ΤΡΙΤΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΗ | ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ - ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ: ΑΘΗΝΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΞΑΝΘΗ

04 Οκτωβρίου 2026

Αντίσταση στα Βόρεια: Η Χρύσα γύρισε στο σχολείο! Νίκη του αγώνα - νίκη όλων μας!

Μια καθαρή νίκη που χρειαζόταν όλος ο κόσμος του αγώνα και της εργασίας!

Στις 5 Μάρτη 2024, η εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου συμμετείχε σε κινητοποίηση στο σχολείο της ενάντια στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, μαζί με συναδέλφους αλλά και μαθητές της. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να διωχθεί πειθαρχικά και να απομακρυνθεί από το σχολείο της για 18 μήνες.

Μετά από 18 μήνες ομηρίας, η Χρύσα Χοτζόγλου γυρίζει στο σχολείο της. Μετά από 18 μήνες κινητοποιήσεων και μαζικών διαδηλώσεων, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποδεχθεί τη θετική εισήγηση του Πειθαρχικού Συμβουλίου και να υπογράψει τη λήξη της αργίας της Χρύσας, της πρώτης, από τη μεταπολίτευση, δημόσιας υπαλλήλου που τέθηκε σε αργία λόγω συνδικαλιστικής δράσης.

Τόση ήταν η μανία του συστήματος για παραδειγματισμό προς τους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς, που ο ίδιος ο τότε υπουργός Παιδείας, Πιερρακάκης, υπέγραψε την αργία της, κόντρα στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, που είχε γνωμοδοτήσει ομόφωνα ενάντια σε αυτό το μέτρο.

Η επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο αποτελεί ΤΕΡΑΣΤΙΑ νίκη του κινήματος αλληλεγγύης που ξέσπασε. Αποτελεί δικαίωση των χιλιάδων εκπαιδευτικών, εργαζομένων και νεολαίων που βρέθηκαν, όλο αυτό το διάστημα, έξω από τα Πειθαρχικά Συμβούλια, στους δρόμους και τις πλατείες για αυτό το ζήτημα. Αποτελεί ΝΙΚΗ για τον κόσμο της δουλειάς και όλο τον λαό, που αγωνιά καθημερινά για το τι θα αντικρίσει στους χώρους δουλειάς του: από εργοδοτικές αυθαιρεσίες, απλήρωτους μισθούς, ανασφάλιστη εργασία και εξαντλητικά ωράρια, μέχρι την καταπάτηση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος, όπως αυτού της συμμετοχής στην απεργία.

Αποτελεί, επίσης, μάθημα και φωτεινό παράδειγμα για το πώς οικοδομούνται όροι νίκης μέσα στο κίνημα. Από τα πρώτα βήματα συγκρότησης της Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στις διώξεις και τις απολύσεις, τη συμμετοχή σε αυτή εκατοντάδων αγωνιστών και δεκάδων σωματείων και σχημάτων, έως τη νίκη. Χωρίς, και τις περισσότερες φορές κόντρα στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, μαζί με τους διωκόμενους, έδωσαν μια μάχη και κατάφεραν μια νίκη!

Είμαστε γεμάτοι χαρά που, σαν σχήμα, ρίξαμε δυνάμεις σε αυτή τη μάχη ολόψυχα. Γεμίζουμε αισιοδοξία που, βαδίζοντας τον δρόμο της ανυποχώρητης αντίστασης μαζί με τη Χρύσα, τους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς και όσους ακόμη, γονείς και μαθητές, πλαισίωσαν αυτή τη μάχη, καταφέραμε να φτάσουμε σε αυτή τη ΝΙΚΗ. Και δεν είναι η μόνη. Νίκη αποτελούν, επίσης, οι αθωωτικές αποφάσεις των Πειθαρχικών Συμβουλίων για τους εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν στην απεργία-αποχή. Και όλα αυτά κάτω από την πίεση του κινήματος ενάντια στην τρομοκρατία, την αξιολόγηση και τα πειθαρχικά.

Αυτές οι νίκες έδειξαν ότι η μοναδική γραμμή στο κίνημα που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα είναι αυτή της επιμονής στον μαζικό αγώνα και της εμπιστοσύνης στις δυνάμεις του λαού. Δείχνουν πως, όταν ο λαός αποφασίσει να αντισταθεί, να οργανώσει τις δυνάμεις του, να αμφισβητήσει την κανονικότητα της υποταγής στο σύστημα και να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, τότε η νίκη γίνεται μονόδρομος.

Ωστόσο, το ζήτημα δεν έχει κλείσει. Η Χρύσα βρισκόταν σε δυνητική αργία και εκκρεμεί η εκδίκαση του πειθαρχικού της, όπως και η εξέλιξη των χιλιάδων άλλων πειθαρχικών διώξεων στο Δημόσιο. Μπορεί να πήραμε μια νίκη, αλλά ο δρόμος και οι μάχες που έχουμε να δώσουμε, εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς, αλλά και όλος ο λαός, είναι ακόμη μεγάλος.

Η πολιτική του συστήματος, που θέλει εκπαίδευση για λίγους και εκλεκτούς, σχολεία χωρίς καθηγητές ή με όσους συνεχίζουν να έχουν σκυμμένο το κεφάλι, συνεχίζεται. Και θα γίνει ακόμη πιο αντιδραστική. Συνεχίζουν να θέλουν εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα, να θέλουν να σκύψουμε το κεφάλι μπροστά στα εξαντλητικά –ψηφισμένα πλέον και με νόμο– 12ωρα. Να μη αντιδρούμε που ο μισθός φτάνει μέχρι τα μισά του μήνα και να συνηθίζουμε στη φρίκη του πολέμου και στην ιδέα ότι η νεολαία προορίζεται ως κρέας για τα κανόνια τους.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, εμείς θα συνεχίζουμε να προτάσσουμε τον δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, της οργάνωσης του λαού στους χώρους δουλειάς, σπουδών και μέσα στις γειτονιές μας, και τη γραμμή της υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας για ζωή με αξιοπρέπεια. Μέσα από αυτόν τον δρόμο μπορούμε να τα καταφέρουμε, και οι τελευταίες νίκες μας το υπενθυμίζουν.

Αντίσταση στα Βόρεια 

Δεν υπάρχουν σχόλια: