Στη Χίο, “κάπως” ανοίχτηκαν πυρά, “κάπως” η θάλασσα γέμισε πρόσφυγες και μετανάστες, “κάπως” υπηρξαν 15 νεκροί, “κάπως” 24 πρόσφυγες νοσηλεύονται.
Καθόλου τυχαίο και αόριστο δεν είναι αυτό το “κάπως”.
Εμβολισμοί στις βάρκες που μεταφέρουν πρόσφυγες και μεταναστες, πυροβολισμοί, επαναπροωθήσεις είναι η πολιτική που έχει κάνει το Αιγαίο υγρό τάφο χιλιάδων απελπισμένων ανθρώπων.
Κι αυτή η πολιτική ζει και βασιλεύει.
Λαοί που καταδικάστηκαν στο κομμάτιασμα και τις σφαγές των ιμπεριαλιστών. Άνθρωποι που ρισκάρουν τη ζωή τους για το δικαίωμα στην επιβίωση. Παιδιά που θέλουν να μεγαλώσουν. Αυτοί είναι τα “σκουπίδια” του Πλεύρη, αυτών τη ζωή έβαλε στόχο να κάνει κόλαση.
Αν αυτοί συναντηθούν μαζί μας και αντιληφθούμε τον κοινό μας εχθρό; Αν δεν ταϊστούν εθνικισμό οι συνειδήσεις; Αν δεν βρει χώρο να ανθίσει ο φασιστικός οχετός;
Τότε πως θα τραφεί η καταπίεση μας; Πώς θα μας στείλουν να σφαγιαστουμε για τα συμφέροντά τους;
Με της γης τους κολασμένους
Απέναντι στους φονιάδες της ελπίδας Δείτε λιγότερα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου