Η καταστροφή που προκάλεσε ο σεισμός της 6ης Φλεβάρη είναι ταυτόχρονα και αποκάλυψη του σάπιου, διεφθαρμένου και αντιλαϊκού χαρακτήρα της φασιστικής δικτατορίας, η οποία ετοιμάζεται να γιορτάσει φέτος τα 100 χρόνια από την ίδρυση της. Ο σεισμός των 7,7 Ρίχτερ με επίκεντρο το Παζαρτζίκ του Μαράς και αυτός που ακολούθησε των 7,6 με επίκεντρο το Εκινοζού , έγιναν σε γνωστή σεισμογενή ζώνη στην οποία επανειλημμένα έχουν καταγραφεί καταστροφές από σεισμούς με δεκάδες χιλιάδες θύματα . Σε αυτήν την περιοχή παρότι αμέτρητες φορές εισπράχθηκαν φόροι με διαφορετικά ονόματα, υποτίθεται για την προετοιμασία αντιμετώπισης μελλοντικών καταστροφών, έγιναν δεκάδες ασκήσεις και σενάρια και πάρθηκαν «μέτρα», οι δύο σεισμοί έφεραν τη μεγαλύτερη καταστροφή από ποτέ. Με χιλιάδες να βρίσκονται κάτω από ερείπια και την καταστροφή αρχαίων πόλεων όπως το Μαράς, Αντιγιαμάν και το Χατάι. Η Μαλάτεια, η Οσμανίγιε, το Κίλις, το Ντιγιαρμπακίρ, το Αντέπ, τα Άδανα και η Ούρφα επηρεάστηκαν επίσης σημαντικά από τους σεισμούς. Αυτή η μεγάλη καταστροφή αποκάλυψε ότι τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν μετά τον σεισμό του 1999 ουσιαστικά «χάθηκαν», ότι δεν έγινε τίποτα στο όνομα της πρόληψης και ότι η προετοιμασία για την αντιμετώπιση καταστροφών είναι μόνο μια εξαγγελία.
Κάθε φυσική καταστροφή μέχρι σήμερα ενισχύει την καταπίεση και την απελπισία των ανθρώπων. Αιτία για αυτό είναι το ίδιο το «αφύσικο» σύστημα. Οι σεισμοί του Μαράς είναι μια σφαγή που προκλήθηκε από τις συνθήκες που θεωρούνται κανονικές για να ζει ο λαό μας, όπως και παλιότερα στους σεισμούς του Ερζιντζάν 1939-1992, τον σεισμό της Νικομήδειας και του Ντούζτζε το 1999, τον σεισμό του 2011 στο Βαν και πολλές άλλες καταστροφές . Ακόμη και αν αυτοί που βρίσκονται στο τιμόνι της φασιστικής δικτατορίας αλλάζουν, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Αυτή η πραγματικότητα είναι τόσο προφανής που ακόμη και οι δηλώσεις που έγιναν μετά τους σεισμούς είναι παρόμοιες με αυτές εδώ και 100 χρόνια. Οι διωγμοί, οι σφαγές και οι καταστροφές θεωρούνται δεδομένες για τον λαό μας εδώ και 100 χρόνια με εκφράσεις όπως «Το τουρκικό έθνος δεν πέφτει σε απελπισία, ξέρει το καθήκον του» στον σεισμό του 1939 στο Ερζιντζάν, «ο σεισμός είναι έργο του θεού» το 1999 για τον Σ.Ντεμιρέλ, «αυτό συνέβαινε πάντα, αυτά είναι το σχέδιο μοίρας» και «το έθνος μας θα ξεπεράσει αυτή την καταστροφή» το 2023, είπε ο Ταγίπ Ερντογάν .
Υπάρχει μια συνέχεια, μια σταθερή παράδοση στην έλλειψη μέτρων της φασιστικής δικτατορίας απέναντι στις φυσικές καταστροφές και στην ανάλγητη συμπεριφορά του κρατικού μηχανισμού. Αφήνουν τον λαό μόνο του στην καταστροφή και τον θάνατο και τις συνέπειες που ακολουθούν . Επιχειρούν να του «εμφυσήσουν υπομονή» και την ψευδή συνείδηση «ότι είναι έθνος και ένα κράτος» μπροστά στις καταστροφές. Σε διαφορετική περίπτωση, απειλούν πως θα υποστεί την οργή, την αντίδραση και τα ρόπαλα του κράτους.
Με τους σεισμούς του Παζαρτζίκ και του Εκινοζού, ο λαός μας σφαγιάστηκε ανελέητα στα φθαρμένα γρανάζια του συστήματος που είναι δυσλειτουργικό όταν πρόκειται να υπερασπίσει τον λαό. Η στρεβλή , παράνομη και ανεξέλεγκτη αστικοποίηση στο Μαράς, τη Μαλάτια, το Χατάι, στο Αντέπ, στο Αντιγιαμάν και σε όλα τα αστικά κέντρα που κτυπήθηκαν από τον σεισμό , πραγματοποιήθηκε με το σύστημα των εργολαβιών και των συμβάσεων ενοικίου. Η νομιμοποίηση, η προστασία και η ενθάρρυνσή του συστήματος αυτού συμπληρώθηκε με την οικιστική αμνηστία παράγοντες που οδήγησαν στο να γίνει ο σεισμός όσο το δυνατόν πιο καταστροφικός. Σε αυτές τις περιοχές, δεν υπάρχει σχεδόν καμία ασφαλής και κατοικήσιμη οικοδομή. Το κράτος έχει ανοίξει το δρόμο για τον κατασκευαστικό τομέα να αποκτήσει υψηλά εισοδήματα και μεγάλα κέρδη από προσόδους και παρείχε κάθε είδους διευκόλυνση στη γραφειοκρατική αστική τάξη να αναδυθεί με τον ταχύτερο και ισχυρότερο τρόπο σε αυτόν τον τομέα.
Με σχέδια μεγάλης κλίμακας, όπως ο αστικός μετασχηματισμός, εφαρμόστηκαν πολιτικές που ενθάρρυναν τον κατασκευαστικό τομέα και διασφάλισαν την ανάπτυξη του κεφαλαίου και, κατά συνέπεια, την ανάπτυξη της οικονομίας. Με τη μεγάλη συμβολή του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου, οι πολιτικές προσόδων του ΑΚΡ που βασίστηκαν σε αυτόν τον τομέα κατά τη διάρκεια της 20ετούς εξουσίας του, πρόσφεραν αμέτρητα κέρδη στο κεφάλαιο κατασκευάζοντας τάφους για το λαό.
Ενώ δεκάδες χιλιάδες, ίσως εκατοντάδες χιλιάδες, άψυχα σώματα βρίσκονται κάτω από σωρούς ερειπίων, ο φασίστας Ερντογάν δεν διστάζει να υποσχεθεί ότι οι πόλεις θα ανοικοδομηθούν. Παρά το γεγονός ότι έφερε το λαό σε αυτή τη κατάσταση με δεκάδες χιλιάδες κατεστραμμένα κτίρια συνέχισε να μιλάει για τον πλουτισμό βάσει των προσόδων του ενοικίου. Όταν λένε «οι πόλεις θα ξαναχτιστούν», είναι σαφές ότι η κατασκευαστική διαδικασία θεωρείται ευκαιρία για μια νέα μεγάλη αισχροκέρδεια με τον λογαριασμό να καλείται να τον πληρώσει ο λαός . Την ίδια αναλγησία έδειξε την τρίτη μέρα του σεισμού λέγοντας «Είμαστε πιο άνετοι από χθες, θα είμαστε πιο άνετοι αύριο και θα είμαστε πιο άνετοι την επόμενη μέρα» την ώρα που τα σωστικά συνεργεία δεν μπορούσαν να φτάσουν στα χαλάσματα και υψώνονταν οι κραυγές των ανθρώπων για βοήθεια.
Η καταστροφή που προκάλεσε ο σεισμός έδειξε ξεκάθαρα στον λαό ποιον υπηρετεί το κράτος και με ποιο τρόπο. Ο Ερντογάν, ο οποίος κραυγάζει χρησιμοποιώντας μια άθλια σοβινιστική υστερία πως εκπροσωπεί ένα «ισχυρό, ανίκητο κράτος» που μπορεί «ξαφνικά να πάει παντού μια νύχτα» απειλώντας με αίμα, δάκρυα, καταπίεση και πόλεμο, δεν έχει καταφέρει να βοηθήσει τις κατεστραμμένες πόλεις εδώ και μέρες. Η κρατική εξουσία , η προπαγάνδα του αήττητου, η παγκόσμια ακτινοβολία , το ισχυρό κράτος , όλα αυτά έγιναν θρύψαλα. Για τα δεινά του λαού, ο φασισμός δεν μπορεί να δώσει λύσεις, αλλά ο ίδιος ο λαός είναι που οργανώνεται και προσπαθεί και κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για τον ίδιο.
Το κράτος κήρυξε αστραπιαία κατάσταση έκτακτης ανάγκης επικαλούμενο την φυσική καταστροφή . Το πρώτο πράγμα που έκανε με βάση την κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν ήταν να αναζητήσει και να σώσει εκείνους που βρίσκονται κάτω από τα χαλάσματα από την πρώτη μέρα του σεισμού. Αλλά για να κρύψει την καταστροφή που προκάλεσε ο σεισμός, να κυνηγήσει και να απειλήσει με τα ρόπαλα του κράτους αυτούς που θεωρεί σαν «προβοκάτορες, τρομοκράτες, καταστροφείς του κράτους, εχθρούς του έθνους». Ένα ακόμη πράγμα που έκανε άμεσα ήταν οι να προσπαθήσει να εμποδίσει το κύμα αλληλεγγύης για την ανακούφιση του πληθυσμού. Επικεντρώθηκε στην κατάσχεση φορτηγών που μετέφεραν βοήθεια, στην παρεμπόδιση των προσπαθειών διάσωσης που γίνονταν πέρα από τον δικό του έλεγχο , στη λογοκρισία και τον αποκλεισμό ειδήσεων , στην επιχείρηση καθυπόταξης του λαού στην εξουσία του κράτους και στα απολύτως ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης , στη συσκότιση της αλήθειας αποκρύπτοντας την έκταση της καταστροφής και κρύβοντας την ανικανότητα στην οποία έχει περιέλθει.
Ο σοβινισμός ήταν και πάλι υπήρξε το εύκολο καταφύγιο. Από τη μία πλευρά, ο σοβινισμός τροφοδοτήθηκε με κατασκευασμένες ειδήσεις ενάντια στους Σύριους μετανάστες για να αποπροσανατολιστεί η οργή των λαϊκών μαζών . Από την άλλη το καθεστώς δεν δίστασε να στείλει πολεμικά αεροπλάνα στη Ροζάβα με βόμβες , η οποία νωρίτερα επλήγη από τον σεισμό και υπέστη σοβαρές καταστροφές.
Επίσης υπήρξαν περιστατικά όπου άνθρωποι χαρακτηρίστηκαν «πλιατσικολόγοι» όταν για την κάλυψη των αναγκών τους μπήκαν στα σούπερ μάρκετ και τα καταστήματα και η αστυνομία και η χωροφυλακή άρχισαν βασανιστήρια με τα ρόπαλα στη μέση του δρόμου παρακινώντας για μαζικό λιντσάρισμα. Προσπάθησαν με αυτόν τον τρόπο να οδηγήσουν την οργή, την αντίδραση, τον πόνο και το μίσος ενάντια στο κράτος σε αθώους ανθρώπους .
Ενώ η οικονομική και πολιτική κρίση της φασιστικής δικτατορίας βαθαίνει μέρα με τη μέρα και η κοινωνική κατάρρευση μεγαλώνει , η καταστροφή του σεισμού ενίσχυσε αυτή την εξέλιξη ακόμη περισσότερο. Παράλληλα, οι πολιτικές συνέπειες της καταστροφής εκδηλώθηκαν σε κάθε επίπεδο. Από την πρώτη στιγμή, το φασιστικό μπλοκ AKP-MHP έθεσε σε εφαρμογή όλα τα ιδεολογικά εργαλεία και τους φασιστικούς μηχανισμούς του ώστε να αποσείσει τις ευθύνες από πάνω του. Η άλλη φασιστική κλίκα, το CHP, έσπευσε να χρησιμοποιήσει αυτή την καταστροφή υπέρ της. Ενώ οι συγκρούσεις και οι αντιφάσεις αυτών των φασιστικών μερίδων εντείνονταν, αυτό που τους ενώνει είναι η θέση για γρήγορη αποκατάσταση της αξιοπιστίας της κρατικής εξουσίας . Ωστόσο, η κρατική εξουσία δεν είναι δυνατόν να εδραιωθεί με αυτήν την καταστροφή εικόνα και τις εντεινόμενες αντιθέσεις. Η συγκράτηση της οργής και της αντίδρασης του λαού δεν θα είναι εύκολη υπόθεση για τους κυβερνώντες.
Μια άλλη αλήθεια που έχει αναδειχθεί και στην οποία πρέπει να επικεντρωθούμε είναι το πόσο αδύναμο και εύθραυστο είναι το οικονομικό σύστημα, οι υποδομές και το κράτος όντας εξαρτημένο από τον ιμπεριαλισμό . Το φασιστικό κράτος διαθέτει μεγάλο κομμάτι του προϋπολογισμού του στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και για ένα αμυντικό σύστημα με προδιαγραφές του ΝΑΤΟ, εργαλείο για επιθέσεις ενάντια στο λαό, εναντίον του κουρδικού έθνους και των μειονοτήτων. Υπάρχει ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα που υπηρετεί την ασφαλή και απρόσκοπτη κυκλοφορία του κεφαλαίου από τα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια και την ένταση εκμετάλλευσης. Η εγκαθίδρυση μιας εξουσίας που βασίζεται στην εχθρότητα προς τον λαό, βασίζεται στη δομή που επικεντρώνεται στον εκφοβισμό του λαού. Με αυτή τη δομή, προσπαθεί να τροφοδοτήσει τις μάζες του λαού με σοβινισμό κάνοντας προπαγάνδα για το «μεγάλο κράτος», και τον «παγκόσμιο ηγέτη ».
Οι μεγάλες καταστροφές που προκλήθηκαν από τους σεισμούς έδειξαν ότι η κρατική εξουσία ήταν στην πραγματικότητα μια «χάρτινη τίγρη». Αποκαλύφθηκαν όλες οι αδυναμίες της . Αυτή η αδυναμία, η απόγνωση και η διαφθορά θέτει σημαντικά επαναστατικά καθήκοντα μπροστά μας. Είναι πρωταρχικό καθήκον των κομμουνιστών να οργανώσουν την οργή και την αντίδραση του λαού, να τον κατευθύνουν ενάντια σε αυτό το σύστημα που δεν είναι προς το συμφέρον του λαού και εξουσιάζεται ανελέητα εδώ και 100 χρόνια. Να δράσουν με τη συνείδηση ότι η πλήρης και απόλυτη σωτηρία βρίσκεται στη Λαϊκή Δημοκρατική Επανάσταση και να κατευθύνουν τον λαό να πολεμήσει ενάντια σε αυτό το σάπιο σύστημα. Να ανατρέψει αυτό το σύστημα που οδηγεί το λαό σε βάσανα, φρίκη, σφαγές και ταπεινώσεις, να τον προσανατολίσει στην επανάσταση, να εξοπλιστεί με την επαναστατική συνείδηση και να απορρίψει όλες τις άλλες επιλογές εκτός από αυτό το καθήκον... Αυτή είναι η ευθύνη που πρέπει να αναλάβουμε.
Άρθρο της σύνταξης της εφημερίδας YENI DEMOKRASI με ημερομηνία 15 Φεβρουαρίου 2023.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου