ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ: 17/11 ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ 25/11 ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ, ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΩΝ!

Αμείωτες συνεχίζονται οι διαδηλώσεις απ’ άκρη σε άκρη της Ευρώπης, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, όπου η νεολαία, οι εργαζόμενοι και συνολικά οι λαοί βγαίνουν στους δρόμους και διεκδικούν ζωή με δικαιώματα, κόντρα στο κλίμα τρομοκρατίας και καταστολής των κυβερνήσεων, κόντρα στην πολεμική προετοιμασία και την προοπτική ενός γενικευμένου μακελειού. Στο επίκεντρο ο επίμονος ξεσηκωμός της γαλλικής νεολαίας, που συνεχίζεται εδώ και σχεδόν δύο μήνες. Κινητοποιήσεις ιδιαίτερα ελπιδοφόρες που αποδεικνύουν την αστείρευτη δύναμη της οργανωμένης πάλης, της δυνατότητας που έχουν πλατιά οι λαϊκές και εργαζόμενες μάζες να συγκροτούνται σε δύναμη αντίστασης και διεκδίκησης. Που αψηφούν την κρατική καταστολή, που μαθαίνουν μέσα από τον αγώνα!

ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΩΝ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΩΝ…

Σε Γαλλία, Ιταλία, Αλβανία, Ισπανία και αλλού, αποδεικνύεται πως το σύστημα της εκμετάλλευσης και της αδικίας έχει «κοινή γραμμή», το χτύπημα των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των νέων και των εργαζόμενων. Ταξικές διακρίσεις στην εκπαίδευση, ραγδαία άνοδος του κόστους ζωής οδηγεί πολλούς φοιτητές να τα παρατήσουν ενώ οι λιγότερο «προνομιούχοι» μαθητές δεν φτάνουν καν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αναγκαζόμενοι να δουλέψουν από μικρή ηλικία. Αντίστοιχα, οι εργαζόμενοι βιώνουν μεγάλη συρρίκνωση του εισοδήματός τους λόγω της καλπάζουσας ακρίβειας στα είδη πρώτης ανάγκης και στα καύσιμα. Η στασιμότητα των μισθών συνδυάζεται με εντατικοποίηση της εργασίας και ωράρια-λάστιχο, ενώ μπαίνει και το ζήτημα της αξιοπρεπούς στέγασης, λόγω της μεγάλης ανόδου των ενοικίων. Συνολικά, η έλλειψη προοπτικής, το ασφυκτικό παρόν και το ακόμα πιο αβέβαιο μέλλον είναι κοινές διαπιστώσεις μεγάλων τμημάτων της νεολαίας και των εργαζόμενων, γεγονός που οξύνει τον ταξικό χαρακτήρα.

Οι διαδηλώσεις σε όλες τις χώρες αντιμετωπίστηκαν με άγρια κρατική καταστολή, μέχρι και με το στρατό να βγαίνει στους δρόμους. Από κοντά και διάφορες ομάδες φασιστών που λειτούργησαν σαν το μακρύ χέρι του κράτους χτυπώντας στο ψαχνό διαδηλωτές.

…ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΑΠΙΛΑ!

Οι αιτίες που βγάζουν τον κόσμο κατά εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους στην Ευρώπη, είναι κοινές και στη χώρα μας!

Καθηλωμένοι μισθοί, εντατικοποίηση της εργασίας, τρομοκρατία μέσω της αξιολόγησης και των χιλιάδων διώξεων, ακόμα μεγαλύτερη ταξικότητα στην εκπαίδευση, ανασφάλεια για τους συναδέλφους αναπληρωτές! Αυτή είναι η καθημερινότητα που ζούμε!

Υπάρχουν, λοιπόν, όλες οι προϋποθέσεις για να παλέψουμε όπως παλεύουν οι λαοί στη Γαλλία και σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης και του κόσμου! Αυτοί μας δείχνουν τον δρόμο και μας εμπνέουν. Όπως μας εμπνέουν και οι εξεγέρσεις του λαού μας. Γι’ αυτό για ακόμα μια φορά θα τιμήσουμε και φέτος το Πολυτεχνείο διαδηλώνοντας.

Κόντρα στην τρομοκρατία που θέλει να επιβάλλει το σύστημα σε μια προσπάθεια απαγόρευσης του τριημέρου εορτασμού.

Κόντρα στην καλλιέργεια του εθνικισμού που είναι κομμάτι της πολεμικής προετοιμασίας!

Κόντρα στην παρουσίαση των ιμπεριαλιστών σαν προστάτες που τους χρειαζόμαστε και γι’ αυτό πρέπει να υπηρετήσουμε τα σχέδιά τους!

Κόντρα σε αυτούς που μας λένε καθημερινά ότι οι λαοί δε μπορούν να νικήσουν στον δρόμο!

Για να γίνουν όλα αυτά δε χρειαζόμαστε τους συνδικαλιστές της συνδιοίκησης (των Υπηρεσιακών Συμβουλίων) και της υποταγής στους αντιδραστικούς, αντισυνδικαλιστικούς νόμους. Δε χρειαζόμαστε τους πανηγυρισμούς για «εικονικές» νίκες, ενώ η κατάσταση μέσα στα σχολεία χειροτερεύει μέρα με τη μέρα.

Αυτό που λείπει είναι η κατεύθυνση του ΜΑΖΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟΥ ΑΓΩΝΑ, η συσπείρωση στα σωματεία μας, με γενικές συνελεύσεις, όπου μαζικά οι συνάδελφοι θα αποφασίζουν τα βήματα του αγώνα, οι επιτροπές και τα απεργιακά ταμεία! Αυτά δηλαδή που ο επίσημος υποταγμένος συνδικαλισμός τα απεύχεται! Για να μπει φραγμός στη βαρβαρότητα του συστήματος της φτώχειας και της βίας! Οι απεργιακές κινητοποιήσεις στις 21/10 απέδειξαν ότι διάθεση υπάρχει! Όπως το έχουν δείξει και μια σειρά κινητοποιήσεις το προηγούμενο διάστημα. Πρέπει, όμως, να γίνουν τα επόμενα βήματα! Και απαιτούν την αποφασιστική παρέμβαση του κόσμου! Το ζητούμενο είναι η ΑΜΕΣΗ συνέχιση αυτών των κινητοποιήσεων, η οργάνωσή τους με ακόμα πιο σταθερά χαρακτηριστικά. Να το συνεχίσουμε!

ΟΛΟΙ στους δρόμους!

Υπερασπιζόμαστε τον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου (15-17/11).
17/11 Διαδηλώνουμε ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό

25/11 ΟΛΟΙ στην Απεργία και στις συγκεντρώσεις