Απ’ το πρωί κρεμάστηκα στην τελευταία μέρα της φετινής Άνοιξης. Απ’ το μπαλκόνι την κοιτώ ν’ απλώνεται στον κόσμο. Φεύγει, ακολουθεί το φως του ήλιου.
Ετοιμάζεται ο Ιούνιος κι έβγαλε τον άσο σαν μπαστούνι. Μόλις ακουμπήσει πάνω του, καπνός θα γίνει ο Μάης.
Για καλή μας τύχη, ο χρόνος πίσω δεν γυρνά, γι’ αυτό και θεραπεύει. Αφήνει αναμνήσεις. Με εκείνες πας στο παρελθόν, στα γεγονότα που φτιάχνουνε οι άνθρωποι. Ο χρόνος απλά τα σέρνει. Να μην κακίζουμε καμιά εποχή, κανέναν μήνα, καμιά μέρα.
Τούτη η Άνοιξη δεν έχει καμιά ανάμειξη με το θανατικό που έφερε η πανδημία. Κάθισε στους ώμους της κι ήταν σαν να συνέχιζε να μαίνεται ο Χειμώνας.
Ο Μάρτης κουτσάθηκε σαν τον Φλεβάρη, έτσι που κόπηκαν οι μέρες του στα δυο. Μετά της δέκα του μηνός που άρχισε η καραντίνα, οι μέρες περνούσανε αργά. Φτάνανε τα τραγικά νέα πασπαλισμένα με μπόλικη προπαγάνδα. Μα ερχότανε και τα νέα των συντρόφων που έδιναν μάχη.
Ο Απρίλης δεν ξεθύμανε όταν μπήκε, δε χάρηκε την Πρωταπριλιά, γι’ αυτό την έσπειρε σ’ όλες τις μέρες του. Στα μικρά ψέματα απαγορεύτηκε η κυκλοφορία. Αν τα έβλεπαν πάνω στη «βεβαίωση κατ’ εξαίρεση μετακίνησης πολιτών», τα πρόστιμα έπεφταν βροχή.
Ο Απρίλης έριξε το κρύο που μας χρωστούσε ο Μάρτης και τον είπαμε Μαρταπρίλης. Σκόρπησε λουλούδια με τον Μάη κι έγινε Απριλομάης. Στο ανάμεσο της εποχής στάθηκε διαζυγάρης.
Πάντοτε η Πρωτομαγιά διαλαλεί τον Μάη. Η φετινή θα μείνει αξέχαστη. Οι απαραίτητες αποστάσεις μας έφεραν κοντά. Μια σπουδαία διαδήλωση παρά τις απαγορεύσεις.
Λένε πως ο Μάης φέρνει το φαΐ, ο Μάης και την πείνα. Έτσι είναι κιόλας. Οι επιπτώσεις της πανδημίας, οι νόμοι και η φτώχια τον φόρτωσαν τον μήνα.
Στην αρχή κυνηγούσαν τους γέροντες στις λαϊκές, τώρα τους νέους στις πλατείες.
Φεύγει η Άνοιξη. Μας έφερε τον πλούτο της αλλά την αδικήσαμε.
Ο εγκλεισμός μας στέρησε τις μέρες της, μα κέρδισε όποιος επένδυσε στους ανθρώπους.
Κατευόδιο στην Άνοιξη που άλλαξε πολλά μες στη ζωή μας.
Η Άνοιξη σημαδεύει το Καλοκαίρι που έρχεται.
Β.Δ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου