Με την εμπειρία του Δεκέμβρη, μπροστά στους νέους αγώνες!
Τον περασμένο Δεκέμβρη καταφέραμε να συνταράξουμε όλη τη χώρα με τις μεγάλες κινητοποιήσεις μας. Η δολοφονία του 15χρονου συμμαθητή μας από τις δυνάμεις καταστολής ήταν για ‘μας και αιτία και αφορμή για να βγούμε στους δρόμους, για να κάνουμε μαζικές καταλήψεις και διαδηλώσεις. Ήταν αιτία γιατί μας όργισε η εν ψυχρώ δολοφονία ενός μικρού παιδιού, ενός από εμάς. Οργιστήκαμε γιατί καταλάβαμε πως δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό, αλλά κομμάτι της πολιτικής του συστήματος. Γι’ αυτό ήταν και αφορμή να διαδηλώσουμε για όλα εκείνα που το σύστημα μας στερεί, για όλα αυτά που ζούμε στην καθημερινότητά μας και για όλα εκείνα που ετοιμάζουν για το μέλλον μας.
Εκείνες τις μέρες του Δεκέμβρη, αναζητήσαμε τρόπους να οργανώσουμε τον αγώνα μας, να τον κάνουμε πιο ισχυρό. Αναζητήσαμε τη συνέλευση, τη συζήτηση, τη συλλογική απόφαση και δράση. Τα σχολεία μας έγιναν σε πολλές περιπτώσεις πραγματικά κέντρα αγώνα, όπου όλοι μαζί αποφασίζαμε τις κινητοποιήσεις μας στις γειτονιές και στα κέντρα των πόλεων.
Καταλάβαμε πως σε ένα σύστημα οργανωμένο καλά απέναντι στο λαό και τη νεολαία, μόνο με τη συλλογική πάλη μπορείς να απαντήσεις. Έγινε φανερό πως η οργή και η ζωντάνια μας δεν μπορούσε να χωρέσει σε αδιέξοδες και ατομικές επιλογές. Σε λογικές που έβλεπαν τις δυνάμεις καταστολής ως τον κύριο εχθρό. Πραγματικά εχθρική είναι η πολιτική που προστατεύουν οι δυνάμεις αυτές, είναι η πολιτική που μας διώχνει από τα σχολεία, που καταργεί το δικαίωμά μας να σπουδάζουμε, η πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας.
Ήταν πολιτική επιλογή για το σύστημα να μας αντιμετωπίσει με τόνους χημικών, με ξύλο, με συλλήψεις, με καταστολή. Όπως έκανε με τους αγρότες, όπως έκανε με τους αγωνιζόμενους κατοίκους σε διάφορες γειτονιές, όπως έχει επιλέξει να αντιμετωπίσει κάθε αγωνιστή. Κι αυτό γιατί δεν έχει άλλο τρόπο να μας πείσει πως πρέπει να σταματήσουμε να διαδηλώνουμε. Δεν ήταν τα επεισόδια που τους τρόμαξαν. Δεν ήταν αυτά που ήθελαν να αντιμετωπίσουν. Γι’ αυτούς «αποκατάσταση της τάξης» σημαίνει να στριμωχτεί στη γωνία ο λαός και η νεολαία. Το κίνημα είναι που τρέμουν γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική απειλή γι’ αυτούς.
Δεν θα γυρίσουμε πίσω!Η κυβέρνηση έχει αρχίσει να ξεδιπλώνει τα καινούρια μέτρα για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό που θέλουν να καταφέρουν στην πραγματικότητα, είναι να απομακρύνουν την πλειοψηφία των μαθητών από την προοπτική των σπουδών.
Θα μας ξαναβρούν μπροστά τους!Στις συνελεύσεις, στις διαδηλώσεις, στις κινητοποιήσεις, να διεκδικούμε τη ζωή και το μέλλον μας! Είμαστε ακόμη οργισμένοι με την πολιτική τους! Απέναντι σ’ αυτή θα παλέψουμε! Γιατί πάνω απ’ όλα, ο Δεκέμβρης μας έμαθε να αγωνιζόμαστε!
Μαθητική Αντίσταση
Τα όνειρά μας δεν ποινικοποιούνται! Οι επιθυμίες μας δεν καταστέλλονται!
(Ανακοίνωση μαθητών 1ου Λυκείου Άρτας)
Εμείς οι μαθητές του 1ου Λυκείου Άρτας αναρωτιόμαστε ύστερα απ' την επίθεση μερικών "γονέων" σε μαθητές του σχολείου την Πέμπτη 15/01/09.
- Είναι δυνατόν να μην βλέπουν τι συμβαίνει;
- Είναι δυνατόν να καταγγέλλουν τα ίδια τους τα παιδιά στην αστυνομία και στον εισαγγελέα;
- Είναι δυνατόν να χειροδικούν στα ίδια τους τα παιδιά;
- Απευθυνόμαστε σ'αυτούς τους "γονείς".
- Απευθυνόμαστε σ' όλους τους γονείς.
-Απευθυνόμαστε σ' όλους τους συμμαθητές μας.
Σ' αυτούς τους "γονείς" λοιπόν λέμε:
Δεν είμαστε εμείς ο "εχθρός" της παιδείας και του εκπαιδευτικού συστήματος. Εχθρός της παιδείας είναι η κυβέρνηση και το υπουργείο. Αυτοί που έχουν μετατρέψει τα σχολεία από κέντρα γνώσης και μάθησης σε απέραντα εξεταστικά κέντρα. Αυτοί που προωθούν και ενισχύουν την παραπαιδεία. Αυτοί που βάζουν ταξικούς φραγμούς στην μόρφωση και στις σπουδές. Αυτοί που μας καταδικάζουν σ' ένα ατελείωτο κυνήγι του βαθμού χωρίς αντίκρισμα. Αυτή η πολιτική είναι ο "εχθρός" και αυτή πρέπει να χτυπηθεί.
Σ' όλους τους γονείς και τους συμμαθητές μας λέμε:
Φαίνεται πως αυτός ο χειμώνας έφερε πρόωρα την άνοιξη. Κάτι ελπιδοφόρο γεννιέται στη νεολαία.
Δεν βολευόμαστε στα "κελιά" που χρόνια μας έχουν. Δεν βολευόμαστε στη μοναξιά μας, θέλουμε αυτά που μας ανήκουν και τα θέλουμε όλα.
Πραγματική μόρφωση για όλους, πραγματική δωρεάν παιδεία για όλους και πραγματικές σπουδές για όλους.
Γι' αυτό να συζητάμε όλοι μαζί.
Να αποφασίζουμε όλοι μαζί.
Να δρούμε συλλογικά και οργανωμένα, να φτιάξουμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο μαθητικό κίνημα.
Να αποφασίζουμε εμείς για εμάς χωρίς "σωτήρες" και "προστάτες".
Έτσι και αλλιώς η αρχή έγινε. Μέσα στους αγώνες θα μάθουμε και αυτοί οι αγώνες έχουν ξεκινήσει...
Να είμαστε όλοι εκεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου