ΤΟΥΡΚΙΑ | Ένα κράτος που κλυδωνίζεται μέσα στις κρίσεις και η όξυνση των συγκρούσεων των κλικών.

Η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η Τουρκία εδώ και πολύ καιρό μεγεθύνει και εντείνει την κοινωνική και την πολιτική κρίση. Το πολιτικό αδιέξοδο που βιώνει ο φασισμός και η επιθετικότητα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό βαθαίνει την υπάρχουσα κρίση και αποκαλύπτεται η διαχείριση της «κρίσης με κρίση». Ταυτόχρονα, όσο συνεχίζεται η κρίση υπάρχουν αναγκαστικά κάποιες συνέπειες. Μια από αυτές είναι το γεγονός ότι οι αντιθέσεις μεταξύ των κλικών μέσα στο σύστημα μεγεθύνονται, διαφοροποιούνται και οξύνονται στο μέγιστο βαθμό. Αυτή η σύγκρουση δεν είναι ανεξάρτητη από τη γενική κρίση στον κόσμο και στην περιοχή, τις συγκρούσεις των ιμπεριαλιστών μεταξύ τους για τα δικά τους συμφέροντα και τον αγώνα τους για κυριαρχία στην περιοχή. Η σύγκρουση με τους υποστηρικτές του Φετουλάχ Γκιουλέν, αν και το κόμμα αυτό ήταν κυβερνητικός εταίρος στο παρελθόν και καθιερώθηκαν μαζί σε πολλά τμήματα του φασιστικού κράτους, είχε ως αποτέλεσμα μια εκκαθάριση από την πλευρά του AKP που τους άφησε άναυδους. Αυτή η σύγκρουση δεν είναι μόνο μεταξύ του ΑΚΡ και του περιβάλλοντος του Γκιουλέν. Την ίδια στιγμή, βρίσκεται σε μια ολοένα και πιο έντονη σύγκρουση με το CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα- Κεμαλικό)  που είναι μακροχρόνιος αντίπαλος στην εκπροσώπηση του φασισμού όπως και με άλλες ενδοσυστημικές κλίκες που δεν έχει ακόμη καταφέρει να τις προσεταιριστεί. Ιδιαίτερα μετά τις 15 Ιουλίου φαίνεται ότι η ένταση με το περιβάλλον του CHP μεγάλωσε , με τη σύλληψη των βουλευτών και ορισμένων πρώην μελών του CHP και με την αποκαλύψεις εναντίον τους. Είναι η περίπτωση όπου η σύγκρουση ανάμεσα στις κλίκες εξελίσσεται παράλληλα με το βάθεμα της κρίσης.  

Οι συνθήκες κρίσης ελλοχεύουν πολλούς κινδύνους για τις μερίδες της αντιδραστικής άρχουσας τάξης. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους κυρίαρχους είναι το γεγονός ότι σ την διάρκεια των κρίσεων οι αντιθέσεις των μαζών με το σύστημα βαθαίνουν και γίνονται εμφανείς. Για το λόγο αυτό, το σύστημα προσπαθεί με την πιο βάρβαρη μορφή του φασισμού να συντρίψει ακόμη και δημοκρατικές κινητοποιήσεις και αιτήματα . Σε τέτοιες καταστάσεις, ακόμη και στις ενδοσυστημικές συγκρούσεις, επιτίθεται βίαια για να κόψει τον αέρα σε κάθε κίνηση που θα κλονίσει την εξουσία της κυρίαρχης τάξης. Οι πολιτικοί λογαριασμοί για το μοίρασμα της πίτας που μικραίνει μεγαλώνουν και ταυτόχρονα η επιθυμία των κλικών να διαχειριστούν τη δυσαρέσκεια των λαϊκών μαζών ανοίγει τον δρόμο για να υποσκάπτουν η μια την άλλη πιο ανοιχτά.

Σε αυτό το περιβάλλον της σοβαρής κρίσης, η κυρίαρχη κλίκα του ΑΚΡ καταργώντας ακόμη και τα ελάχιστα ψίχουλα δημοκρατίας, τείνει να συντρίψει κάθε αντίπαλο στοιχείο που μπορεί να στραφεί ενάντια στην κυριαρχία της. Σε αυτό το πλαίσιο η προσπάθεια της όξυνσης της σύγκρουσης ανάμεσα στις κλίκες, της αποδυνάμωσης των κλικών μέσα στον ανταγωνισμό τους και αν είναι δυνατόν της ενσωμάτωσης των πιο κοντινών και της διάσπασης της άλλης κλίκας αποκτάει σημασία. Ο κοινός προσανατολισμός των μερίδων της άρχουσας τάξης και η προσπάθεια να στηριχθούν σε πολιτικά επιχειρήματα που αντιστοιχούν σε αυτόν είναι κοινά. Είναι σαν να υπάρχει μια έντονη πάλη που τροφοδοτείται από αυτόν τον προσανατολισμό και προσπαθεί να συγκροτήσει τις δυνάμεις βασισμένη σε αυτόν. Είναι ένας τρόπος διαχείρισης του αγώνα για πολιτική κυριαρχία στην εξωτερική πολιτική  με την δημιουργία πεδίου έντασης και σύγκρουσης σε βάρος άλλων κρατών της περιοχής που και αυτά είναι υπηρέτες του ιμπεριαλισμού και στην εσωτερική πολιτική, για να διαχειριστεί την οργή που προκαλείται από την οικονομική κρίση και το πολιτικό αδιέξοδο δημιουργώντας ένα σοβινιστικό μέτωπο με επιχειρήματα πάνω στον άξονα «υπεράσπιση της πατρίδας», «επιθέσεις ξένων δυνάμεων».  

Σήμερα, το μπλοκ AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν )-MHP (Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος – Γκρίζοι Λύκοι) προσπαθεί συνεχώς να εξουδετερώσει τις μάζες που βράζουν από θυμό, σκορπίζοντας τον σοβινισμό με όλα τα εργαλεία του και τα ΜΜΕ, και δημιουργώντας παράλληλα μια συνεχή εχθρότητα και «ηρωικά μεγαλεία» , προσπαθεί να στρέψει την προσοχή σε εξωτερικούς εχθρούς και να διαλύσει τον θυμό που στρέφεται εναντίον του.

Τέτοια προπαγάνδα ώστε δημιουργείται η εικόνα ότι το Τουρκικό κράτος δέχεται επίθεση από όλο τον κόσμο και η σημερινή εξουσία αντιστέκεται σ’ αυτές τις επιθέσεις και όλοι πρέπει να συμμετέχουν στην υπεράσπιση της πατρίδας κάτω από τα φτερά της εξουσίας. Όποιος αντιτίθεται σ’ αυτές τις συνθήκες και δεν υποστηρίζει αυτή τη πολιτική χαρακτηρίζεται ως τρομοκράτης ανεξάρτητα από το περιβάλλον που προέρχεται. Έφτασε να χρησιμοποιεί με ευκολία αυτά τα επιχειρήματα στη βάση όλων των αντιθέσεων με επιθετικότητα ακόμη και για τις ενδοσυστημικές συγκρούσεις.

Η πάλη που τροφοδοτεί τις διασπάσεις και την διάλυση ανάμεσα στις κλίκες και τις συμμαχίες.

Σήμερα, ακόμη και εντός του ΑΚΡ, η δημιουργία κλικών είναι ένα ζήτημα που οδηγεί σε εσωτερική διάλυση κατά τόπους. Η κρίση και τα προβλήματα είναι τόσο μεγάλα που επιτρέπουν στον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος θεωρείται ως "απόλυτη δύναμη", να εξουδετερώσει ακόμα και τον γαμπρό του, τον Μπεράτ Αλμπαϊράκ. Με αυτή την εξουδετέρωση, δείχνει το μέγεθος της κρίσης, την εσωτερική σύγκρουση και την δυσαρμονία στη συνεργασία AKP-MHP, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη ανά πάσα στιγμή και καθιστά το μέλλον αβέβαιο. Την τελευταία περίοδο, έχουν εμφανιστεί πολλά αντιπολιτευόμενα τμήματα μέσα στο ΑΚΡ απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση και παράλληλα με την εμβάθυνση της κρίσης έχουν αρχίσει να εκφράζουν εντονότερη και σκληρότερη κριτική. Αυτά τα τμήματα, που προσπαθούν να επωφεληθούν από την οργή που προκαλούν αυτές οι σκληρές συνθήκες στον λαό, συνεχίζουν να διατηρούν την αντιδραστική τους σύγκρουση σε υψηλούς τόνους.

Η συνεργασία ΑΚΡ-ΜΗΡ στην προσπάθεια να μετριάσει τις συνθήκες κρίσης και το πολιτικό αδιέξοδο στο εσωτερικό και να ενισχύσει το υπάρχον σοβινιστικό μέτωπο, επιτίθεται ακόμη και στα άλλα σοβινιστικά τμήματα που είναι εκτός αυτού του μετώπου με τον ίδιο τρόπο. Αυτά θα βαθαίνουν την πάλη μεταξύ των κλικών που βρίσκονται στο εσωτερικό και οι προσπάθειες για τον περιορισμό των πολιτικών συμμαχιών δεν θα σταματήσουν. Η υλικοτεχνική υποστήριξη των ΜΜΕ του AKP-MHP σχετικά με το θέμα της «εξόδου» του Μουχαρέμ Ιντζέ και της σύγκρουσης στο İYİP(Καλό Κόμμα- Ακσενέρ) με αναγωγή σε κύρια θέματα της πολιτικής ατζέντας είναι σαφείς δείκτες αυτού. Οι συγκρούσεις με το CHP και το κόμμα Saadet Parti (Κόμμα Ευτυχίας), οι εντάσεις του Μπαμπατζάν και τον Νταβούτογλου είναι κομμάτι αυτής της κατάστασης. Σηματοδοτούν ότι όταν χρειαστεί στις αντιπολιτευόμενες  πρωτοβουλίες αυτών των τμημάτων θα απαντήσουν με την ίδια επιθετικότητα. Τέτοια είναι η πόλωση στο εσωτερικό του συστήματος που ακόμη και η αποφυλάκιση του  μαφιόζου Αλαατίν Τσακιτζή με βάση σχέδιο του AKP-MHP έγινε να χρησιμοποιηθεί σ’ αυτές τις συγκρούσεις.

Η δημόσια πολιτική στάση αυτών των ανθρώπων που απειλούν με δολοφονία τον αρχηγό του CHP του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος,  αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα της συνεργασίας που είναι το συμφέρον για την εξουσία, και ότι αυτή η κλίκα υποστηρίζοντας αυτή τη ρητορική στέλνει ένα μήνυμα σε όλα τα τμήματα που της αντιτίθενται.  Αυτό το μήνυμα δείχνει ότι το κράτος θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα στην επίθεση όταν χρειαστεί.  Θα αγνοήσει εύκολα τους δικούς του κανόνες, το δίκαιο και τους νόμους, θα χρησιμοποιήσει την αστυνομία και το στρατό σαν επίσημες συμμορίες που είναι  μέχρι και τις συμμορίες του δρόμου, θα επιτεθεί εύκολα τόσο στις άλλες φασιστικές κλίκες όσο και στις λαϊκές μάζες.

Ωστόσο, επειδή ορισμένα άτομα, που βρίσκονται στο CHP συμμετέχουν συχνά σε δράσεις και πορείες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στοχοποιήθηκαν ήδη από το ΑΚΡ, πολύ σύντομα και ανάλογα με το μέγεθος της σύγκρουσης θα δούμε κινήσεις απομάκρυνσης δημάρχων που πρόσκεινται στο CHP.  Ο Μπαμπατζάν, τον οποίο το ΜΗΡ αποκαλούσε μέχρι πρόσφατα "πολιτικό απολίθωμα", άσκησε κριτική στοχεύοντας στη συνεργασία ΑΚΡ-ΜΗΡ σε πολλά ζητήματα με κύριο την οικονομία. Αυτός και οι στενοί του φίλου αποφεύγουν να θυμηθούν τις δικές τους αποτυχίες και τις ευθύνες τους στην οικονομία στο παρελθόν.

Επιπλέον, υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με το ποια μερίδα θα υποστηρίξει το İYİP. Από τη μία πλευρά, λόγω της προέλευσής του και του εθνικιστικού φασιστικού τμήματος που απευθύνεται, κλείνει το μάτι στην συμμαχία ΑΚΡ-ΜΗΡ και από την άλλη, στέκεται κοντά στο CHP και το Saadet Parti , όπου μπορεί να βρει μια ευρύτερη βάση ύπαρξης. Αλλά αυτή η διφορούμενη στάση οδηγεί σε συγκρούσεις μέσα στο İYİP και διαλυτισμό. Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών που προέρχονται από το MHP είναι επιφυλακτικοί στην προσέγγιση του CHP, φοβούμενοι ότι μπορεί την από κοινού εμφάνιση με το HDP (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών)  να την εκμεταλλευτούν τα ΜΜΕ.  Άλλες  μερίδες που προέρχονται από άλλους πολιτικούς χώρους τάσσονται υπέρ της προσέγγισης αυτών των τμημάτων για να εντείνουν  τις αντιθέσεις του ΑΚΡ.

Μια αθεράπευτη κρίση και η αναζήτηση λύσης με όρκους υποταγής

Από τη μία πλευρά, το ΑΚΡ συνεχίζει τις επιθέσεις του σε όλα τα τμήματα με αμείωτο ρυθμό και από την άλλη προσπαθεί να ελέγξει την οργή που συσσωρεύεται με απατηλά πακέτα και υποσχέσεις μεταρρυθμίσεων. Πριν από τη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ΕΕ τον Δεκέμβριο, ο Ερντογάν άρχισε να κάνει δηλώσεις σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις και την επιστροφή στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Σαν να είχε ξεχάσει τις προκλήσεις που έκανε πρόσφατα απέναντι στην ΕΕ , δήλωνε: "δεν βλέπουμε το δικό μας μέλλον ξεχωριστά από την ΕΕ, ανήκουμε στην ΕΕ". Πριν τη σύνοδο κορυφής των ηγετών της ΕΕ, όπου ήταν να συζητηθούν οι κυρώσεις στο τουρκικό κράτος, ανησύχησε και ανακοίνωσε ότι με την ολοκλήρωση της αποστολής στην Ανατολική Μεσόγειο το πλοίο Oruç Reis θα αποσυρθεί και θα τεθούν σε ισχύ τα πακέτα οικονομικών και δικαστικών μεταρρυθμίσεων. Επίσης, οι αναφορές του Αρίντζ και του Καλίν στις δικαστικές διαδικασίες του Σελαχατίν Ντεμιρτάς και του Οσμάν Καβάλα μπορούν να ερμηνευτούν ως παραπλανητικές που αποσκοπούν στην χαλάρωση των αντιθέσεων μεταξύ των οργισμένων λαϊκών μαζών και του κράτους στην εσωτερική πολιτική. Καθώς η διαδικασία της πανδημίας εμβάθυνε τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές κρίσεις, το κράτος επείγεται να ελέγξει τη συσσωρευμένη οργή. Στόχος της είναι επίσης η απόκρουση των απειλών για κυρώσεις από την ΕΕ. Σαν άμεσο αποτέλεσμα της επιδείνωσης της κρίσης, μπορεί να δούμε αυτές οι συγκρούσεις να γίνονται πιο σοβαρές.

Οι αντιδραστικές μερίδες του συστήματος κατά καιρούς προσπαθούν να ξεπεράσουν την ένταση και την οργή που δημιουργεί αυτή η ατμόσφαιρα κρίσης στις λαϊκές μάζες και να τις πάρουν με το μέρος τους, προσπαθώντας να βάζοντας εμπόδια στην εκδήλωση της επαναστατικότητας που δημιουργεί η οργή των μαζών ενάντια σε ολόκληρο το σύστημα. Από την άλλη πλευρά, χρησιμοποιούν τις μάζες που τους υποστηρίζουν σαν μοχλούς και εργαλεία στις ενδοσυστημικές συγκρούσεις. Αυτές οι συνθήκες στη σοβαρή κατάσταση της πανδημίας και κρίσης, που φόρτωσαν τα βάρη στις πλάτες του λαού και η πείνα και η φτώχεια γίνονται όλο και περισσότερο αισθητές, ενώ η κυβέρνηση κάνει τα στραβά μάτια, γίνονται η αιτία να στραφεί η οργή των λαϊκών μαζών που συσσωρεύεται ενάντια  στο σύστημα. Δεν είναι μόνο τα επαναστατικά και δημοκρατικά τμήματα του λαού που το αναγνωρίζουν αυτό. Οι αντιδραστικές-φασιστικές κλίκες προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν αυτόν τον θυμό τόσο για να τους τραβήξουν προς  στο σύστημα όσο και για να αποτρέψουν το επαναστατικό χτύπημα  αλλά να τους χρησιμοποιήσουν και σαν μοχλό για τα αντιδραστικά συμφέροντα και τους λογαριασμούς τους .  Η μόνη διέξοδος  να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα που είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για όλα τα προβλήματα είναι να αποκαλύψουμε στις λαϊκές μάζες αυτές τις πολιτικές, να τις οργανώσουμε στον Επαναστατικό Αγώνα και να βάλουμε στον στόχο όλες τις αντιδραστικές μερίδες, αποκαλύπτοντας ότι ο κοινός παρονομαστής της ενότητάς τους είναι η εχθρότητα προς τον λαό.

Μετάφραση από την εφημερίδα

http://www.yenidemokrasi11.net/krizlerin-ortasinda-catirdayan-devlet-ve-keskinlesen-klik-cekismeleri.html