.jpg)
12 Φεβρουαρίου 2012, ημέρα Κυριακή, και η κυβέρνηση Παπαδήμου ψήφιζε το 2ο μνημόνιο. Την ίδια στιγμή εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές πλημμύριζαν την πλατεία Συντάγματος. Μια μεγαλειώδης συγκέντρωση που, για άλλη μια φορά, πνίγηκε στην άγρια καταστολή και στα δακρυγόνα. Μια διαδήλωση που στάθηκε επί ώρες στην πλατεία Συντάγματος, με χιλιάδες διαδηλωτές, παρά τα χημικά και την τρομοκρατία, να παραμένουν σε ατελείωτα «πίσω – μπρος», στην οδό Αμαλίας. Ο λαός της Αθήνας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο έδινε τη μάχη του ενάντια την εξαθλίωση της ζωής του. Και όχι μόνο, σε όλη τη χώρα χιλιάδες διαδηλωτές βρίσκονταν στους δρόμους και τις πλατείες.
Είχε προηγηθεί μια ολόκληρη περίοδος όπου ο ελληνικός λαός βρέθηκε κατά εκατοντάδες χιλιάδες σε μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις. Οι απεργίες του Μαρτίου του 2010, η απεργία της 29 Απριλίου, οι εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς, η μεγάλη διαδήλωση της 5ης Μαΐου, οι μαζικές καθημερινές συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος, από τις 25 Μαΐου, η απεργία της 28-29 Ιουνίου, που πνίγηκε στα χημικά, οι συγκεντρώσεις στις παρελάσεις... Μια ασταμάτητη περίοδος διαδηλώσεων, απεργιών και κινητοποιήσεων που συνεχίστηκε όλο το 2011 για να φτάσουμε στην απεργιακή συγκέντρωση της Παρασκευής 10 Φεβρουαρίου και στη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Κυριακής 12 Φεβρουαρίου 2012. Μια τεράστια κινητοποίηση που αποδεικνύει ότι ο λαός έχει δυνατότητες, με την οποία, όμως, φρόντισε ο ΣΥΡΙΖΑ να τραβήξει την αυλαία, οδηγώντας τη λαϊκή αγανάκτηση στις… κάλπες. Μια στιγμή από την οποία ξεκίνησε το αφήγημα περί «ενός νόμου και ενός άρθρου», οι αυταπάτες του εύκολου κοινοβουλευτικού δρόμου και η …γνωστή συνέχεια του δημοψηφίσματος και του 3ου μνημονίου!
Ο.Π.
6 σχόλια:
Ο ΣΥΡΙΖΑ τράβηξε την αυλαία αλλά η ομάδα σας τον χαρακτήριζε "ατύχημα για την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό"! Πες την όλη την αλήθεια, όχι τη μισή...
Μισή την αλήθεια, μη σου πω και λιγότερο, τη λες εσύ, όχι εμείς! Βλέπεις δεν ήμασταν από τις... ομάδες που έσπερναν αυταπάτες και πίεζαν - στήριζαν, ιδιαίτερα το πρώτο 7μηνο, ούτε από αυτές που μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ (μετά το '12) κήρυξαν παύση κινήματος περιμένοντας να δικαιωθούν το... '15 καλώντας παράλληλα το λαό να διορθώσει τη ψήφο του. Εσύ σε ποια κατηγορία ομάδων ανήκεις; Έτσι για να μιλάμε με ίσους όρους!
Εγώ δεν καταλαβαίνω αυτό το θυμό που βγάζεις, γιατί θυμάμαι και παλιότερα ότι σάς έπιανε μια έκρηξη οργής σε όσους σας έκαναν κριτική για όσα γράψατε τότε και μάλιστα κριτική σάς έκαναν και οι σύντροφοί σας του "Μ-ΛΚΚΕ" τους οποίους επίσης κατηγορήσατε ότι δεν δικαιούνται να ομιλούν γιατί κι εκείνοι συνεργάζονται με τροτσκιστές, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κοκ.
Αν ήσασταν πραγματικοί κομμουνιστές, θα κάνατε αυτοκριτική και θα έλεγες : ναι έσφαλα, όπως είχε σφάλει και το παλιό "ΚΚΕ(μ-λ)" που επίσης είχε στηρίξει κριτικά το ΠΑΣΟΚ το μακρινό 1981 για να φύγει η Δεξιά (και να έρθει μια νέα Δεξιά!)
Γιατί η ουσία δεν βρίσκεται στην ανούσια αντικαπιταλιστική φλυαρία, ούτε στις γενικές παραδοχές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αστικός και δεν επεδίωκε την ανατροπή του καπιταλισμού και το σοσιαλισμό. Το βασικό στους προ του '15 ισχυρισμούς σας για το ΣΥΡΙΖΑ είναι στη (μειοψηφική εκ των πραγμάτων) συμβολή σας στην ξέφρενη δημαγωγία που ενθαρρυνόταν από κέντρα του συστήματος που έβλεπαν το πολιτικό αδιέξοδο και πριμοδοτούσαν τον Τσίπρα και την παρέα του.
Και να σου πω κάτι ιστορικό: όταν επέστρεψε ο Νίκος Ζαχαριάδης από το Νταχάου, ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη για όλα τα λάθη που διέπραξε το Κόμμα στη διάρκεια της απουσίας του. Μπορείς τώρα να αντιπαραβάλεις αυτό το παράδειγμα με τη δική σας στάση για να βγάλουμε όλοι τα συμπεράσματά μας...
Που τον είδες τον θυμό και την έκρηξη; Είναι εύκολο να απαντάς με λόγια του αέρα και εντυπωσιασμού για να αποφύγεις την ουσία όπως και να απομονώνεις μια φράση από μια και περισσότερες αναλύσεις μιας πολιτικής κατάστασης για να δημιουργείς εντυπώσεις! Το ότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηριζόταν ατύχημα για το σύστημα είχε να κάνει με το γεγονός ότι το σύστημα θα προτιμούσε καθαρά δικά του κόμματα για να το εκπροσωπήσουν ακόμη κι όταν ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και πιο έντονα μετά το '12 προσπαθούσε να πείσει εντός κι εκτός ότι θα μπορούσε να του κάνει τη δουλειά. Δεν του είχαν εμπιστοσύνη! Φάνηκε άλλωστε και τους πρώτους μήνες τις διακυβέρνησής του. Το πολιτικό σύστημα περνούσε και περνά κρίση ακόμη και σήμερα αναζητώντας τον δεύτερο σταθερό πυλώνα του και ακόμα και σήμερα δεν κρύβει ότι προτιμά το ΠΑΣΟΚ κι ας μην του βγαίνει. Από εκεί και πέρα δεν είμαστε εμείς που σπέρναμε αυταπάτες για τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ αντίθετα καλούσαμε το λαό να συνεχίσει τις κινητοποιήσεις του ακόμη και κατά τη διάρκεια των εκλογών του '12 και μετά. Άλλοι όμως παρά τα μεγάλα λόγια κήρυξαν στάση κινήματος είτε καλώντας σε διόρθωση ψήφου, είτε πραγματοποιώντας συναντήσεις με τον Τσίπρα στις διερευνητικές για κυβέρνηση. Άλλοι κρατούσαν στάση αναμονής για να "δικαιωθούν" και να κουνάνε το δάχτυλο στο λαό το 2015 κι άλλοι καλούσαν σε συγκεντρώσεις στήριξης - πίεσης των διαπραγματεύσεων τους πρώτους μήνες διακυβέρνησής του. Αρνούμενοι, παρά τα μεγάλα λόγια για ένταση της κρίσης του συστήματος, να κάνουν το παραμικρό για να συνεχισθούν οι κινητοποιήσεις των '10 - '12.
Τα διαπιστευτήρια του Βαρουφάκη στη Λαγκάρντ ότι "το χρέος θα πληρώνεται στο διηνεκές" και το ξεμπρόστιασμα που έκανε η Μέρκελ στον Τσίπρα για τη νομιμοφροσύνη του στα απομνημονεύματά της έχουν αποδείξει πόσο απρόβλεπτος ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως ισχυρίζεσαι.
Θέλω, δηλαδή, να πω ότι όταν αποφάσισες να πάρεις αποστάσεις από το δημοψήφισμα ήταν αργά και στη διερευνητική με τον Τσίπρα που δεν πήγες, αυτό από μόνο του ακούγεται πολύ αστείο γιατί τουλάχιστον η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είχε μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων, ενώ εσείς τι;
Κάτσε τώρα γιατί θυμήθηκα εκείνο που έγραψε η συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ)ΜΛ-ΚΚΕ για τη ραγδαία εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις πρώτες βουλευτικές του '12 ότι "ήταν ηχηρό μήνυμα στην ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό".
Κάνε μου τώρα μια ανάλυση για το τι εννοούσες με αυτά τα λόγια...
Να σου γίνουν όσες αναλύσεις θες. Η δική σου στάση τότε ποια ακριβώς ήταν; Έτσι για να γίνει κατανοητό με ποιον μιλάμε, πολιτικά όχι φυσικά, γιατί καλή η κριτική ότι το ΚΚΕ(μ-λ) αβαντάριζε τον ΣΥΡΙΖΑ, γελάνε και οι πέτρες, αλλά εσύ τι ακριβώς έλεγες και έκανες τότε;
1. Δεν κρατήθηκαν αποστάσεις από το δημοψήφισμα. Κρατήθηκε πλήρη αντίθεση και καταγγελία του σε αντίθεση με το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ που το μετέτρεψαν σε κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά ήταν.
2. Αμφιβάλλεις ότι στα μυαλά και τη συνείδηση του λαού ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε πράγματι ελπίδα; Ποιοι του καλλιέργησαν τις εκλογικές αυταπάτες, όχι μόνο τότε αλλά και δεκαετίες πριν, το ΚΚΕ(μ-λ) ή το ΚΚΕ και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Ποιοι όταν λαός και νεολαία ήταν στους δρόμους (από το '07 και το '08 έως και το '12) καλούσαν στην αναβάθμιση της αντιπαράθεσης μέσω των εκλογών;
Το να κάνεις μια πολιτική ανάλυση θέλοντας να εξηγήσεις μια κατάσταση, στη περίπτωσή μας η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, προχωρώντας σε διαπιστώσεις δε σημαίνει κι ότι στηρίζεις αυτή την κατάσταση, πολύ περισσότερο όταν η ανάλυσή σου προχωρά και καταλήγει ότι ο λαός αυτός που επί δύο και παραπάνω χρόνια πάλευε στο δρόμο με απεργίες και συγκεντρώσεις δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφεθεί έρμαιο σε εκλογικές αυταπάτες. Για μας καθόλου απρόβλεπτος δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ γι' αυτό και δεν καταλήγαμε σε αναλύσεις τύπου αντιφατικών ή μεταβατικών κυβερνήσεων (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και δεν καλούσαμε σε συγκεντρώσεις πίεσης όταν ο Βαρουφάκης διαπραγματευόταν. Αντίθετα όταν παρεμβήκαμε για να καταγγείλουμε τη διαπραγμάτευση δεχτήκαμε επίθεση, ούτε επίσης κρατάγαμε "πισινή" για να πούμε ότι δεν στηρίζουμε μια "αριστερή" κυβέρνηση γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε πίσω σε κάποιες θέσεις του (π.χ. διαγραφή χρέους) μπροστά στις εκλογές του '15 συγκρίνοντάς τον με το... πιο "αριστερό" ΠΑΣΟΚ του '81 (ΚΚΕ).
Αυτά τα περί αντικαπιταλιστικής φλυαρίας είναι αντιγραφή από το πολιτικό οπλοστάσιο του ΣΥΡΙΖΑ τότε και τέλος η επίκληση των εκλογικών μεγεθών μάλλον αδυναμία επιχειρηματολογίας δείχνει.
Δημοσίευση σχολίου