Διεκπεραιωτές και Πάτρωνες

Το ότι η Εσθονία (και όχι μόνο η Εσθονία) διακυβερνάται από φασιστοειδή, δεν χρειαζόμασταν το τελευταίο ''Συνέδριο'' για να το διαπιστώσουμε. Το ποιες δυνάμεις βρίσκονται πίσω από την νέα έξαρση της αντικομμουνιστικής υστερίας κι αυτό το γνωρίζουμε. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που προώθησαν ανέδειξαν και στηρίζουν τέτοιου φυράματος καθεστώτα. Είναι τα Μητροπολιτικά επιτελεία του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος που προωθούν στηρίζουν και χρηματοδοτούν την αντικομμουνιστική εκστρατεία μέσα από διάφορες μορφές και κάθε λογής
διεκπεραιωτές τύπου Εσθονίας ή οποιουδήποτε άλλου.
Σε σχέση λοιπόν με όλα αυτά από τη μεριά μου δεν θα ‘χα να προσθέσω κάτι ιδιαίτερο σε σχέση με όσα κατά καιρούς έχω γράψει.
Παραθέτω λοιπόν ένα παλιότερο κείμενό μου που γράφηκε με αφορμή μια απόφαση του Συμβούλιου της Ευρώπης και δημοσιεύτηκε
στην ''Ελευθεροτυπία'' στις 12-01-2006

Καταδίκη - άλλοθι εγκλημάτων
''Ελευθεροτυπία'' 12-01-2006

Η απόφαση της επιτροπής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για ''καταδίκη των εγκλημάτων των κομμουνιστικών καθεστώτων'' δεν εκπλήσσει. Είναι σημείο των καιρών αλλά και αποκαλυπτικό της φύσης και του ρόλου αυτού του οργάνου.

Αναμφισβήτητα διαστρεβλώνει προκλητικά την αλήθεια και την ιστορία. Αλλά η ''ικανότητα'' διαστρέβλωσης της αλήθειας είναι μια από τις ''αξίες'' για ένα σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπων.
Οπωσδήποτε την χαραχτηρίζει θράσος. Όμως αυτό είναι ένα απαραίτητο ''προσόν'' για όσους προσλαμβάνονται για να δικαιώσουν την καταπίεση των λαών.

Βεβαίως και διέπεται από κυνισμό.

Όμως πως θα μπορούσαν οι εκπρόσωποι ενός συστήματος που βαρύνεται με χιλιάδες εγκλήματα να ''λειτουργήσουν'' αν δεν διέθεταν αυτή την ''αρετή''.

Όμως όσο απεχθή κι αν είναι όλα αυτά όση οργή και αηδία και αν προκαλούν αυτά τα ''βάρη της γης'' που θέλουν να γίνουν τιμητές της ιστορίας το κύριο ζήτημα είναι άλλο.

Διανύουμε μια περίοδο όπου καθημερινά διαπράττονται τερατώδη εγκλήματα ενάντια στους εργαζόμενους ενάντια στους λαούς της γης ενάντια συνολικά στην ανθρωπότητα.

Αυτά τα νευρόσπαστα του συστήματος δεν ''κλείνουν απλώς τα μάτια'' μπροστά σ αυτά.

Αυτό που προσπαθούν είναι να ρίξουν ένα πέπλο συγκάλυψης αυτών των εγκλημάτων.

Και πάλι ωστόσο δεν αποδίδουμε έτσι όλο το μέγεθος του δικού τους εγκλήματος.

Γιατί αυτοί οι τρόφιμοι του Ευρωπαϊκού ''Πρυτανείου'' γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα εγκλήματα
αυτά θα συνεχιστούν και θα μεγεθυνθούν. Ότι θα υπάρξουν και αλλά Ιράκ Αφγανιστάν και Γιουγκοσλαβίες. Ότι θα κομματιαστούν κι άλλες χώρες θα δολοφονηθούν χιλιάδες ανθρώπων θα εξαθλιωθούν εκατομμύρια. Ότι θα συνεχίσουν να ''δοκιμάζονται'' πάνω στο σώμα της γης και των ανθρώπων τα όπλα ''απεμπλουτισμένου'' ουράνιου.

Δεν είναι ωστόσο αυτά που τους ανησυχούν.

Αυτό που τους ανησυχεί είναι ότι παρά την ήττα υπάρχουν ακόμη κομμουνιστές που αγωνίζονται.

Ότι παρά την απογοήτευση της παλινόρθωσης ''δεν έχει καταδικάσει ο κομμουνισμός'' στη συνείδηση των μαζών.

Αυτό που τους πανικοβάλλει είναι η πιθανότητα να ανασυγκροτηθεί η δύναμη αντίστασης και πάλης των λαών στην πιο αποτελεσματική βάση που έδωσε ως τα τώρα η ιστορία.

Αυτό που καταδικάζει η απόφαση του Συμβούλιου της Ευρώπης δεν είναι τα εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα αλλά η δυνατότητα να ορθώσουν οι λαοί φραγμό στην πραγματοποίηση των εγκλημάτων που προετοιμάζει το σύστημα.

Θέλει να είναι το άλλοθι του συστήματος για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει που διαπράττει
καθημερινά και κυρίως γι αυτά που σκοπεύει να διαπράξει ακόμη.

Βασίλης Σαμαράς