Ένας στους δύο δεν θα πάει διακοπές φέτος το καλοκαίρι. Ακρίβεια στα τρόφιμα και στα ενοίκια, εργασιακή ανασφάλεια, εξοντωτικά ωράρια, θεσμοθετημένα 13ωρα στη δουλειά, εργατικά «ατυχήματα», εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο και αυξημένες αμυντικές δαπάνες, δημόσια υγεία και παιδεία υπό διάλυση, σχέδια για αναθεώρηση του Συντάγματος, ανάμεσα σε άλλα με την κατάργηση του Άρθρου 16 για την κατοχύρωση των μη κρατικών πανεπιστημίων.
Ο λαός είναι αγανακτισμένος και έχει συσσωρευμένη οργή, γιατί βιώνει αυτά τα προβλήματα στο πετσί του. Το σύστημα το ξέρει και προετοιμάζει «λύσεις», με τους δικούς του όρους.
(Προ)εκλογικές αυταπάτες
Τους τελευταίους μήνες γίνονται προετοιμασίες για μια εναλλακτική λύση απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτό είναι αναπόσπαστο κομμάτι του παιχνιδιού που θέλει να μας βάλει το σύστημα να παίζουμε, όταν τα πράγματα ζορίζουν γι' αυτό και όταν υπάρχει λαϊκή αγανάκτηση. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να εγκλωβίσει τη λαϊκή οργή που έχει εκφραστεί σε πολλά μέτωπα: στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις για το έγκλημα στα Τέμπη, στις διαδηλώσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, στον ξεσηκωμό των αγροτών, στις απεργίες ενάντια στο 13ωρο και τη φτωχοποίηση.
Προσπαθούν να μας πείσουν πως οτιδήποτε εκτός από τον αγώνα θα φέρει αλλαγές. Γι' αυτό και αναζητούν ένα άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα, για να μας δείξουν ότι τάχα κάποιος θα έρθει και θα αλλάξει τα πράγματα.
Όμως αυτό που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι το εξής: ακόμη και καλοπροαίρετο να είναι αυτό το πρόσωπο, τι δυνατότητα έχει να αλλάξει κάτι προς όφελος του λαού; Και ας δεχθούμε ότι υπάρχει ένα τέτοιο πρόσωπο (που κατά τη γνώμη μας δεν υπάρχει, και αν υπήρχε δεν θα του επέτρεπε το σύστημα να αναδειχθεί). Αν, με κάποιον μαγικό τρόπο, βγει στην εξουσία, δεν θα τον συμμορφώσουν άμεσα όλοι αυτοί που πραγματικά απο-φασίζουν; Οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το ξένο και το εγχώριο κεφάλαιο;
Και τελικά, τι προτάσσουν όλες οι εναλλακτικές που προετοιμάζονται; Έχουν τη διάθεση να έρθουν σε ρήξη με τους θεσμούς και τις δομές που ευθύνονται για την επιδείνωση των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, για τη στρατιωτικοποίηση της οικονομίας και την προετοιμασία παγκόσμιου πολέμου, για την καταπίεση και την εκμετάλλευση των λαών;
Η απάντηση είναι πως, πέρα από γενικότητες και επικλήσεις στη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία και τη δημοκρατία, οι προτάσεις αυτές δεν ακουμπούν το κύριο ζήτημα: το βάρβαρο σύστημά τους και την επίθεσή τους απέναντί μας. Δηλαδή το γεγονός ότι όλα λειτουργούν για το κέρδος των λίγων και για τις μεγάλες δυνάμεις που τους υπηρετούν.
Η χώρα μας έχει συγκεκριμένη θέση σε όλα αυτά, καθώς είναι εξαρτημένη από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, και καμία κυβέρνηση δεν θα «βάλει χέρι» σε αυτή την εξάρτηση. Επί της ουσίας, η πολιτική που υπηρετούν όλες οι εναλλακτικές είναι η ίδια. Καμία ουσιαστική ανακούφιση δεν μπορεί να προσφέρει μια νέα κυβέρνηση, όσο φιλικό πρόσωπο κι αν έχει. Το σύστημα, στις σημερινές οξυμένες συνθήκες, δεν είναι διατεθειμένο να κάνει πίσω στην επίθεσή του επειδή θα προκύψει μια «καλύτερη» κυβέρνηση.
Και πώς αλλάζει κάτι;
Ο μόνος τρόπος για να αναχαιτιστεί η επίθεση είναι η οργάνωση και η συγκρότηση του λαού, μέσα από μαζικούς αγώνες στον δρόμο! Ο λαός είναι φορέας αλλαγής και όχι θεατής. Μπορεί και πρέπει να φέρει ουσιαστικές, πραγματικές αλλαγές με την πάλη του. Με το να διεκδικήσουμε καλύτερους όρους και να μην υποχωρήσουμε μέχρι να τους κερδίσουμε. Με το να βγούμε στον δρόμο, με απεργίες, κινητοποιήσεις και συλλογικές διαδικασίες που θα διαμορφώνουν τα επόμενα βήματα.
Δεν περιμένουμε να μας σώσει κανείς. Έχει αποδειχθεί, τόσο στη μακρινή όσο και στην πρόσφατη ιστορία, ότι η λογική πως κάποιος «μεσσίας» θα έρθει να μας σώσει οδηγεί τελικά στην υποχώρηση όλων όσων ο λαός προσπάθησε να κερδίσει με την πάλη του. Οδηγεί στην απογοήτευση και στο να κλείνεται τελικά ο καθένας στο σπίτι του.
Τι στόχους μπορούμε να θέσουμε;
- Να παρθούν πίσω οι βάρβαροι νόμοι τους, για τα 13ωρα, τους κατώτατους μισθούς και τη φτώχεια!
- Να φύγουν οι αμερικανικές βάσεις από τη χώρα. Να σταματήσουμε να μπλεκόμαστε στον πόλεμο! Όχι άλλα drones στις ακτές μας!
- Να αυξηθούν οι μισθοί, να σταματήσουν άμεσα οι αυξήσεις στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, στο ρεύμα, στην ενέργεια!
- Να υπάρχει δωρεάν υγεία και παιδεία, χωρίς ταξικούς φραγμούς για όλα τα παιδιά!
- Να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά μας δικαιώματα: το δικαίωμα στην απεργία, στη διαδήλωση και στον αγώνα. Χωρίς ένα ολόκληρο σύστημα καταστολής να κατατρέχει κάθε λαϊκό αγώνα, όπως τους αγρότες, τους φοιτητές, τους απεργούς!
Μπροστά στο άτυπο προεκλογικό τους κλίμα
Δεν έχει τίποτα να κερδίσει ο λαός από τους προεκλογικούς τους καβγάδες. Έχει να κερδίσει τα πάντα μέσα από τους αγώνες του!
Να οργανωθούμε στις γειτονιές μας, στους χώρους δουλειάς και σπουδών.
Για να αντισταθούμε στην επίθεσή τους και να διεκδικήσουμε τη ζωή που το σύστημα μάς κλέβει, με πίστη στις δικές μας δυνάμεις και στους αγώνες μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου