Φανταστείτε οι κάτοικοι να είχαμε αντίρρηση, να συγκεντρωνόμασταν, να διαδηλώναμε και το κράτος να έστελνε τα ΜΑΤ για να καταστείλουν τους κατοίκους, να φλόμωναν τον τόπο στα δακρυγόνα και στις κρότου - λάμψης και την αύρα να έριχνε νερό σε όλους όσοι διαμαρτύρονται.
Φανταστείτε πόσες ώρες προπαγάνδας θα ξόδευαν τα ΜΜΕ για να πείσουν ότι όλα γίνονται για την πάταξη της ανομίας στην πλατεία που την κατακλύζουν οικογένειες με καροτσάκια μωρών με ύποπτα μπιμπερό-μολότοφ, ηλικιωμένοι με μπαστούνια που εύκολα μετατρέπονται σε καδρόνια και κρυολογημένοι νέοι που τα χαρτομάντιλα τα μετατρέπουν σε τρικάκια.
Φανταστείτε να κλείναν την πλατεία με λαμαρίνες και τα ΜΑΤ να φρουρούσαν το δήθεν εργοτάξιο, κλούβες να ήταν παρκαρισμένες στους δρόμους γύρω από την πλατεία και η Δράση να ελέγχει όσους θεωρούν ύποπτους.
Φανταστείτε τα παιδιά να φεύγουν τρομαγμένα και από τα τριγύρω σχολεία να βλέπουν τους κρανοφόρους με τις ασπίδες να παρενοχλούν και να προπηλακίζουν τους περαστικούς φορτώνοντας τους ταυτόχρονα με τις συνηθισμένες κατηγορίες για απείθεια, αντίσταση κατά της αρχής και φθορά ξένης ιδιοκτησίας επειδή ακούμπησαν τις λαμαρίνες της περίφραξης του εργοταξίου.
Φανταστείτε τον μέχρι χθες ελεύθερο δημόσιο χώρο σαν εργολαβικό κουμπαρά και εμάς σαν πελάτες να κόβουμε εισιτήριο για να έχουμε πρόσβαση.
Σκεφτείτε, πόσο απέχουμε χώρο-χρονικά από αυτό που γίνεται στην πλατεία Εξαρχείων;
Σκεφτείτε, πίσω από τα ωραία λόγια και την ανάπτυξη που τάζουν, πόση φτώχεια πάει να κρυφτεί;
Σκεφτείτε πίσω από τις ασπίδες και τις αύρες πόση απαξίωση για όλους εμάς θέλει να κρυφτεί;
Απαξίωση αλλά και φόβος.
Φόβος μην το δούνε "αλλιώς" οι απαξιωμένοι και οι καταφρονεμένοι και βγούνε στους δρόμους και πάρουν σβάρνα ασπίδες, λαμαρίνες, αύρες και όλους όσοι κρύβονται πίσω τους….
Μήπως να το δούμε αλλιώς;
Τ.Τ. – Ν.Ζ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου