Φίλοι και φίλες, συντρόφισσες και σύντροφοι.
Την τελευταία τετραετία, οι λαοί παγκόσμια αλλά και στη χώρα μας βρέθηκαν αντιμέτωποι με πρωτόγνωρες καταστάσεις. Αναδείχθηκε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η παρακμή και η γύμνια του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος. Ένα σύστημα που προσπαθεί να βρει διέξοδο στα δικά του αδιέξοδα μέσα από την ολοένα και εντεινόμενη –στρατηγικού χαρακτήρα– επίθεση που έχει εξαπολύσει ενάντια στην εργατική τάξη και τους λαούς.
Ένα σύστημα που –όσο και αν προσπαθεί να πείσει ότι είναι παντοδύναμο– τίποτα δεν έχει να προσφέρει στους λαούς, πέρα από πόλεμο, φτώχεια, εκμετάλλευση, και εξαθλίωση.
Στη χώρα μας, οι δυνάμεις της εξαρτημένης ντόπιας άρχουσας τάξης έχουν αναγκάσει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Και την ίδια στιγμή που ο μισθός δεν φτάνει ούτε για τα βασικά, τολμούν να υπερηφανεύονται για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Μια αύξηση-κοροϊδία που εξανεμίστηκε μέσα στο τσουνάμι των ανατιμήσεων. Θυμήθηκε η κυβέρνηση προεκλογικά να υποσχεθεί νέες αυξήσεις στους μισθούς, οι οποίες θα έρθουν κάποια στιγμή εντός της επόμενης τετραετίας, προσπαθώντας να διασκεδάσει την οργή και την αγανάκτηση του λαού!
Θέλουν να μάθουμε να ζούμε με τα κάθε λογής κουπόνια και τα επιδόματα φτώχειας!
Θέλουν να μας πείσουν ότι οι ανάγκες μας πρέπει να υποταχθούν στις αντοχές της οικονομίας! Της δικής τους οικονομίας!
Εμείς τους απαντάμε ότι οι εργάτες, ο λαός, όλοι εκείνοι που παράγουν τον πλούτο σε αυτήν την κοινωνία με τον κόπο τους και τον ιδρώτα τους, δεν πρέπει να κάνουν καμία υποχώρηση. Δεν πρέπει να βάλουν καμία πλάτη για να ορθοποδήσει τάχα το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης. Η πάλη για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις που να καλύπτουν το κόστος ζωής δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιμένει κανέναν κοινοβουλευτικό σωτήρα.
Καθημερινά αποδεικνύεται ότι για το σύστημα αυτό η ζωή του λαού, των εργατών και της νεολαίας δεν έχει καμία αξία μπροστά στα κέρδη του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
Το απέδειξαν όλα αυτά τα χρόνια οι χιλιάδες νεκροί της πανδημίας. Οι νεκροί στο Μάτι, την Εύβοια και τη Μάνδρα. Το απέδειξε το μαζικό έγκλημα στα Τέμπη. Το αποδεικνύουν οι δεκάδες εργάτες που σκοτώνονται στο μεροκάματο, λόγω των εντατικοποιημένων ρυθμών δουλειάς και της παντελούς έλλειψης μέτρων ατομικής προστασίας.
Όσο μελάνι και να χύσουν οι κονδυλοφόροι του συστήματος για να κρυφτούν οι εγκληματικές ευθύνες, γνωρίζουμε καλά ότι οι υπαίτιοι είναι συγκεκριμένοι και έχουν όνομα:
- Είναι το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, που επιλέγει να αδιαφορεί για τη ζωή του λαού βάζοντας μπροστά το κέρδος.
- Είναι η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που εφαρμόζουν όλα αυτά τα χρόνια την αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική, πιστοί στις υποδείξεις και τις επιταγές των Αμερικάνων και Ευρωπαίων αφεντικών τους.
Μέσα σε μια τετραετία αναδείχθηκε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ!
Το απέδειξε περίτρανα ο τρόπος με τον οποίο το σύστημα παγκόσμια, αλλά και στη χώρα μας, διαχειρίστηκε την πανδημία. Δεν δίστασε να εφαρμόσει την πιο εγκληματική πολιτική με μοναδικό γνώμονα το κέρδος. Καλούσαν το λαό να δείξει ατομική ευθύνη εκείνοι που έκλεισαν τα νοσοκομεία και διέλυσαν το δικαίωμά του στην περίθαλψη! Την ίδια στιγμή που χιλιάδες λαού πέθαινε λόγω ανυπαρξίας Μονάδων Εντατικής Θεραπείας και γιατρών, η κυβέρνηση απαντούσε με κρατική τρομοκρατία, απαγορεύσεις, πρόστιμα και διώξεις. Οι χώροι δουλειάς μετατράπηκαν σε εστίες υπερμετάδοσης του ιού χωρίς μέτρα προστασίας. Η πανδημία χρησιμοποιήθηκε σαν ευκαιρία για να ενταθεί ακόμα περισσότερο η επίθεση στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας. Αποτέλεσε τη βάση για την ψήφιση του νόμου Χρυσοχοΐδη για την απαγόρευση των διαδηλώσεων και, φυσικά, του νόμου 4808/2021, του περιβόητου νόμου Χατζηδάκη, που ήρθε να τσακίσει κάθε εργασιακό και συνδικαλιστικό δικαίωμα που είχε μείνει όρθιο.
Για μια ακόμα φορά φορτώσανε στην πλάτη του λαού τα αδιέξοδα που γέννησε το ίδιο το σύστημα. Για μια ακόμα φορά η κρίση τους έπρεπε να ξεπεραστεί μέσα από την ένταση της επίθεσης απέναντι στον λαό και τους εργαζόμενους.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, το ΚΚΕ(μ-λ), από την πρώτη στιγμή, γύρισε την πλάτη στην λογική του «θα λογαριαστούμε μετά». Κόντρα στο κλίμα τρομοκρατίας και τις απαγορεύσεις απευθύνθηκε ανοιχτά στο λαό. Κόντρα στη σιγή νεκροταφείου που θέλησε να επιβάλει η κυβέρνηση και οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Πρωτοστατήσαμε στη διοργάνωση συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων την 1η Μάη του 2020. Σε αντίθεση με όσους κάνανε επιδείξεις υποταγής με αυτοκολλητάκια στο οδόστρωμα ή με όσους επέλεξαν να κρυφτούν. Αναδείξαμε την αναγκαιότητα να βγει ο λαός στο προσκήνιο. Να βγει στο δρόμο μαζικά και να διαδηλώσει ενάντια σε όσους του κλέβουν τη ζωή. Γιατί γνωρίζαμε καλά ότι οι απαγορεύσεις των συγκεντρώσεων λίγες μόλις μέρες πριν ανοίξει η τουριστική σεζόν, εκτός από προκλητικές ήταν και προσχηματικές και καμία σχέση δεν είχαν με την προστασία της υγείας του λαού! Είχαν μόνο στόχο να καταστείλουν την δικαιολογημένη οργή και αγανάκτησή του. Να τον κρατήσουν στη γωνία, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση έκανε την κρίση ευκαιρία για να τσαλαπατήσει κάθε δικαίωμα.
Δώσαμε την κόντρα απέναντι στις χουντικής έμπνευσης απαγορεύσεις τόσο στην επέτειο του Πολυτεχνείου όσο και στις 6 Δεκέμβρη του 2020. Βγήκαμε στο δρόμο και βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τη λύσσα της αστυνομίας να διαλύσει τις συγκεντρώσεις, με πρόστιμα αλλά και διώξεις, οι οποίες εκκρεμούν μέχρι και σήμερα.
Γιατί αυτή είναι η απάντηση του συστήματος σε όποιον τολμά να σηκώνει κεφάλι. Ξέρουν καλά ότι η πολιτική τους γεννά αντιδράσεις και αντιστάσεις και κάνουν τα πάντα για να τις τσακίσουν. Φοβούνται τη λαϊκή οργή, τρέμουν τους εργατικούς αγώνες, γι’ αυτό τους χτυπούν με κάθε μέσο.
Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, η κυβέρνηση της ΝΔ, παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, βάθυνε ακόμα περισσότερο την αντεργατική επίθεση, ενισχύοντας το νομοθετικό της οπλοστάσιο. Ψήφισε τον ν. 4808/2021 θεσμοθετώντας και παγιώνοντας ουσιαστικά την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τη διάλυση του 8ώρου, τις απλήρωτες υπερωρίες.
Φυσικά, τον εργασιακό αυτό μεσαίωνα έπρεπε να τον συνοδεύσει με το τσάκισμα των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Με τον νόμο Χατζηδάκη θέλησε να χτυπήσει τον ταξικό και ανεξάρτητο από το κράτος συνδικαλισμό, γιατί γνωρίζει καλά ότι αποτελεί όπλο στα χέρια των εργαζομένων για να συγκροτούν τους αγώνες και τις αντιστάσεις τους. Θέλησε να τελειώνει μια και καλή το δικαίωμα στην απεργία, για να μπορεί ανενόχλητη να σαρώσει στη συνέχεια κάθε εργασιακό δικαίωμα.
Οι εργάτες στην COSCO, τη ΛΑΡΚΟ, τη ΜΑΛΑΜΑΤΙΝΑ, την ΚΑΒΑΛΑ ΟΙΛ, οι εκπαιδευτικοί και οι ναυτεργάτες, οι εργαζόμενοι στα τρένα και τα ΜΜΜ ένιωσαν στο πετσί τους τι πάει να πει νόμος Χατζηδάκη. Ένιωσαν στο πετσί τους τι πάει να πει αστική δικαιοσύνη και τίνος το δίκαιο εξυπηρετεί. Είδαν τις απεργίες τους να προκηρύσσονται παράνομες η μια μετά την άλλη από την ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Είδαν από πρώτο χέρι ότι οι νόμοι του αστικού κράτους δεν ψηφίζονται για να μείνουν στα χαρτιά, όπως υποστήριζαν μερικοί ήδη ακόμα πριν ψηφιστεί ο νόμος, κάτω από το βάρος της ήττας και του αρνητικού για τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους συσχετισμούς.
Οι εργαζόμενοι όμως έχουν τη δύναμη και νόμους να ανατρέψουν και δικαιώματα να κατακτήσουν. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την οργάνωση και την συλλογική πάλη. Μέσα από τη συγκρότηση πρωτοβουλιών, μέσα από το ζωντάνεμα των σωματείων τους, με την υπεράσπιση των συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων, με όπλο τα διαδήλωση και την απεργία. ΕΚΕΙ ΘΑ ΝΙΩΣΕΙ Ο ΕΡΓΑΤΗΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ Η ΑΝΗΜΠΟΡΙΑ! ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ Η ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΥΨΙΜΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ!
Και η κατεύθυνση αυτή καμία σχέση δεν έχει με όλους εκείνους που καλλιεργούν κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Με όσους πιστεύουν ότι με ισχυρή παρουσία στη βουλή και προτάσεις νόμων μπορεί να ανατραπεί η επίθεση.
Ήδη η επόμενη μέρα των εκλογών θα σημάνει τον νέο γύρο επίθεσης για τον λαό και τους εργαζόμενους, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών.
Όποιος και αν αναδειχθεί ως νέος διαχειριστής θα έρθει να υλοποιήσει τις απαιτήσεις αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, σε μια περίοδο μάλιστα που οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί βρίσκονται σε παροξυσμό και ο πόλεμος στην Ουκρανία μαίνεται, προδιαγράφοντας τα πιο επικίνδυνα σενάρια για τους λαούς.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, ενάμιση χρόνο μετά, διαψεύδει όλους εκείνους που θεωρούσαν ότι πρόκειται για ένα πρόσκαιρο επεισόδιο. Η αιματηρή πολεμική σύγκρουση των «αντιπροσώπων» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό απειλεί με κλιμάκωση και γενίκευση του ολέθρου, προδιαγράφοντας τις πιο επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς. Μοναδικός υπαίτιος για τους χιλιάδες νεκρούς και τους ξεριζωμένους, είναι το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, που χαράζει ξανά τα σύνορα του πλανήτη με το αίμα ολόκληρων λαών.
Την ώρα που ο λαός στη χώρα μας βυθίζεται στη φτώχεια και την ανέχεια, η κυβέρνηση προκλητικά, ανακοινώνει νέες αποφάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων, νέους χορούς δισεκατομμυρίων από τον κλεμμένο ιδρώτα των εργατών και τα τσακισμένα δικαιώματα του λαού. Μετατρέπει τη χώρα σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση και εμπλέκεται όλο και πιο σφιχτά στον άδικο πόλεμο που απειλεί όλους τους λαούς της περιοχής και του πλανήτη.
Μας προετοιμάζουν να γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους!
Αυτή είναι η προοπτική που δίνει αυτό το σύστημα στον λαό και τη νεολαία!
Για αυτό και είναι πιο επιτακτική από ποτέ η αναγκαιότητα ανάπτυξης ισχυρού αντιπολεμικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Για να μην γίνουμε θυσία για το συμφέρον κανενός ιμπεριαλιστή, καμίας αντιδραστικής αστικής τάξης. Κόντρα στο εθνικιστικό δηλητήριο, πρέπει να φτάσει παντού το μήνυμα της φιλίας και της αδελφοσύνης των λαών. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους εργαζόμενους, τον λαό, τη νεολαία της γειτονικής Τουρκίας που βιώνει την ίδια επίθεση με τον δικό μας λαό.
Το ΚΚΕ(μ-λ) θα συνεχίσει να υπηρετεί με όλες του τις δυνάμεις το καθήκον συγκρότησης αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Κόντρα σε λογικές που θέλουν τον λαό υποστηρικτή του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστή, κόντρα στην εξαρτημένη ντόπια άρχουσα τάξη που χύνει το εθνικιστικό της δηλητήριο και δένει τη χώρα χειροπόδαρα στα σχέδια αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Με συνέχιση ανάληψης πρωτοβουλιών για τη διοργάνωση αντιπολεμικών και αντιιμπεριαλιστικών συγκεντρώσεων, όπως έγινε με τις διαδηλώσεις για τα 70 χρόνια του ΝΑΤΟ, για την καταδίκη του πολέμου στην Ουκρανία, ενάντια στην επίσκεψη Πομπέο και πολλές άλλες.
Σε αυτήν την κατεύθυνση θα αναδείξουμε ακόμα πιο δυναμικά και με μεγαλύτερη επιμονή την «Πρόταση Συντονισμού Οργανώσεων και Συλλογικοτήτων» για την ανάπτυξη της μαζικής πάλης λαού και νεολαίας. Με όλες μας τις δυνάμεις, και παρά τις αδυναμίες μας, θα συνεχίσουμε να συμβάλουμε στη συγκρότηση εργατικών, νεολαιίστικων, αντιπολεμικών πρωτοβουλιών, με στόχο να προβληθεί και να ενισχυθεί η κατεύθυνση της αντίστασης και του αγώνα. Και την επόμενη των εκλογών, θα συνεχίσουμε να προωθούμε την κοινή δράση, να στηρίζουμε τη γραμμή της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ της ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ και του ΑΓΩΝΑ.
