Πολυσυζητήθηκε αυτές τις μέρες το βίντεο της Αφροδίτης Λατινοπούλου, πολιτευόμενης με την Ν.Δ.που έβγαλε με αφορμή την επιλογή γυναικών να προβάλουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την τριχοφυΐα τους, τις ραγάδες ή άλλα σημεία του σώματός τους. Στο εν’ λόγω βίντεο κατέληξε σε ένα παραλήρημα μισογυνισμού, αναπαράγοντας τα κυρίαρχα στερεότυπα για την γυναικεία ομορφιά και τους ρόλους των δύο φύλλων. Δεν είναι πρώτη φορά που η ίδια εκφράζει τις μεσαιωνικές της απόψεις. Σε μετέπειτα συνεντεύξεις, μάλιστα, υποστηρίζοντας τις δηλώσεις της, είπε ότι…το να κυκλοφορεί μια γυναίκα αποτριχωμένη είναι κεκτημένο των γυναικείων αγώνων! Ενώ όσες δεν το επιλέγουν, είναι επί της ουσίας «οπισθοδρομικές».
Τι έχουν να πουν η κ.Λατινοπούλου και η Ν.Δ. για τα δικαιώματα των γυναικών; Στην γυναίκα που θα αναγκάζει να δουλεύει 10ωρα κακοπληρωμένα και να ζει μόνιμα με το άγχος της επιβίωσης; Στην γυναίκα που είτε στον χώρο εργασίας είτε το σπίτι κακοποιείται σεξουαλικά; Στην γυναίκα που υποχρεώνεται με τον νόμο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια να αντιμετωπίζει των κακοποιητή τον δικό της και των παιδιών της; Ή στην γυναίκα πρόσφυγα, που αγωνιά για το αν θα ζει αύριο αυτή και η οικογένειά της; Να παλέψουν για ένα κόσμο που θα ζούμε χωρίς τρίχες;
Και αν η κ. Λατινοπούλου έχει να επιδείξει ως αποτέλεσμα των γυναικείων αγώνων μια ξυρισμένη μασχάλη, οι τόσες γυναίκες που δίνουν καθημερινά τη μάχη για την επιβίωση, μάλλον έχουν άλλη γνώμη.
Από την άλλη, ως απάντηση στην γυναικεία καταπίεση δεν μπορεί να αποτελούν επιλογές που ανάγουν επίσης την τρίχα σε ύψιστο ζήτημα. Η καθεμία και ο καθένας μπορεί να κυκλοφορεί όπως θέλει, χωρίς να ενοχλείτε κανείς. Το να επιλέξει μια γυναίκα για τον οποιονδήποτε λόγο να αφήσει την τριχοφυΐα στο σώμα της είναι δικαίωμά της και όχι ζήτημα χλεύης επειδή επιδεικνύει μια εικόνα κόντρα στα κυρίαρχα πρότυπα. Το να ανάγεται αυτή η πράξη ως μέσο πάλης απέναντι στην γυναικεία καταπίεση, όμως, δεν οδηγεί κάπου. Δεν είναι τυχαίο ότι γυναίκες εύπορων στρωμάτων κάνουν καμπάνιες σχετικές και προωθούν ότι η γυναικεία απελευθέρωση θα έρθει με το να χρησιμοποιούμε λιγότερα προϊόντα καλλωπισμού κτλ. Πολύ ευχάριστο θα ήταν αν η γυναικεία καταπίεση που εδραιώθηκε αιώνες ολόκληρους λυνόταν έτσι απλά. Μια μορφή καταπίεσης που ξεκινάει από το σύστημα πάνω στο οποίο δομούνται οι εργασιακές και κοινωνικές σχέσεις. Η γυναίκα κερδίζει τα δικαιώματά της με αγώνες για δουλειά και ελευθερίες. Η διαφορετική αντιμετώπιση της στις κοινωνικές σχέσεις και η αλλαγή των εμφανισιακών ή όποιων άλλων προτύπων έρχεται μέσα από τους αγώνες αυτούς.
Μπροστά στους μεγαλειώδεις αγώνες των γυναικών θα βρεθούν και αυτοί που θα αποπροσανατολίζουν την συζήτηση. Για την ιστορία, όσο οι αντάρτισσες στα βουνά πολεμούσαν ξένους και ντόπιους κατακτητές, διεκδικώντας έναν καλύτερο κόσμο, η Δεξιά έκανε προπαγάνδα εναντίον τους σχολιάζοντας πόσο άκομψο είναι για μια γυναίκα να κυκλοφορεί με παντελόνια αντί για φούστα και πόσο απρεπές να βρίσκεται ανάμεσα σε τόσους άνδρες.
Το γυναικείο κίνημα πλάι στο εργατο-λαϊκό θα βγαίνει στο δρόμο στους αγώνες για δικαιώματα στους χώρους εργασίας και στην κοινωνική ζωή- με τρίχες ή χωρίς.
Ε.Σ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου