Βολικές αιτίες. Φταίει …ο Θεός ή η φύση αν προτιμάτε, φταίνε οι άνθρωποι …γενικώς, άντε φταίνε και οι αρχές. Τις οποίες εμείς όλοι εκλέξαμε, βέβαια, όπως μας τονίζουν με άλλες ευκαιρίες…
Όλοι φταίνε, λοιπόν, εκτός από έναν: το σύστημα. Άλλωστε το σύστημα είναι αναμφισβήτητο, είναι παντοτινό, είναι τόσο απόλυτη αλήθεια όσο το ότι ο ήλιος βγαίνει απ’ την ανατολή.
Κι όμως, το σύστημα είναι ακριβώς ο μόνος υπεύθυνος, ο πραγματικός φταίχτης, ο δολοφόνος αυτών των 21 ανθρώπων. Μήπως είναι κι αυτή βολική αιτία, από αριστερή οπτική, απρόσωπη, γενικόλογη, αλλά …ασφαλής; Όχι και τόσο… Γιατί οι αιτίες της καταστροφής πάνε πολύ μακριά και ξεπερνούν τις πολιτικές ηγεσίες που τσακώνονται στις οθόνες. Οι οποίες, εν τέλει, δουλεύουν για τη διαιώνιση του συστήματος, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων τους και προετοιμάζοντας το έργο των επόμενων.
Είναι αλήθεια ότι έπεσε πολύ νερό και σε μικρό χρονικό διάστημα στη Δυτική Αττική. Στο όρος Πατέρας (πάνω από τη Μάνδρα και τη Νέα Πέραμο) μετρήθηκαν 200 χιλιοστά, που αντιστοιχούν στο 40% της μέσης ετήσιας βροχόπτωσης στην περιοχή (στοιχεία του Αστεροσκοπείου Αθηνών). Μέσα στη Μάνδρα μετρήθηκαν 20 χιλιοστά, ενώ στου Ζωγράφου 35 χιλιοστά (στοιχεία του Κέντρου Υδρολογίας και Πληροφορικής του ΕΜΠ).
Η αναμφισβήτητη ένταση της βροχής δεν αρκεί, όμως, για να γίνει τέτοια καταστροφή.
Προφανώςτο πρόβλημα δεν ήταν η βροχή μέσα στη Μάνδρα, αλλά το νερό που «κατέβασε» το βουνό. Το βουνό το οποίο είναι αποψιλωμένο, χωρίς δέντρα που να συγκρατούν το νερό.Η αποψίλωση δε γίνεται μόνη της, αλλά οφείλεται, γενικά, σε πυρκαγιές, λαθροϋλοτομία, υπερβόσκηση και άλλες αυθαίρετες παρεμβάσεις. Τον Αύγουστο του 1985 κάηκαν 62.000 στρέμματα στη Μάνδρα και 65.000 στρέμματα στο όρος Πατέρας, τα οποία ποτέ δεν αναδασώθηκαν. Αντίθετα, τον Ιούνιο του 2016 καταγράφηκαν 56 πυρκαγιές σε ένα 24ωρο στη Δυτική Αττική.
Άρα, το βουνόδεν μπόρεσε να κρατήσει το νερό. Κι αυτό έψαξε το δρόμο προς τη θάλασσα. Αλλά τον βρήκε κλειστό…
Η περιοχή από τη Μάνδρα ως τη Νέα Πέραμο συγκεντρώνει ένα ολόκληρο δίκτυο ρεμάτων και χειμάρρων (Λυκόρρεμα, Εκκλόρεμα, Μικρό Κατερίνι, Αγίας Αικατερίνης, Λούτσας). Σχεδόν όλα συγκεντρώνονται στον Ελευσινιακό Κηφισό ή Σαρανταπόταμο, ο οποίος ξεκινά από τη λεκάνη (απορροής) που ορίζουν τα όρη Πατέρας, Κιθαιρώνας, Πάστρα και Πάρνηθα και εκβάλλει στον κόλπο της Ελευσίνας, μαζί με τα μεγάλα ρέματα Κονδύλι και Κουλουριώτικο.
Τι έγινε όλο αυτό το δίκτυο; Απλώς τσιμέντο! Η Μάνδρα έχει χρησιμοποιηθεί ακόμα και σαν παράδειγμα «ανθρώπινης αδιαφορίας» σε Πανεπιστήμια. Το 1996 υπήρχαν ήδη δυο νεκροί από πλημμύρες κοντά σε μπαζωμένα ρέματα.
Κατά μία άποψη η όλη περιοχή δε θα έπρεπε καν να κατοικείται, γιατί είναι τόσος ο όγκος του νερού που κινείται στο πυκνό δίκτυο ρεμάτων που κανένα αντιπλημμυρικό έργο δε θα μπορούσε να προστατέψει την πόλη και τους κατοίκους της!Γιατί, με απλά λόγια, πόλεις ολόκληρες χτίστηκαν δίπλα ή και μέσα σε μια λεκάνη απορροής, δηλαδή μια περιοχή που η φύση προορίζει για να μαζεύει τα νερά της βροχής…
Σε ολόκληρη την Αττική, στα τέλη του 19ου αιώνα, υπήρχαν περίπου 700 χείμαρροι, ποτάμια και ρυάκια. Το 1999 έγιναν 70 και σήμερα 50. Μετά τον πόλεμο μόνο το 25% του εδάφους του λεκανοπεδίου ήταν χτισμένο. Το 1975 το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 75%. Σύμφωνα με μια μελέτη του ΙΓΜΕ, ενώ πριν από μερικά χρόνια το 80% των νερών της βροχής το απορροφούσε το έδαφος και μόνο το 20% έφτανε στην θάλασσα, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει αλλάξει δραματικά.Οι οδοί Μιχαλακοπούλου, Βασιλέως Κωνσταντίνου και Καλλιρόης είναι φτιαγμένες στην κοίτη του Ιλισού ποταμού.
Το εγκληματικό μπάζωμα των ρεμάτων είναι γνωστό και καταγεγραμμένο. Υπάρχουν λεπτομερή στοιχεία για τις πλημμύρες, τις ζημιές και τα θύματά τους. Και με βάση αυτά έχουν συνταχθεί μελέτες και προϋπολογισμοί που εκτιμούν ότι η Αττική χρειάζεται συνολικά αντιπλημμυρικά έργα 2 δισ. ευρώ.
Και γιατί δε γίνονται όλα αυτά; Κανείς δε μας είπε ότι δεν υπάρχουν λεφτά! Μας είπαν, όμως, ότι οι χρονοβόρες διαδικασίες μπορεί να καθυστερήσουν ακόμα και για δεκαετίες ένα τέτοιο έργο. Οπότε η λύση είναι να πάρει η κυβέρνηση γενναίες αποφάσεις και να καθιερώσει διαδικασίες fasttrack για έργα που σώζουν ζωές.
Αν η λύση ήταννομοθετική ή τεχνική θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε. Αλλά είναι πολιτική. Γιατί δε μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς που δημιούργησαν και συντηρούν το πρόβλημα να το λύσουν. Γιατί εκτός από τα σπίτια, στα ρέματα χτίστηκαν και επιχειρήσεις και δημοτικά ή κρατικά κτίρια, και μετά και δρόμοι και υποδομές. Οι κυβερνήσεις και οι δήμοι όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν το μπάζωμα, αλλά έβαλαν και τις περιοχές αυτές στα σχέδια πόλης και το νομιμοποίησαν!
Η πόλη αναπτύχθηκε ραγδαία και άναρχα. Από την οικοδομική έκρηξη του ’50, τους …αστρονομικούς συντελεστές δόμησης της Χούντας και μέχρι την επέκτασή της προς τη θάλασσα και δυτικά και ανατολικά, η Αττική συγκέντρωσε το μισό πληθυσμό της χώρας, ως αποτέλεσμα μιας εξαρτημένης οικονομίας και των κοινωνικών συμβολαίων με τα οποία στήνονταν και ενισχύονταν τα μεσοστρώματα.
Αυτή η ανάπτυξη δεν κοίταζε ούτε το περιβάλλον, ούτε τις υποδομές, ούτε τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά μόνο το κέρδος. Το άμεσο από την οικοδομική δραστηριότητα, αλλά και το πιο μεσοπρόθεσμο από την υποστήριξη άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων.
Έτσι δημιουργήθηκαν τα …τετελεσμένα και πλέον πρέπει να αναζητηθούν άλλες λύσεις μια και δε γίνεται να ξηλώσουμε τη Μιχαλακοπούλου για να ανοίξει ο Ιλισός, ούτε μπορεί να γκρεμιστεί ο οικισμός της Αγίας Αικατερίνης για να ανοίξει το ομώνυμο ρέμα.
Η αποτελεσματικότητα των άλλων λύσεων είναι συζητήσιμη. Κι αυτές, πάντως, ο ελληνικός καπιταλισμός απλά δεν μπορεί να τις εφαρμόσει. Δεν έχει ούτε τους πόρους ούτε τα μέσα. Πάνω απ’ όλα, ουσιαστικά δεν ενδιαφέρεται να λύσει το πρόβλημα! Μπορεί να κάνει κανένα έργο, με κύριο στόχο να αποκομίσει κέρδος, αλλά το πρόβλημα του βιασμού της φύσης της Αττικής, που ο ίδιος δημιούργησε, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να το λύσει.
Γι’ αυτό, λοιπόν, το σύστημα είναι ο ένοχος για τους νεκρούς της Δυτικής Αττικής. Γιατί τα εγκλήματά του ξεκινούν δεκαετίες πριν και συνεχίζονται μέχρι σήμερα με αμείωτη ένταση. Γιατί έφτιαξε την τερατούπολη που δολοφονεί για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, αδιαφορώντας για τις ζωές των ανθρώπων του λαού. Γιατί ένα απάνθρωπο σύστημα, χρειάζεται και απάνθρωπες πόλεις.
Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου