24 Ιουνίου 2026

Εκδικητική ομηρία και συνειδητή κωλυσιεργία της κυβέρνησης στην υπόθεση της αγωνίστριας Χρύσας Χοτζόγλου! Ως πότε θα μας εμπαίζουν;


Συμπληρώνονται ήδη 16 μήνες που η συναδέλφισσα Χρύσα βρίσκεται σε καθεστώς δυνητικής αργίας και δυο μήνες από την δεύτερη ακρόασή της από το Πειθαρχικό Συμβούλιο, στις 29/4/2026, με το ερώτημα της παράτασης της αργίας για έναν ακόμα χρόνο.

Πόσο χρόνο, αλήθεια, μπορεί να κρατείται στην ομηρία της αργίας ένας/μία συνάδελφος/συναδέλφισσα;

Με βάση τις ασάφειες και τις διασταλτικές ερμηνείες της νομοθεσίας σχετικά με τα χρονικά περιθώρια που προβλέπονται για την έκδοση της απόφασης, είναι φανερό ότι επιδιώκεται η πολιτική αλλά και εργασιακή ομηρία της Χρύσας και ο εγκλωβισμός της σε μια ψυχοφθόρα κατάσταση αναμονής. Θυμίζουμε ότι για την ίδια υπόθεση, επίσης με το ερώτημα της αργίας διώκεται και ο συνάδελφος Δημήτρης Χαρτζουλάκης. Με τον ίδιο τρόπο νομίζουν ότι θα κρατήσουν σε ομηρία και το κίνημα αλληλεγγύης που ανέδειξε το ζήτημα της αργίας και των πειθαρχικών διώξεων ως ένα πλατύ, λαϊκό ζήτημα. Δεν θα τους περάσει!

Φαίνεται πως για τους μηχανισμούς της εξουσίας, ο χρόνος υπακούει στη δική τους «πολιτική σχετικότητα». Έτσι ένα έτος αργίας μπορεί να διαστέλλεται και να διαρκεί 15 ή 16 μήνες και ποιος ξέρει πόσο ακόμα, αν αυτό εξυπηρετεί τις σκοπιμότητες και την εκδικητική μανία του συστήματος απέναντι σε όποιον τολμά να ορθώσει το ανάστημά του στις βάρβαρες πολιτικές που επιχειρεί να επιβάλλει, και κυρίως απέναντι σε όσους, όπως η Χρύσα, αποτελούν έμπνευση και σύμβολο ανυποχώρητου αγώνα. Σε όσους κινητοποιούν τον κόσμο να κατέβει μαζικά στον δρόμο, σπάζοντας τη σιγή νεκροταφείου που οραματίζονται για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Ας το πάρουν απόφαση: Ματαιοπονούν!

Αν σκοπός τους είναι να κάμψουν το ηθικό, να κουράσουν και να απογοητεύσουν το μαχητικό κίνημα που αναπτύχθηκε και εξελίσσεται συνεχώς ενάντια στις συνδικαλιστικές διώξεις και απολύσεις, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ο αγώνας για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην απεργία, στην ελεύθερη έκφραση, στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, μόλις ξεκίνησε.

Αν πάλι, υπολογίζουν στην … θερινή ραστώνη και περιμένουν να κλείσουν τα σχολεία, να αδειάσουν από συναδέλφους και μαθητές, ελπίζοντας ότι έτσι θα καταφέρουν να περάσουν τις αποφάσεις τους «στο ντούκου» και στα βουβά,  τους διαβεβαιώνουμε ότι κάνουν λάθος. Η επίθεση στα δικαιώματά μας δεν κάνει διακοπές – ούτε όμως κι οι αγώνες μας. Το δίκιο κι η αλληλεγγύη δεν γνωρίζουν από καύσωνες και αργίες. Παραμένουμε σε εγρήγορση!

Δεν υπάρχουν σχόλια: