Είναι χαρακτηριστικά τα ιστορικά παραδείγματα όπου οι γυναίκες της τάξης μας πρωτοστάτησαν πλάι με τους άντρες συντρόφους τους στην πάλη ενάντια στον φασισμό σε όλους τους αντιφασιστικούς αγώνες που ξέσπασαν στην ιστορία του εργατικού-λαϊκού κινήματος αλλά και ταυτόχρονα αποτέλεσαν αναπόσπαστο και βασικό κομμάτι της ραχοκοκαλιάς των απελευθερωτικών λαϊκών στρατών σε όλα τα επαναστατικά κινήματα της ιστορίας. Έδωσαν παράδειγμα μαχητικότητας και ανέτρεψαν την αστική αντίληψη που έθετε την γυναίκα στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, ανέλαβαν ρόλους σε όλα τα επίπεδα που απαιτούσε η ταξική πάλη και αποτέλεσαν απελευθερωτικό φάρο για όλες τις γυναίκες της εργατικής τάξης ανά τον κόσμο. Κάνοντας μια βουτιά στον ιστορικό χρόνο το γυναικείο ζήτημα και κομμάτι της λύσης του σμιλεύτηκε στα βουνά της περιόδου ’40-’49 στην Ελλάδα, εκεί που η πραγματική ταξική και λαϊκή ενότητα απέναντι στο φασισμό, το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, έδωσε πολιτικές κατακτήσεις στις γυναίκες της τάξης μας που μέχρι τότε βρίσκονταν στη σφαίρα της ουτοπίας. Όταν μιλάμε για ανατροπή του συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης , πρέπει να γνωρίζουμε πως η επιτυχής έκβαση αυτής της απομακρυσμένης επαναστατικής διαδικασίας θα κριθεί από την ενεργητική, μαζική και ολόπλευρη συμμετοχή των γυναικών του λαού, της εργαζόμενης γυναίκας και της φτωχολογιάς εντός αυτής της διαδικασίας.
Με βάση τα παραπάνω, πιστεύουμε βαθιά ότι το γυναικείο ζήτημα, το ζήτημα δηλαδή της διπλής καταπίεσης στο σπίτι και στην εργασία, δεν είναι δυνατόν να λυθεί ασύνδετα από την ίδια την ταξική πάλη ενάντια στο κεφάλαιο, τον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον φασισμό αλλά και ταυτόχρονα ότι πρέπει να ανοίγει εντός των γραμμών του κινήματος θέτοντας ως ακρογωνιαίο λίθο την αντίληψη ότι η εργατική τάξη δεν διαιρείται με βάση το φύλο ή τις φυλετικές ταυτότητες αλλά ότι η εργατική τάξη συνολικά αποτελούσε, αποτελεί και θα αποτελεί εν δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο που από κοινού με τους φτωχούς και τους καταπιεσμένους μπορεί να θέσει τους όρους της επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού και του φασιστικού παρακράτους. Αυτό προφανώς δεν αναιρεί, ανάλογα την ιδιομορφία της κάθε χώρας και των παγιωμένων αστικών αντιλήψεων, την βαθύτερη καταπίεση που μπορεί να βιώνουν κάποια κομμάτια και στρώματα της τάξης βάσει του φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού, ωστόσο αυτή η καταπίεση είναι ορατή και δομική μόνο στους φτωχούς και τους απόκληρους αφού για τους πραγματικά κατέχοντες τον πλούτο ισχύουν άλλοι κοινωνικοί νόμοι και κανόνες.
Είναι φανερό ότι η σοσιαλδημοκρατία προσπαθεί να παρεισφρήσει εντός των γραμμών του κινήματος συμμετέχοντας σε αντιφασιστικές κινητοποιήσεις όπως η πορεία μνήμης για τον Παύλο Φύσσα είτε στην κινητοποίηση για την 8η Μάρτη διεκδικώντας χώρο εντός του κινήματος με την ανοχή ή και την συνενοχή ακόμα μερίδας οργανώσεων.
Αποτελεί υπαρξιακό σημείο καμπής για το εργατικό-λαϊκό-αντιφασιστικό κίνημα και τις οργανώσεις του, ασχέτως ιδεολογικής αναφοράς, που παρεμβαίνουν σε κάθε μέτωπο της κοινωνικής-ταξικής πάλης, η συνειδητοποίηση πως η απεμπλοκή αυτών των δικτυώσεων, οργανώσεων ή προσωπικοτήτων αποτελεί στρατηγικό και όχι τακτικό ζήτημα αιχμής για την αποτροπή της εγκόλπωσης συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων από μηχανισμούς που ξεπερνάνε την δυνατότητα απεύθυνσης των ριζοσπαστικών κινημάτων συνολικά. Το ψάρεμα των οργανώσεων της σοσιαλδημοκρατίας και ο ψευτό ηθικός πόνος για τους πρόσφυγες και τις προσφύγισσες είναι κοροϊδία από την ανάποδη γι αυτούς που συνολικά υπερασπίστηκαν τα συμφέροντα του Ν.Α.Τ.Ο και της Ε.Ε., που γέννησαν τον πόλεμο και την προσφυγιά.
Το κίνημα οφείλει να μην αντιμετωπίζει την 8η Μάρτη ως μέρα γιορτής αλλά ως ακόμη μία ημέρα πάλης με συγκεκριμένο ιστορικά, πολιτικά και ταξικά πολιτικό πρόσημο ενάντια στο σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Το κίνημα δεν έχει ανάγκη από γιορτές και επετείους αλλά από ημέρες ορόσημα, που οξύνουν κατά το δυνατόν την ταξική πάλη με συνολικότερα πολιτικά προτάγματα ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης της εργατικής τάξης από την εξαρτημένη ντόπια ολιγαρχία και το πολιτικό της προσωπικό είτε αυτό εκπροσωπείται από γυναίκες είτε από άντρες. Επιλέγουμε να στηρίξουμε πολιτικά και οργανωτικά το κάλεσμα της πρωτοβουλίας για τον ταξικό εορτασμό της 8ης Μάρτη στα Προπύλαια στις 11:30 την Κυριακή, θέλοντας να θέσουμε πρωτόλεια το παραπάνω πολιτικό σκεπτικό, τιμώντας τους πολύμορφους αγώνες των γυναικών του εργατικού-λαϊκού-αντιφασιστικού κινήματος απέναντι στον ιμπεριαλισμό, το κεφάλαιο και τον φασισμό, για την αναγκαία προοπτική των εργατικών-λαϊκών-αντιφασιστικών αγώνων του σήμερα.
ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ-ΦΑΣΙΣΜΟ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΗ - 11:30 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
Λαϊκή Αντιφασιστική Δράση
Μάρτης 2020
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου