Τοξικομανείς στις πιάτσες και κορονοϊός

0

της Κατερίνας Μάτσα 

Η αύξηση της διάδοσης της εξάρτησης από ψυχοδραστικές ουσίες, ιδιαίτερα από τα πολύ τοξικά ναρκωτικά της κρίσης, είναι ευθέως ανάλογη με το βάθεμα της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που ζούμε. Μπορούμε, λοιπόν, βάσιμα να υποθέσουμε ότι καθώς οι όροι της ζωής μας γίνονται όλο και πιο πιεστικοί, όλο και περισσότερα ευάλωτα άτομα θα αναζητούν μέσω των ουσιών μια οδό διαφυγής από την αφόρητη πραγματικότητα

Τα εξιλαστήρια θύματα της συστημικής κρίσης, οι άνθρωποι σκιές, εγκαταλείπονται στη φρίκη της πιάτσας… Και πεθαίνουν αβοήθητοι..

Μετά την επέλαση της επιδημίας τού κορονοϊού η καραντίνα που επιβλήθηκε δεν επηρέασε αισθητά αυτό τον πληθυσμό. Η προτροπή – εντολή των αρχών μείνετε σπίτι δεν είχε αντίκρισμα. Ποιο σπίτι;

Λίγοι ξαναγύρισαν στο πατρικό σπίτι, που είχαν προ πολλού εγκαταλείψει, με την απόφαση να κόψουν. Σκόνταψαν, όμως στην υπολειτουργία όλων των προγραμμάτων απεξάρτησης, που με εντολή των αρμοδίων δεν δέχονται νέες περιπτώσεις και δίνουν μόνο τηλεφωνική βοήθεια!

Αυτοί που έμειναν στην πιάτσα συνέχισαν να κυκλοφορούν όπως παλιά, όπου μπορούν να προμηθευτούν τη δόση τους ή το υποκατάστατό τους.

Κανείς από τους αρμόδιους δεν ενδιαφέρθηκε αν και πόσοι είχαν μολυνθεί από τον ιό. Τους θυμήθηκαν, όμως προς το τέλος του Μάρτη, όταν δυνάμωσαν οι καταγγελίες για την εγκατάλειψη των ευάλωτων ομάδων, των προσφύγων, των φυλακισμένων, των αστέγων, των τοξικομανών κ.λπ. Έτσι, ο Δήμος Αθηναίων, μαζί με τον ΟΚΑΝΑ και διάφορες ΜΚΟ άρχισαν να σχεδιάζουν μια επιχείρηση συγκέντρωσης όλων αυτών των εξαρτημένων σε ξενώνα του Δήμου που ήδη λειτουργεί για άστεγους, στο κέντρο της Αθήνας, σε ένα χώρο εντελώς ακατάλληλο.

Πολλά τα ερωτηματικά που μένουν αναπάντητα μέχρι σήμερα από τους αρμόδιους

Ποιος και πώς θα μαζέψει αυτόν τον πληθυσμό από τις πιάτσες; Με τις γνωστές από παλιά επιχειρήσεις σκούπα της αστυνομίας;

Πώς θα ελεγχθούν για τον κορονοϊό πριν οδηγηθούν στον ξενώνα;

Πώς θα προστατευθούν οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ και στις ΜΚΟ, που θα στελεχώσουν την επιχείρηση και τον ξενώνα, τη στιγμή που δεν υπάρχουν τα αναγκαία μέσα ατομικής προστασίας;

Πώς θα αποφευχθεί η μετάδοση του ιού στους άστεγους που ήδη διαμένουν στον ξενώνα, αλλά και στους 95 χορηγούμενους στο πρόγραμμα του ΟΚΑΝΑ στο οποίο ανατέθηκε η χορήγηση υποκατάστατου και σε αυτόν τον πληθυσμό;

Όλα αυτά τα ερωτήματα και η απουσία σοβαρής απάντησης και προδιαγραφών έκανε αρχικά το ΚΕΘΕΑ να αρνηθεί να συμμετάσχει. Οι αντιστάσεις, όμως, γρήγορα κάμφθηκαν κάτω από την πίεση της νέας, δοτής διοίκησης του ΚΕΘΕΑ, που επιβλήθηκε με κυβερνητικό πραξικόπημα.

Το επικοινωνιακό παιχνίδι, λοιπόν, θα παιχθεί, με μεγάλο όμως φοβόμαστε τίμημα σε ανθρώπινες ζωές.

Όταν καταγγέλθηκαν όλα αυτά στις 27/3 στο ραδιόφωνο Στο Κόκκινο, η αντίδραση της ηγεσίας του ΟΚΑΝΑ ήταν να αναζητήσει τα ονόματα των εργαζομένων που μας έδωσαν τις σχετικές πληροφορίες.

Όταν η καταγγελία επαναλήφθηκε με τα νεότερα στοιχεία στις 30/3 από την ΕΡΤ1 οι αρμόδιοι φρόντισαν να κόψουν τη σχετική συνέντευξη στον αέρα!…

Είναι φανερό ότι για τη βιοπολιτική που εφαρμόζεται, η ζωή των περιθωριακών στοιχείων, των μη παραγωγικών, δεν μετράει καθόλου. Αυτή είναι η λογική του καπιταλισμού στην κρίση του.

Ένα σύστημα ασυμβίβαστο πλέον με τις απαιτήσεις της ζωής.

Tο κείμενο δημοσιεύτηκε στο Πριν της 11-4-2020

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απεργία εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ

0

Με πολύ μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 24ωρη απεργία των εργαζομένων στις δομές του ΚΕΘΕΑ, με αίτημα την υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης και την ένταξη σε αυτήν όλων των απασχολούμενων στο φορέα, ανεξάρτητα από το είδος της σύμβασης εργασίας που έχουν συνάψει. Οι διαπραγματεύσεις για την ΣΣ έχουν ξεκινήσει εδώ και μήνες, με τη Διεύθυνση του ΚΕΘΕΑ να αρνείται οποιαδήποτε μη οικονομική προσθήκη στην προηγούμενη Σύμβαση­, δηλαδή προσθήκη μέτρων που θα παρείχαν βελτίωση στους όρους εργασίας, σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι που αποχωρούν από το φορέα δεν αντικαθίστανται, ενώ, αντίθετα, ανοίγουν νέες μονάδες ανά την Ελλάδα και τα αιτήματα για υπηρεσίες αυξάνονται.

Τις ανάγκες που προκύπτουν η διεύθυνση του φορέα προσπαθεί να τις καλύψει με προσωπικό που εργάζεται με «νέες» εργασιακές σχέσεις: συμβάσεις ΟΑΕΔ και «μπλοκάκια». Ο Σύλλογος Εργαζομένων στέκεται, καταρχήν, σαφώς αντίθετος στις προσλήψεις με τέτοιες συμβάσεις. Εφόσον, όμως, υπάρχουν, ζητά την αναγνώριση στους συναδέλφους όλων των δικαιωμάτων που έχουν οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης αορίστου χρόνου.

Οι συνάδελφοι αυτοί, αν και δουλεύουν δίπλα δίπλα με τους εργαζόμενους αορίστου χρόνου, πληρώνονται με πολύ χαμηλότερους μισθούς και επιπλέον δεν τους αναγνωρίζεται κανένα δικαίωμα από όσα έχει κερδίσει ο Σύλλογος Εργαζομένων με τις προηγούμενες συλλογικές συμβάσεις: κάλυψη αναρρωτικών αδειών, άδειες ειδικών συνθηκών κ.λπ.

Αντίστοιχα, συνάδελφοι που εργάζονται με συμβάσεις αορίστου χρόνου μερικής απασχόλησης εξαιρούνται δικαιωμάτων που έχουν αυτοί της πλήρους απασχόλησης και αφορούν κυρίως στη δυνατότητα εξέλιξης μέσα στο φορέα, παροχές εκπαίδευσης κ.λπ.

Μάλιστα, ο λόγος που επικαλείται η Διεύθυνση για την άρνησή της να εντάξει όλο το προσωπικό στη νέα ΣΣ είναι ότι έτσι θα μπορούσαν να διεκδικήσουν δικαίωμα αλλαγής σύμβασης «σαν να κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες», πράγμα που κατά τη Διεύθυνση δεν ισχύει. Το πόσο ειλικρινές είναι το επιχείρημα αυτό γίνεται φανερό, μεταξύ άλλων, και από τα εξής: Πρώτον, υπάρχουν μονάδες οι οποίες στελεχώνονται σχεδόν αποκλειστικά από συμβασιούχους συναδέλφους (ΟΑΕΔ), οι οποίοι εργάζονται στη θέση παλαιότερων συναδέλφων που για διάφορους λόγους αποχώρησαν από το φορέα. Οι συνάδελφοι, από την άλλη, που πληρώνονται με μπλοκάκι καλούνται να βρίσκονται καθημερινά, σε συγκεκριμένο ωράριο και να προσφέρουν υπηρεσίες σε δεδομένο πλαίσιο, παρέχουν δηλαδή σαφώς εξαρτημένη εργασία, σε κομβικές μονάδες του φορέα. Χωρίς αυτούς πολλές μονάδες θα ήταν κλειστές.

Η στάση της Διεύθυνσης δεν είναι τυχαίο και μεμονωμένο φαινόμενο. Η εποχή της κρίσης έχει απελευθερώσει την πλευρά της εργοδοσίας (ακόμη κι αν αυτή αφορά σε κοινωνικού χαρακτήρα και δημοσίου συμφέροντος φορέα) να εκμεταλλευτεί όσο μπορεί την ανάγκη των ανθρώπων να εργαστούν, να πατήσει πάνω στην απελπισία της ανεργίας για να ισοπεδώσει τα εργασιακά δικαιώματα. Ενδιαφέρονται για την παραγωγή έργου με το ελάχιστο κόστος, σε βάρος των ανθρώπων που το παράγουν μοχθώντας.

Ενωμένοι και με το κεφάλι ψηλά διεκδικούμε αυτό που μας ανήκει: αξιοπρεπή εργασία για όλους κι όλες μας.

Σ.Π.
Εργαζόμενη στο ΚΕΘΕΑ

http://taxikiporeia.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ