ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

0

Aπό το blog της Συμπαράταξης Βοιωτών αντιγράφουμε:

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΑΣ

Πρόσκληση σε δράσεις κατά της εκτροπής του Αχελώου και του φράγματος της Μεσοχώρας

Εδώ και δεκαετίες με αργό και βασανιστικό τρόπο συνεχίζεται το μεγαλύτερο «μεγάλο έργο» στην Ελλάδα, η περίφημη εκτροπή του Αχελώου. Το έργο αυτό από την πρώτη στιγμή χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή και απέκτησε τον εναλλακτικό τίτλο της «εκτροπής της λογικής». Αποτελείται από πέντε επιμέρους μεγάλες παρεμβάσεις: Τα φράγματα Μεσοχώρας και Συκιάς, με ύψος πάνω από 150 μ. το καθένα. Τους αντίστοιχους ΥΗΣ παραγωγής ρεύματος, καθώς και τη μεγάλη σήραγγα εκτροπής μήκους 17 χιλ., περίπου.

Τη δεκαετία του ΄80 ανακοινώθηκε ως μεγάλη εκτροπή, αργότερα έγινε «μικρή εκτροπή», εσχάτως ο -και περιβάλλοντος- υπουργός Κύριος Σουφλιάς το ονόμασε «περιβαλλοντικό έργο», οι δε εναπομείναντες Θεσσαλοί υποστηρικτές του το ονομάζουν τελευταία «μεταφορά μικρής ποσότητας υδάτων του Αχελώου στη Θεσσαλία» !!!. Σε τι εξυπηρετεί αυτός ο χαμαιλεοντισμός; Είναι μια αφελής προσπάθεια της πολιτείας και των διάφορων συμφερόντων να παραπλανήσουν δήθεν, τους ευαίσθητους περιβαλλοντικά πολίτες, τις οργανώσεις, την ΕΕ, το ΣτΕ, τα κινήματα, που με σθένος και συνέπεια, δεκαετίες τώρα, αντιστρατεύονται και πολεμούν με κάθε μέσο την ολοκλήρωση αυτής της καταστροφής. Ο αγώνας αυτός, που με επιτυχία τόσα χρόνια διεξάγεται, κατάφερε να ακυρώσει και να σταματήσει πολλές φορές τα έργα, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει σημαντικά την πρόοδο τους, σε σημείο που επί της ουσίας να έχει μείνει μόνο ένας υπουργός - που φαντασιώνεται το όνομά του γραμμένο στα τσιμέντα των φραγμάτων – να επιμένει αυτιστικά στην ολοκλήρωση αυτής της τεράστιας περιβαλλοντικής καταστροφής.

Στη σημερινή συγκυρία η οποία χαρακτηρίζεται αφενός από την παγκόσμια κλιματική αλλαγή αλλά και την επίσης παγκόσμια οικονομική κρίση, τα ζητήματα του νερού και της ενέργειας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Και στη χώρα μας στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης αντεπίθεσης, εντείνονται οι προσπάθειες ανακατανομής της αγοράς ενέργειας, με εγκατάσταση κυρίως φθηνών και ιδιαίτερα επιβαρυντικών μεθόδων παραγωγής, όπως ο λιθάνθρακας, ταυτόχρονα δε βλέπουμε και τις πρώτες μεγάλες απόπειρες ιδιωτικοποίησης του νερού ως φυσικού πόρου (βλέπε ΕΥΑΘ). Στα παραπάνω εντάσσεται και η προσπάθεια ολοκλήρωσης των έργων της εκτροπής του Αχελώου. Πρωταγωνιστικό ρόλο και στις δύο περιπτώσεις παίζει το «δήθεν» υπουργείο περιβάλλοντος με τον Κύριο Σουφλιά, συνεπικουρούμενο από τη ΔΕΗ, την επιχείρηση που πανευρωπαϊκά θεωρείται ως η πλέον ρυπογόνα.

Στα παραπάνω εντάσσεται και η απόπειρα της ΔΕΗ και της πολιτείας να ολοκληρώσει τα έργα στη Μεσοχώρα - ονομάζοντάς τα προσωρινά ενεργειακά - με τη ψήφιση και εφαρμογή για άλλη μια φορά ενός ειδικού νόμου του 3734/2009. Οι κάτοικοι της Μεσοχώρας, όπως και τα τελευταία 25 χρόνια, έτσι και τώρα αντιστέκονται στην απαλλοτρίωση και στον κατακλυσμό του χωριού τους, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να αναγκαστεί μόλις πρόσφατα να τροποποιήσει το νόμο και να παρατείνει τις ημερομηνίες για την εφαρμογή του. Η Μεσοχώρα είναι ακόμη ένα χαρακτηριστικό δείγμα της απόπειρας των διαφόρων συμφερόντων, τα οποία με τη βοήθεια της πολιτείας, επιχειρούν να οικειοποιηθούν, ανεξέλεγκτα, δημόσια αγαθά και χώρους για να τα εκμεταλλευτούν.

Η «εκτροπή του Αχελώου» και η Μεσοχώρα συγκεντρώνουν όλα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά για να αποτελέσουν το μοχλό για τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση του περιβαλλοντικού κινήματος. Καλούμε τα κινήματα της ενέργειας, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και ΜκΟ, τα κινήματα για τους ελεύθερους χώρους και τα ποτάμια, τις κινήσεις για την ποιότητα ζωής στις πόλεις, να οργανώσουμε μαζί με τους ευαίσθητους πολίτες της Ελλάδας και όχι μόνο, ένα μεγάλο περιβαλλοντικό αντάμωμα τον Αύγουστο.

Συνεχίζοντας την παράδοση των τελευταίων χρόνων, προτείνουμε η συνάντηση αυτή να γίνει στη Μεσοχώρα, 5-15 Αυγούστου. Συζητήσεις, συνελεύσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις, κινηματικές δράσεις αλλά και camping στο ποτάμι, είναι δραστηριότητες που μπορούν να πλαισιώσουν τη συνάντησή μας.

Εκεί στο θέατρο της επαπειλούμενης καταστροφής να ανοίξουμε τη συζήτηση για τα μεγάλα θέματα της ενέργειας και του νερού, τα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής των ποταμών. Να σχεδιάσουμε τα επόμενα κοινά βήματά μας για να σταματήσουμε τελεσίδικα την εκτροπή, αλλά και το φράγμα της Μεσοχώρας. Να αποπειραθούμε την οικοδόμηση ενός μεγάλου ριζοσπαστικού οικολογικού κινήματος, το οποίο κερδίζοντας τη μάχη του Αχελώου και της Μεσοχώρας, να μπορεί μελλοντικά να βάζει φραγμούς στα κάθε είδους σχέδια των συμφερόντων και των κυβερνήσεων πού καταστρέφουν τη φύση και το περιβάλλον, παραδίδοντας τους ελεύθερους χώρους και τους φυσικούς πόρους στην άγρια εκμετάλλευση.

Για την οργάνωση της συνάντησης αυτής, αλλά και για τη συζήτηση άλλων προτάσεων που μπορεί να υπάρχουν ή να προκύψουν, προτείνουμε συνάντηση εκπροσώπων των αποδεκτών αυτής της πρόσκλησης, την

Πέμπτη, 9 Ιουλίου, στις 20.30

στο ΤΕΕ, αίθουσα πειθαρχικού, 5ος όροφος
Καραγεώργη Σερβίας 4, πλατεία Συντάγματος, Αθήνα
«Αχελώου Ρους»

Η άποψη του ΚΚΕ (μ-λ) έτσι όπως δημοσιεύτηκε στη Πρ. Σημαία το Γενάρη του 2008:

Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ: Ένα "μεγάλο έργο" - μια μεγάλη απάτη!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ: Ένα «μεγάλο έργο» - μια μεγάλη απάτη

0

Την Πέμπτη 9/4, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Σουφλιάς επισκέφθηκε την περιοχή των έργων του Αχελώου. Μετά την επίσκεψη εκδόθηκε αναλυτικότατο δελτίο τύπου, στο οποίο επανέρχεται με ένταση το ζήτημα της εκτροπής του Αχελώου, πέρα από την κατασκευή του φράγματος της Μεσοχώρας (την περίοδο αυτή είναι σε πλήρη εξέλιξη η διαδικασία εφαρμογής του πρόσφατου νόμου, με τους κατοίκους της Μεσοχώρας να προσπαθούν να αντισταθούν με κάθε μέσο). Στην ανακοίνωση του ΥΠΕΧΩΔΕ, το έργο της εκτροπής χαρακτηρίζεται, και πάλι, περιβαλλοντικό, ενεργειακό, υδρευτικό και αρδευτικό. Σύμφωνα με τις χθεσινές δηλώσεις του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιά, το έργο της εκτροπής του Αχελώου προς τη Θεσσαλία θα ολοκληρωθεί με κρατική χρηματοδότηση που μόλις εξασφάλισε από το Υπουργείο Οικονομικών.

Έχουν περάσει πάνω από 30 χρόνια από τότε που όλες οι πτέρυγες του αστικού πολιτικού κατεστημένου δήλωναν τη στήριξή τους στα μεγάλα έργα που θα αναμόρφωναν τη χώρα μας και θα εξασφάλιζαν ρυθμούς ανάπτυξης που θα την έβγαζαν από την ουρά των ισχυρών κρατών της Ευρώπης. Ένα από τα μεγάλα έργα, μια μεγάλη «εθνική ιδέα», ήταν και η εκτροπή του Αχελώου. Προβλήθηκε σαν έργο που θα έλυνε το αρδευτικό πρόβλημα της Θεσσαλίας και θα μετέτρεπε το θεσσαλικό κάμπο σε έναν παράδεισο αγροτικής παραγωγής προς όφελος της ελληνικής οικονομίας και του αγροτικού πληθυσμού. Ολες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ το περιέλαβαν στα προγράμματά τους και υπόσχονταν την άμεση υλοποίησή του. Δεκάδες επιτροπές και δεκάδες μελέτες ανέλαβαν το σχεδιασμό του, ενώ εκατοντάδες εκατομμύρια δαπανήθηκαν στην υπόθεση αυτή. Την περίοδο βέβαια που όλοι αυτοί σχεδίαζαν το «μεγάλο έργο», ελάχιστα «μικρά» σε προϋπολογισμό αλλά άμεσης αποτελεσματικότητας έργα έγιναν, ως απάντηση στα πραγματικά προβλήματα άρδευσης του θεσσαλικού κάμπου. Οι μεγαλοστομίες των κυβερνήσεων ήταν το κάλυμμα της ανικανότητάς τους να αντιμετωπίσουν με έναν σοβαρό τρόπο προβλήματα τόσο γενικότερα αναπτυξιακά όσο και ειδικότερα αγροτικά. Η χρήση του όρου «στρατηγικός σχεδιασμός» δεν μπορεί να κρύψει το χαρακτήρα του ελληνικού καπιταλισμού και των κυβερνήσεων που τον υπηρετούν. Η άρχουσα τάξη της χώρας μας ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε ουσιαστικά για μια συνολικότερη αναπτυξιακή πολιτική. Ενδιαφέρεται για άμεσο και μεγάλο κέρδος. Ενεργεί κυρίως ληστρικά–πειρατικά. Ο προγραμματισμός, ο σχεδιασμός, η αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μας, η ορθολογική ανάπτυξη, η περιφερειακή ανάπτυξη, η ανάπτυξη που θα σέβεται τους ανθρώπους και το περιβάλλον, οι οικολογικές ευαισθησίες κ.ο.κ. είναι ηχητικά μηνύματα παραπλάνησης για όσους ελπίζουν ακόμα ότι η ζωή τους μπορεί να αλλάξει χωρίς μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές ανατροπές.

Ας έλθουμε όμως στην ουσία του «μεγάλου έργου». Το αρδευτικό πρόβλημα του θεσσαλικού κάμπου είναι όντως υπαρκτό. Πολλές φορές έχει φέρει σε αντίθεση αγρότες γειτονικών νομών ή ακόμα και γειτονικών χωριών. Απαιτεί όμως η επίλυση του προβλήματος αυτού την εκτροπή του Αχελώου; Οχι, γιατί δεν γίνονται μικρά έργα που θα συνέβαλαν σ' αυτή την κατεύθυνση. Οχι, γιατί ακόμη κι αν απαιτούνταν η ενίσχυση του θεσσαλικού κάμπου με νερά του Αχελώου, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα και την ανάγκη εκτροπής του. Μύθος είναι και η άποψη ότι θα ενισχυθεί η αγροτική παραγωγή. Σε μια χώρα που παράγει ακόμη τα πάντα δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Αυτοί που μας μιλούν για την ανάγκη αύξησης του όγκου της αγροτικής παραγωγής πρέπει να μας πουν και τι ακριβώς πρέπει να παραχθεί και με ποιο κόστος, πού θα καταναλωθεί και με ποιες τιμές. Σε μια χώρα που γνώρισε τις χωματερές, που ακολουθεί τις γνωστές κατευθύνσεις της Ε.Ε. για περιορισμό σε μια σειρά καλλιέργειες, όπως βαμβάκια, τεύτλα, δημητριακά, ελιές κ.τ.λ., όπου επιδοτείται η πρόωρη εγκατάλειψη του αγροτικού επαγγέλματος και το ξεχέρσωμα των χωραφιών, σε μια χώρα όπου οι αγρότες έχουν το συνεχές άγχος για τις τεράστιες αδιάθετες ποσότητες αγροτικών προϊόντων, δεν μπορείς να μιλάς γενικά για αύξηση αγροτικής παραγωγής και να υπόσχεσαι παραδείσους. Όσον αφορά το μύθο της αύξησης του αγροτικού εισοδήματος, αυτός δεν έχει καμία σχέση με την αύξηση του όγκου παραγωγής. Το κόστος παραγωγής, διαμορφωμένο από τις εταιρίες, το εμπόριο, τη ληστρική πολιτική των τραπεζών και την ανυπαρξία κυβερνητικού ενδιαφέροντος για μέτρα περιορισμού του, είναι τεράστιο. Οι τιμές των αγροτικών προϊόντων είναι εξευτελιστικές, με πτωτικές τάσεις από χρόνο σε χρόνο, ενώ τα κέρδη των βιομηχανιών και των εμπόρων γνωρίζουν τεράστια άνθηση. Οι αγρότες έχουν μεγάλα προβλήματα. Δοκιμάζονται από το ξεκλήρισμα που μεθοδεύεται συστηματικά από τις πολιτικές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ. Δεν πρέπει να παγιδευτούν από τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια για μεγάλα έργα που δήθεν θα αλλάξουν τη ζωή τους. Δεν πρέπει να συνδιαλαγούν μαζί τους για το μεγάλο παραμύθι που δεκαετίες τώρα χρησιμοποιούν για αποπροσανατολισμό. Η επίλυση των προβλημάτων τους απαιτεί γραμμή σύγκρουσης με τις πολιτικές τους.

Σε ποιο στάδιο όμως βρίσκεται το έργο; Τι έχει γίνει, τι πρόκειται να γίνει; Ενώ το έργο της εκτροπής, ακόμα κι αν είχε σχεδιαστεί σωστά, ακόμα κι αν είχαν ληφθεί υπόψη οι περιβαλλοντολογικές συνέπειες, θα είχε ελάχιστα οφέλη στα προβλήματα των αγροτών της Θεσσαλίας, οι εργασίες στην περιοχή της Μεσοχώρας προχωρούν περιοδικά με αναθέσεις τμημάτων του συνολικού έργου. Ηδη τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει δεκάδες αναθέσεις έργων προετοιμασίας της εκτροπής, με τεράστιο προϋπολογισμό. Οι κατασκευαστικές εταιρίες και οι εταιρίες μελετών έχουν αποκομίσει τεράστια κέρδη από ένα έργο που είναι αμφίβολο αν και πότε θα ολοκληρωθεί. Πολλές οικογένειες οικισμών της Μεσοχώρας έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, χωρίς να λάβουν ικανοποιητικές αποζημιώσεις και χωρίς μέριμνα για τη μετεγκατάστασή τους σε περιβάλλον που να ικανοποιεί σωστές συνθήκες διαμονής και συνέχιση των επαγγελματικών τους ασχολιών. Η διαμόρφωση του περιβάλλοντος και τα φράγματα που κατασκευάζονται, πέρα από την έλλειψη ιεράρχησης και σχεδιασμού που παρουσιάζουν, ήδη έχουν προκαλέσει μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή. Η περιοχή της Μεσοχώρας έχει υποστεί τις συνέπειες μιας παρέμβασης που άλλαξε ριζικά το φυσικό περιβάλλον. Η προοπτική της ολοκλήρωσης του έργου δεν φαίνεται πουθενά στον ορίζοντα. Απλά, προς το παρόν, έχουμε να κάνουμε με μια μεγάλη απάτη σπατάλης τεράστιων κονδυλίων. Η πιθανότητα αξιοποίησης των φραγμάτων για εξοικονόμηση ενέργειας είναι στο στάδιο μελετών και διακηρύξεων.

Ένα άλλο από τα ερωτήματα που τίθενται είναι γύρω από τη στάση της Ε.Ε. σχετικά με το έργο. Ως γνωστό, η Ε.Ε. δεν το χρηματοδοτεί. Πολλοί υπερθεματίζουν τη στάση της και τονίζουν ότι αυτό οφείλεται σε οικολογικές ευαισθησίες. Μεγάλο ψέμα. Η αντίθεση της Ε.Ε. οφείλεται σε άλλους, πολιτικούς λόγους. Πρώτον, δεν έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τη «μεγάλη ιδέα» των ελληνικών κυβερνήσεων για μετατροπή του Θεσσαλικού κάμπου σε παράδεισο αγροτικής παραγωγής. Δεν προορίζουν την Ελλάδα για τέτοιο ρόλο, δεν ενδιαφέρονται για παραδοσιακές καλλιέργειες, ούτε σχεδιάζουν νέες. Αντίθετα, επιδοτούν την πρόωρη συνταξιοδότηση των ελλήνων αγροτών και την αγρανάπαυση διαρκείας των χωραφιών. Δεύτερον, δεν είναι ένα έργο ενταγμένο σε γενικότερους ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς, όπως αυτοκινητόδρομοι, λιμάνια, το αεροδρόμιο των Σπάτων κτλ.

Εκτιμώντας όσα γίνονται και λέγονται σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου, αναδεικνύεται ότι το «μεγάλο έργο» είναι μια μεγάλη απάτη που εξασφαλίζει τεράστια κέρδη στις κατασκευαστικές εταιρίες και στους μεσάζοντες των υπουργείων και των κυβερνήσεων. Εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Καταλαβαίνουμε τις ανησυχίες των αγροτών της Αιτωλοακαρνανίας για το τι θα σήμαινε γι' αυτούς η πιθανότητα εκτροπής του Αχελώου. Καταλαβαίνουμε τις οικολογικές ευαισθησίες όσων ανησυχούν για το περιβάλλον και αγωνίζονται για την προστασία του. Πιστεύουμε όμως ότι πρέπει να δούμε το ζήτημα πιο σφαιρικά και να το εντάξουμε στην πάλη μας σε έναν αγώνα συνολικότερης αντιπαράθεσης με το σύστημα και τους εκφραστές του. Τέλος, πρέπει να τονίσουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε καθόλου την επιλεκτική οικολογική ευαισθησία του Συνασπισμού ούτε τη «ρεαλιστική» προσέγγιση του ΚΚΕ που υπερθεματίζει την ανάγκη μιας άμεσης ολοκλήρωσης του έργου, που το θεωρεί αναπτυξιακό και φιλοαγροτικό, αδιαφορώντας για όλα τα πολιτικά ζητήματα που αναδεικνύει το όλο πρόβλημα.

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ