Παρότι έχω αναστατωθεί βαθύτατα από τις θέσεις που έχουν λάβει η γερμανική κυβέρνηση και διάφοροι γερμανικοί πολιτιστικοί φορείς στο ζήτημα της Παλαιστίνης, κάθε φορά που μίλησα σε γερμανικό κοινό για τις απόψεις μου σχετικά με τη γενοκτονία στη Γάζα, συνάντησα πολιτική αλληλεγγύη. Αυτός ήταν ο λόγος που μπορούσα να σκεφτώ το ενδεχόμενο να παραστώ στην προβολή της Annie στη Berlinale.
Σήμερα το πρωί, όπως και εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, άκουσα τις αδιανόητες δηλώσεις μελών της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όταν τους ζητήθηκε να σχολιάσουν τη γενοκτονία στη Γάζα. Το να τους ακούει κανείς να υποστηρίζουν ότι η τέχνη δεν πρέπει να είναι πολιτική προκαλεί κατάπληξη. Πρόκειται για έναν τρόπο να φιμώνεται η συζήτηση γύρω από ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας την ώρα που αυτό διαπράττεται μπροστά στα μάτια μας, σε πραγματικό χρόνο — τη στιγμή που καλλιτέχνες, συγγραφείς και κινηματογραφιστές θα όφειλαν να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να το αποτρέψουν.
Θέλω να το διατυπώσω ξεκάθαρα: αυτό που συνέβη και συνεχίζει να συμβαίνει στη Γάζα είναι γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το Κράτος του Ισραήλ. Υποστηρίζεται και χρηματοδοτείται από τις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Γερμανίας, καθώς και από αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γεγονός που τις καθιστά συνένοχες στο έγκλημα.
Αν οι σημαντικότεροι κινηματογραφιστές και καλλιτέχνες της εποχής μας δεν μπορούν να υψώσουν τη φωνή τους και να το πουν, ας γνωρίζουν ότι η Ιστορία θα τους κρίνει. Είμαι σοκαρισμένη και βαθιά αποτροπιασμένη " (Η δήλωση της Ινδής συγγραφέα και αγωνίστριας με την οποία ανακοίνωσε την αποχώρηση από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου