19 Σεπτεμβρίου 2015

Η ειρωνεία του καθρεπτίσματος, καθρεπτίζει την ειρωνεία των απόψεων

Περίσσεψαν σε αυτές τις εκλογές οι διάφορες ειρωνείες προς τον συνδυασμό μας και την... περίπλοκη ορθογραφία του. Κυρίως αυτή την φορά αυτοί που μας "την πέσανε" ήτανε μέσα διαδικτυακά με "αντισυστημικό προφίλ" και σελίδες του facebook αριστερού προσανατολισμού (αντιγράφοντας λίγο Κανάκη, άλλα ΟΚ). Τις περισσότερες φορές μπορούμε και προσπερνάμε τις ειρωνείες με ένα χαμόγελο, γιατί δεν αξίζουν κάτι παραπάνω. Έπειτα, διαθέτουμε καλά αποθέματα χιούμορ -ένας αγωνιστής πάντα είναι οπλισμένος με χιούμορ.

Όμως, κάποιοι δεν μπούμε να μην παρατηρήσουμε ότι έχει δοθεί ένα σχετικό "σύρμα" στο ίντερνετ το οποίο κυκλοφόρησε στον "χώρο", και ξέφυγε από τα όρια της ευκαιριακής πλάκας. Μάλλον όπως και στις πρόσφατες φοιτητικές εκλογές, κάποιοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να ασχοληθούν λίγο παραπάνω με αυτό το... αστείο. Αστεία-αστεία όμως, η ενεργεία και οι μέθοδοι που σπαταλά κάποιος μπορεί να δείξει έναν ανάποδο ετεροκαθορισμό.

Για να δώσουμε μιαν απάντηση λοιπόν "γιατί... έτσι και έτσι... γιατί", μεγαλύτερη ειρωνεία δεν αποτελεί το καθρέπτισμα των γραμμάτων και των συμβόλων (μεταξύ μας μιλάμε, όλοι οι μικροχώροι της αριστεράς έχουν παρόμοια καθρεπτίσματα στις πρόσφατες, ή στις ακόμα πιο πρόσφατες διασπάσεις τους!). Μεγαλύτερη ειρωνεία είναι να στηρίζεις πρώτα μιαν υποτιθέμενη άλλη, ριζοσπαστική κατεύθυνση, και να καταλήγεις να γίνεσαι "αυτός στον οποίον πετούσες πέτρες μικρός".

Καλό βόλι και από Δευτέρα στον Αγώνα!

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σιγά το θέμα. Ή αν υπάρχει ένα θέμα είναι για τις διαφορές των οργανώσεων που δεν είναι ορατές για τους περισότερους (και μυημένους), στην εμμονή τόσο καιρό μετά τον Μάη του 12 να κατεβαίνετε σαν συνεργασία, στα μικρά βήματα ώσμωσης στο κίνημα και τους χώρους, στην εμμονή αναπαραγωγής στην βάση ιστορικών ταυτοτήτων κλπ. Που βέβαια θεμιτό είναι να λέτε ότι εμείς έτσι θέλουμε, δεν τα βρίσκουμε στους χώρους, δεν τα βρίσκουμε με κανέναν έξω από το ρεύμα μας, δεν φτιάχνουμε πολιτικό μέτωπο αλλά εκλογική συνεργασία κλπ, αλλά θα υπάρξει θεμιτό τρολλάρισμα. Έτσι γίνεται πάντα, το ΑΝΤΑΡΣΥΑ-MARS (από την σοκολάτα δηλ) τον Ιανουάριο σάρωσε στον ίδιο τον κόσμο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ. Υπάρχει βέβαια και απολίτικο τρολλάρισμα ή και ανοιχτά αντιδραστικό αλλά δεν είναι κάτι σπουδαίο.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Έτσι κι αλλιώς η όσοι ασχολήθηκαν με το τρολάρισμα τέτοιου στυλ δεν μπορούν ούτε θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική τοποθέτηση της εκλογικής συνεργασίας. Ανακυκλώνονται στην επιφάνεια των πραγμάτων σε όλα τα ζητήματα. Όταν τους γίνεται γίνεται κριτική το πολύ να πετάξουν κάνα δυο ατάκες εντυπωσιασμού. Λείπει η αναλυτική σκέψη, η αντιπαράθεση με επιχειρήματα.

Σε αυτές τις εκλογές το τρολάρισμα ήταν ενισχυμένο μάλλον λόγω μεγάλης εκλογικής πρεμούρας των παραπάνω. Επίσης η βλακεία δυστυχώς αναπαράγεται έντονα στο facebook

Για παράδειγμα όσα θέτει αυτό το κείμενο : http://antigeitonies.blogspot.gr/2015/09/blog-post_0.html μπορούν να προσπεραστούν ως γραφικά ή εκτός πραγματικότητας;
g

Β είπε...

Η αλήθεια είναι, πως το τρολάρισμα προς τη συνεργασία των μ-λ αυτή τη φορά έγινε καθαρά για συκοφάντηση και ξέφυγε πολύ περισσότερο σε σχέση με άλλες (εκλογικές) φάσεις. Και δεν αναφέρομαι στο γνωστό "έτσι γιατί", όσο σε δημοσιοποίηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φωτογραφιών από αγωνιστές του εν λόγω χώρου με καθαρή διάθεση καφρίλας και εμπαιγμού.

Παρόμοιες καφρίλες εκφράστηκαν και προς τον γραμματέα του εεκ.

Όλα αυτά δεν είναι "σιγά το θέμα", όπως αναφέρει ο κώστας. Ας μην ξεχνάμε, πώς αντέδρασαν οι σύντροφοι του σε ποστ στο fb (και δικαίως αντέδρασαν), όταν μια δημοσίευση σατήριζε τη σχέση Κουτσούμπα - Σωτήρη, μέσω της διάσπασης της ανταρσυα. Και όντως, θα μπορούσε να μην είναι "κάτι σπουδαίο", ωστόσο όταν πλέον τέτοιου τύπου καφρίλες έχουν γίνει καθημερινότητα στο διαδίκτυο - και όχι μόνο - υπάρχει πρόβλημα.

Τα αστεία έχουν ορία. Και τα όρια αυτά τα ξεπερνά κανείς, όταν συκοφαντεί ανθρώπους της αριστεράς, ανεξάρτητα από το τι εκφράζει ο καθένας, διαφωνίες κ.λπ. Όσο δεν αντιλαμβανόμαστε αυτά τα όρια και εξοικειωνόμαστε με τέτοιες καφρίλες, θα δίνουμε συνεχώς πατήματα στον κάθε "καλοπροαίρετο"/κακοπροαίρετο να συκοφαντεί την αριστερά.

Εκτός φυσικά, εάν θεωρούμε, ότι είμαστε για γέλια, οπότε οκ.

Φυσικά δεν είναι καταδικαστέα γενικά η καφρίλα. Εξαρτάται ωστόσο από το πού/πώς αυτή εκφράζεται. Σε τετ α τετ τρολάρισμα ή σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Κι όταν εκφράζεται σε αυτά τα μέσα, έχει στοιχεία πολιτικά/κριτικής/προβληματισμού ή ωμής, επιφανειακής καφρίλας, που ούτως ή άλλως αυτή αναπαράγεται κι από τις τηλεοράσεις κι από τους κανάκηδες;

Ας προβληματιστούμε λίγο. Δεν λέω να γίνουμε κομπλεξικοί, αλλά να είμαστε λίγο προσεκτικοί - όλοι μας - εάν πραγματικά σεβόμαστε αυτό που είμαστε και αυτό που παλεύουμε στον κόσμο χώρια ή μαζί.

(Δεν ανήκω στον μ-λ χώρο, ωστόσο νιώθω μια ανάγκη να υπεραπιστώ όχι μόνο τον συγκεκριμένο, αλλά και συνολικά την αριστερά, όταν αυτή γίνεται αντικείμενο ανούσιου, επιφανειακού χαβαλέ και συκωφάντησης)