Κρατικός Προϋπολογισμός 2025: Στις ίδιες αντιλαϊκές “ράγες” της λιτότητας, της φοροληστείας και της φτωχοποίησης

0

 Ψηφίστηκε την Κυριακή 15/12 στην ολομέλεια της Βουλής ο κρατικός προϋπολογισμός του 2025. Ένας προϋπολογισμός που κινείται στις γνωστές «ράγες» της φορομπηξίας-φοροληστείας και παραπέρα φτωχοποίησης της εργατικής τάξης και του λαού. Προϋπολογισμός παρατεταμένης μνημονιακής εποπτείας, “ματωμένων” πλεονασμάτων και φοροαφαίμαξης των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.

Όσον αφορά στα έσοδα του προϋπολογισμού, για το 2025 προβλέπονται δυόμιση δισεκατομμύρια περισσότεροι φόροι, που από 66,2 δισ. το 2024 θα αυξηθούν στα 68,7 δισ.! Και ενώ το 2024 είχαμε υπεραπόδοση στην είσπραξη φόρων (από 62,9 δισ. ευρώ που προβλέπονταν στον προϋπολογισμό του 2024 τελικά εισπράχθηκαν πάνω από 66,2 δισ. ευρώ) η κυβέρνηση δεν αρκείται σ’ αυτήν την «υπεραπόδοση» αλλά φορτώνει με πρόσθετους φόρους τα λαϊκά νοικοκυριά. Και από αυτά τα 2,5 δισ. επιπλέον φόρους που προβλέπονται για το 2025, το μεγαλύτερο μέρος (περίπου το 1,5 δισ. ευρώ) είναι έμμεσοι φόροι, δηλαδή όχι φόροι στα εισοδήματα αλλά φόροι στα προϊόντα και στις υπηρεσίες, φόροι δηλαδή που βαρύνουν τον τελικό καταναλωτή και αφαιρούνται κυρίως από τις τσέπες του λαού και των εργαζόμενων. Και στον προϋπολογισμό του 2025 όπως και στους προηγούμενους προϋπολογισμούς, οι έμμεσοι φόροι (ΦΠΑ, Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης κ.α.) παραμένουν η κύρια πηγή εσόδων του κράτους. 62% ήταν η συμμετοχή των έμμεσων φόρων για το 2024 (Κ.Χατζηδάκης στο ΒΗΜΑ της 8/12), στα ίδια και παραπάνω επίπεδα προβλέπεται και για το 2025. Φόροι άδικοι, ληστρικοί, βαθιά αντιλαϊκοί και βαθιά ταξικοί αφού πέφτουν κυρίως στα λαϊκά νοικοκυριά.

Αλλά και στο άλλο σκέλος των κρατικών εσόδων, τους άμεσους φόρους (φόρος εισοδήματος κ.α.), πάλι τα φυσικά πρόσωπα είναι που σηκώνουν τα μεγαλύτερα φορολογικά βάρη: από τα 24,9 δισ. ευρώ που προβλέπονται ως έσοδα από φόρο εισοδήματος μόνο το 32% (7,9 δισ. ευρώ) αναλογεί σε νομικά πρόσωπα (εταιρείες ΑΕ, ΕΠΕ, ΙΚΕ κλπ) ενώ πάνω από το 60% (15,1 δισ. ευρώ) θα πέσουν στις πλάτες φυσικών προσώπων (μισθωτοί, συνταξιούχοι, μικροεπαγγελματίες κλπ). Για το κεφάλαιο και τις μεγάλες επιχειρήσεις εδώ και χρόνια έχουμε μειώσεις φόρων, φοροαπαλλαγές και φοροελαφρύνσεις που «κινητροδοτούν την ανάπτυξη» όπως μας λέει ο Χατζηδάκης: φορολογικός συντελεστής στο 22% (από 28% που ήταν), φορολόγηση των μερισμάτων στο 5% (από 10% παλιότερα) κλπ. Φορολεηλασία για το λαό, φοροασυλία για το κεφάλαιο.

Όσο για την «ανάπτυξη» -και παρά την «κινητροδότηση» του Χατζηδάκη- αυτή δεν λέει να πιάσει τους στόχους: ρυθμό ανάπτυξης 2,9% προέβλεπε η κυβέρνηση για το 2024, στο 2,2% κλείνει. Το ίδιο και με τις περιβόητες «επενδύσεις»: αύξηση 15,1% ήταν η πρόβλεψη για το 2024, 6,7% δείχνουν τα μέχρι τώρα στοιχεία. Αλλά και αυτή η «ανάπτυξη» για την οποία κόπτεται η κυβέρνηση δεν αφορά το λαό αλλά το μεγάλο κεφάλαιο. Για το λαό ακρίβεια, φτωχοποίηση, φοροαφαίμαξη και βύθιση των πραγματικών εισοδημάτων του ενώ για το κεφάλαιο αλλεπάλληλες υπεραποδόσεις κερδών και εκτίναξη μερισμάτων. Και φυσικά η υπεραπόδοση στα φορολογικά έσοδα δεν οφείλεται στη μείωση των φορολογικών συντελεστών όπως μας λέει η κυβέρνηση, αλλά κυρίως στην ακρίβεια και στις απανωτές αυξήσεις στους λογαριασμούς και στις τιμές των ειδών πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, που από τη μια ροκανίζουν το λαϊκό εισόδημα και από την άλλη φέρνουν περισσότερα έσοδα από φόρους κατανάλωσης (ΦΠΑ, ΕΦΚ κ.α.).

Από την άλλη, οι κοινωνικές δαπάνες παραμένουν ουσιαστικά παγωμένες με τις όποιες αυξήσεις ίσα-ίσα να καλύπτουν την αύξηση του πληθωρισμού. Έτσι για το 2025 προβλέπεται αύξηση των καθαρών πρωτογενών δαπανών μόνο 3,6%, που σε καμία περίπτωση δεν καλύπτει τις ανάγκες και τα τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν σε υγεία-παιδεία-πρόνοια κ.λπ. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δαπάνες για την Υγεία παραμένουν στα επίπεδα του 2008 (6,2 δισ. ευρώ το 2008, 6,7 δισ. ευρώ το 2025) ενώ για την Παιδεία είναι πιο κάτω (6,4 δισ. ευρώ το 2025 από 7,6 δισ. ευρώ το 2008)!

Και για μείωση της ανεργίας επαίρεται η κυβέρνηση («για πρώτη φορά κάτω από 10% μετά από 15 χρόνια») συγκαλύπτοντας ότι, μεταξύ των 40 χωρών του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα (στοιχεία για Οκτώβριο 2024) είναι στην πρώτη τριάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη ανεργία (9,8%), πίσω μονάχα από την Ισπανία με 11,2% και την Κολομβία με 10,1%! Και βεβαίως, η άλλη «πρωτιά» για την κυβέρνηση είναι στις στρατιωτικές δαπάνες, όπου η χώρα μας είναι ο καλύτερος «πελάτης» των ιμπεριαλιστών και φιγουράρει μονίμως στις 3-4 πρώτες θέσεις των χωρών μελών του ΝΑΤΟ με τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες!

Φυσικά, από τον προϋπολογισμό του 2025 δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι “δημοσιονομικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος” όπως προβάλλονται από την κυβέρνηση. Έτσι, η κυβερνητική προπαγάνδα μιλάει για αύξηση του κατώτατου μισθού που θα προσαρμοστεί από τα 830 ευρώ στα 950 ευρώ το… 2027! Με έναν μέσο ονομαστικό μισθό που σήμερα εξακολουθεί να είναι κατά 14,8% μικρότερος από αυτόν του 2011 (!) και που η κυβέρνηση υπόσχεται να τον φτάσει στα επίπεδα του 2011 το… 2027! Και με τον πραγματικό μέσο μισθό να είναι πολύ πιο κάτω από τον ονομαστικό ενώ και η πραγματική αγοραστική δύναμη του εργαζόμενου ροκανίζεται καθημερινά από τον πληθωρισμό, την ακρίβεια και τις απανωτές αυξήσεις στο κόστος ζωής. Όσο για τις συντάξεις, προβλέπεται αύξηση κατά 2,4%, όσο περίπου και η πρόβλεψη για τον πληθωρισμό! Μια αύξηση-κοροϊδία από 17 έως 20 ευρώ (!) στη μέση κύρια σύνταξη των 817 ευρώ, δηλ. από 0,56 έως 0,66 ευρώ την ημέρα!

Στα “φιλολαϊκά” μέτρα της κυβέρνησης περιλαμβάνεται επίσης και μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μία ποσοστιαία μονάδα από 1/1/2025 (από 0,5 για εργαζόμενους και εργοδότες). Δηλαδή, αντί για αυξήσεις σε μισθούς και μεροκάματα προωθείται μείωση ασφαλιστικών εισφορών που ευνοεί κυρίως την εργοδοσία και επιστρέφει μπούμερανγκ στους εργαζόμενους, αφού για τα ασφαλιστικά ταμεία σημαίνει μείωση εσόδων και διόγκωση των ελλειμάτων τους (ελλείματα που ξανά θα καλυφθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλ. ξανά από τους φόρους που πληρώνουν οι εργαζόμενοι…)!

Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με έναν προϋπολογισμό λιτότητας, φοροληστείας και φτωχοποίησης του λαού. Έναν προϋπολογισμό συμπληρωματικό εργαλείο καταλήστευσης της εργατικής τάξης και του λαού, εργαλείο αναδιανομής υπέρ του κεφαλαίου και μηχανισμό μεταφοράς πλούτου/αξιών από τους “κάτω” προς τους “πάνω” (από την εργασία προς το κεφάλαιο) και από “μέσα” προς τα “έξω” (από τη χώρα προς τους ληστές-ιμπεριαλιστές). Προϋπολογισμό που ο λαός και οι εργαζόμενοι έχουν πολλούς λόγους να παλέψουν για να τον «εκτροχιάσουν»… 

Προλεταριακή Σημαία - https://www.kkeml.gr/ps975/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τι συμβαίνει με τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις στη βόρεια Ελλάδα; - Η περίπτωση της CISCO

0

2020 CISCO Γεωργιάδης: Και περιττό να πω ότι το να έρχεται μία εταιρεία του μεγέθους, του κύρους και των δυνατοτήτων της CISCO στη Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο γεγονός για την πόλη.Δεν ξέρω πόσοι στην πόλη μπορούν να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του γεγονότος του να είναι η CISCO εδώ.

Το τελευταίο διάστημα στη βόρεια Ελλάδα κι ιδιαίτερα στην περιοχή γύρω από τη Θεσσαλονίκη παρατηρείται να κλείνουν ή να υπολειτουργούν εργοστάσια και άλλες επιχειρήσεις με πλήθος θέσεων εργασίας. SONOCO, FIERATEX, Βαρβαρέσος, τρία εργοστάσια που αφήνουν ξεκρέμαστους εργαζόμενους, με διάφορες αιτίες ή μεθοδεύσεις, χωρίς να νοιάζονται, φυσικά, για τον μισθό των εργατών, για το μέλλον τους και το μέλλον των οικογενειών τους. Ανάμεσά τους και η CISCO, που αν και δεν είναι εργοστάσιο, όπως τα προηγούμενα, ωστόσο κλείνει ξαφνικά, αφήνοντας στην αβεβαιότητα με τη σειρά της τους εργαζόμενούς της.

Η CISCO, αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας, ήρθε στην Ελλάδα πριν από 4 χρόνια και στεγάστηκε σε κτίριο του Δήμου Θεσσαλονίκης στα παλιά Σφαγεία. Από την πρώτη στιγμή πολυδιαφημίστηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. «Η Ελλάδα προσανατολίζεται, πλέον, στην εξωστρέφεια, στην τεχνολογία και τις εξαγωγές. Και εταιρείες παγκόσμιας εμβέλειας, όπως η Microsoft, η Cisco, η Digital Realty, η Pfizer την επιλέγουν για να κάνουν επενδύσεις», δήλωνε ο Μητσοτάκης το 2021 σε άρθρο του, ενώ έναν χρόνο πριν, ο Γεωργιάδης προμήνυε τα καλά που φέρνει στην πόλη μια τέτοια ξένη επένδυση.

Η εταιρεία στεγαζόταν σε κτίριο του Δήμου δωρεάν, χρωστώντας, ωστόσο, υπέρογκα ποσά σε λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, μέχρι και την τελευταία στιγμή. Αλλά το σημαντικό, σε αντίθεση με τις αστικές εφημερίδες που επικεντρώνονται στα παραπάνω, δεν είναι αυτό. Καθώς από τη μία η CISCO κλείνει, την ώρα που υποσχόταν την απασχόληση εκατοντάδων εργαζομένων όντας «κέντρο ψηφιακού μετασχηματισμού», από την άλλη δείχνει τις πτυχές και τα αποτελέσματα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της Ελλάδας. Σίγουρα, κοινό σε αυτήν και τις παραπάνω περιπτώσεις, είναι το λουκέτο με ό,τι συνεπάγεται αυτό για το κυνικό πέταγμα εργαζομένων στον δρόμο. Όμως ακόμη περισσότερα κοινά έχει αυτή η περίπτωση με τη SONOCO. Και στις δύο περιπτώσεις μιλάμε για ξένες επενδύσεις που έρχονται στη χώρα διαφημιζόμενες ως επενδύσεις ανάπτυξης που θα προοδεύσουν τον τόπο. Μόλις, όμως, τα κουκιά σταματήσουν πια να τους βγαίνουν, έχοντας απομυζήσει τον πλούτο και το εργατικό δυναμικό της χώρας, αποφασίζουν να εξαφανιστούν. Η CISCO, μάλιστα, αιτιολογεί την αποχώρησή της στην επίτευξη των στόχων της και στο ότι ο Δήμος ζήτησε πίσω το κτίριο.

Με λίγα λόγια, το ντόπιο κεφάλαιο πουλάει γη και ύδωρ, όχι μόνο για τις στρατιωτικές βάσεις, αλλά και για τις ξένες επενδύσεις, οι οποίες έρχονται, βλέπουν, φεύγουν, έχοντας στο ενδιάμεσο, φυσικά, εκμεταλλευτεί στο έπακρο και τον λαό αλλά και τη γη και τις πηγές αυτής. Σε διάφορες περιπτώσεις, όχι μόνο στη βόρεια Ελλάδα αλλά και αλλού, οι εργάτες και οι εργαζόμενοι προχωρούν σε απεργίες και κινητοποιήσεις, αφού ξέρουν πως είναι ο μόνος τρόπος να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους. Ταυτόχρονα, είναι αναγκαία και η πολιτική διάσταση, η αντίληψη, δηλαδή, ότι η κυβέρνηση της ΝΔ (και οι προηγούμενες και επόμενες) δίνει το πεδίο στους ιμπεριαλιστές να εκμεταλλεύονται με πολλούς τρόπους, ανάμεσά τους και μέσω των λεγόμενων επενδύσεων, τον λαό μας. Το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο στη χώρα μας, αλλά φυσικά και το ντόπιο κεφάλαιο, αφήνουν στον αέρα εργάτες και εργαζόμενους, κάνοντας φανερό το καθήκον μας απέναντί τους. 

Αναδημοσίευση από το φύλλο 966 της Προλεταριακής Σημαίας. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αναταραχή με αιτίες

2

Το τεράστιο ξεπούλημα μετοχών που ζει ο πλανήτης και που ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει αν πρόκειται για την αρχή ενός μεγάλου κύκλου ξεπουλήματος ή την αρχή μιας μεγαλύτερης ύφεσης φαίνεται να θυμίζει το αστείο με τον ραβίνο.

Ο τελευταίος δικαίωνε κάθε αντίδικο της συναγωγής που τον έπαιρνε τηλέφωνο ξεχωριστά για να διαμαρτυρηθεί για τους υπόλοιπους αλλά δικαίωσε ταυτόχρονα και την σύζυγο του επίσης που παρατήρησε ότι όλους τους… δικαιώνει!

Πραγματικά τόσο οι αναλυτές που κάνουν focus στη μείωση των θετικών προσδοκιών για τα αποτελέσματα της αμερικάνικης οικονομίας όσο και οι αναλυτές που τονίζουν την ιδιαιτερότητα του ιαπωνικού χρηματιστηρίου και το ρόλο της ιαπωνικής οικονομίας στην τρέχουσα αναταραχή δικαιώνονται… επίσης.

Όλοι συμφωνούν ότι τρία είναι τα βασικά κομμάτια του παζλ της σημερινής αναταραχής: Η έκθεση για τις θέσεις εργασίας του Ιουλίου ήταν αδύναμη στις ΗΠΑ. Το ίδιο ήταν και τα τριμηνιαία κέρδη της Big Tech που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη. Και η Τράπεζα της Ιαπωνίας αύξησε τα επιτόκια για δεύτερη φορά φέτος.

Γιατί αυτό που συνδέει την μεγάλη βουτιά του ιαπωνικού χρηματιστηρίου (12% κάτω θυμίζοντας την μεγάλη χρηματιστηριακή κρίση του 1987) με τις μειωμένες προσδοκίες για την αμερικάνικη οικονομία είναι κάτι κοινό: Η μείωση ,για παράδειγμα, των προσδοκιών για τους «μονόκερους» των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης είναι κοινή τόσο στις ΗΠΑ (όπου φαίνεται να επαναλαμβάνεται το σκηνικό με τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών τη δεκαετία του 90) όσο και στις ασιατικές και ιαπωνικές ακτές.

Στην Νότιο Κορέα (όπου η παρούσα κρίση θεωρείται από τους αναλυτές ως κρίση της… Samsung!) έχουν αυξηθεί κατά 50% οι ξένοι επενδυτές στο μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών που αναπτύσσουν τη σχετική με την ΑΙ τεχνολογία. Οι ξένοι επενδυτές μπήκαν πολύ δυναμικά στους ασιατικούς κατασκευαστές ημιαγωγών, σημειώνοντας ρεκόρ επενδύσεων, καθώς θεωρήθηκε ότι ο συγκεκριμένος τομέας θα ήταν κύριος ωφελούμενος από την παγκόσμια φρενίτιδα για την τεχνητή νοημοσύνη.

Απ` ότι δείχνουν τα πράγματα η ιδιαιτερότητα της σημερινής χρηματιστηριακής (αλλά και νομισματικής!) αναταραχής έχει επιπρόσθετα να κάνει σε μεγάλο βαθμό με την ρευστοποίηση και κατά μία έννοια με την «εκκαθάριση» του μηχανισμού curry trades , όπως τον ονομάζουν.

Ενός δηλαδή μηχανισμού διαιτησίας των επιτοκίων που επιτρέπει στους επενδυτές να δανείζονται φτηνά σε… φτηνό ξένο νόμισμα και να αγοράζουν περιουσιακά στοιχεία και εκτός (κατά το ήττον κυρίως… εκτός) της χώρας της οποίας το νόμισμα δανείστηκαν.

Το γιεν τα τελευταία χρόνια αποτελούσε το τέλειο νόμισμα για ένα τέτοιο διασυνοριακό δανεισμό (ο όρος είναι δικό «τους») καθώς οι χρηματοπιστωτικές και νομισματικές αρχές της Ιαπωνίας ήταν οι μόνες που δεν είχαν υιοθετήσει τις αυξήσεις επιτοκίων των υπόλοιπων κεντρικών τραπεζών του κόσμου. Πρακτικά, ένας επενδυτής θα μπορούσε να έχει δανειστεί γιεν με επιτόκιο 0% και να επενδύσει τα χρήματα στις ΗΠΑ, κερδίζοντας τόκο 5,25%.

Τα δε στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών υποδηλώνουν ότι ο διασυνοριακός δανεισμός γιεν έχει αυξηθεί κατά 742 δισεκατομμύρια δολάρια από το τέλος του 2021!

Να λάβουμε υπόψη πως πολλά αμοιβαία κεφάλαια μετά τις αντιπαραθέσεις δυτικών και κινέζων και τα προβλήματα με τις εφοδιαστικές αλυσίδες αποσύρθηκαν από την κινέζικη αγορά και προσανατολίστηκαν στην Ιαπωνία οι αρχές της οποίας επιδότησαν τις τοποθετήσεις αυτές στην αγορά της χώρας κρατώντας το γιεν υπερβολικά -όπως φάνηκε εκ των υστέρων- φτηνό.

Μικρές κινήσεις (κάτω του 1%) αύξησης των επιτοκίων της Ιαπωνίας πυροδότησαν λένε τις τάσεις φυγής και την ρευστοποίηση των ομολόγων και μετοχών που είχαν αγοραστεί που -σημειωτέον- πάλι είναι επικερδές για τους μεγάλους παίκτες που κάνουν τώρα shell off (ξεπούλημα). Η τιμωρία των πανικόβλητων επενδυτών υπήρξε πολύ σκληρή από τις ιαπωνικές νομισματικές αρχές. Έτσι πολλοί αναλυτές εξηγούν την ιαπωνική αντίδραση παρομοιάζοντας με μια νύχτα που… έβρεχε μαχαίρια.

Να σημειωθεί ακόμα πως από το χαμηλότερο επίπεδο τα τελευταία 38 χρόνια που βρίσκονταν το γιεν έναντι το δολαρίου μέσα σε ένα μήνα ανέβηκε έναντι του δολαρίου κατά 11 μονάδες.

Για να συμβαίνει αυτό το επικερδές (προς το παρόν) ξεπούλημα μπορεί να φανταστείς τι τεράστια κέρδη είχαν εξασφαλίσει από το τελευταίο παγκόσμιο μετοχικό ράλι και από ποιο υψηλό περιθώριο τιμής έχουν ξεκινήσει να ξεπουλούν!

Εξ άλλου πάντα είμασταν σκεπτικιστές απέναντι στα μυθικά δισ και τρισ που «χάνονταν» όπως στην τελευταία κρίση του 2008.

Το ράλι των μετοχών το οδηγούν το τελευταίο χρόνο οι «μονόκεροι» της τεχνητής νοημοσύνης.

Και αν ψάξει κάποιος λίγο πιο βαθιά θα ανακαλύψει πως όχι μόνο στην Νότιο Κορέα ή στην Ιαπωνία αλλά και στις ίδιες τις ΗΠΑ οι αγορές μετοχών έγιναν χάρη και σε αυτό τον «διασυνοριακό δανεισμό» σε γιεν .

Άρα να πως δένει το.. γλυκό ή καλύτερα γλυκόπικρο «πιάτο» (γλυκό σταθερά για τους λίγους πικρό για τους πολλούς).

Άσχετα λοιπόν από τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα της τελευταίας αναταραχής, την ιδιαιτερότητα του μηχανισμού «διασυνοριακού δανεισμού», την ιαπωνική «χροιά» ή και τις αφορμές (αύξηση των ιαπωνικών επιτοκίων, έκθεση μειωμένων οικονομικών προσδοκιών για την αμερικάνικη οικονομία) δηλαδή τους συγκεκριμένους όρους της αναταραχής, υπάρχει μία βαθύτερη ριζική αιτία και ένα γενικό έδαφος όπου αυτή εκδηλώνεται.

Όπως γράφει και ο Οικονομικός Ταχυδρόμος

«Η πτώση των μετοχών που σχετίζονται με την ΑΙ δεν είναι όμως αποκλειστικά ένα ασιατικό φαινόμενο. Nvidia, Intel, Microsoft, Alphabet σημείωσαν σημαντικές μηνιαίες απώλειες, καθώς η όρεξη των επενδυτών για την τεχνητή νοημοσύνη δε μετουσιώθηκε σε έκρηξη κερδών παρά τα δισεκατομμύρια επενδύσεων, γεννώντας φόβους για υπεραγορά των συγκεκριμένων μετοχών».

Πολύ πρόσφατα εξ άλλου εκδηλώθηκε -με αιτίες «αμερικανικές»- μία ακόμη πτώση των μετοχών αυτών των εταιρειών, αλλά πέρασε στα «ψιλά».

Οι προσδοκίες που δεν εκπληρώνονται ή που αρκεί «ένα κούνημα της κουρτίνας» για να τις στείλει στα έγκατα της πραγματικής κρίσης του συστήματος έχουν να κάνουν με την αδυναμία της διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου (και των κεφαλαίων).

Δεν έχει λυθεί για το σύστημα η ανακατανομή των αγορών σε παγκόσμια κλίμακα ,το «ποιος -ποιον» στον πλανήτη.

Συνεπώς «φρενάρεται» η διευρυμένη αναπαραγωγή υπεραξίας που αποτελεί το «οξυγόνο» του κύκλου αναπαραγωγής του κεφαλαίου και του συστήματος του.

Γι` αυτό το λόγο η «φρενίτιδα» των μονόκερων συνήθως συνοδεύεται σε δεύτερη φάση από τον «πανικό» των… λαγών.

Από την άλλη πλευρά δεν φτάνουν οι καταστροφές παραγωγικών δυνάμεων που προκαλούν οι κρίσεις και οι οικονομικές αναταραχές. «Απαιτείται» για την διεύρυνση αυτού του κύκλου, καταστροφική δύναμη ίδια με αυτή που οδήγησε στους δύο τελευταίους παγκόσμιους πολέμους. Τέτοιος είναι ο κυνισμός της «δημιουργικής καταστροφής» του συστήματος

Όσο μάλιστα περιπλέκεται η αναδιάταξη των γεωπολιτικών δυναμικών, αναγκαία διαδικασία για να «ξεκαθαρίσει η κατάσταση», οι στρατιωτικές αντιπαραθέσεις και τα γεωστρατηγικά αδιέξοδα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την προϊούσα οικονομική κρίση παρά την αντιμετωπίζουν.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και ακολουθώντας την τακτική του… ραβίνου δεν βρίσκουμε αβάσιμη την εκτίμηση τόσο εκείνων που υποστηρίζουν όπως η ελβετική UBS ότι η παρούσα αναταραχή προς το παρόν ξεπεράστηκε και κρίνουν τις αντιδράσεις των αγορών ως «υπερβολικές» (όντως ο Νικεϊ , ο δείκτης χρηματιστηρίου του Τόκιου ανέβηκε την Τρίτη 6/8 κατά 10%, ανέβηκαν και τα άλλα χρηματιστήρια) όσο και εντελώς αντίθετη τοποθέτηση της Goldman Sacks και της J Morgan.

Που ισχυρίζoνται πως η εκκαθάριση του curry trade και η «διορθωτική» (sic) διαδικασία στις μετοχές έχει εκτελεστεί μόνο κατά το ήμισυ.

Εξ άλλου και UBS αναφέρεται και σε ένα «άσχημο σενάριο», ως εκδοχή.

Δεν ξέρουμε τι θα είναι αυτό που «κουνήσει» την κουρτίνα της επόμενης αναταραχής ή θα διευρύνει την αποσταθεροποίηση που προκαλεί η τρέχουσα.

H ρέουσα ιστορία -μέσα στο υφιστάμενο γεωπολιτικό και οικονομικό πλαίσιο αποσταθεροποίησης και κρίσης- δεν θα χρειαστεί να… ψάξει και πολύ για αφορμές.

Το συγκεκριμένο -εξ άλλου όπως έλεγε και ο Μαρξ- αποτελεί τη συμπύκνωση του πολλαπλού…

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ψήφισαν για το Υπερταμείο - Τι προωθείται

0

 Την Τετάρτη 31/7 ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση του Υπέρταμείου. Αναδημοσιεύουμε το σχετικό άρθρο απο την Προλεταριακή Σημαία φ.966 με τίτλο "Με το "Μοντέλο ΔΕΗ" το προχώρημα των ιδιωτικοποιήσεων, του ξεπούλημα τις και της ισοπέδωσης δικαιωμάτων"

 Σε διαβούλευση μέχρι τις 23/7 αναρτήθηκε το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών σχετικά με την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας, (το γνωστό «Υπερταμείο» που ιδρύθηκε το 2016) και 8 απ’ τις 16 θυγατρικές της. Στόχος η ένταση των ιδιωτικο-οικονομικών κριτηρίων στη λειτουργία των πρώην ΔΕΚΟ, το προχώρημα της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και το ξεπούλημα (συγγνώμη, «αξιοποίηση») της σημαντικής κρατικής περιουσίας που διαθέτει ή ελέγχει το Υπερταμείο (συνολικά πάνω από 5,5 δισ. € και 25.000 εργαζόμενους). Παράλληλα, απορροφόνται σ’ αυτό ΤΑΙΠΕΔ και ΤΧΣ.

Οι 8 θυγατρικές στις οποίες φέρνει αλλαγές το νομοσχέδιο είναι ο ΟΑΣΑ (λεωφορεία, μετρό και τραμ της Αθήνας), τα ΕΛΤΑ, η ΔΕΘ-Helexpo, η ΓΑΙΑΟΣΕ, ο Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, η Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης, οι Ελληνικές Αλυκές κι η Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγας Κορίνθου. Πρόκειται για επιχειρήσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα του λαού, απασχολούν χιλιάδες εργαζόμενους, διαθέτουν σημαντική περιουσία (πχ. η ΓΑΙΑΟΣΕ όλη τη σιδηροδρομική ακίνητη περιουσία και το τροχαίο υλικό), ενώ διαχειρίζονται και τεράστια ποσά για προμήθειες, επενδύσεις κτλ. Στο πλαίσιο του νομοσχεδίου άλλωστε, εκτός απ’ την «ευελιξία» στους κανονισμούς προμηθειών, προβλέπεται κι η συγκρότηση Εθνικού Επενδυτικού Ταμείου με αρχική προίκα 300 εκ. €, το μισό δηλαδή του ποσού που θα πάρει το Υπερταμείο απ’ την επαναμεταβίβαση των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο δημόσιο. Τα σχετικά δημοσιεύματα υπενθυμίζουν και τις διαδικασίες που τρέχουν για ξεπούλημα των 22 περιφερειακών αεροδρομίων, των μετοχών του «Ελ. Βενιζέλος» και της «Εγνατίας Οδού», των 36.000 κρατικών ακινήτων της ΕΤΑΔ κ.ά. Πρόκειται για έναν ολόκληρο πλούτο, που -όπως όλος ο πλούτος της κοινωνίας- έχει παραχτεί απ’ τη δουλειά του λαού, αλλά αντιμετωπίζεται σαν λεία προς ξεκοκάλισμα απ’ το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο.

Σημαντική πλευρά αποτελεί το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων σ’ αυτές τις επιχειρήσεις. Αν, απ’ τη μια, το υπουργείο «διαφημίζει» τη δυνατότητα πρόσληψης στελεχών (διευθυντών και γενικών διευθυντών) με απλή απόφαση του Διευθύνοντα Συμβούλου για 4+4 χρόνια χωρίς τους περιορισμούς στις αποδοχές που ισχύουν για τα στελέχη του δημοσίου και χωρίς τις «περιπλοκές» που σχετίζονται με την ανάδειξη των στελεχών μέσα απ’ τις ίδιες τις εταιρίες μετά από χρόνια προϋπηρεσίας, για τη μεγάλη μάζα των απλών εργαζόμενων τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Ρητά ξεκαθαρίζεται ότι οι μισθοί είναι δημοσίου, χωρίς δώρα κι επιδόματα (όπου το δημόσιο κατέχει την απόλυτη πλειοψηφία των μετοχών), παρότι οι συμβάσεις είναι ιδιωτικού δικαίου και το ΑΣΕΠ βασικά δεν μπλέκεται. Η όποια «πρόσθετη» αμοιβή προβλέπεται μόνο με τη μορφή ετήσιου μπόνους συνδεδεμένου με στόχους και υπό την προϋπόθεση σημαντικής κερδοφορίας της εταιρίας.

Το ίδιο υπουργείο άλλωστε πρόσφατα αρνήθηκε (για ακόμα μια φορά) την υπογραφή επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων σε μια σειρά εποπτευόμενους οργανισμούς που -θεωρητικά- είχαν συμφωνηθεί μεταξύ σωματείου και διοίκησης κάθε οργανισμού.

Καμία μονιμότητα δεν προβλέπεται για τους χιλιάδες εργαζόμενους, ενώ αυτό που προωθείται είναι οι ακόμα πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας. Έτσι κι αλλιώς, εδώ και πολλά χρόνια οι πλέον μαζικοί απ’ αυτούς τους χώρους βρίθουν από συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, εργολαβικούς και εργαζόμενους μέσω προγραμμάτων ΟΑΕΔ (πλέον ΔΥΠΑ). Οι μισθοί είναι τόσο πενιχροί που αποθαρρύνουν τους εργαζόμενους ακόμα κι όταν γίνονται προκηρύξεις, διατηρώντας την τεράστια έλλειψη προσωπικού και τη μεγάλη εντατικοποίηση. Αποκαλυπτικό είναι το παράδειγμα των λεωφορείων, στα οποία εκατοντάδες οδηγοί τα τελευταία 2-3 χρόνια ήρθαν (προσλήφθηκαν), είδαν (πόσο λίγα παίρνουν και σε τι συνθήκες) και απήλθαν (παραιτήθηκαν για να βρουν αλλού δουλειά με δεδομένο το επαγγελματικό δίπλωμα που διαθέτουν).

Επιπλέον, το νομοσχέδιο δίνει τη δυνατότητα μετακίνησης εργαζόμενων απ’ τη μια θυγατρική στην άλλη χωρίς περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένων και των έμμεσων θυγατρικών πέρα απ’ τις 8 παραπάνω. Η δε διάταξη για αφαίρεση των εκπροσώπων των εργαζόμενων απ’ τα πειθαρχικά συμβούλια αναδεικνύει τόσο τον περιορισμό του πεδίου συνεννόησης που για χρόνια στηρίζει την κυριαρχία των αστικών συνδικαλιστικών δυνάμεων σ’ αυτούς τους χώρους, όσο και την κατεύθυνση σκλήρυνσης της εφαρμογής του «διευθυντικού δικαιώματος».

Ο υπουργός Χατζηδάκης αναφέρθηκε σε «μοντέλο ΔΕΗ» όταν πριν μερικές βδομάδες παρουσίασε το νομοσχέδιο.

Έκανε μάλιστα λόγο για «καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών». Οι μόνοι που εξυπηρετούνται απ’ την κυβερνητική πρωτοβουλία είναι η κυρίαρχη πολιτική και το μεγάλο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο.

Αυτοί είναι που καίγονται να «αξιοποιήσουν» -για λογαριασμό τους- την κρατική περιουσία και τη λειτουργία των πρώην ΔΕΚΟ. Η ίδια η επιδίωξη κερδοφορίας, το βασικό στοιχείο που χρησιμοποιεί η κυβερνητική προπαγάνδα για να εμφανίσει σαν επιτυχία την εξέλιξη της ΔΕΗ, είναι το ακριβώς αντίθετο της «κοινής ωφέλειας» που υποτίθεται πως είναι ο σκοπός αυτών των επιχειρήσεων. Τόσο οι εργαζόμενοι σ’ αυτές όσο κι ο λαός που «απολαμβάνει» τις υπηρεσίες τους γνωρίζουν καλά ότι το «μοντέλο ΔΕΗ» μεταφράζεται σε χειροτέρευση των όρων δουλειάς και βαθύτερα το χέρι στην τσέπη για βασικές καθημερινές ανάγκες. Το «μοντέλο ΔΕΗ» συνοδεύτηκε από τεράστιες αυξήσεις στους λογαριασμούς, αλλά και μείωση προσωπικού κατά χιλιάδες, ρήμαγμα τεράστιων εγκαταστάσεων με εξοπλισμό αξίας δισεκατομμυρίων και ολόκληρων περιοχών που δραστηριοποιούνταν γύρω τους.

Το κέρδος που κυβέρνηση και κεφάλαιο προσδοκούν με την προώθηση αυτού του αντιδραστικού νομοσχεδίου προκύπτει απ’ την εκμετάλλευση των εργαζόμενων και του λαού. Γι’ αυτό κι οι χιλιάδες εργαζόμενοι των επιχειρήσεων που πλήττονται άμεσα πρέπει και μπορούν να πρωτοστατήσουν στον αγώνα εναντίον του, με τον λαό στο πλευρό τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η «ζημιά» της Ερυθράς Θάλασσας…

0

Δημοσίευση απο την Προλεταριακή Σημαία (Οικονοκόσμος)

του Δημήτρη Μάνου 

Μεγάλα πλήγματα δέχτηκε και δέχεται η παγκόσμια ναυτιλία και κατά συνέπεια το διαμετακομιστικό εμπόριο από την αναταραχή στην Ερυθρά Θάλασσα καθώς οι αντάρτες της Νότιας Υεμένης μαζί με τις ρουκέτες φαίνεται να εκτοξεύουν και τις… τιμές των παγκόσμιων ναύλων.

Στα τέλη Ιανουαρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία παρακολούθησης πλοίων του Βloomberg, 114 πλοία -μεταξύ των οποίων πετρελαιοφόρα, μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου και μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων- εξακολουθούσαν να διαπλέουν την Ερυθρά Θάλασσα. Πριν από ένα μήνα ο αριθμός αυτός ήταν 272 πλοία και έξι μήνες νωρίτερα 252.

Στα πλοία μεταφοράς αερίου έχει σημειωθεί η μεγαλύτερη πτώση, με τον αριθμό τους να έχει μειωθεί κατά 96% σε σχέση με ένα μήνα πριν. Ακολουθούν τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων με μείωση κατά περίπου 80%, τα πετρελαιοφόρα με μείωση περίπου 55% και τα πλοία μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου με μείωση κατά 25% σε σχέση με ένα μήνα πριν.

Περισσότερα από 20 πλοία ήταν σε αδράνεια στα ανατολικά του Κόλπου του Άντεν, ενώ αρκετά από αυτά έκαναν αναστροφή μετά την προειδοποίηση που εξέδωσαν οι συνδυασμένες ναυτικές δυνάμεις, δηλαδή το σχήμα υπό την αιγίδα του οποίου επιχειρούν Αμερικάνοι και Βρετανοί, ουσιαστικά, στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ο διευθυντής της Clarksons Research, Steve Gordon, δήλωσε για την ίδια χρονική περίοδο ότι οι αφίξεις δεξαμενόπλοιων στον Κόλπο του Άντεν ήταν μειωμένες κατά περίπου 45% σε σχέση με τα επίπεδα του 2023.

Για να έχουμε μία βάση σύγκρισης, το 2023, περίπου το 10% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου ή περίπου 7,2 εκατομμύρια βαρέλια mb/d αργού και προϊόντων πετρελαίου και το 8% του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου διήλθε από αυτή τη σημαντική εμπορική οδό.

Ναυλομεσίτες αναφέρουν ότι ένα εμπορευματοκιβώτιο 40 ποδών ενός container ship που πραγματοποιεί τον διάπλου της Αφρικής από το λιμάνι της Σαγκάης προς οποιοδήποτε λιμάνι της Μεσογείου, μεταξύ αυτών και το λιμάνι του Πειραιά, αγγίζει αυτή τη στιγμή τα 6.000 δολάρια. Πριν από την έναρξη των επιθέσεων των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα εναντίον της διεθνούς ναυτιλίας, το κοντέινερ αυτό μέσω του διάπλου του Σουέζ ήταν στα 1.500 με 1.800 δολ.! Αλλά και για τα πλοία που διαπλέουν την Ερυθρά Θάλασσα παρά τις επιθέσεις, τα περιμένει η… δαγκάνα των αυξημένων -λόγω κινδύνου- ασφαλίστρων!

Από την άλλη μεριά, οι ναυτιλιακές εταιρείες που επιλέγουν να κάνουν τον διάπλου της Αφρικής και να περάσουν κάτω από το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος καυσίμων με απευθείας δρομολόγια στα μεγάλα βορειοευρωπαϊκά λιμάνια, αν και τα λιμάνια της Ισπανίας δέχονται αυτή τη στιγμή πολύ μεγάλη πίεση και χρόνους αναμονής πρωτοφανείς…

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες αναφορές, όπως η έκθεση της Oil Brokerage (των διαμεσολαβητών πώλησης αργού, δηλαδή), ο αριθμός των πλοίων που εκτρέπονται γύρω από την Αφρική έχει αυξηθεί από 69 στα τέλη του Γενάρη στα 100, σημειώθηκε δηλαδή μια αύξηση της τάξης του 45%! Όπως γράφει η εφημερίδα «Κεφάλαιο» σε σχετικό άρθρο της Αναστασίας Βαμβακά, «πρόκειται για τάνκερ που μεταφέρουν 56 εκατομμύρια αργού και προϊόντων πετρελαίου. Αντίθετα, τα 2/3 των δεξαμενοπλοίων που πέρασαν το στενό Bab el-Mandeb της Ερυθράς μετέφεραν ρωσικό αργό ή προϊόντα την τελευταία βδομάδα. Ήταν δηλαδή ρωσικών συμφερόντων. Μετά τις αυστηρές ρωσοκινεζικές «συστάσεις» στο Ιράν και στους συμμάχους του για πιθανά «ατυχήματα»… Η κατάσταση αυτή δεν έχει ακόμα αρχίσει να «μεταφράζεται» οικονομικά σε επίπεδο ελλείψεων.

Παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία της «Ναυτεμπορικής», στο λιμάνι του Πειραιά η κίνηση στα εμπορευματοκιβώτια δεν δέχτηκε ιδιαίτερα μεγάλη μείωση. Από την άλλη μεριά όμως η Volvo και η Τesla ανακοίνωσαν ότι αναστέλλουν την παραγωγή τους σε εργοστάσιο στην Ευρώπη λόγω αδυναμίας -όπως επικαλέστηκαν- προμήθειας εξαρτημάτων από την Ασία.

Σίγουρο είναι ότι τα αυξημένα ναύλα και τα ασφάλιστρα θα τα μετακυλήσουν στις τιμές των εμπορευμάτων, αν δεν αποτελέσουν την αφορμή για νέο κύκλο κερδοσκοπίας. Οι βρετανικές εταιρείες λιανικής Τesco και Marks & Spencer έχουν ήδη επισημάνει τον «κίνδυνο υψηλού κόστους».

Οι επιθέσεις των Χούθι με διάφορους τρόπους έχουν ξεπεράσει τις 40 από το Νοέμβριο που ξεκίνησαν. Φαίνεται πως το πλήγμα αφορά τις δυτικές καπιταλιστικές οικονομίες που επιπλέον έχουν να αντιμετωπίσουν και την ξηρασία στην άλλη μεγάλη διεθνή διώρυγα, αυτήν του Παναμά, που ρίχνει το επίπεδο των λιμνών και των δεξαμενών οι οποίες συνδέουν τους δύο ωκεανούς, ματαιώνοντας ή καθυστερώντας τις διελεύσεις…

Από την άλλη, το λειώσιμο των πάγων της Αρκτικής «βάζει ιδέες» στους Ρώσους για εναλλακτικές διαδρομές στη σύνδεση της Κίνας και της Ασίας γενικότερα με Αμερική. Όπως επισημαίνει ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος», «η επιτακτική ανάγκη των ΗΠΑ να ελέγξουν και να σταθεροποιήσουν τις απειλές για τη ναυτιλία υπογραμμίζεται από τη δέσμευσή τους για παγκόσμια οικονομική σταθερότητα, το διεθνές εμπόριο που κυριαρχείται από το δολάριο και το πλεονέκτημα που κερδίζουν έναντι των συμμάχων και των αντιπάλων τους».

Και ακόμα, «πολυμερείς μηχανισμοί ασφαλείας όπως οι Συνδυασμένες Ναυτικές Δυνάμεις, που αποτελούνται από δεκάδες χώρες υπό τη διοίκηση των ΗΠΑ, ελέγχουν τη Μέση Ανατολή, και μέτρα όπως η συγκρότηση το 2009 της πολυεθνικής ναυτικής ομάδας 151 (CTF-151, Combined Task Force) έχουν αντιμετωπίσει με επιτυχία συγκεκριμένες απειλές, όπως την πειρατεία με ορμητήριο το έδαφος της Σομαλίας».

Η επιτυχία όμως της στρατηγικής των Χούθι βρίσκεται στο ότι, «επιχειρώντας έξω από την Υεμένη, οι αντάρτες χρησιμοποιούν ένα μείγμα πυραύλων, ραντάρ, ελικοπτέρων, μικρών σκαφών και φθηνών drones, γεγονός που αποτελεί πρόκληση καθώς δεν διαθέτουν σημαντική υποδομή που να είναι ευαίσθητη σε επιθέσεις… Η χρήση από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ πυραύλων 2 εκατομμυρίων δολαρίων για την αναχαίτιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών αξίας 2.000 δολαρίων ενισχύει τις ανησυχίες σχετικά με τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της απάντησής του».

Οι «ζημιές» που προκαλεί η Ερυθρά Θάλασσα δεν έχουν μόνο οικονομικές συνέπειες αλλά και έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ