναι πολύ σοβαρά και απαιτούν πολύ σοβαρές απαντήσεις. Και η ουσία επίσης είναι, ότι πέρα από τη «φάση», πέρα από τα κυλικεία και τις δομές των ατομικών συλλογικοτήτων, που «τα ξέρουν», ο κόσμος έχει φάει μπόλικη απογοήτευση και πρέπει να ξανασταθεί στα πόδια του. Όλοι θα κριθούμε για το κατά πόσο θα βάλουμε πλάτη σε αυτό, για το τι είπαμε, τι λέμε, τι θα πούμε μα κυρίως για τις πράξεις μας.
ΥΓ: Οι εκλογές λοιπόν πλησιάζουν και… χέστηκε ο σκίουρος στο δάσος. Θα περάσουν, νέα κυβέρνηση θα σχηματιστεί, νέο μνημόνιο θα έρθει. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση ο λαός μας πρέπει να προετοιμαστεί για τις νέες μάχες, που έχει να δώσει. Εμείς, σκοπεύουμε να βάλουμε πλάτη σε αυτό, με τις περιορισμένες κατά τα άλλα δυνάμεις μας. Δεν έχουμε κι άλλη επιλογή. Δεν υπάρχει κι άλλη επιλογή, πέρα απ’ τους αγώνες και τις αντιστάσεις. Αυτό το δρόμο πρέπει να ακολουθήσει κι ο λαός μας. Αυτή είναι η ελπίδα του. Για να χτίσει μέσα από τις αντιστάσεις του σήμερα, τις εξεγέρσεις του αύριο.
Στηρίξτε τις δυνάμεις της αντίστασης και του αγώνα, το ΚΚΕ (μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ.
Σούπα Πάπιας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου