Η κυβέρνηση και η αστυνομία ισχυρίζονται ότι ξανάνοιξαν τον φάκελο της Marfin και έφτασαν στα ίχνη των εμπλεκομένων, μετά από "ανώνυμο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που απεστάλη στο ελληνικό FBI και τους κατονόμαζε".
Το ερώτημα είναι απλό: ακόμη κι αν ο αποστολέας του e-mail δεν έγραψε το όνομά του, η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από την οποία αυτό απεστάλη δεν ανήκει σε κάποιο πρόσωπο; Και γιατί δεν δίνεται στη δημοσιότητα το πρόσωπο αυτό;
Αλλά, ακόμη κι αν ισχυριστούν ότι δεν έχουν τα στοιχεία του, δεν μπορούν να τα βρουν, την στιγμή που κρατικές υπηρεσίες "σπάνε" τα ηλεκτρονικά ίχνη ή προβαίνουν ακόμη και σε παρακολουθήσεις εν αγνοία του παρακολουθούμενου, (νόμιμες επισυνδέσεις τις ονομάζουν);
Δεν γνωρίζουμε αν η συγκεκριμένη περίπτωση είναι "δεμένη" ή αν θα αποδειχθεί ένα ακόμη φιάσκο, όπως το προηγούμενο για το οποίο αθωώθηκαν άλλοι που κατηγορήθηκαν ως "δολοφόνοι" στην ίδια υπόθεση. Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι η κυβέρνηση θέλει να επιδείξει "έργο" στον τομέα της "ασφάλειας".
Υπάρχει, ωστόσο, κι ένα μάλλον σημαντικότερο ζήτημα. Ενέργειες που λειτουργούν αντικειμενικά προβοκατόρικα προς το λαϊκό και εργατικό κίνημα, (μη ξεχνάμε ότι το έγκλημα στη Marfin έγινε σε μέρα γενικής απεργίας ενάντια στο 1ο μνημόνιο, τον Μάιο του 2010), προσπαθιέται να "συνδεθούν" με τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες. Για να προβοκάρουν την απεργία, την συγκέντρωση, τη διαδήλωση, την λαϊκή κι εργατική πάλη.
Στη συγκεκριμένη σημερινή χρονική συγκυρία, μάλιστα, η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να προβεί σε έναν εκ των προτέρων αντιπερισπασμό, ενόψει του βέβαιου θανάτου, (γράφεται ότι είναι κλινικά νεκρός), του νεαρού που πυροβολήθηκε στο Άργος, από πίσω κι εν ψυχρώ. από τους πραιτοριανούς του συστήματος (ΟΠΚΕ/αστυνομία), γεγονός που, ενδεχομένως, να διεγείρει τα αντικατασταλτικά και αντικαπιταλιστικά αντανακλαστικά νεολαίας και λαού.
Σ.Π.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου