Η ζωή της Αλέκας Παΐζη ήταν σαν παραμύθι. Με καλούς και κακούς, έντονες συγκινήσεις και έντονη δραματικότητα. Μια από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς που ανέδειξε η χώρα μας και ταυτόχρονα από τις πιο χαρακτηριστικές αγωνίστριες του εικοστού αιώνα, καθώς πέρασε από τη Μακρόνησο, το Τρίκερι, συνελήφθη πάμπολλες φορές, αυτοεξορίστηκε στην περίοδο της χούντας και επί τριάντα και πλέον χρόνια εργάστηκε υπό το φόβο μιας νέας σύλληψης. Ποτέ, όμως, δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας ή χαρτί κοινωνικών φρονημάτων.
H νεανική της διάθεση εντυπωσίαζε. Το ίδιο και ο αυτοσαρκασμός της. Ιδιαίτερα εκφραστική, η Αλέκα Παΐζη ήταν μια ξεχωριστή ηθοποιός.
Μικροκαμωμένη, με μια μελωδική φωνή, μέτρησε πάνω από εξήντα χρόνια στο θέατρο - ήταν το 1942 που βγήκε από τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοανέβηκε στο σανίδι. Από τότε ως σήμερα η ζωή τής χάρισε την περιπέτεια που επιζητούσε. Καλλιτεχνικά και προσωπικά πορεύτηκε πάντα με τις απόψεις και τις ιδέες της και με γνώμονα μια αίσθηση εσωτερικής ελευθερίας.
Διαβάστε πρόσφατη συνέντευξή της εδώ.Το παραπάνω κείμενο είναι παρμένο από το blog: stavrochoros.pblogs.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου