Ο θάνατος του ηθοποιού Νίκου Καλογερόπουλου, (συγγενούς των αείμνηστων συντρόφων μας, Γρηγόρη και Στάθη Κωνσταντόπουλου, που τον επηρέασαν, ως ένα βαθμό), άγγιξε αρκετούς ανθρώπους. Όχι μόνο γιατί μας θύμισε τη σπουδαία υποκριτική του αλλά και για την ουσία των ρόλων που υποδύθηκε σε έργα προοδευτικών δημιουργών και σε εποχές που το εργατικό και λαϊκό κίνημα έδιναν τροφή για ταινίες όπως το "Μάθε παιδί μου γράμματα" ή το "Λούφα και παραλλαγή". 'Εργα που ακόμα προβάλλονται και αγγίζουν συνειδήσεις.
Τί σχέση έχουν όλα αυτά με τον Μητσοτάκη και την Μενδώνη που έσπευσαν να "εκθειάσουν" τον εκλιπόντα; Καμία απολύτως! Μάλιστα, οι ρόλοι αυτοί σε έργα που προβάλλουν μια ξεκάθαρη αριστερή λογική και πρακτική, βρίσκονται στον αντίποδα όσων συμβολίζουν ο πρωθυπουργός και η υπουργός του. Είναι έργα αντι-συστημικά και αντι-δεξιά. Και όμως! Η υποκρισία του πολιτικού προσωπικού του συστήματος δεν έχει όρια.
Όχι. Δεν "αναγνώρισαν" ξαφνικά οι κρατούντες αυτό που συνεχίζουν ακατάπαυστα να πολεμούν. Απλά υποτιμούν τη μνήμη και την νοημοσύνη μας. Πρόκειται για μια ...κάκιστη υποκρισία!
Σπύρος Παπακωνσταντίνου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου