Arundhati Roy, 20 Μαρτίου 2026
Η βραβευμένη συγγραφέας και κοινωνική κριτικός Arundhati Roy κέρδισε σήμερα το ενδιαφέρον του κοινού στο Gurgaon, με αφορμή την παρουσίαση του αυτοβιογραφικού της έργου Mother Mary Comes to Me και ολοκλήρωσε την εκδήλωση μιλώντας για την τραγωδία του πολέμου στη Δυτική Ασία, τον οποίο —όπως υποστήριξε— έχουν επιβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ στο Ιράν, και ο οποίος απειλεί να συμπαρασύρει ολόκληρη την περιοχή, αλλά και τον κόσμο.
Έχω κάτι να πω, επειδή είμαι κόρη της μητέρας μου και επειδή οφείλω να ορθώσω το ανάστημά μου και να το εκφράσω. Πρόκειται για μια σύντομη τοποθέτηση σχετικά με τον πόλεμο που απειλεί να καταστρέψει τον κόσμο. Γνωρίζω ότι βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να μιλήσουμε για το Mother Mary Comes to Me[1], πώς μπορούμε όμως να κλείσουμε τη μέρα χωρίς να αναφερθούμε στις όμορφες πόλεις —την Τεχεράνη, την Ισφαχάν και τη Βηρυτό — που παραδίδονται στις φλόγες;
Έχοντας ως οδηγό το πνεύμα ειλικρίνειας και έλλειψης ευγένειας και καλών τρόπων (απροκάλυπτης ευθύτητας) της μητέρας μου, θα ήθελα να αξιοποιήσω αυτό το βήμα για να πω λίγα λόγια σχετικά με την απρόκλητη και παράνομη επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Πρόκειται, βεβαίως, για συνέχεια της γενοκτονίας που προξενούν οι αμερικανοϊσραηλινοί στη Γάζα. Είναι οι ίδιες, παλιές μέθοδοι γενοκτονίας, που ακολουθούν το ίδιο, φθαρμένο εγχειρίδιο. Δολοφονούν γυναίκες και παιδιά, βομβαρδίζουν νοσοκομεία, ισοπεδώνουν πόλεις και στη συνέχεια παριστάνουν τα θύματα.
Όμως το Ιράν δεν είναι Γάζα. Το θέατρο επιχειρήσεων του νέου πολέμου ενδέχεται να διευρυνθεί και να οδηγήσει σε καταστροφή ολόκληρο τον κόσμο. Βρισκόμαστε στο χείλος μιας πυρηνικής καταστροφής και μιας οικονομικής κατάρρευσης. Η ίδια χώρα που βομβάρδισε τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μπορεί να ετοιμάζεται να πλήξει έναν από τους αρχαιότερους πολιτισμούς στον κόσμο. Θα υπάρξουν και άλλες ευκαιρίες να μιλήσουμε γι’ αυτό αναλυτικά· προς το παρόν, επιτρέψτε μου απλώς να πω ότι στέκομαι απερίφραστα στο πλευρό του Ιράν.
Όλα τα καθεστώτα που χρειάζονται αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ισραήλ και της δικής μας χώρας, οφείλουν να αλλάζουν από τους ίδιους τους λαούς τους. Όχι από μια αλαζονική, άπληστη ιμπεριαλιστική δύναμη, που ψεύδεται, εξαπατά, λεηλατεί πόρους και ρίχνει βόμβες, και τους συμμάχους της που από κοινού προσπαθούν να υποτάξουν με εκφοβισμό ολόκληρο τον κόσμο. Το Ιράν αντιστέκεται, ενώ η Ινδία σιωπά. Ντρέπομαι για το πόσο άτολμη/αδύναμη/ανίσχυρη[2] και άβουλη[3] υπήρξε η κυβέρνησή μας.
Κάποτε, πολύ παλιά, ήμασταν μια φτωχή χώρα γεμάτη φτωχούς ανθρώπους. Είχαμε, όμως, περηφάνια. Είχαμε αξιοπρέπεια. Σήμερα είμαστε μια πλούσια χώρα γεμάτη φτωχούς και άνεργους ανθρώπους, που «ταΐζονται» με μίσος, δηλητήριο και ψεύδη αντί για πραγματική τροφή. Έχουμε χάσει την περηφάνια μας. Έχουμε χάσει την αξιοπρέπειά μας. Δεν μας έμεινε θάρρος, παρά μόνο αυτό που δείχνουμε στις ταινίες μας.
Τι είδους κοινωνία είμαστε, αφού η εκλεγμένη κυβέρνησή μας δεν μπορεί να ορθώσει το ανάστημά της και να καταδικάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες όταν απαγάγουν και δολοφονούν αρχηγούς κρατών σε άλλες χώρες; Θα δεχόμασταν να συμβεί κάτι τέτοιο σε εμάς; Τι σημαίνει το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός μας ταξίδεψε στο Ισραήλ και αγκάλιασε τον Μπενιαμίν Νετανιάχου μόλις λίγες ημέρες πριν από την επίθεση κατά του Ιράν; Τι σημαίνει το γεγονός ότι η κυβέρνησή μας υπέγραψε μια καταστροφική εμπορική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμφωνία η οποία στην πράξη ξεπούλησε τον αγροτικό και τον κλωστοϋφαντουργικό μας τομέα (τις γεωργικές και κλωστοϋφαντουργικές μας βιομηχανίες), λίγες μόλις ημέρες πριν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ κηρύξει παράνομους τους δασμούς του Τραμπ;
Τι σημαίνει ότι πλέον μας επιτρέπεται να αγοράζουμε πετρέλαιο από τη Ρωσία; Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Για ποια άλλα πράγματα θα χρειαστούμε άδεια; Για να πάμε στην τουαλέτα, να πάρουμε άδεια από τη δουλειά, να επισκεφθούμε τις μητέρες μας;
Κάθε μέρα, Αμερικανοί πολιτικοί, μεταξύ αυτών και ο Ντόναλντ Τραμπ, μας χλευάζουν και μας εξευτελίζουν δημόσια. Και ο πρωθυπουργός μας γελά με το γνωστό σε όλους ανούσιο[4] γέλιο του και συνεχίζει τις αγκαλιές [σαν να μη συμβαίνει τίποτα].
Την περίοδο που η γενοκτονία στη Γάζα βρισκόταν στο αποκορύφωμά της, η κυβέρνηση της Ινδίας έστειλε χιλιάδες φτωχούς Ινδούς εργάτες στο Ισραήλ, για να αντικαταστήσουν τους εκδιωχθέντες Παλαιστίνιους εργάτες. Σήμερα, ενώ οι Ισραηλινοί καταφεύγουν για να προστατευτούν σε καταφύγια, υπάρχουν αναφορές ότι στους Ινδούς εργάτες απαγορεύεται η είσοδος σε αυτά. Τι στο διάολο σημαίνουν όλα αυτά; Ποιος μας έχει οδηγήσει σε αυτήν την εντελώς ταπεινωτική, ξεδιάντροπη και απεχθή κατάσταση στον κόσμο;
Μερικοί από εσάς θυμάστε πώς συνηθίζαμε να αστειευόμαστε με εκείνον τον κλισέ[5] και παρατραβηγμένο όρο των Κινέζων κομμουνιστών, «τσιράκια του ιμπεριαλισμού»[6]. Αυτή τη στιγμή όμως θα έλεγα ότι μας περιγράφει αρκετά εύστοχα —με εξαίρεση, βεβαίως, τις γεμάτες διαστροφή και τοξικότητα ταινίες μας[7], όπου οι κινηματογραφικοί ήρωές μας, ανόητοι με παραφουσκωμένους μύες, κομπάζουν και νικούν φανταστικούς πολέμους τον έναν μετά τον άλλον, τροφοδοτώντας την ακόρεστη δίψα μας για αίμα με την άσκοπη βία τους και την πνευματική τους ένδεια[8].
Σημειώσεις
*Το άρθρο με τίτλο «Iran är inte Gaza» δημοσιεύτηκε στο Global Politics ένα αυτόνομο και ανεξάρτητο σουηδικό κανάλι ειδήσεων και συζήτησης. Το άρθρο βρίσκεται στη διεύθυνση … https://www.globalpolitics.se/arundhati-roy-iran-ar-inte-gaza/
Τη μετάφραση (με τη βοήθεια Τ.Ν.) από τα σουηδικά, για λογαριασμό των Αντιγειτονιών, έκανε ο Κ.Καψ.
Τονίζουμε ότι η δημοσίευση του άρθρου γίνεται για πληροφοριακούς λόγους και δεν συνιστά απαραίτητα συμφωνία με τις θέσεις και τον τρόπο που αυτές διατυπώνονται.
Παραπομπές
[1] ΣτΜ. Το νέο βιβλίο της Αρουντάτι Ρόι. Η αφήγηση του βιβλίου επικεντρώνεται στην πολυτάραχη ζωή της Μέρι Ρόι (Mary Roy), μητέρας της Αρουντάτι Ρόι, μια γυναίκα «οξυδερκή, ανήσυχη και χαρισματική, οραματίστρια που κυβερνούσε με σιδηρά πυγμή», αλλά και στις σχέσεις μητέρας και κόρης. Όπως λέει η συγγραφέας, το βιβλίο «αφορά τη σχέση μου με τη μητέρα μου, το πώς με έκανε τη συγγραφέα που είμαι σήμερα –και πώς το μετάνιωσε στη συνέχεια». Παράλληλα, αποτελεί «αναζήτηση των ριζών της δικής μου δημιουργικής εξέλιξης». Ένας κριτικός το χαρακτήρισε «βιογραφία και αυτοβιογραφία δύο αξιοθαύμαστων γυναικών».
https://en.wikipedia.org/wiki/Mother_Mary_Comes_to_Me
[2] ΣτΜ. maktlös := ανίσχυρος, αδύναμος, ανίκανος. (Αγγλ.) gutless := δειλός, άτολμος, αδύναμος. Xωρίς θάρρος, ουσία ή σθένος· αδύναμος ή δειλός.
[3] ΣτΜ. ryggradslös := ασπόνδυλος, δειλός, αναποφάσιστος, υποτακτικός, πειθήνιος, άβουλος. (Αγγλ.) spineless := ασπόνδυλος, δειλός. Χωρίς δύναμη χαρακτήρα, αποφασιστικότητα, θάρρος ή δύναμη θέλησης.
[4] ΣτΜ. enfaldiga skratt := αφελές (μωρόπιστο, επιπόλαιο, χαζούτσικο, βλακώδες)· κουτό, ηλίθιο γέλιο. (Αγγλ.) vacuous laugh := άδειο, κενό, βλακώδες, χαζό, ανόητο γέλιο.
[5] ΣτΜ. floskulös := κλισέ, γεμάτος κοινοτοπίες.
[6] ΣτΜ. “Imperialismens löpande hund” := «σκυλάκι του ιμπεριαλισμού», «τσιράκι του ιμπεριαλισμού», «υποχείριο του ιμπεριαλισμού», «πιστός υπηρέτης του ιμπεριαλισμού», «πειθήνιο όργανο του ιμπεριαλισμού». (Αγγλ.) “running dogs of imperialism”.
[7] ΣτΜ. skruvade, ondskefulla filmer := Ταινίες γεμάτες διαστροφή και μοχθηρία :≈ Ταινίες με σκοτεινή ατμόσφαιρα που προβάλλουν συχνά έντονες και διαστρεβλωμένες ανθρώπινες σχέσεις, όπου κυριαρχούν η χειραγώγηση, η εμμονή και η καταστροφικότητα. Κινούνται από τον χώρο του ψυχολογικού θρίλερ έως το σκοτεινό δράμα, ενσωματώνοντας στοιχεία παραλογισμού ή και σουρεαλιστικού τρόμου που δοκιμάζουν τα όρια του θεατή. Παράλληλα, δεν είναι σπάνιο να προβάλλουν προβληματικά αξιακά συστήματα ή ακραίες συμπεριφορές, αναδεικνύοντας βία, επιθετικότητα και ηθική ασάφεια, γεγονός που μπορεί να δημιουργεί μια αίσθηση κυνισμού ή ακόμη και να αφήνει μια διαβρωτική εντύπωση στο κοινό. (Αγγλ.) twisted, toxic movies.
[8] ΣτΜ. korkade hjärnor := ηλίθια, ανόητα μυαλά· μυαλά που χαρακτηρίζονται από ηλιθιότητα, πνευματική ένδεια ή ρηχότητα. (Αγλλ.) shit for brains := τα σκατά που έχουν για μυαλό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου