Γρηγόρης Κωνσταντόπουλος
Τα κόμματα του κεφαλαίου ντόπιου και ξένου, τα κόμματα της υποτέλειας στους ιμπεριαλιστές και του ευρωμονόδρομου, τα οποία έχουν οδηγήσει τον εργαζόμενο λαό στη φτώχεια, την ανεργία και στην εξαθλίωση, τάζουν στο λαό καλύτερες μέρες. Πρόκειται για περίσΣιο θράσος, να ζητάνε την ψήφο του λαού, αυτοί που του έχουν προκαλέσει μια ζωή γεμάτη βάσανα και δυστυχία.
Τα τελευταία 40 χρόνια κυβερνούσαν τη χώρα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και έφτασαν τον λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία, να ζει στις σημερινές συνθήκες που βασιλεύει η εξαθλίωση. Μετά από κάθε εθνικές εκλογές, η κάθε κυβέρνηση της χώρας, ενώ έταζε καλύτερες μέρες για το λαό, έκανε πάντοτε το ακριβώς αντίθετο, χειρότερες μέρες για το κόσμο της δουλειάς και καλύτερες μέρες για το μεγάλο κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο.
Πρόκειται για μια πολιτική ταξική, ενός συγκεκριμένου οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, που υπερασπίζεται μια κοινωνική τάξη, ενάντια σε άλλη κοινωνική τάξη. Που υπερασπίζεται δηλαδή την αστική τάξη, αυτή που κατέχει τη πολιτική εξουσία, από τη μια, και από την άλλη κάνει τα πάντα για να βρίσκονται οι εργαζόμενες μάζες , σε συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Μια απλή ματιά στα καθημερινά γεγονότα είναι αρκετή για να φανεί ολοκάθαρα η πραγματική εικόνα του λαού μας.
Τα ίδια έταζε και ο ΣΥΡΙΖΑ, πριν τις εκλογές του περασμένου Γενάρη. Θα καταργούσε τα μνημόνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, και όχι μόνο δεν το έκανε αλλά αντίθετα, υπέγραψε και ένα ακόμα μνημόνιο, το οποίο σε συνδυασμό με τα δυο προηγούμενα, κάνει τη ζωή του λαού μας ακόμη χειρότερη. Τα παλιά κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και απο κοντά το νεοσύστατο κόμμα του μεγάλου κεφαλαίου , το ΠΟΤΑΜΙ, πρωτοστατούν και πιέζουν για την υπογραφή και συμφωνία του τρίτου Μνημονίου. Μάλιστα, θεωρούν τη Συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, κυρίως δικό τους έργο, σαν αποτέλεσμα της κοινής τους δράσης.
Είναι ολοφάνερο πλέον, ότι μετά τις εκλογές, θα ξεκινήσει ένας νέος γύρος επίθεσης στον εργαζόμενο λαό και αυτό θα γίνει ανεξάρτητα από το ποιός θα είναι ο κυβερνητικός συνασπισμός των αστικών κομμάτων.
Στις εκλογές που έρχονται-όπως έγινε και σε όλες που προηγήθηκαν-δεν κρίνεται, εάν οι μέρες μετά τις εκλογές θα είναι καλύτερες ή χειρότερες για το λαό. Στις εκλογές που γίνονται σε συνθήκες πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας του καπιταλισμού, αυτό που κρίνεται, είναι το πιο κόμμα του κεφαλαίου ή ποιος συνδυασμός αστικών κομμάτων, θα αναλάβει την προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής και ενίσχυσης της υποτέλειας στους ιμπεριαλιστες της ΕΕ και των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.
Οι καλύτερες μέρες για το λαό, έρχονται από την πάλη του, από τους καθημερινούς αγώνες, τις αντιστάσεις και διεκδικήσεις του. Ό, τι έχουν κερδίσει οι εργαζόμενες μάζες στην ιστορία τους , αυτό το έχουν καταφέρει αποκλειστικά από τους παρατεταμένους αγώνες τους. Αγώνες που διαμορφώνουν συσχετισμούς δύναμης προς όφελος του εργατικού επαναστατικού κινήματος και σε βάρος της αστικής τάξης και των κομμάτων της.
Κανένα πρόβλημα του λαού, από το μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο, δεν μπορεί να βρεί λύσεις, χωρίς τη συμμετοχή του και έξω από τη δική του πάλη. Η δράση των μαζών είναι μια ιστορική δράση και σαν τέτοια πρέπει να αντιλαμβάνεται από τις δυνάμεις της Αριστεράς, αυτής που αγωνίζεται, αυτής που διεκδικεί για να καλυτερέψει η ζωή του λαού, αυτής που ανοίγει δρόμους για την μεγάλη ανατροπή, για να έρθει ο εργαζόμενος λαός στην εξουσία.
Αρνητικό παράγοντα για την ανάπτυξη της λαϊκής πάλης αποτελεί η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ. Πρόταση που απευθύνεται στο λαό και του λέει να το εμπιστευτεί επειδή έχουν βγεί σωστές οι εκτιμήσεις του και έχει στρατηγική την πρόταση για λαϊκή εξουσία.
Με δύο λόγια, μεταφέρει τις λύσεις που έχει ανάγκη σήμερα ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία, όταν το ΚΚΕ έρθει στην εξουσία. Δηλαδή όταν γίνει δυνατή , η στρατηγική του, αυτή της λαϊκής εξουσίας. Πρόκειται για μια μεταφυσική αντίληψη για το κίνημα. Τα προβλήματα του εργαζόμενου λαού, είναι καθημερινά και όσο δεν αντιμετωπίζονται από το κίνημα, συσσωρεύονται περισσότερα και κάνουν τη ζωή του δυσβάσταχτη.
Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στο μακρινό μέλλον. Αντίθετα, για να μπορέσει το κίνημα να φτάσει στην στρατηγική της ανατροπής, απαιτείται να έχει και τακτική, αλλιώς η στρατηγική του βρίσκεται στον αέρα.
Συνεπώς χρειαζόμαστε ένα κίνημα ισχυρό να αντιστέκεται και να διεκδικεί τις όποιες λύσεις του επιτρέπει κάθε φορά ο συσχετισμός δύναμης. Οι συσχετισμοί δύναμης καθορίζουν κάθε φορά τι μπορεί να διεκδικήσει ο λαός και η νεολαία.
Σήμερα χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε να συγκροτηθεί ένα ευρύ Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης και αυτό μπορεί να προκύψει μόνο από την κοινή δράση όλων εκείνων των δυνάμεων, που την επιθυμούν. Οι λύσεις που έχει ανάγκη ο λαός και η νεολαία, βρίσκονται στην κινητοποίηση του ίδιου του λαού και της νεολαίας, και όχι στη γραμμή της εκπροσώπησης. Κανένας δρόμος και πολύ περισσότερο αυτός της επαναστατικής ανατροπής, δεν μπορεί ν' ανοίξει χωρίς τη συμμετοχή των εργατικών και λαϊκών μαζών.
Η συμμετοχή του ΚΚΕ(μ-λ) στις εκλογές, έχει σαν βασική επιδίωξη να προβάλλει στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία, το μόνο δρόμο που μπορεί και πρέπει, να βγάλει το λαό στο προσκήνιο. Μετά τις συγκλονιστικές κινητοποιήσεις την περίοδο 2010-12 , που είχαν σαν αποτέλεσμα, να αποσαθρώσουν τον τότε κυρίαρχο αστικό πολιτικό κόσμο,-πέρασε ο λαός στην αδράνεια, στο περιθώριο. Οι αυταπάτες που γέννησε ο ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει να καλλιεργεί, έχουν οδηγήσει το λαό στο περιθώριο, γεγονός που αξιοποιεί το σύστημα για να διαμορφώνει πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες όλο και πιο αντιδραστικές.
Για το λαό και τη νεολαία έρχονται χειρότερες μέρες και ακριβώς αυτό οφείλουν να αποτρέψουν, όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς. Να αποτρέψουν και να διαμορφώσουν προϋποθέσεις και συνθήκες συστράτευσης όλων εκείνων των αριστερών και λαϊκών αγωνιστών, για να ανοίξει ο δρόμος που θα εμπιστευτεί ο λαός.
Να αποκτήσει ο λαός εμπιστοσύνη στη δική του δύναμη και θέληση και τότε, όλα μπορούν ν'αλλάξουν, προς όφελος της πάλης του, για τη ζωή και το μέλλον του.
Η ψήφος στη συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ)-ΜΛ ΚΚΕ, θα είναι μια σχέση εμπιστοσύνης στην κοινή δράση και μια συμβολή στον αγώνα για να συσπειρωθούν περισσότερες δυνάμεις, ικανές να ανοίξουν δρόμους στη λαϊκή πάλη.
2 σχόλια:
Κόκκινη Ψήφο Στις Κάλπες / το σχόλιο της ημέρας / 15/9/2015
του Θανάση Ανεστόπουλου
Κάθε φορά αναφέρονται όλοι ότι κάθε εκλογική διαδικασία είναι κρίσιμη. Όμως αυτές οι εκλογές έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό, ανεξάρτητα ποιο κόμμα θα βγει πρώτο (ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ) τι κυβέρνηση θα δημιουργηθεί, ότι ο νικητής θα εφαρμόσει το 3ο μνημόνιο. Μνημόνιο που σύσσωμη η βουλή το ψήφισε με μπροστάρη τον μεταλλαγμένο μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ (που οδήγησε όμως στην διάσπαση του).
Όμως μετά την νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές τον Γενάρη (που στηρίξαμε κριτικά χωρίς αυταπάτες και δεν μετανιώνουμε για την τακτική μας), μετά το μεγαλειώδης ταξικό ΟΧΙ του Ιούλη και τα αδιέξοδα της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές που έφερε την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ με την δημιουργία της Λαικής Ενότητας άνοιξε όλη τη βεντάλια στην αριστερά και στην κοινωνία.
Ραγδαίες διεργασίες στην αριστερά (που δεν θα είχαμε σε τέτοιο βαθμό αν δεν υπήρχε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) και μια κοινωνία που είναι αντιμέτωπη με απελπισία, απογοήτευση και αδιέξοδα.
Και ενώ η οικονομική καπιταλιστική κρίση βαθαίνει ο μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ δεν υπόσχεται τίποτα στους εργαζόμενους και στα φτωχά λαικά στρώματα αλλά μόνο ότι θα διαχειριστεί "προοδευτικά" το 3ο μνημόνιο. Πρέπει να χαιρετίσουμε και να βαδίσουμε με τον κόσμο της ΛΑΕ παρόλο τον τρόπο δημιουργία της και τον "δημοκρατικό - πατριωτικό μπλοκ" που θέλει να εκφράσει. Ο κόσμος της ΛΑΕ ήταν το πρωτοπόρο αριστερό κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ και αγωνιστές. Ένα μεγάλο κομμάτι του λαού που ψήφισε ΟΧΙ θα εκφραστεί με την ψήφο του στη ΛΑΕ και αυτό δεν είναι πολιτική λάθος επιλογή.
Το ΚΚΕ με την σεκταριστική πολιτική του, την απομόνωση του από τις υπόλοιπες αριστερές δυνάμεις, το ιστορικό λάθος του στο δημοψήφισμα, δεν μπορεί να εκφράσει γενικότερα τις λαικές ανάγκες που τις αποπέμπει στην δευτέρα παρουσία.....δεν βλέπουμε να ανεβαίνει σε ποσοστά αλλά θα είναι και επιτυχία αν κρατήσει τις δυνάμεις του.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (παρόλο την διάσπαση της) είναι θετικό που συνεργάστηκε εκλογικά (και δεν πρέπει να μείνει μόνο εκεί) με το ΕΕΚ. Μόνο και μόνο για αυτό αρκεί να οδηγηθούμε να ψηφίσουμε την εκλογική συνεργασία. Δεν πιστεύουμε ότι η επαναστατική αριστερά κτίζεται στις εκλογές, ούτε είναι φετίχ η εκλογική κάθοδος, αλλά μπορεί να εκφραστεί έστω ένα μικρό κομμάτι του ΟΧΙ που θέλει να πάει μέχρι τέλους (έξω από ΕΕ και Ευρώ). Μετά την αδιέξοδη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην φυλακή της ΕΕ ένα αξιοπρεπές ποσοστό της εκλογικής συνεργασίας θα δώσει το έναυσμα για μια λαική - εργατική αριστερή αντιπολίτευση, μέτωπο με τους αγωνιστές της ΛΑΕ, του ΚΚΕ....για την δημιουργία του αντικαπιταλιστικού πόλου.
ΟΧΙ στην ΑΠΟΧΗ και στο ΑΚΥΡΟ - ΚΟΚΚΙΝΗ ΨΗΦΟ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ.
ΨΗΦΟ στην εκλογική συνεργασία ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΕΕΚ, ανένταχτων αγωνιστών.
http://wwwpanthiras29.blogspot.gr/2015/09/blog-post_15.html
Μια ερώτηση στον Θανάση Ανεστόπουλο που θεωρεί ότι οι εκλογές μπορεί να φέρουν θετικές εξελίξεις στην Αριστερά. Ερώτηση που την έκανα κι άλλες φορές αλλά απάντηση ακόμη δεν πήρα.
Μιας και μας καλεί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ για να δωθεί "το έναυσμα για μια λαική - εργατική αριστερή αντιπολίτευση, μέτωπο με τους αγωνιστές της ΛΑΕ, του ΚΚΕ....για την δημιουργία του αντικαπιταλιστικού πόλου." γιατί αυτό δεν δώθηκε με το δημοψήφισμα και με το 63%; Γιατί παρά αυτό το αποτέλεσμα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ οδηγήθηκε στη διάσπαση και ο εταίρος της το ΜΑΡΣ στη διάλυση; Γιατί άλλα αποτελέσματα, αρκετά θετικά και ανεβασμένα δεν οδήγησαν στη μεγαλύτερη ενοποίησή της αλλά στη μεγαλύτερη πρόσδεση κομματιών της προς τη συριζαίικη αριστερά;
Γιατί θεωρείς θετική την εξέλιξη με τη ΛΑΕ ενώ οι ηγέτες της ήταν όλους αυτούς τους μήνες στη κυβέρνηση συμβάλοντας στη πολιτική της, ενώ μέχρι και τη τελευταία στιγμή έλεγαν ότι τη στηρίζουν και θυμήθηκαν να φύγουν όταν ο Τσίπρας ανακοίνωσε εκλογές;
Και το κυριώτερο για μας.
Που είναι και που ήταν το λαϊκό κίνημα όλο αυτό το καιρό μιας και η εκλογή ΣΥΡΙΖΑ απελευθέρωσε δυνάμεις; Γιατί αυτό εξαφανίστηκε μετά το OXI σε τέτοιο σημείο που ακόμη και δυνάμεις της Αριστεράς (π.χ. ΑΝΤΑΡΣΥΑ) δεν εμφανίστηκαν στη τελευταία συγκέντρωση κατά της ψήφισης του μνημονίου παρά το ότι καλούσαν σε αυτή; Για αυτό δεν υπάρχει άποψη;
Γιατί οι κινητοποιήσεις της διετίας 2010 - 12 δεν αποτέλεσαν έναυσμα για σένα για να γίνει αυτό που το εναποθέτεις στις εκλογές;
Πόσες εκλογικές διαδικασίες πρέπει να περάσουν για να γίνει κατανοητό ότι η παραπομπή των πάντων σε ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα το μόνο που φέρνει είναι ήττα και απογοήτευση για το λαό και διάλυση, κυρίως πολιτική, για την αριστερά;
Ταξικό το ΟΧΙ; Που το στηρίζεις αυτό; Στη βάση του πως ψήφισαν οι γειτονιές; Έχεις δει τα καλύτερα ποσοστά της που τα παίρνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Τι συμπέρασμα πρέπει να βγάλουμε;
Τελικά μου βγήκαν πολλές ερωτήσεις! Άραγε θα πάρουμε καμιά απάντηση;
Δημοσίευση σχολίου