Η εκδήλωση για την Παλαιστίνη στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική του πολιτικού αδιεξόδου και των λανθασμένων απόψεων που κυριάρχησαν στο τριήμερο. Καλεσμένοι στο πάνελ ήταν ο ισραηλινός Ofer Cassif, μέλος και βουλευτής του Hadash (Δημοκρατικό Μέτωπο για την Ειρήνη και την Ισότητα) στην Knesset, το κοινοβούλιο του Ισραήλ, ο Μιχιάρ Ικτάμι από την Ένωση Παλαιστίνιων Εργαζομένων και ο Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, καθώς και μία νεαρή Παλαιστίνια.
Η επιλογή να καλεστεί Ισραηλινός βουλευτής να μιλήσει για την Παλαιστίνη εν μέσω γενοκτονίας, είχε δημιουργήσει αντιδράσεις ήδη από τις προηγούμενες μέρες, γεγονός που μάλλον ζόρισε και τους διοργανωτές, καθώς η εκδήλωση ξεκίνησε με το ερώτημα προς τον Μιχιάρ Ικτάμι για το πώς δικαιολογεί αυτήν την επιλογή. Η δε απάντηση –αποφεύγοντας την ουσία της ερώτησης– υπήρξε... «αφοπλιστική», καθώς ανέφερε ότι δεν είμαστε ρατσιστές!!!
Οι τοποθετήσεις από το πάνελ εξαντλήθηκαν σε γενικολογίες περί ειρήνης, δικαιοσύνης και δημοκρατίας, αφήνοντας εκτός συζήτησης τα όρια που θα έχει το Παλαιστινιακό κράτος και τον τρόπο με τον οποίο θα συγκροτηθεί. Η Παλαιστινιακή αντίσταση ήταν επίσης εκτός συζήτησης, ενώ ως μόνη προοπτική παρουσιαζόταν η επίκληση στους διεθνείς οργανισμούς προκειμένου να σταματήσει η κατοχή και ο πόλεμος.
Έντονα αντέδρασαν Παλαιστίνιοι που βρέθηκαν στην εκδήλωση. Κατείγγηλαν το γεγονός ότι καλούνται Ισραηλινοί να μιλήσουν για την Παλαιστίνη. Υπερασπίστηκαν την Παλαιστινιακή αντίσταση και τόνισαν ότι γι’ αυτούς δεν είναι λύση τα δύο κράτη και ότι παλεύουν για ένα κράτος Παλαιστινιακό από τη θάλασσα μέχρι τον ποταμό. Επιπλέον, κατήγγειλαν τους διοργανωτές ότι έλεγαν ψέματα στον κόσμο που παρακολουθούσε.
Οι διοργανωτές αρνήθηκαν να τους δώσουν τον λόγο πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση από τους συμμετέχοντες στο πάνελ, ενώ δεν απάντησαν στην καταγγελία για την παρουσία Ισραηλινών στη συζήτηση.
Απάντηση δεν αποτέλεσαν ούτε και τοποθετήσεις που ουσιαστικά «πέταξαν την μπάλα στην εξέδρα» μπροστά στη δύσκολη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί, κάνοντας αναφορές στην ελληνική Ιστορία, συνηγορώντας στην παρουσία του Ισραηλινού βουλευτή και αφήνοντας αναπάντητα όλα τα ερωτήματα που τέθηκαν.
Η αγανάκτηση των Παλαιστινίων βρήκε ανταπόκριση σε μέρος του κοινού που με ανακούφιση είδε την παρέμβασή τους, αφού και οι ίδιοι διαφωνούσαν με τα όσα λέγονταν από το πάνελ.
Παρέμβαση έγινε από το ΚΚΕ(μ-λ) τόσο με το μοίρασμα προκήρυξης με τις θέσεις του, όσο και με τη μορφή ερώτησης: Πώς γίνεται να μιλάμε για την Παλαιστίνη χωρίς να μιλάμε για την Παλαιστινιακή Αντίσταση; Πώς γίνεται να μιλάμε για ειρήνη εν μέσω γενοκτονίας; Πώς γίνεται να αναδεικνύουμε Ισραηλινούς πού υποτίθεται ότι αντιστέκονται, αλλά δεν τοποθετούνται για το ποια είναι η λύση, πόσα κράτη μπορούν να υπάρξουν και ποιος είναι ο ρόλος του Ισραήλ με τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές; Ποια είναι η ευθύνη της Αριστεράς που, αντί να παλεύει για τη συγκρότηση αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, αναπαράγει τις κυρίαρχες απόψεις του συστήματος, εκλιπαρεί τον οίκτο των ιμπεριαλιστών και να φιμώνει Παλαιστινίους αγωνιστές;
Ήταν ένα στιγμιότυπο ενδεικτικό της πάλης γραμμών και της κρισιμότητας της κατάστασης. Η κουβέντα μένει ανοιχτή και θα συνεχίζεται σε εκδηλώσεις, έντυπα, αλλά κυρίως στον δρόμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου