Συνέδριο «για τη γονιμότητα» - Ή «ατυχές» ήταν το σποτ, ή βαθιά ταξικά αρμενίζουμε...

 Συνέδριο «για τη γονιμότητα»

Ή «ατυχές» ήταν το σποτ, ή βαθιά ταξικά αρμενίζουμε...

Ο Μεσαίωνας έχει πολλά πρόσωπα και κανένα δικαίωμα. Η τρίτη δεκαετία της τρίτης χιλιετίας μετά το έτος 0, έρχεται να βάλει έναν ογκώδη φραγμό στην πρόοδο και την εξέλιξη, ακόμη και με τους δικούς τους αστικούς όρους. Φραγμός και προς τα πίσω, στο σκοταδισμό και το βόρβορο.

Το «1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας» που προγραμματίζεται για τις αρχές του Ιούλη, έχει ήδη λάβει μεγάλη δημοσιότητα και όχι άδικα. Από το διαφημιστικό του σποτ, μέχρι τον κατάλογο των ομιλητών και τη θεματολογία, ζέχνει τις οσμές ενός συστήματος που βαδίζει ολοταχώς προς τα πίσω, που σκορπάει με περισσή αλαζονεία τις σάπιες του αξίες.

Η αφρόκρεμα της ακροδεξιάς και της εκκλησίας, μαζί με τους μαϊντανούς της πολιτικής και υγειονομικής επικαιρότητας θα μας εξηγήσουν για ποιο λόγο μια γυναίκα σήμερα περνάει τα 40 και δεν έχει κάνει παιδιά και πως μπορεί αυτή η παραφωνία στην ολοκλήρωσή της ως άτομο να διορθωθεί. Και θα μας εξηγήσουν επίσης με ποιο τρόπο όλα αυτά είναι ζητήματα που αφορούν μόνο τις γυναίκες και όχι τους άντρες. Εάν ήταν σενάριο δυστοπικής σειράς στο Netflix, ίσως να είχε κάποιο ενδιαφέρον…

Για ποιους λόγους λοιπόν, μια γυναίκα περνάει τα 40 και δεν έχει κάνει παιδιά; Μπορεί να μην έχει ακολουθήσει το δόγμα Λατινοπούλου, με αποτέλεσμα να ξεβραστεί κοινωνικά και να μη βρίσκεται στις συνήθεις επιλογές ενός άντρα. Μπορεί να την παρέσυραν οι σπουδές και η καριέρα της και να… ξεχάστηκε. 

Ή, μπορεί να μην ήθελε!

Ή, μπορεί να μην μπορούσε. 

Ή, μπορεί να αναγκάστηκε να ζει στο πατρικό σπίτι έχοντας περάσει τα 30 γιατί ο μισθός δε φτάνει ούτε για ημιυπόγειο. (Δεν ήταν, άλλωστε, στους ήδη λίγους και κατά 30.000 λιγότερους πλέον «τυχερούς» που περνάνε στο Πανεπιστήμιο). 

Ή, μπορεί να τρέμει το ενδεχόμενο απόλυσης λόγω εγκυμοσύνης και μητρότητας, το μπούλινγκ και την τρομοκρατία στο χώρο εργασίας γύρω από μια τέτοια προοπτική.

Όσο για την επίλυση της «παραφωνίας», μπορεί να μην ήξερε ότι μπορεί να καταψύξει από νωρίς ωάρια, μπορεί να μην είχε πάρει χαμπάρι ότι η επιστήμη γύρω από τη διατήρηση γονιμότητας έχει προχωρήσει.

Ή, μπορεί να εξακολουθεί να μη θέλει! 

Ή, μπορεί ακόμη να μην μπορεί. 

Ή, μπορεί να μην έχει την οικονομική δυνατότητα να το κάνει, αφού πρόκειται για διαδικασίες που απαιτούν δυο-τρεις μισθούς μόνο για τα φάρμακα. 

Ή, μπορεί ακόμη να υπάρχει το προαναφερθέν ενδεχόμενο απόλυσης λόγω εγκυμοσύνης και μητρότητας, το μπούλινγκ και η τρομοκρατία στο χώρο εργασίας γύρω από μια τέτοια προοπτική.

Όλα τα παραπάνω διαζευκτικά δεν αξιολογούνται από τους θιασώτες της κατάργησης του 8ωρου, της ποινικοποίησης των εργατικών και λαϊκών αγώνων, της τρομοκρατίας και της υποταγής στον ιμπεριαλισμό. Γιατί και αυτό το ζήτημα είναι βαθιά και αποκλειστικά ΤΑΞΙΚΟ. Και αυτή τη διάσταση δεν την αλλάζει καμιά οπισθοχώρηση (η κυβέρνηση, η ΠτΔ, η ΕΡΤ κ.ά. απέσυραν τη στήριξή τους) και καμιά διόρθωση στις διατυπώσεις τους (οι χαρακτηρισμοί περί «ατυχούς» σποτ δίνουν και παίρνουν από τους επιφανείς συμμετέχοντες).

Το πρόβλημα με όλα αυτά λοιπόν, δεν είναι μόνο το γεγονός ότι μια γυναίκα αντιμετωπίζεται από το αστικό σύστημα εν έτει 2021 ως μηχανή αναπαραγωγής. Είναι και αυτό. Το κύριο και βασικό πρόβλημα εδώ είναι ότι αυτό το σύστημα δε θέλει και δεν μπορεί, ούτε σε αυτό το επίπεδο, να βρεθεί στο πλάι των αντρών και των γυναικών του λαού, αλλά αντιθέτως βρίσκεται μαχητικά και επίμονα απέναντι στις όποιες τους δυνατότητες και επιλογές. Και είναι γνωστό ότι αυτές οι συνθήκες δεν διορθώνονται, αλλά ανατρέπονται. 

Ε.Β.