Αποθέωση της αμερικανοδουλείας

Σύσσωμος ο αστικός πολιτικός εσμός υποκλήθηκε στον Τραμπ. Φυσιολογική στάση όλων αυτών που επιβιώνουν και αναπαράγονται ιστορικά με τις πλάτες των προστατών τους. Αναμενόμενη συμπεριφορά μιας τάξης που οφείλει την ύπαρξή της ως κυρίαρχης πρώτα και κύρια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Καμία έκπληξη για την υποταγή και τις φιλοφρονήσεις Τσίπρα με όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στον εκπρόσωπο της μεγαλύτερης στις μέρες μας δολοφονικής μηχανής του πλανήτη. Εθνικά (= αστικά) υπεύθυνη στάση από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και συνοδεία. Κι αν είχε ειπωθεί και καμιά “ακρότητα” στο παρελθόν, ε, δεν την εννοούσαμε κιόλας. Άλλωστε, σημασία έχει το σήμερα της υπόκλισης, το βάθεμα των σχέσεων (= εξάρτησης), το μέλλον της ανάπτυξης (= αρμέγματος της χώρας και του λαού) και των επενδύσεων (= ξεπουλήματος). Μέχρι και η Χρυσή Αυγή ξεμπροστιάστηκε ανοιχτά μπροστά στο υπερατλαντικό αφεντικό της.

Αμηχανία από τους Ευρωπαίους γιατί επανεπιβεβαιώνονται για πολλοστή φορά τα “κυβικά” τους στον κρίσιμο τομέα της ασφάλειας και της άμυνας. Μπορεί οικονομικά να παίζουν το ρόλο τους και ν' απομυζούν τη χώρα, γεωπολιτικά και στρατιωτικά, ωστόσο, άλλοι κάνουν κουμάντο. Άσε που μετά την τρίτη αξιολόγηση θα έχουν ν' αντιμετωπίσουν την πίεση των ΗΠΑ μέσω ΔΝΤ για το ελληνικό δημόσιο χρέος. Ο Μητσοτάκης πάντως, ως αντιπερισπασμό, φρόντισε να υποβάλει τα σέβη του σε Γιούνγκερ, Μοσκοβισί και Σία. Πολύ θα τό 'θελε να βρίσκεται στη θέση του Τσίπρα πάντως.

Και η ρεφορμιστική αριστερά; Κι αυτή έξω απ' τα νερά της. Με πρώτο και καλλίτερο το ΚΚΕ. Πώς να χωρέσει η θεωρία της αλληλεξάρτησης των κεφαλαίων σ' αυτό που είναι πασιφανές; Πώς να ταιριάξει η πραγματικότητα σ' ένα πολιτικά σαθρό αφήγημα ενός “δούνε και λαβείν” που καταλήγει βασικά “δούνε” για την ντόπια άρχουσα τάξη; Πώς και με τί να εξισωθούν τα 2,4 δις δολλάρια που θα φορτωθούν για πολλοστή φορά στις λαικές πλάτες; Δύσκολη πραγματικά η απάντηση για όσους στην ουσία αποτελούν ουρά αστικών επιλογών.

Αρνητικό οπωσδήποτε το γεγονός της μη ύπαρξης κάποιας κινηματικής απάντησης στο κλίμα αμερικανοδουλείας των ημερών. Πιο αρνητικές οι συνέπειές του για έναν κόσμο με έντονα αντιαμερικανικά και αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα που μάταια προσπαθούν με νύχια και με δόντια τα μέσα μαζικής συστημικής προπαγάνδας περίπου να “εξαφανίσουν”. Σούδα, Άραξος, Ανδραβίδα, Άκτιο, Λάρισα...υποδηλώνουν εμφατικά ποιος έχει τον πρώτο λόγο σ΄αυτό τον τόπο. Μένει στην Αριστερά να μη προσαρμόζει την πραγματικότητα που βοά στα μέτρα της αλλά να προσαρμοστεί η ίδια σ' αυτήν και να συστρατευτεί στην αντιμετώπισή της.

Σ.Π.