Αυτό είναι το σύστημά σας, αυτή είναι η ηθική σας

Λίγες ώρες μετά τη γνωστή και πολυσυζητημένη πλέον ανάρτηση της Athens Voice (AV) στο Facebook για τον θάνατο της εργαζόμενης στο Κρατικό Νίκαιας, το διαδίκτυο κατακλείστηκε από δημοσιεύσεις καταγγελίας της ανάρτησης και reports στη σελίδα της AV, της οποίας οι δημοσιεύσεις συνεχίζουν μέχρι και τώρα να συνοδεύονται από σχόλια χρηστών που παραθέτουν το «αστείο» του μίσους. Θετικό αναμφίβολα το γεγονός, ότι σήμερα, σε συνθήκες συντηρητικοποίησης και δεξιάς μετατόπισης του πολιτικού σκηνικού, πλήθος κόσμου αντιδρά απέναντι σε άλλη μία έκφραση «εναλλακτικής» κανονικοποίησης των διακρίσεων, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, με φτηνό πρόσχημα, την (υπαρκτή) υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό/προσφυγικό.

Αλλά, τελοσπάντων, ποιοι μιλάνε για υποκρισία, επικαλούμενοι τις αντιμεταναστευτικές/αντιπροσφυγικές πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης; Δεν είναι άραγε η AV που αναπαράγει, χρόνια τώρα, αφηγήσεις κρυφού ή φανερού ρατσισμού, ξεπλύματος νεοναζί πολιτικών στελεχών μέσα από πρωινάδικης αισθητικής σχολιασμούς για την εμφάνιση και το lifestyle τους; Κατασυκοφάντησης, και μάλιστα ανιστόρητης, των αγωνιστών και των αγώνων του λαού και της πραγματικής Αριστεράς; Εξίσου ανιστόρητης κατασυκοφάντησης του πανεπιστημιακού ασύλου; Ανοιχτής, ορθάνοιχτης μάλλον, στήριξης, τόσο της αυριανής κυβέρνησης, όσο και του συνόλου της ρητορικής της και της αντιλαϊκής/αντεργατικής πολιτικής της ατζέντας; Ανοιχτής, ορθάνοιχτης μάλλον, στήριξης των πολιτικών της φτώχιας της ΕΕ; Όλες αυτές οι αφηγήσεις τι αντιλήψεις, άραγε, καλλιεργούν; Γιατί αυτές βασικά τις αφηγήσεις συναντά κανείς στην AV και δευτερευόντως τα ρεπορτάζ για εναλλακτικά εστιατόρια, κοκτεϊλάδικα, θερινά σινεμά και ζωγραφιές σε κάδους και καφάο. Μία επίσκεψη στη διαδικτυακή AV είναι αρκετή, για να επιβεβαιωθούν αυτά και άλλα τόσα.

Και, εν πάση περιπτώσει, πέρα από τα παραπάνω, με ποιο δικαίωμα η AV στήνει επικοινωνιακό παιχνίδι πάνω σε ανθρώπινες ζωές; Με το δικαίωμα που της δίνει το σύστημα που υπηρετεί. Θα λέγαμε, ότι η κατάπτυστη αυτή δημοσίευση είναι απλά μία ωμή έκφραση της κουλτούρας που διέπει, χρόνια τώρα, την AV. Είναι, όμως, και έκφραση της σημερινής «ευκολίας» να εκφράζονται τόσο μισάνθρωπες και αντικοινωνικές απόψεις… σαν να μην τρέχει τίποτα. Έτσι, μαζί με το εναλλακτικό μπαράκι κοντά στην Πλατεία Κολοκοτρώνη, ο αναγνώστης που βλέπει με συμπάθεια μέσα/φυλλάδες της αισθητικής της AV, αφομοιώνει και μία σειρά ρατσιστικές και συντηρητικές αντιλήψεις. Το χειρότερο; Νομίζει, πως ακολουθεί έναν ανεξάρτητο, εναλλακτικό τρόπο σκέψης και ζωής, πως είναι ελεύθερος, μακριά από ταμπέλες και παρωπίδες, ενώ στην πραγματικότητα είναι εγκλωβισμένος. Κομματόσκυλο κανονικό των «παρατάξεων» και των «κομμάτων» (έννοιες που κατά τα άλλα του προκαλούν αλλεργία) του συστήματος.

Και καλά, η AV είναι γνωστή ας πούμε για το τι απόψεις εκφράζει… ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι. Ο ΣΥΡΙΖΑ με ποιο δικαίωμα ακριβώς παθαίνει «ευαισθησία» και «αλτρουισμό» με αφορμή αυτή τη δημοσίευση (βλέπε αναρτήσεις στελεχών του); Δεν είναι η κυβέρνησή του, άραγε, που όλα αυτά τα χρόνια υλοποιεί όλη την αντιδραστική ατζέντα των στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους πρόσφυγες, της έντασης της φασιστικοποίησης, της στήριξης όλου του αντιδραστικού πλαισίου που ορίζουν ΗΠΑ-ΕΕ; Της υπόκλισης στους «φίλους» μας τους Αμερικάνους που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τον ξεριζωμό των προσφύγων; Αλήθεια, ποιον αφορούν οι ανούσιες επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις που στήνει με τη ΝΔ;

Εν πάση περιπτώσει, κανείς από τους δύο δεν έχει δικαίωμα να πουλάει ευαισθησία, ούτε για το προσφυγικό/μεταναστευτικό, ούτε για τις άθλιες εργασιακές συνθήκες, στις οποίες εργαζόταν η γυναίκα στο Κρατικό Νίκαιας. Χορτάσαμε υποκρισία. Υποκρισία για τους «αδικοχαμένους -και καμιά φορά απρόσεκτους- ντελιβεράδες», λες και δεν φταίει η αφόρητη πίεση που δέχονται να προλάβουν τις παραγγελίες που τους οδηγεί στα «ατυχήματα». Υποκρισία για όλα τα κομμάτια της κοινωνίας που βιώνουν με τον πιο ωμό και βάρβαρο τρόπο τις συνέπειες των πολιτικών που ακολουθούν οι σημερινοί και αυριανοί «σωτήρες» μας. Κόντρα στην ηθική του ατομισμού, του φόβου, του ρατσισμού, της επιλεκτικής και κούφιας «συμπόνιας», να υπερασπιστούμε τη γνήσια λαϊκή αλληλεγγύη, τη φιλία των λαών, τον κοινό αγώνα Ελλήνων και μεταναστών/προσφύγων για ζωή με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

Κ.Α.