Με αυτή την ανακοίνωση, πριν ένα μήνα η ΚΕΦΕ γνωστοποίησε την αναβολή των εκλογών, που προετοιμαζόντουσαν σχεδόν δυο μήνες. Τελικά, πιο εύκολο είναι να γίνουν εθνικές εκλογές σε 20 ημέρες. Είναι αλήθεια, ότι την Κυριακή 22/11, τόσο τα στελέχη της ΝΔ όσο και τα στοιχισμένα Μ.Μ.Εξαπάτησης, κατέβαλαν αρκετή προσπάθεια, να μας πείσουν ότι το λεγόμενο «φιάσκο» οφείλεται σε «τεχνικό λάθος». Η επόμενη μέρα και ό,τι ακολούθησε ως σήμερα, από δηλώσεις των υποψηφίων προέδρων, των στελεχών, αλλά και από τις ποικίλες αναλύσεις στις αστικές φυλλάδες, επιβεβαιώνουν, ότι μόνο ένας ανόητος ή αφελής θα μπορούσε να πιστέψει τα περί «τεχνικού λάθους».
Το πρωτοφανές αυτό γεγονός αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο το βάθος και την έκταση της πολιτικής κρίσης, που διαπερνά το παραδοσιακό αστικό κόμμα, τον δεύτερο -αυτή τη στιγμή- πυλώνα του αστικού πολιτικού σκηνικού. Ήταν δεδομένο, ότι η ΝΔ θα ερχόταν αντιμέτωπη με τη διαδικασία αναδιαμόρφωσης της, στο πλαίσιο της συνολικότερης ανασύστασης του αστικού πολιτικού συστήματος, που ήδη συντελείται. Αν χρονικά καθυστέρησε, ήταν ακριβώς γιατί, μόλις πριν ένα χρόνο, ηγούνταν της προηγούμενης συγκυβέρνησης, ενώ από τον Γενάρη και έπειτα το σενάριο της «αριστερής παρένθεσης» επέβαλε, κυρίως από το επιτελείο Σαμαρά, στάση αναμονής και αναγνώρισης των νέων συνθηκών. Παράλληλα, η εκλογική εξαφάνιση του ΠΑΣΟΚ ως προϊόν της πολιτικής κρίσης του συστήματος, έστελνε μήνυμα για προσεκτικές διαδικασίες, που θα λαμβάνουν υπόψη όλες τις παραμέτρους και θα διασφαλίζουν τους μέγιστους δυνατούς συμβιβασμούς.
Ωστόσο, απ’ ό,τι φαίνεται, στο πυρακτωμένο έδαφος, που δημιουργεί η δομική κρίση του συστήματος με τη συνεχή όξυνση όλων των αντιθέσεων που το διέπουν, σχέδια και προγραμματισμοί τινάζονται στον αέρα, κόμματα δημιουργούνται και άλλα εξαφανίζονται από τον πολιτικό χάρτη. Η πολιτική ρευστότητα και αστάθεια θα ταλανίζει το σύστημα καθ’ όλη τη διάρκεια ανασύστασης του αστικού πολιτικού σκηνικού, που προβλέπεται να είναι μακρά.
Είναι αδύνατον να εξετάσουμε την αναδιαμόρφωση της ΝΔ, ως «κεντροδεξιού» πυλώνα, προσαρμοσμένη στις σημερινές ανάγκες του συστήματος, χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τον παράγοντα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας. Είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την έκβαση τέτοιων διαδικασιών. Η παρέμβαση των ξένων κέντρων εξουσίας παράγει έναν συμβιβασμό και ταυτόχρονα απαιτείται και η συναίνεση των ντόπιων μερίδων της αστικής τάξης. Δεν είναι λίγες οι φορές μάλιστα στο παρελθόν, που σε τέτοιες διαδικασίες ο ξένος παράγοντας παρενέβη με τον πλέον ωμό τρόπο. Πόσο μάλλον στον «καιρό των μνημονίων», που το βάθεμα της εξάρτησης από τον αμερικάνικο και ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, που εκφράζεται με την επιτήρηση και την επιτροπεία, αλλά και οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί συνεχώς οξύνονται τόσο στη χώρα, όσο βέβαια και στην ευρύτερη περιοχή.
Η επιλογή Μεϊμαράκη φαίνεται να αποτελούσε τη συμβιβαστική πρόταση μετάβασης. Να εξέφραζε τόσο ένα συμβιβασμό ΗΠΑ-ΕΕ (ασχέτως μετά τι όρους διαμορφώνει ο καθένας, καθορίζοντας προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα), όσο και των ντόπιων κέντρων, αν και η αστική τάξη περισσότερο δείχνει να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Κεντρική γραμμή, από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της μεταβατικής προεδρίας, η προσέγγιση, η συνεννόηση έως και το ενδεχόμενο συνεργασίας ή και συγκυβέρνησης με τον «μνημονιακό» ΣΥΡΙΖΑ, «κόντρα» σε ό,τι έχει διαμορφώσει μέχρι τότε η ηγεσία Σαμαρά. Φαίνεται, δεν υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα, ότι η παραπάνω ισορροπία διαταράχτηκε, πιθανότατα από την υποψηφιότητα του Τζιτζικώστα, που στην πορεία προς την κάλπη απέκτησε τη στήριξη του Σαμαρικού μπλοκ. Ευθεία επίθεση, μετά την αναβολή από τον Μεϊμαράκη στον Σαμαρά και τούμπαλιν. Ευθεία επίθεση από την Ντόρα στον Σαμαρά και τούμπαλιν. Επίθεση Παπαμίκου και Τζιτζικώστα σε Μεϊμαράκη και Καραμανληκούς και τούμπαλιν. Αποκορύφωμα της έντασης, η μη συμμετοχή Μεϊμαράκη, Καραμανλή και Σαμαρά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Παράλληλα, το τελευταίο δεκαήμερο, αναλύσεις στον αστικό τύπο κάνουν λόγο για παρέμβαση Καραμανλή αλλά και για την επιμονή του καραμανλικού μπλοκ να γίνει η εκλογή του πρόεδρου μετά το Συνέδριο και με αλλαγή του καταστατικού. Επίσης δίνουν και παίρνουν οι αναλύσεις περί διάσπασης της ΝΔ, που προετοιμάζει ο Σαμαράς, ή ακόμα και οι εισηγήσεις διαφόρων βουλευτών προς τους υποψηφίους, πλην Μεϊμαράκη για τη δημιουργία νέου κόμματος. Ενώ εμφανίζεται ο Λαζαρίδης να δηλώνει, ότι «Μόλις καταρρεύσει ο Τσίπρας θα είναι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος αυτοί που θα κληθούν και πάλι να σώσουν τη χώρα». Λίγες μέρες πριν, ο Βορίδης στη Βουλή είχε ζητήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ να παραιτηθεί από την κυβέρνηση και να στηρίξει κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας με κορμό τη ΝΔ και πρωθυπουργό τον Α. Σαμαρά. Πριν από αυτές τις δηλώσεις είχε προηγηθεί συνέντευξη του Σαμαρά σε ισπανική εφημερίδα, όπου ξεκαθάριζε ότι «είμαι εδώ και παραμένω παρών στις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα».
Η επανεμφάνιση του Κώστα Καραμανλή -έστω και μέσω των διαρροών από συνεργάτες και πρώην υπουργούς- συνδέεται με το πολιτικό στίγμα της ΝΔ και την αντιπολιτευτική γραμμή που θα κρατήσει το κόμμα. Σήμερα δε τα ΜΜΕ αναφέρονται πιο ξεκάθαρα για "εισηγήσεις" ενεργής παρέμβασης Καραμανλή είτε με την ανάληψη της προεδρίας της Ν.Δ. (παρά τις εκλογές;) είτε με τη δημιουργία νέου κόμματος αλλά και για συνομιλία με τον Τσίπρα που θα δημοσιευθεί αύριο Κυριακή μέρα των εκλογών στη Ν.Δ.
Ως κεντρικό και κομβικό πολιτικό διακύβευμα της εκλογικής διαδικασίας αναδεικνύεται το ζήτημα της συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Τη συνεργασία των δύο κομμάτων, χωρίς ωστόσο να την μορφοποιούν σε οικουμενική κυβέρνηση, προκρίνουν τόσο οι αμερικανοί, όσο και οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, προκειμένου να προωθηθεί με καλύτερους όρους η επίθεση. Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη σίγουρα θα δημιουργήσει νέα δεδομένα και ταυτόχρονα επιπρόσθετα προβλήματα στο ντόπιο πολιτικό σύστημα αφού θα έχει τους δυο πυλώνες του σε συνεργασία. Μια τέτοια εξέλιξη πιθανόν θα σηματοδοτούσε και τη δημιουργία νέου κόμματος στο χώρο της δεξιάς. Στη γραμμή της συνεργασίας εκτός από τον Μεϊμαράκη φαίνεται να βρίσκεται και ο Κ. Μητσοτάκης, ενώ Άδωνις και Τζιτζικώστας παραμένουν στη γραμμή Σαμαρά με τον τελευταίο βέβαια να τονίζει, ότι «ένας διάλογος δε θα ήταν καθόλου κακός και λέω ότι πολύ σωστά κάναμε που πήγαμε, αλλά ήταν μια προσχηματική πρόσκληση», αναφερόμενος στο συμβούλιο των αρχηγών.
Το ερώτημα θα είναι τί θα πράξουν οι ηττημένοι (αν δε "στραβώσει" πάλι κάτι!). Πώς θα συνδεθούν με διαδικασίες, που βρίσκονται σε εξέλιξη στα δεξιά της ως και τη νεοναζιστική-φασιστική Χ.Α. Φαίνεται, ότι κάτω από το βάρος της δίκης (οι πιέσεις άρχισαν να αποδίδουν) δρομολογείται το σενάριο της «σοβαρής» Χ.Α. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις-οδηγίες του βουλευτή Κουκούτση σε τοπική οργάνωση της Σπάρτης «… ο Αρχηγός μάς ξεκαθάρισε …Πρώτον αποκηρύσσουμε το κάθε τι συνάδει με τον εθνικοσοσιαλισμό. Αυτά τελείωσαν για τη Χρυσή Αυγή. Εμείς είμαστε Έλληνες εθνικιστές... Το τι πιστεύει ο καθένας μέσα του μπορεί να το κρατήσει και δεν υπάρχει πρόβλημα κανένα, αλλά στη Χρυσή Αυγή είμαστε Έλληνες εθνικιστές» και δεύτερο «Η δύναμή μας δεν είναι στα μπράτσα, ρε παιδιά. Χρειάστηκε κάποια εποχή να τα χρησιμοποιήσουμε και αυτά. Ε, ας πούμε την αλήθεια, η εποχή αυτή ξεπεράστηκε. Από δω και πέρα θα μιλήσουν και τα μπράτσα, αλλά κυρίως θα μιλήσει η γλώσσα». Αν συνυπολογίσει κάνεις και τους διάφορους Μπαλτάκους, τότε γίνεται φανερό, ότι το σύστημα έχει εφεδρείες και προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο. Βέβαια αν ο λαϊκός παράγοντας παρέμβει αποφασιστικά στις εξελίξεις είναι βέβαιο, ότι και τέτοιοι σχεδιασμοί μπορούν να τιναχτούν στον αέρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου