Το εργασιακό πεδίο στην έρευνα διαχρονικά χαρακτηρίζεται από τον μεγάλο ανταγωνισμό, τους χαμηλούς μισθούς και την ομηρία σε συμβάσεις έργου και ορισμένου χρόνου μικρής διάρκειας. Το καθεστώς αυτό δεν είναι τυχαίο, ούτε αφορά αποκλειστικά τον συγκεκριμένο κλάδο. Χρόνια τώρα παραμερίζονται πεδία και τομείς που δεν χαρακτηρίζονται άμεσα «κερδοφόρα» από το σύστημα. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο οξύνεται ειδικά στη χώρα μας, καθώς η εξάρτηση δεν αφήνει περιθώρια παρά να ευθυγραμμιστεί με τις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών-αφεντικών της και να εστιάσει σε δραστηριότητες που οδηγούν τους ίδιους τους εργαζόμενους να γίνουν θυσία στον βωμό του κέρδους.
Από την ακρίβεια μέχρι και τον αφανισμό ολόκληρων τμημάτων που πλέον δεν θεωρούνται «κερδοφόρα», οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους είναι τα πρώτα θύματα της νέας κατάστασης. Ακόμα και σε κλάδους όπως αυτός της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, έναν από τους λεγόμενους «κλάδους του μέλλοντος», τεχνολογικοί κολοσσοί απολύουν μαζικά εργαζόμενους στο όνομα της αναδιάταξης και της εστίασης σε διαφορετικά πεδία (βασικά την πολεμική βιομηχανία), ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν στο ανταγωνιστικό πεδίο που οι ίδιοι ανατροφοδοτούν. Είναι δεδομένο ότι το σύστημα αυτό θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει διαθέσιμα για να αυτοσυντηρηθεί. Και δεν πρόκειται να «συγκινηθεί» από τις ρεφορμιστικές αυταπάτες για μια «καλύτερη λειτουργία» του ή μια «λελογισμένη» ανάπτυξή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου