Είναι χαρακτηριστική η είδηση, όπως τη μετέδωσε το ΑΠΕ, ότι, μετά την επίθεση στη Συρία, «Σύμφωνα με τον Κύπριο κυβερνητικό εκπρόσωπο, Πρόδρομο Προδρόμου, η κ. Μέι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο Αναστασιάδη και τον ενημέρωσε για την στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε στο ΡΙΚ ότι η Βρετανίδα πρωθυπουργός ενημέρωσε πλήρως τον πρόεδρο Αναστασιάδη για τις συγκεκριμένες θέσεις, που έπληξαν τα βρετανικά μαχητικά. Η κυρία Μέι, είπε ο κ. Προδρόμου, διαβεβαίωσε τον πρόεδρο Αναστασιάδη ότι το κυπριακό έδαφος δεν διατρέχει οποιονδήποτε κίνδυνο».
Και έτσι πρέπει να σταματήσει να ανησυχεί ο κυπριακός λαός για την εμπλοκή της χώρας στο πολεμικό μέτωπο, αφού πήρε τις «διαβεβαιώσεις» από την εκπρόσωπο του αγγλικού ιμπεριαλισμού…
Η αλήθεια είναι ότι δεν έπεσε στην αντίληψή μας ανάλογη ενημέρωση των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών στην κυβέρνηση της Ελλάδας για τη χρήση της βάσης της Σούδας στην επίθεση. Το πιο πιθανό είναι κάτι τέτοιο να θεωρήθηκε -από όλες τις πλευρές- αχρείαστο, καθώς τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και η ΝΔ αλλά και όλο το αστικό πολιτικό προσωπικό ορκίζονται πίστη και υποταγή σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, στις στοχεύσεις και τις πολεμικές τους εξορμήσεις ενάντια στους λαούς και τις χώρες της περιοχής. Πρόθυμοι να παραχωρήσουν γη, θάλασσα και αέρα για τις δολοφονικές επιδρομές τους.
Και είναι ακριβώς την ίδια περίοδο και με βάση την όξυνση των ελληνοτουρκικών, που γίνεται ολόκληρη συζήτηση και διαγωνισμός σε καθημερινές εξαγγελίες και «κορώνες» για την «προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας της χώρας», με πρωταγωνιστές εκπροσώπους της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Φυσικά, για τους εκπροσώπους του αστικού πολιτικού συστήματος, η παραχώρηση και η λειτουργία ξένων στρατιωτικών βάσεων στη χώρα δεν αποτελεί παραχώρηση κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας αλλά «αναγκαιότητα για την προστασία της χώρας», αποκαλύπτοντας όχι μόνο την υποκρισία τους αλλά και το πόσο απροκάλυπτα εξαρτημένοι είναι.
Είναι αναγκαίο να γίνει ξεκάθαρο ότι η λειτουργία των στρατιωτικών βάσεων -αυτών που υπάρχουν και αυτών που σχεδιάζεται να δημιουργηθούν σε όλη την επικράτεια- δεν έχει μοναδικό σκοπό «εξωτερικούς στόχους», είτε αυτοί αφορούν λαούς και χώρες είτε αφορούν ανταγωνίστριες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ταυτόχρονα, έρχονται να σφραγίσουν την κυριαρχία επί της χώρας στο στρατιωτικό-πολιτικό και οικονομικό επίπεδο και να την υπερασπιστούν, με όλα τα μέσα, εάν αυτή η κυριαρχία κινδυνεύσει από το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Επίσης, οι πολλαπλές δυνατότητες των βάσεων επεκτείνονται ακόμα και στην «τύφλωση» αεροπορικών και λοιπών στρατιωτικών δυνάμεων, καθορίζοντας με τον τρόπο αυτόν, σε μεγάλο βαθμό, το αποτέλεσμα σε συγκρούσεις «τοπικού χαρακτήρα» ακόμα και μεταξύ «συμμάχων».
Η εξυπηρέτηση αυτών των στρατηγικών στόχων, των στρατιωτικών εξορμήσεων και της κυριαρχίας επί της χώρας καθορίζει και τους όρους λειτουργίας τους. Το καθεστώς λειτουργίας των βάσεων καθορίζεται, από κάθε άποψη, αποκλειστικά από τους ιμπεριαλιστές «ιδιοκτήτες» τους. Οι όποιες «ενημερώσεις» είτε στην ελληνική, είτε στην κυπριακή κυβέρνηση, είτε στην κάθε κυβέρνηση, αποτελούν, από άποψη ουσίας, απαίτηση για πλήρη ευθυγράμμιση στους πολεμικούς σχεδιασμούς και τις στοχεύσεις και πλήρη παραχώρηση ακόμα μεγαλύτερης «ελευθερίας κίνησης» για την επίτευξη των στόχων τους.
Με βάση όλα τα παραπάνω, είναι ξεκάθαρο ότι η λειτουργία των στρατιωτικών βάσεων των ιμπεριαλιστών σε μία χώρα δεν επιτελεί μόνο στρατιωτικούς σκοπούς αλλά επεκτείνεται στον καθορισμό της γενικότερης πολιτικής της χώρας, τόσο στο εσωτερικό της όσο και στις διεθνείς σχέσεις της. Και σήμερα με βάση την παρόξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τις πολεμικές εξορμήσεις στην περιοχή, οι στρατιωτικές βάσεις αποτελούν οργανικό στοιχείο της συμμετοχής τους στις επιχειρήσεις είτε της προετοιμασίας είτε της εξαπόλυσης των επιθέσεων, μετατρέποντας άμεσα τη χώρα εγκατάστασής τους σε στόχο των αντιπάλων. Από αυτή την άποψη, έχουμε άμεση εμπλοκή και συμμετοχή της χώρας εγκατάστασης στις πολεμικές επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από τις δηλώσεις και τις διακηρύξεις των κυβερνώντων περί δήθεν μη συμμετοχής.
Οι ιμπεριαλιστές αδιαφορούν πλήρως εάν οι βάσεις τους αποτελούν και στόχους των αντιπάλων τους και μαζί τους φυσικά γίνεται στόχος ο λαός και η χώρα. Μάλλον, για να το διατυπώσουμε καλύτερα, ενδιαφέρονται μόνο για την προστασία των βάσεών τους από πιθανές επιθέσεις των αντιπάλων τους και αδιαφορούν πλήρως για τις επιπτώσεις στον λαό. Σε αντιστάθμισμα των κινδύνων, τόσο οι ίδιοι όσο και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους τάζουν «οικονομική άνθιση» από την παρουσία των βάσεων με το πιο παρασιτικό και αντιδραστικό περιεχόμενο, που συνάδει απόλυτα με το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.
Για τους εργαζόμενους και τη νεολαία σε Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία αλλά και σε όλες τις χώρες της περιοχής η λειτουργία και η δραστηριότητα των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών βάσεων δεν αποτελούν μία «εξωτερική απειλή» αλλά ένα βασικό στήριγμα της κυριαρχίας κεφαλαίου - ιμπεριαλισμού πάνω στους λαούς και τις χώρες. Από τη μία, ο κίνδυνος της εμπλοκής στις πολεμικές αναμετρήσεις που κλιμακώνονται και από την άλλη ο ρόλος του «χωροφύλακα» του κάθε λαού και της κάθε χώρας όπου είναι εγκαταστημένες, κάνουν αναγκαία και ζωτικής σημασίας, για τους λαούς, την πάλη για το ξεπέταγμά τους από κάθε χώρα.
Η πάλη απέναντι στην ιμπεριαλιστική κυριαρχία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στους πολέμους, την φτώχεια και την εξαθλίωση είναι οργανικά δεμένη με την πάλη ενάντια στις ξένες στρατιωτικές βάσεις, καθώς αυτές είναι τα ορμητήρια των ιμπεριαλιστών και ταυτόχρονα από τα βασικά στηρίγματα των ντόπιων αντιδραστικών δυνάμεων σε κάθε χώρα.
Η υπόθεση της ανεξαρτησίας της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά αποτελεί υπόθεση του εργατικού - λαϊκού κινήματος και της προοπτικής του να γίνουν η εργατική τάξη και ο λαός πραγματικά κυρίαρχοι στον τόπο τους, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα, με όλα τα μέσα, και όλους τους όρους αυτής της κυριαρχίας.
Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου