ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;

Τα παιδιά χρησιμοποίησαν στα Καμένα Βούρλα οι προύχοντες του τόπου. Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έκλεισαν τα σχολεία και κατέβασαν τους μαθητές σε διαδήλωση που σταμάτησε το φορτηγό το οποίο μετέφερε τρόφιμα και ρούχα στα τριάντα εννέα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που φιλοξενούνται σε ξενοδοχείο της πόλης.

Έστρεψαν παιδιά εναντίον ταλαιπωρημένων παιδιών! Πόσο δηλητήριο στάξανε στην ψυχή τους! Τι τους είπαν; Κατά πως ακούγεται ότι είναι εισβολείς που απειλούν την πόλη τους!

Φυσικά, κανείς δεν έθεσε θέμα για χαμένες διδακτικές ώρες και υποκινητές. Ο σκοπό ήταν ιερός. Να ξεκουμπιστούν οι μικροί πρόσφυγες!

Τα παιδιά θέλουν να κερδίσουν!

Τα παιδιά θέλει το σύστημα κι έχει απλώσει παντού τα δίκτυα του. Όπου ακουμπά το βλέμμα, ό,τι έχει ήχο, ξεχειλίζει σάπια ιδεολογήματα που χώνονται στα παιδικά κεφάλια. Έτσι, τα παιδιά ξέρουν και χαίρονται που θα αγοράσουμε όπλα αφού οι Τούρκοι είναι όλοι κακοί και απειλούν τη χώρα μας! Λένε πως οι πρόσφυγες είναι παράνομοι και δεν τους χωράει η χώρα.

Σκληραίνουν την καρδιά των παιδιών, σπέρνουν το μίσος μέσα τους κι έτσι, σαν υπνωτισμένα ψαράκια, κολυμπούν κατευθείαν μέσα στο στόμα του καρχαρία. Αν κάποια είναι ατίθασα, διεκδικούν και κάνουν καταλήψεις, τα συκοφαντούν, τα απειλούν και τα συμμορφώνουν με τιμωρίες. Δεν επαναφέρανε τυχαία την αξιολόγηση της διαγωγής στα σχολεία.

Τι να πεις στα παιδιά;

Στα παιδιά, λένε, δεν πρέπει να μιλάς για άσχημα πράγματα, να μη χαθεί η ξεγνοιασιά τους, να μη στεναχωριούνται. Μα ό,τι συμβαίνει γύρω τους είναι βαρύ και δύσκολο. Στην πραγματικότητα ενημερώνονται για όλα αλλά διδάσκονται μόνο την κυρίαρχη άποψη αυτών που έχουν την εξουσία. Πρέπει να την ξεριζώσεις για να φυτέψεις άλλη.

Πρέπει να μάθουν πως ο πόλεμος είναι θάνατος. Πως ο εθνικισμός τα εκπαιδεύει για να σταθούν αδιαμαρτύρητα στη μπούκα των κανονιών. Πως όποια χώρα κι αν νικήσει σε έναν πόλεμο, ο λαός της θα ‘ναι θύμα. Πως οι ισχυροί «σύμμαχοι» είναι οι πραγματικοί εχθροί.

Πρέπει να ακούσουν για φιλία των λαών. Πως οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Να καταλάβουν πως οι αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας για να λύσουν τις διαφορές τους θυσιάζουν τους λαούς και συνεργάζονται όταν πρέπει να καθυποτάξουν τους απείθαρχους υπηκόους τους, τον εχθρό λαό τους.

Πρέπει να αισθανθούν την τραγωδία της προσφυγιάς. Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν τις συμφορές των άλλων. Να πονούν με τον πόνο του άλλου.

Ποιος θα διδάξει τα παιδιά;

Κάθε διδασκαλία για τη ζωή πείθει αν υπάρχει πράξη. Αλλιώς χάνεται. Όσο τεκμηριωμένα και όμορφα κι αν είναι τα λόγια, και πρέπει να είναι, όταν αυτά δεν παλευτούν κερδίζει ο αντίπαλος. Χρειάζεται το κίνημα για να πιάσει η προπαγάνδα. Το κίνημα διδάσκει.

Όταν κάνουμε κριτική στην καφρίλα και την απονιά, να το έχουμε υπόψη. Ο συσχετισμός πείθει.

Τα ιδανικά είναι τα συμπεράσματα της ζωής των λαών που αγωνίζονται.

Διαδηλώσεις και απεργίες να υπάρχουν και όλοι στον αγώνα.

Β.Δ.