ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΟΥΝ

Υπάρχουν απεργίες που νικούν και διαρκούν μια ημέρα. Τέτοια ήταν η απεργία που ανάγκασε την κυβέρνηση το 2001 να πάρει πίσω το νομοσχέδιο Γιαννίτση για το ασφαλιστικό. Ήταν ξεσηκωμός του λαού.

Υπάρχουν αγώνες που δεν είναι απεργιακοί αλλά κερδίζουν. Ο  κινητοποίηση του λαού στη Νέα Σμύρνη ανάγκασε την κυβέρνηση να μαζέψει τις ορδές των ξεσαλωμένων μπάτσων που είχε ξαμολήσει για να τρομοκρατούν τον λαό και νομιμοποίησε τις διαδηλώσεις την περίοδο της πανδημίας. Ήταν η αγανάκτηση και η λαϊκή οργή που έβγαινε από κάθε σπίτι και δρόμο της πόλης.

Κάποιοι αγώνες κερδίζουν σε σημεία. Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις καθυστερούν την εγκατάσταση της πανεπιστημιακής αστυνομίας στις σχολές. Είναι η επιμονή και η αντοχή της νεολαία.

Υπάρχουν αγώνες που διαρκούν πολύ και είναι επίπονοι μέχρι να δώσουν αποτελέσματα. Οι εργαζόμενοι δυναμώνουν και συγκροτούνται όσο παλεύουν, πρέπει να αντέξουν περισσότερο από τον αντίπαλο.

Νικούν οι αγώνες που αγκαλιάζει ο λαός, που συμμετέχει ο ίδιος, που γίνονται υπόθεσή του.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε χορτάσει από αγώνες που δεν νικούν. Το ξεπούλημα από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες έχει γίνει τέχνη. Μια απεργία τη μέρα κατάθεσης ενός αντιδραστικού νόμου και μια συγκέντρωση με ολίγη ή και καθόλου απεργία τη μέρα ψήφισης και τα κεφάλια κάτω. Η απεργία ταυτίζεται με το χαμένο μεροκάματο. Μπορούν να την προκηρύξουν μόνο οι ομοσπονδίες και οι συνομοσπονδίες. Γενικές συνελεύσεις δεν γίνονται κι έτσι οι παλιοί εργαζόμενοι έχουν ξεχάσει και οι νέοι δεν γνωρίζουν, πως η απεργία είναι αποτέλεσμα της συνεννόησης και της αλληλεγγύης των εργαζόμενων, αυτοί πρέπει να την αποφασίζουν και να τη διαχειρίζονται.

Απεργία θα πει πως οι απεργοί δεν πουλούν την εργατική τους δύναμη στον εργοδότη, γι’ αυτό σκυλιάζει. Δεν μπορεί να πάρει υπεραξία, δεν μπορεί να κλέψει τον κόπο από τους απεργούς και να τον κάνει χρήμα γιατί δεν δουλεύουν. Απεργούν για να κερδίσουν όλα τους τα αιτήματα. Όλη η οργάνωση μιας απεργίας, με τη διαδήλωση, το πλήθος της, τα συνθήματά της, δείχνουν το επίπεδο ενότητας που έχουν κατακτήσει, την πολιτική τους συγκρότηση, τη δύναμή τους.

Την απεργία στις 3 Ιούνη την ακύρωσαν ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ, ΠΑΜΕ τη μέρα κατάθεσης του τερατουργήματος Χατζηδάκη. Δυο μέρες πριν την ημερομηνία ψήφισης, η ΓΣΣΕ δεν έχει προτείνει  τίποτα και ανακοινώνονται διαφορετικές κινητοποιήσεις απ’ τους υπόλοιπους. Στο μήνυμα διάλυσης που στέλνουν, να αντισταθούμε. Να απεργήσουμε, να διαδηλώσουμε στις 16 Ιούνη, να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.

Οι απεργίες δεν γίνονται για να αφήσουν εντυπώσεις και παρακαταθήκες. Γίνονται για να νικούν. Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη αν ψηφιστεί, πρέπει να ανατραπεί. Αν και μετά την ψήφισή του οι περισσότερες απεργίες θα βρίσκονται αντιμέτωπες με τη νομιμότητα, θα βρεθούν τρόποι να γίνουν. Δεν είναι  πρώτη φορά που τίθεται τέτοιο ζήτημα στο κίνημα, χαρακτηρίζει το μεγαλύτερο τμήμα της ιστορίας του.

Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, του λαού. Οι αγώνες δεν παίρνουν άδεια, ξεσπούν. Οι αγώνες γίνονται για να νικήσουν!

Β.Δ.