01 Απριλίου 2026
Εργάτες, εργαζόμενοι και καταπιεσμένες μάζες του Ιράν,
Ο πόλεμος μεταξύ των κυβερνήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχει εισέλθει στην πέμπτη του εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, πέρα από τις εκτεταμένες δολοφονίες ανθρώπων και την καταστροφή των υποδομών της χώρας, αεροπορικοί βομβαρδισμοί από αμερικανικά και ισραηλινά μαχητικά-βομβαρδιστικά έχουν πλήξει πολλαπλά κέντρα παραγωγής, προκαλώντας τον θάνατο πολυάριθμων εργατών.
Οι εγκληματικές αυτές επιχειρήσεις συνεχίζονται. Την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026, αμερικανικά και ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη επιτέθηκαν με βόμβες και πυραύλους σε διάφορες παραγωγικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, μεταξύ των οποίων η Mobarakeh Steel, η Isfahan Steel Company, η Khuzestan Steel και το εργοστάσιο τσιμέντου της Firoozabad.
Σύμφωνα με αναφορές, η επίθεση στη Mobarakeh Steel, στο Ισφαχάν, προκάλεσε τον θάνατο ενός ατόμου και τον τραυματισμό 16 ακόμη. Στην Khuzestan Steel Company, 16 άτομα υπέστησαν σωματικές και ψυχικές αντιδράσεις και ελαφρά τραύματα από τις εκρήξεις. Η γραμμή παραγωγής έχει διακοπεί, αφήνοντας χιλιάδες εργαζομένους χωρίς εργασία. Επίθεση στο ορυχείο του εργοστασίου τσιμέντου της Firoozabad προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον δύο ατόμων και τον τραυματισμό άλλων δύο.
Την ίδια στιγμή, στο πλαίσιο αυτών των βίαιων ενεργειών, οι λεγόμενες «ανθρωπιστικές βόμβες» των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ έπληξαν βιομηχανική μονάδα στη βιομηχανική ζώνη Jay του Ισφαχάν, σκοτώνοντας περισσότερους από 15 εργάτες.
Εργάτες, εργαζόμενοι και καταπιεσμένες μάζες του Ιράν,
Ο πόλεμος μεταξύ των κυβερνήσεων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και της Ισλαμικής Δημοκρατίας συνεχίζεται. Αυτός ο αντιδραστικός πόλεμος έχει ωθήσει τη ζωή των ανθρώπων στο Ιράν ακόμη βαθύτερα στην καταστροφή και την εξαθλίωση. Μέχρι στιγμής, πυραυλικά πλήγματα και αεροπορικοί βομβαρδισμοί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ έχουν στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες παιδιά, εργαζομένους και ανυπεράσπιστους ανθρώπους στο Ιράν. Οι επιθέσεις αυτές έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος των υποδομών της χώρας, έχουν διαλύσει κέντρα παραγωγής, έχουν πλήξει νοσοκομεία με πυραύλους και πολυάριθμες κατοικίες έχουν καταρρεύσει πάνω σε ανθρώπους που δεν είχαν καμία εμπλοκή σε αυτόν τον καταστροφικό πόλεμο.
Αυτός ο πόλεμος είναι αντιδραστικός. Δεν είναι πόλεμος των εργατών, των εργαζομένων ή των λαϊκών μαζών του Ιράν. Είναι ένας πόλεμος ανάμεσα σε τρεις εχθρούς του ιρανικού λαού: το κατεστημένο εξουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, την κυβέρνηση του Ισραήλ και το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ο πόλεμος αυτός δεν έχει φέρει τίποτε άλλο παρά καταστροφή και ερήμωση για τον λαό του Ιράν. Για τους εργάτες και τους ανθρώπους της εργασίας, δεν έχει αποδώσει τίποτε πέρα από εκτεταμένη ανεργία, εκτοπισμό, θάνατο και καταστροφή μεγάλης κλίμακας. Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, ο θάνατος και η καταστροφή πλήττουν τον λαό καθημερινά. Ως εκ τούτου, τα συμφέροντα των εργατών και των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων του Ιράν δεν βρίσκονται στη συνέχιση του πολέμου, αλλά στον άμεσο τερματισμό του.
Είναι σαφές ότι σε αυτόν τον πόλεμο δεν είναι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ που σκοτώνουν τον λαό του Ιράν με βόμβες και πυραύλους. Στην άλλη πλευρά αυτού του αντιδραστικού πολέμου βρίσκεται το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Το δολοφονικό και εγκληματικό αυτό καθεστώς, με το πρόσχημα της αντιμετώπισης του «εχθρού» (επικαλούμενο την αντιπαράθεση μαζί του), έχει εντείνει την καταστολή στην κοινωνία, έχει επισπεύσει τις μυστικές εκτελέσεις, αρνείται τα πιο στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα στους πολιτικούς κρατουμένους, έχει προχωρήσει σε συλλήψεις εκπαιδευτικών και έχει απειλήσει με θάνατο τις λαϊκές μάζες που διαμαρτύρονται.
Επιπλέον, μέσω των δικών του πυραυλικών επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ και χωρών του Περσικού Κόλπου, έχει διαταράξει τη ζωή των ανθρώπων, έχει καταστρέψει κατοικημένες περιοχές και, ως αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων, έχει προκαλέσει τον θάνατο και τον τραυματισμό εκατοντάδων ανθρώπων.
Εργάτες, εργαζόμενοι και καταπιεσμένες μάζες του Ιράν,
Ο πόλεμος αρχίζει πάντοτε σε μια συγκεκριμένη στιγμή, υπάρχει ένα «σημαντικό γεγονός» που καταγράφεται από τα μέσα ενημέρωσης και διαδίδεται ξαφνικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Όμως, για τους ανθρώπους που ζουν ανάμεσα στα ερείπια του πολέμου, ο πόλεμος δεν είναι ούτε ημερομηνία ούτε τίτλος ειδήσεων. Ο πόλεμος εκδηλώνεται όταν ο ήχος των εκρήξεων διαλύει τη σιωπή, διαρρηγνύει τον ψυχισμό της κοινωνίας και μεταβάλλει οριστικά την καθημερινή ζωή.
Το διαδίκτυο διακόπτεται. Οι άνθρωποι χάνουν την επαφή με τον έξω κόσμο. Τα παιδιά περνούν τις ημέρες τους υπό τον τρόμο των μαχητικών αεροσκαφών και των εκρήξεων. Σε καιρό πολέμου, ο ήχος των πολεμικών αεροσκαφών διαχέεται προς κάθε κατεύθυνση/ακούγεται παντού. Κατοικίες καταρρέουν και η παρουσία των κατασταλτικών δυνάμεων σε δρόμους και σοκάκια εντείνεται. Η κοινωνία πιέζεται και περιορίζεται [όλοι ζουν σε ένα περιβάλλον φόβου και περιορισμού, όπου η ελευθερία και η καθημερινότητα συρρικνώνονται] και οι δρόμοι γεμίζουν σκόνη και αίμα. Ανάμεσα στα θύματα βρίσκονται άνθρωποι που απλώς διέσχιζαν έναν δρόμο για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην, ή εργάτες που αγωνίζονταν να φέρουν τροφή στις οικογένειές τους.
Ο πόλεμος, πάνω απ’ όλα, επιβάλλει την πιο βίαιη μορφή αδικίας. Εκείνοι που τον αποφασίζουν βρίσκονται συχνά σε ασφαλείς χώρους, μακριά από το πεδίο της μάχης, ενώ το τίμημα το πληρώνουν οι απλοί άνθρωποι. Παιδιά, γυναίκες και οι εργαζόμενες μάζες πέφτουν θύματα. Μετατρέπονται σε κρέας για τα κανόνια για τους επιθετικούς και επεκτατικούς στόχους της φασιστικής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, του γενοκτονικού καθεστώτος του Ισραήλ και του αντιδραστικού καθεστώτος που κυβερνά το Ιράν.
Ως εκ τούτου, δηλώνουμε με σαφήνεια: αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας πόλεμος. Δεν είναι πόλεμος των εργατών ούτε των εργαζόμενων λαϊκών μαζών του Ιράν. Είναι ένας πόλεμος ανάμεσα στους εχθρούς του ιρανικού λαού. Η ευθύνη για αυτόν τον πόλεμο βαραίνει όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, καθώς και όλες τις δυνάμεις που τον υποστηρίζουν και «χορεύουν» πάνω στα ερείπιά του.
Ας υψώσουμε το σύνθημα: όχι στον αντιδραστικό πόλεμο, όχι στον ιμπεριαλισμό, όχι στον σιωνισμό και όχι στο αντιδραστικό ισλαμικό καθεστώς. Ας εντείνουμε τις διαμαρτυρίες και τους αγώνες μας, διεκδικώντας τον άμεσο τερματισμό του πολέμου και προωθώντας την επαναστατική ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Κάτω το καπιταλιστικό σύστημα που κυβερνά το Ιράν.
Ζήτω η ελευθερία.
Ζήτω ο σοσιαλισμός.
Συμβούλιο Συνεργασίας Ιρανικών Αριστερών και Κομμουνιστικών Δυνάμεων
28 Μαρτίου 2026
Υπογράφοντες:
· Σοσιαλιστική Ενότητα Εργατών (Socialist Workers’ Unity)
· Κομμουνιστικό Κόμμα Ιράν (Communist Party of Iran)
· Εργατικό-Κομμουνιστικό Κόμμα Ιράν – Χεκματιστές (Worker-communist Party of Iran – Hekmatist)
· Οργάνωση Ραχέ Καργκάρ (Δρόμος των Εργατών) (Rahe Kargar – Workers’ Way Organization)
· Οργάνωση Φενταγίν – Μειοψηφία (Organization of the Fadaiyan (Minority))
· Πυρήνας Μειοψηφικής Τάσης (Minority Faction Core)
Σημειώσεις
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 01 Απριλίου 2026 στην ιστοσελίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν (CPI, Communist Party of Iran) με τίτλο «Cooperation Council of Iranian Left and Communist Forces: Reactionary war consumes workers and civilians» στη διεύθυνση … https://cpiran.org/cooperation-council-of-iranian-left-and-communist-forces-reactionary-war-consumes-workers-and-civilians/
Τη μετάφραση (με τη βοήθεια Τ.Ν.) από τα αγγλικά, για λογαριασμό των Αντιγειτονιών, έκανε ο Κ.Καψ.
Τονίζουμε ότι η δημοσίευση του άρθρου γίνεται για πληροφοριακούς λόγους και δεν συνιστά απαραίτητα συμφωνία με τις θέσεις και τον τρόπο που αυτές διατυπώνονται.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου