Ένα ναζιστικό κρεματόριο με τη γνωστή μακάβρια σκηνή του συρσίματος του φέρετρου προς την πυρά κάνει την εμφάνισή του. Το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο εμφανίζεται ο Στάλιν να χαιρετά τους συγκεντρωμένους στην Κόκκινη πλατεία της Μόσχας από την επίσης γνωστή σκηνή κάποιας από τις επετείους της Οκτωβριανής επανάστασης. Οι συνειρμοί σχεδόν...σίγουροι.
Μα, για σταθείτε. Γνωρίζαμε ότι οι “επιφανείς ελληναράδες” εφοπλιστές - καναλάρχες, συνήθως με έδρα το λονδρέζικο city και αρκετά πλοία με ξένη σημαία, εκπροσωπούν τον εσμό της τάξης τους και τα συμφέροντά της. Γνωρίζαμε ότι οι διάφοροι μεγαλοσχήμονες δημοσιογράφοι του Σκάι, στη γραμμή των αστικών ΜΜΕ, πρωτοστατούν - παχυλά αμοιβόμενοι - στο χορό της προπαγάνδας (ναι αυτής που κατακεραυνώνουν όταν στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα που υπερασπίζονται) συκοφάντησης και διαστρέβλωσης του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.
Το να θεωρούν τους εργαζόμενους και το λαό κρετίνους, πάει πολύ. Είπαμε, υπάρχει άμβλυνση των αντανακλαστικών ενός κόσμου. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι την απροκάλυπτη χρήση γκεμπελίστικων μεθόδων για το “πέρασμα” της καπιταλιστικής σαπίλας υπάρχει απόσταση. Τέτοια που καμιά κατασκευή τύπου Κατίν, ουκρανικού λιμού, Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, δικών της Μόσχας ή ακόμη παιδομαζώματος, Μελιγαλά, κονσερβοκουτιών κ.ά. δεν μπορεί να καλύψει.
Εκτός από το “πες - πες, κάτι μένει”, υπάρχει και το “πες - πες, όλο και περισσότερο αποκαλύπτεσαι”. Αλλά είπαμε. Μετά τον πάτο, υπάρχει κι ο απόπατος.
Τον φόβο των κομμουνιστών, της εργατιάς και του λαού να 'χετε!
Σ. Π.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου