Στον καιρό των τεράτων
Αποτελεί γεγονός ότι η ανθρωπότητα διανύει μια από τις πιο ζοφερές περιόδους της ιστορίας της. Μια περίοδο που έχει «απελευθερώσει» τις πιο αντιδραστικές, τις πιο αδίστακτες, τις πιο σκοτεινές δυνάμεις του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος. Το ότι κάτι τέτοιο έχει τις αφετηρίες του στην ίδια τη φύση του συστήματος είναι δεδομένο. Το ότι, ωστόσο, η ανεξέλεγκτη και χωρίς όρια βαρβαρότητα που χαρακτηρίζει τη δράση αυτών των δυνάμεων έχει πάρει αυτές τις διαστάσεις συνδέεται κατά κύριο λόγο με μια συγκεκριμένη αρνητική εξέλιξη.
Την ήττα του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος και την παλινόρθωση στις σοσιαλιστικές χώρες. Μια ήττα που δίνει τη δυνατότητα στις δυνάμεις του συστήματος να δρουν απερίσπαστες, να οικοδομούν τον κόσμο τους, ενός μεταμοντέρνου Μεσαίωνα. Παρόλα αυτά, το σύστημα αντιμετωπίζει μια βαθιά και αξεπέραστη κρίση. Μια κρίση που συνδέεται κατά κύριο λόγο με τις δικές του εσωτερικές αντινομίες, αντιφάσεις και αντιθέσεις. Αντιθέσεις που οξύνονται καθημερινά, ωθώντας το σε όλο και μεγαλύτερα αδιέξοδα.
Εξελίξεις που κάνουν ξανά επίκαιρη τη ρήση του Γκράμσι πως όταν οι δυνάμεις του συστήματος δεν μπορούν να κυβερνήσουν όπως πριν και όταν οι λαϊκές δυνάμεις δεν είναι σε θέση να δώσουν τη δική τους απάντηση, τότε βρισκόμαστε στον καιρό των τεράτων.
Εδώ, λοιπόν, το πρόβλημα, εδώ και το ζητούμενο. Η πάλη για την ανασύσταση, ανασυγκρότηση εκείνης της δύναμης που ιστορικά έχει αποδείξει ότι μπορεί να ορθώσει φραγμούς στην εγκληματική δράση των τεράτων αυτού του συστήματος. Την ανασύσταση του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος. Δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, ούτε μπορεί να απαντηθεί από τη μια στιγμή στην άλλη. Έχει πολύ δρόμο μπροστά της και πολλά ζητήματα τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει. Αποτελεί, ωστόσο, τον όρο για να ξαναβρεί η Ιστορία τον βηματισμό της.
Για μια προσθήκη
Στην υπηρεσία αυτού του αγώνα γράφηκε και αυτό το βιβλίο και στη βάση αναγκαιοτήτων που υπαγορεύονταν από τις τότε συνθήκες. Στην τωρινή του έκδοση θεώρησα σκόπιμη και χρήσιμη μια προσθήκη (βλέπε στις τελευταίες σελίδες).
Τον Φεβρουάριο του 2011 κυκλοφόρησε από την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» ένα βιβλίο όπου διάφοροι συγγραφείς αναφέρονταν στις «Δίκες της Μόσχας». Ανάμεσά τους ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης, που η οπτική και οι απόψεις που εκθέτει παρουσιάζουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αυτό συνίσταται πρώτον στο ότι ο Γιώργος Μαργαρίτης δείχνει να μην ενδίδει στην τρέχουσα κυρίαρχη αλλά και «βολική» στους καιρούς μας λογική της «δαιμονοποίησης». Δεύτερον, στο ότι επιχειρεί να διερευνήσει τα πραγματικά δεδομένα και τις συνθήκες μέσα στις οποίες εξελίχθηκαν τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτές τις δίκες. Αυτό είναι κάτι που οφείλει να του αναγνωρισθεί, ανεξάρτητα από το κατά πόσο συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις απόψεις του.
https://ektostonteixon.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου